Tło. Dotychczas ukazało się wiele publikacji dotyczących systemów zarządzania środowiskowego. Wdrożony i utrzymywany system powinien wpływać na świadomość środowiskową pracowników. Powstaje jednak pytanie, czy robi to skutecznie, a jeżeli tak, to w jakim stopniu. Dotychczasowe piśmiennictwo podkreśla znaczenie i rolę świadomości w tym zakresie. Zainteresowanie autora tą tematyką zostało ujęte w kontekście relacji między tym, jakiej informacji dostarcza dokumentacja systemowa (raporty z przeprowadzonych audytów), a rzeczywistą świadomością ekologiczną i środowiskową pracowników oraz kadry kierowniczej.

Cele badawcze. Zasadniczym celem niniejszego artykułu było ustalenie związku między stanem systemu zarządzania środowiskowego a świadomością środowiskową użytkowników. Jako zalecenie wynikające z przeprowadzonych badan przyjęto konieczność wsparcia dokumentacji systemowej ankietowaniem użytkowników w celu podniesienia świadomości i usprawnienia systemu.

Metodologia. Do zebrania i analizy danych wykorzystano przegląd literatury, dokumentacji poaudytowej oraz ankiety.

Kluczowe wnioski. Z przeprowadzonych badań wynika, że zdecydowana większość pracowników chce, aby ich organizacja była bezpieczna dla środowiska. Jednak w praktyce wielu z nich nie zna celów środowiskowych ani planów poprawy stanu środowiska. Oznacza to, że system nie jest optymalnie utrzymywany. Decydenci opierają się na raportach z audytów i przeglądów środowiskowych, aby dowiedzieć się o potrzebie poprawy świadomości ekologicznej. Oprócz analizy dokumentacji w organizacji niezbędne jest zastosowanie ankiet, ponieważ występuje dychotomia między informacjami pochodzącymi z raportów poaudytowych a rzeczywistym poziomem świadomości środowiskowej pracowników.

Tło. Ochotnicze straże pożarne działają przede wszystkim na poziomie lokalnym, są organizacyjną formą samoorganizującego się społeczeństwa, tworzą i korzystają z kapitału społecznego i realizują wiele celów społecznych. To wokół nich często gromadzi się społeczność lokalna, która też jest głównym odbiorcą ich działań. Działalność ochotniczych straży pożarnych wynika z obowiązków prawnych, ale także jest wynikiem podzielanych przez wspólnotę strażacką wartości.

Cele badawcze. Celem badań było rozpoznanie wartości kształtujących wspólnoty organizacyjne strażaków i determinowane przez nie działania. Zidentyfikowane zostały wartości wyznawane przez członków OSP i działania OSP na rzecz społeczności lokalnych, w tym te, które zostały dedykowane podtrzymaniu procesu trwania ochotniczych straży pożarnych.

Metodologia. Strategią organizującą pozyskiwanie danych i ich prezentację było zbiorowe studium przypadków. Metodami badawczymi, które posłużyły zrealizowaniu celu badań, były wywiady indywidualne, wywiady grupowe, obserwacje uczestniczące, analiza dokumentów zastanych.

Kluczowe wnioski. Wartościami kształtującymi wspólnoty strażackie są poczucie służby publicznej, zaufanie, przyjaźń, życzliwość, lojalność, solidarność, szacunek i współpraca. Strażacy, traktując swe zaangażowanie jako służbę, realizują potrzebę poczucia wspólnotowości, którą rozszerzają poza granice organizacyjne, dedykując swe działania społeczności lokalnej.

Tło. Przez wiele lat polski model zarządzania szkołami wyższymi oparty był na koncepcjach uniwersytetu humboldtowskiego i bazował na założeniach samorządu akademickiego, w którym decyzje podejmowane były w sposób kolegialny. Jednocześnie Ustawa 2.0 wprowadziła znaczące zmiany w sposobie zarządzania uczelniami. Dostrzeżono konieczność współpracy i otwarcia do tej pory hermetycznego środowiska akademickiego na otoczenie społeczno-gospodarcze i umożliwienia uczelniom profesjonalizacji zarządzania.

Cele badawcze. Celem artykułu jest poznanie kryteriów wyboru członków do rad uczelni w Polsce zarówno z perspektywy zapisów nowej ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z 20 lipca 2018 roku, jak i z perspektywy osób, które były bezpośrednio lub pośrednio zaangażowane w wybór członków do rad uczelni. Ważne z perspektywy wskazanego wyżej celu było uchwycenie wprowadzonych w ustawie rozwiązań z perspektywy zmian, jakie nastąpiły w systemie zarządzania szkołami wyższymi w Polsce.

Metodologia. W celu realizacji badań zdecydowano o zastosowaniu metodologii mieszanej. Dokonano analizy treści zapisów ustawy, zwracając szczególną uwagę na zapisy dotyczące powoływania członków do rad uczelni. Dodatkowo analizie poddano dwadzieścia statutów polskich uczelni, które zostały wyróżnione przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w pierwszej edycji konkursu „Inicjatywa doskonałości – uczelnia badawcza”. Ponadto przeprowadzono siedem wywiadów z osobami na stanowiskach zarządczych uczelni (między innymi: rektor, prorektor), które były zaangażowane w proces wyboru członków rad uczelni.

Kluczowe wnioski. Choć rady uczelni działają w wielu krajach świata, to w Polsce stanowią nowość w strukturze systemu zarządzania instytucjami szkolnictwa wyższego. Ich rola i zakres kompetencji są bardzo szerokie i realnie wpływają na funkcjonowanie uczelni w Polsce. Przeprowadzone badania wskazały, że wybór członków do rad uczelni odbywa się w Polsce zgodnie z uniwersalnymi zasadami określonymi w ustawie, a także częściowo w statutach uczelni. Wskazuje się, że członkami rady powinny być osoby szanowane w środowisku akademickim, mające duże doświadczenie w skutecznym zarządzaniu uczelnią oraz doświadczenie międzynarodowe, znające misję i wartości uczelni.

Tło. Obecnie kierownictwo uczelni wymaga podjęcia nowych działań. W odpowiedzi na wyzwania współczesnych procesów zarządzania – budowania uniwersytetu trzeciego pokolenia – uczelnie dostosowują koncepcje zarządzania, z których dotychczas korzystano przede wszystkim w sektorze przedsiębiorstw. Takim rozwiązaniem jest koncepcja organizacji uczącej się.

Cele badawcze. Celem przeprowadzonych badań była weryfikacja wykorzystania koncepcji organizacji uczenia się podczas budowy uczelni trzeciej generacji

Metodologia. W metodyce badań zastosowano systematyczny przegląd literacki oraz studium przypadku Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wybór tej uczelni został dokonany na podstawie subiektywnej oceny procesu ewolucji uczelni od drugiego pokolenia do trzeciego pokolenia. Przyjęcie takiej metodologii badań ułatwi w przyszłości budowanie propozycji dobrych praktyk zarządzania uczelnią dla innych uczelni.

Kluczowe wnioski. Z przeprowadzonych badań wynika, że uczelnia wykorzystuje organizację uczącą się do budowy uniwersytetu trzeciej generacji.

Kontekst. Nowoczesne technologie, w tym zwłaszcza Internet, odgrywają istotną rolę w efektywnym modelu biznesowym każdej firmy. W związku z tym, że przedsiębiorstwa społeczne często przejmują modele biznesowe z przedsiębiorstw komercyjnych, pojawia się pytanie o możliwości ich stosowania w zakresie wykorzystania Internetu w biznesie społecznym. Należy przy tym brać pod uwagę rozmiary przedsiębiorstwa społecznego i posiadanie silnego lidera w danej organizacji.

Badanie. Badanie ma na celu zidentyfikowanie wzrostu efektywności modeli biznesowych przedsiębiorstw społecznych poprzez odpowiednie wykorzystanie Internetu. Analiza jest próbą wykazania związku między modelami biznesowymi a strategią przedsiębiorstwa społecznego, podkreślając ważną rolę modelu holistycznego. Analiza ma zamiar wykazać znaczenie modelu biznesu w marketingu i zarządzaniu.

Metodologia. Badanie opiera się na analizie literatury, a także w części empirycznej na wynikach badań autora. Najważniejsza hipoteza badania zakłada, że bezpośrednia skuteczność korzystania z Internetu jest pozytywnie związana ze skutecznością i sukcesem w tworzeniu wartości społecznej przedsiębiorstwa.

Rezultaty. Wyniki analizy pokazują, że wpływ efektywności Internetu był duży w tych przedsiębiorstwach społecznych, które stosowały odpowiedni model biznesowy. Efektywność korzystania z Internatu jest pozytywnie związana z wielkością przedsiębiorstwa społecznego i posiadaniem silnego lidera.

Tło: Dotychczas wiele badań poświęcono relacji między Praktykami Wysokiej Efektywności (HPWPs) a różnymi rodzajami wyników osiąganych przez pracowników. Dzięki tym badaniom wykazano, że Praktyki Wysokiej Efektywności są związane z pożądanymi wynikami pracowników i z tego powodu zainteresowanie tym tematem wzrosło. Jednak sposób, w jaki owe praktyki generują oczekiwane wyniki, nie został wyjaśniony w zadowalający sposób.

Cele badawcze: Artykuł ma na celu analizę koncepcji Praktyk Wysokiej Efektywności przez pryzmat taksonomii Zdolności–Motywacji–Możliwości działania (AMO) oraz zbadanie wzajemnych powiązań między tymi kategoriami praktyk, a także omówienie ich wpływu na wyniki pracowników.

Metodologia: W artykule zastosowano przegląd literatury z zakresu HPHRPs oraz AMO, koncentrując się na jej wynikach w zakresie efektów w postaci zdolności, motywacji i możliwości pracowników, przy jednoczesnym zastosowaniu idei procesu internalizacji praktyk HR.

Kluczowe wnioski: Dokonano omówienia HPHRPs z perspektywy taksonomii AMO. Przedstawiono rozszerzone spojrzenie na relacje między HPHRP z uwzględnieniem poziomów związanych z wymiarem internalizacji działań HR: poziomu intencji, poziomu aktualnego oraz doświadczanego.

Tło. Dynamicznie rozwijająca się technologia i zmieniający się system komunikacji interpersonalnej wpłynęły również na zmianę podejścia klientów do procesu podejmowania decyzji zakupowych. W literaturze naukowej pojawiła się nawet koncepcja nowego klienta – klienta cyfrowego. Sytuacja na rynku zmusiła firmy do poszukiwania skutecznych, nowoczesnych narzędzi komunikacji marketingowej. Jednym z nich są media społecznościowe.

Cele badawcze. Celem artykułu jest ocena roli mediów społecznościowych w procesie zakupowym klientów cyfrowych w wieku 18–26 lat.

Metodologia. Wnioski przedstawione w artykule są wynikiem analizy badań ilościowych i jakościowych, na które złożyły się ankiety przeprowadzone wśród 140 respondentów oraz 6 indywidualnych wywiadów pogłębionych.

Wyniki badań. Przeprowadzone badania wykazały, że media społecznościowe odgrywają istotną rolę w procesie zakupowym młodych klientów cyfrowych. Mają one wpływ na postrzeganie marki, ale także na zakup konkretnych produktów. Na podstawie wyników badania można założyć, że w przyszłości rozwijane będą te funkcjonalności mediów społecznościowych, które skracają proces zakupowy, a rola tych mediów w procesie zakupowym będzie stale rosnąć.

Wprowadzenie. Eksplozja nieustrukturyzowanych wielkich zbiorów danych (big data − BD), automatyzacji i uczenia maszynowego pozwala współczesnym przedsiębiorcom lepiej przewidywać zachowania poszczególnych podmiotów. W badaniach naukowych duże zbiory danych są szeroko wykorzystywane do badania zachowań i opinii konsumentów. Jednym z narzędzi umożliwiających prognozowanie wielkości sprzedaży jest model dyfuzji Bassa, którego uniwersalny charakter udowodniono w licznych zastosowaniach w prognozowaniu sprzedaży produktów w różnych segmentach rynku. W niniejszym artykule zaproponowano zastosowanie big data jako zmiennych egzogenicznych w modelu Bassa w celu zwiększenia dokładności prognozowania wolumenu sprzedaży pakietów turystycznych.

Cel badań. Celem badań jest ocena wpływu wykorzystania wielkich zbiorów danych na poprawę dokładności prognoz sprzedaży pakietów turystycznych. Uogólniony model Bassa został w tym celu rozszerzony o zbiory big data. Zmienne egzogeniczne obejmują: (1) treści generowane przez marketerów (en. marketer-generated content, MGC) i (2) treści generowane przez użytkowników (en. user-generated content, UGC), w tym wyszukiwania w sieci i posty zamieszczane na blogach i mikroblogach.

Metodologia. W artykule analizowane są dane obejmujące wiadomości online, posty na blogach i wolumen wyszukiwań w Internecie (ruch sieciowy) związane z informacjami dotyczącymi pakietów turystycznych polskich touroperatorów. Informacje te zostały zintegrowane z modelem Bassa jako część zmiennych egzogenicznych reprezentujących działania marketingowe touroperatorów. Założono, że wolumen informacji zamieszczanych online przez touroperatorów stanowi odzwierciedlenie treści generowanych przez marketerów (MGC), podczas gdy posty na blogach i ruch związany z wyszukiwaniem w sieci stanowią treści generowane przez użytkowników (UGC).

Wyniki. Analiza empiryczna wykazała, że włączenie dużych zbiorów danych do modelu Bassa zapewnia dokładniejsze prognozowanie wielkości sprzedaży pakietów turystycznych. Ponadto UGC (jako zmienna egzogeniczna) lepiej służy prognozowaniu wielkości sprzedaży niż MGC. UGC jest dość dobrym narzędziem wyjaśniającym poziom zainteresowania i zaangażowania potencjalnych turystów. Wykazano jednak, że skuteczność prognozowania jest różna w przypadku wpisów na blogach i liczby wyszukiwań w sieci.

Tło. Zagadnienie wzrostu gospodarczego jest wciąż ważnym obszarem badań ekonomicznych. Temat ten jest ważny dla nauk ekonomicznych, jak i również dla praktyki polityki gospodarczej. Najważniejszym założeniem w tym artykule niech będzie takie stwierdzenie: wszystko, co się dzieje w gospodarce, dotyczy zjawisk społeczno‑gospodarczych. Główny problem naukowy sprowadza się do pytania – jaka jest rola czynników instytucjonalnych dla rozwoju społeczno-gospodarczego Polski?

Cele badawcze. Autor postawił sobie dwa główne cele. Pierwszym celem jest próba przedstawienia instytucjonalnych determinantów, które wpływają na rozwój społeczno- gospodarczy polskiej gospodarki. Drugi to próba przedstawienia rozwoju polskiej gospodarki na tle wybranych państw europejskich.

Metodologia. W pracy wykorzystano zmodyfikowaną metodę taksonomicznego miernika rozwoju bazującą na TOPSIS (Technique for Order Preference by Similarity to Ideal Solution). Badania zostały osadzone w nurcie nowej ekonomii instytucjonalnej. Wykorzystano także koncepcję matrycy instytucjonalnej.

Kluczowe wnioski. Prowadzone analizy pozwoliły na przedstawienie rozwoju społeczno- ekonomicznego polskiej gospodarki. Zostało to zobrazowane przeciętnym wskaźnikiem rozwoju społeczno-ekonomicznego (ASEDI). Skalkulowano także taksonomiczne mierniki rozwoju dla wszystkich 10 analizowanych gospodarek. Główny horyzont czasowy badań to lata 2008–2018. Część zebranych danych umożliwiła analizę w okresie 1995–2018. Na tej podstawie określono ranking państw ze względu na tempo rozwoju. Okazało się Polska, w 2018 roku, uplasowała się na 5 miejscu. Wyniki badań i analiz pozwoliły stwierdzić, że wybrane czynniki instytucjonalne w sposób istotny wpływają na ostateczny poziom i jakość rozwoju społeczno-gospodarczego Polski w porównaniu z wybranymi krajami europejskimi.

Tło. Wzrost złożoności sytuacji społecznej i politycznej państw Europy Wschodniej rodzi pytania o sekurytyzację mniejszości narodowych i etnicznych oraz jej wpływ na zarządzanie etnopolityką w państwach subregionu. Zainteresowanie badawcze sekurytyzacją problematyki mniejszości jest aktualne (zwłaszcza po aneksji Krymu w 2014 roku) i zyskuje na znaczeniu.

Cele badawcze. Celem jest określenie roli sekurytyzacji mniejszości narodowych i etnicznych w zarządzaniu etnopolityką w państwach Europy Wschodniej. Obszar badań obejmuje: Białoruś, Republikę Mołdawii i Ukrainę. Pytania badawcze przybierają następującą postać: 1) Jakie są obszary sekurytyzacji dotyczące mniejszości narodowych i etnicznych? 2) Kto i w jaki sposób dokonuje sekurytyzacji mniejszości narodowych i etnicznych? 3) W jaki sposób sekurytyzacja wpływa na proces zarządzania etnopolityką w badanych państwach?

Metodologia. Zastosowano interdyscyplinarne podejście badawcze, integrujące metody z zakresu nauk politycznych, stosunków międzynarodowych i zarządzania. Wykorzystano wnioski z badań własnych autora, przeprowadzonych podczas zagranicznych wyjazdów studyjnych w latach 2014–2017. Literatura ma charakter interdyscyplinarny. W badaniach wykorzystano przede wszystkim: analizę systemową; metodę porównawczą; metodę behawioralną; w realizowanych badaniach wykorzystano również podejście jakościowe. W artykule wykorzystano metodę krytycznej analizy literatury, w której odwołano się do koncepcji sekurytyzacji.

Kluczowe wnioski. Rola sekurytyzacji mniejszości narodowych i etnicznych w zarządzaniu etnopolityką w państwach Europy Wschodniej jest zróżnicowana (dotyczy różnych mniejszości i różnych obszarów). Niekontrolowana może prowadzić do pogłębienia się kryzysu bezpieczeństwa w subregionie (m.in. do konfliktów etnopolitycznych), utrudniając proces zarządzania etnopolityką.

Praca w branży au pair na terenie USA wiąże się z rekrutacją osób w wieku 18–26 lat także na terenie Europy Środkowej. Dobrze przeprowadzona rekrutacja to korzyści dla obu stron (pracownika i pracodawcy): z jednej strony mamy rozwijającą pracownika wymianę kulturalną, z drugiej realizację potrzebnej pracy. Niestety w ponad jednej czwartej przypadków badanych (w niniejszym tekście), mamy do czynienia z zaburzeniami w relacjach pracownika z agencją zatrudniającą i/lub rodziną, dla której świadczy się pracę – co kończy się często wcześniejszym zakończeniem pobytu, niż zakontraktowano. Tego rodzaju „awarie” są szkodliwe dla zaangażowanych osób, a także dla centrali europejskich agencji rekrutacyjnych i amerykańskich firm, z którymi współpracują. W niniejszym artykule przeanalizowano, w jaki sposób można poprawić wskaźniki sukcesu poprzez lepsze praktyki wszystkich zainteresowanych. Czynniki sukcesu obejmują: ustalanie realistycznych oczekiwań wobec kandydatów au pair i rodzin goszczących, treningi online dla kandydatów do pracy oraz zapewnienie silnego wsparcia ze strony agencji zatrudniającej już po rozpoczęciu pracy w rodzinie. Prezentowane w tekście prace badawcze obejmowały bezpośrednie badanie amerykańskich rodzin goszczących i badania porównawcze źródeł, takich jak raporty prasowe, publikacje akademickie, publiczne strony internetowe używane w przemyśle au pair w Europie Wschodniej.

Tło. Tło artykułu stanowią kulturowe i organizacyjne bariery występujące w branży au pair, które blokują obustronnie korzystną współpracę pracodawcy (agencji oraz rodziny) i pracownika (młodych osób z Europy Wschodniej). W tekście, na podstawie prowadzonych badań proponowane są środki zaradcze odnośnie do tej sytuacji.

Cele badawcze. Celem niniejszego artykułu było zidentyfikowanie wybranych barier organizacyjnych i kulturowych związanych z budowaniem współpracy biznesowej w branży au pair. Cele badawcze wynikały z faktu, iż wstępne rozpoznanie pola badawczego wskazywało na istniejący paradoks: obustronnie korzystna współpraca była w zaskakująco dużej liczbie przypadków przerywana.

Metodologia. Badanie amerykańskich rodzin goszczących (123 wywiady online) połączone z literaturowymi badaniami porównawczymi pochodzącymi z wielu źródeł: publikacje akademickie, raporty prasowe, publiczne strony internetowe z branży au pair.

Kluczowe wnioski. W niniejszym artykule zidentyfikowano trzy znaczące dla branży au pair elementy mogące prowadzić do dłuższej współpracy, a tym samym tworzenia wartości dodanej pochodzącej z kooperacji biznesowej. Wymienione elementy sukcesu we współpracy obejmują: ustalanie realistycznych oczekiwań wobec kandydatów do pracy w charakterze au pair ze strony rodzin goszczących oraz kandydatów do pracy wobec rodzin; szkolenie online poprzez rozmowy „na żywo” – poprzedzające przyjazd; zapewnienie silnego wsparcia ze strony organizacji zatrudniającej już po przyjeździe do rodziny. Powyższe trzy elementy ważne dla długoterminowej współpracy mogą być ważne nie tylko dla rynku au pair, ale i dla tych rodzajów prowadzenia działalności gospodarczej, gdzie mamy do czynienia z różnicami międzykulturowymi oraz w pracą bezpośrednim kontakcie z klientem (np. przemysł czasu wolnego).

Tło. Sukcesja to najczęściej badane zagadnienie dotyczące firm rodzinnych. Wiadomo, że by poznać dane zjawisko musimy zrozumieć jego specyfikę, mechanizm działania, uwarunkowania i konsekwencje. W odniesieniu do sukcesji jak dotychczas intensywnie badano uwarunkowania tego procesu, z tym, że główny nurt dociekań zdaje się koncentrować na określonych zagadnieniach i pomijać niektóre istotne aspekty tego problemu.

Cele badawcze. Celem niniejszego badania jest synteza dotychczasowej wiedzy o uwarunkowaniach sukcesji oraz identyfikacja ewentualnych luk w badaniach, a tym samym potencjalnych obszarów przyszłych badań, Dociekania koncentrują się na kulturze, w obrębie której funkcjonują firmy jako potencjalnie istotnym czynniku determinującym zachowanie aktorów zaangażowanych w proces sukcesji.

Metodologia. Dyskusja zaprezentowana w artykule ma charakter teoretyczny i jest oparta na dedukcji. Determinanty sukcesji są poddane syntezie na podstawie dotychczasowych badań tego zagadnienia. Jako że nie ma sukcesji bez sukcesora, badanie jest realizowane z uwzględnieniem perspektywy młodszego pokolenia, tak by uwzględnić kompleksowy charakter badanego zjawiska.

Kluczowe wnioski. W efekcie przeprowadzonych studiów zidentyfikowano istotne luki w dotychczasowych badaniach sukcesji w firmach rodzinnych w obszarze uwarunkowań kulturowych oraz wskazano na zasadność prowadzenia międzykulturowych studiów porównawczych dla poznania procesu sukcesji. Wyniki badań mają również swoje szersze konsekwencje, bowiem potwierdzają możliwość różnicowania zachowań organizacji w zależności od uwarunkowań kulturowych i tym samym podważają uniwersalny charakter stwierdzeń opartych na badaniach realizowanych w określonej kulturze.

Tło. Chociaż w literaturze przedmiotu można znaleźć informacje na temat wdrażania zarządzania przez wartości (ZPW), koncepcja ta jest wciąż stosunkowo nowa i pozostawia pole do rozwoju. Na przestrzeni lat udowodniono, że istnieje bezpośredni związek pomiędzy zarządzaniem przez wartości a wynikami ekonomicznymi organizacji.

Cele badawcze. Celem pracy jest udzielenie odpowiedzi na następujące pytania badawcze: „Jakie są źródła i założenia koncepcji zarządzania przez wartości?” oraz „Jak organizacja powinna wdrażać i utrzymywać ZPW?”.

Metodologia. Autorzy wykorzystali opracowania literatury rodzimej oraz zagranicznej w tym obszarze, a także metodę longitudialnego studium przypadku. W ramach studium przypadku autorzy zastosowali obserwacje uczestników (przeprowadzone w ciągu 8 lat), analizę dokumentacji i inne informacje o badanym przedsiębiorstwie, takie jak raporty wewnętrzne czy strona internetowa. Przeprowadzili również wywiady z 3 członkami zarządu i 8 pracownikami. Wyniki badań empirycznych skonfrontowali z przedstawioną w literaturze koncepcją „mapy drogowej”.

Kluczowe wnioski. Badania ujawniły pewne różnice między praktyką a „mapą drogową”. W artykule przedstawiono wskazówki dla menedżerów, np. jak zoperacjonalizować wartości firmy, jak budować system motywacyjny, jak mierzyć sukces wdrożenia ZPW. W artykule przedstawiono również proponowane kierunki dalszych badań.

Tło. Przedsiębiorczość korporacyjna postrzegana jest jako podejście niezbędne do pobudzania innowacyjności i kreatywności w organizacjach w celu zwiększenia szans rynkowych. Niniejszy artykuł analizuje tę koncepcję, cieszącą się dość dużym zainteresowaniem w ciągu ostatnich trzydziestu lat w krajach anglosaskich. Podobnie jak w przypadku wielu innych zjawisk, także w odniesieniu do przedsiębiorczości korporacyjnej, dyskusja ta dostarczyła licznych konceptualizacji i z tego względu nie ma jednej uniwersalnej definicji tej koncepcji. W tym kontekście, poszukiwanie odpowiedniej podstawy do zrozumienia i opisania zjawiska przedsiębiorczości korporacyjnej stawia środowisku badaczy przedsiębiorczości sporo wyzwań.

Cele badawcze. Niniejszy artykuł ma na celu stworzenie takiej podstawy poprzez doprecyzowanie pojęcia przedsiębiorczości korporacyjnej, dzięki zrealizowanemu przeglądowi literatury oraz poprzez identyfikację istniejących luk badawczych.

Metodologia. Stosowaną metodologią jest systematyczny przegląd literatury. Bazy danych EBSCO oraz Taylor & Francis posłużyły jako źródło zgromadzonej w ramach badań literatury.

Kluczowe wnioski. Analiza potwierdza potrzebę bardziej jakościowych i rygorystycznych analiz w tej dziedzinie oraz zawiera szereg zaleceń dla przyszłych badań. Główne konkluzje zachęcają do różnicowania badań pod kątem sektorów, a największa zidentyfikowana luka występuje w sektorze usług. Istnieje również potrzeba bardziej ustrukturyzowanej klasyfikacji miar zjawiska przedsiębiorczości korporacyjnej w zależności od faktycznego celu badań: jego poprzedników lub efektów.

Tło badań. Zakres e‑partycypacji stale się poszerza. Powszechność korzystania z e‑uczestnictwa w zarządzaniu publicznym każe myśleć o jego skuteczności we wdrażaniu złożonych procesów, zwłaszcza tych zachodzących w miastach, jak np. rewitalizacji miast. Proces ten tradycyjnie korzysta z szerokiego udziału interesariuszy opartego na relacjach „twarzą w twarz”.

Cel badań. Celem artykułu jest przedstawienie – w kontekście przeglądu literatury – doświadczeń Urzędu Miasta Krakowa w zakresie korzystania z e‑uczestnictwa mieszkańców w procesie planowania i realizacji procesu rewitalizacji. Podstawowym pytaniem jest, czy możliwe jest stosowanie e‑uczestnictwa zamiast – czy też z ograniczeniem – korzystania z instrumentów tradycyjnych opartych na kontaktach bezpośrednich.

Metodologia. Artykuł oparty jest na wynikach analizy desk research (dokumenty miasta Krakowa, wyniki badań i analiz w zakresie planowania i wdrażania rewitalizacji), analizie strony internetowej i profili w mediach społecznościowych, a także zogniskowanym wywiadzie grupowym przeprowadzonym przez autorkę w czerwcu 2019 r. z pracownikami Biura Rewitalizacji Urzędu Miasta Krakowa.

Kluczowe wnioski. Na przykładzie analizy Krakowa, badań literatury oraz własnych badań i doświadczeń zdobytych przy projektowaniu kilku programów rewitalizacyjnych autorka stwierdza, że kontakt osobisty w planowaniu i wdrażaniu rewitalizacji jest nie do przecenienia. Jednak władze miasta i jego urzędnicy nie unikną konieczności prowadzenia części procesu komunikacji w mediach społecznościowych. Przykład Krakowa wskazał pewne słabości i niebezpieczeństwa, z którymi może spotkać się miasto wykorzystujące przedstawione w artykule e‑narzędzia zarządzania.

Autorzy przedstawiają w artykule przykłady nieformalnej współpracy akademickiej w Polsce i Wielkiej Brytanii, bazując na analizie danych zastanych oraz opiniach osób uczestniczących w tego typu formach współpracy.

Pokazując niezwykłą efektywność takiego sposobu pracy, jego wpływ na stymulację procesów twórczych, rozwój indywidualny, korzyści instytucjonalne, podkreślając jego kluczowe zalety – brak formalizacji i radość tworzenia oraz dostrzegając potencjalne zagrożenia, autorki mają nadzieję pobudzić szerszą dyskusję nad renesansem tradycyjnych form pracy akademickiej, adekwatnych dla akademickiego stylu pracy i życia.

Tło badań. Biorąc pod uwagę specyfikę i znaczenie innowacji społecznych jako procesów przekształcania nowatorskich pomysłów i rozwiązań kluczowych problemów społecznych w wartość dla społeczeństwa, nie można ich badać ani projektować, jeśli zostaną oderwane od swojego naturalnego środowiska. Podejście oparte na żywych laboratoriach stało się obiecującą metodologią badania innowacji społecznych, która oferuje możliwości tworzenia i testowania innowacji w procesach współtworzenia z użytkownikami i innymi interesariuszami w rzeczywistych warunkach.

Cel badań. Biorąc pod uwagę, że koncepcja żywych laboratoriów jest przede wszystkim metodologią badawczą, niniejsze badanie ma na celu zidentyfikowanie procesów, na których opiera się funkcjonowanie żywego laboratorium innowacji społecznych jako ramy teoretycznego badań koncepcyjnych opartych na designie.

Metodologia. Badanie zostało zrealizowane za pomocą badań koncepcyjnych, w których wykorzystano istniejącą wiedzę jako źródło rozumowania prowadzącego do rozwiązania problemu naukowego. Obserwacja i analiza istniejących informacji o procesach poznawczych zachodzących w żywych laboratoriach oraz ich interpretacja w świetle wiedzy o procesach tworzenia innowacji społecznych doprowadziły do rozwiązania postawionego problemu naukowego.

Kluczowe wnioski. Oryginalne ramy koncepcyjne dla badania żywych laboratoriów innowacji społecznych rozumianych jako metodologia badań i projektowania. Proponowane ramy badań umożliwiają połączenie istniejącej wiedzy z doświadczeniami z jej praktycznego zastosowania w celu testowania i dalszego rozwoju teorii.

Tło. W artykule zwrócono uwagę na współczesne zmiany – trendy, które odnoszą się także do organizacji szkolnych i mają znaczny wpływ na sposób ich funkcjonowania. Cele badawcze. Przegląd oraz próba teoretycznej analizy makrotrendów: ekonomizacji, (post)humanistyki i technologizacji, które wpływają i będą wpływać na edukację na całym świecie. W artykule przedstawiono także wyzwania wynikające z poszczególnych perspektyw zarządzania.

Metodologia. Badania opierają się na przeglądzie literatury, dającym wgląd w występujące współcześnie zmiany i zrozumienie istniejących podejść w kontekście edukacji.

Kluczowe wnioski. Organizacje szkolne podlegają zmianom inicjowanym przez różne podmioty, w tym polityczne, gospodarcze, a to wymaga równoległego rozwoju i wdrażania podejścia humanistycznego, które pozwoli jednostkom stać się „w pełni” ludźmi. Po to, aby wejść w świat przyrody, ekonomii, technologii, społeczeństwa i kultury ze świadomością oraz realizacją humanistycznych idei.

Tło badań. Płeć jest ważnym elementem dotyczącym sytuacji kobiet (i mężczyzn) w organizacjach. Liczne badania naukowe wskazują, że kobiety posiadają wymagane kompetencje, a jednak zajmują wyższe stanowiska kierownicze zdecydowanie rzadziej niż mężczyźni. Różnice te można wyjaśnić wciąż istniejącym zjawiskiem szklanego sufitu i dyskryminacją kobiet. Ponadto wiedza na temat skutecznych metod zapobiegania dyskryminacji kobiet i ich znaczenia dla funkcjonowania organizacji jest niewielka.

Cel badań. Celem artykułu jest ustalenie dominujących kierunków badawczych związanych z problematyką kobiet w zarządzaniu organizacjami. Na podstawie pogrupowanych wyników studiów literaturowych autorzy nakreślili nowe kierunki badań związane z dominującymi obszarami badań (np. zjawisko szklanego sufitu) oraz tworzą listę nowych kierunków badawczych, które do tej pory albo nie były realizowane, albo są traktowane w istniejącym dyskursie zdawkowo.

Metodologia. Podstawową metodą zastosowaną przez autorów była analiza istniejących publikacji. Procedura badawcza została oparta na metodologii zaproponowanej przez Creswell (2013) i zasadach badań przeprowadzanych w dziedzinie zarządzania i biznesu (Easterby‑Smith et al., 2015).

Kluczowe wnioski. Autorzy wskazali różne możliwości prowadzenia badań nad tematyką kobiet w zarządzaniu. Na przykład badania zjawiska szklanego sufitu nie wyjaśniają różnic między postępowaniem organizacji w perspektywie długo i krótkoterminowej. Jeśli chodzi o korzyści finansowe, nie jest jasne, co powoduje, że organizacje, w których zarządach zasiadają kobiety, osiągają lepsze wyniki finansowe i jak na te wyniki wpływa kontekst zewnętrzny. W odniesieniu do zapobiegania dyskryminacji ważnym zadaniem jest uchwycenie różnic między siłą zachowań prospołecznych a szkoleniem/procedurami. Istnieje również wiele kierunków badań, które należy dalej rozwijać (np. różnice między kobietami i mężczyznami w przejawianiu zachowań kontrproduktywnych i obywatelskich).

Tło badań. Ogólna koncepcja neoinstytucjonalnej sfery przyczynowej powstała w odpowiedzi na pytanie, czym jest zarządzanie firmą, rozumiane jako praktyka, w świetle dynamicznych przemian zachodzących w szeroko rozumianej koherentnej sferze przyczynowej. Krytyczna analiza literatury z zakresu nowej ekonomii instytucjonalnej, psychologii i socjologii, obserwacje rzeczywistości społeczno‑gospodarczej oraz wieloletnie doświadczenie autora w zarządzaniu firmami stały się głównymi czynnikami sprawczymi powstania prezentowanej tu koncepcji.

Cel badań. Poszukiwania odpowiedzi na kluczowe pytanie przyczyniły się do ujawnienia się dwóch hipotez. Pierwsza z nich dotyczy rozumienia firmy jako zbioru aktywności o charakterze zjawisk społeczno‑gospodarczych. Druga zaś mówi o aktywności ludzkiej w granicach firmy, która to kształtuje neoinstytucjonalny system wytwórczy. Jest on procesem bezpośredniej realizacji celów organizacji przy wykorzystaniu odpowiednich narzędzi. Najważniejszym jednak podmiotem jest tu sam człowiek kontraktujący. W tym oto kontekście autor artykułu stawia tezę, w której twierdzi, iż praktyka zarządzania firmą w rozumieniu neoinstytucjonalnym powinna być zorientowana na szerokoaspektowy determinizm koherentnej sfery przyczynowej.

Metodologia. Dla udowodnienia tezy autor w pierwszej kolejności przedstawia zagadnienia dotyczące firmy w ujęciu neoinstytucjonalnym, co stanowi swoiste tło dla koncepcji koherentnej sfery przyczynowej. W drugiej części artykułu mowa jest o koherentnej sferze przyczynowej, która została utożsamiona z dynamicznym otoczeniem firmy. Na koniec autor definiuje funkcje zarządzania firmą w kontekście determinującej koherentnej sfery przyczynowej, które mają szansę stać się nowym kierunkiem w zarządzaniu współczesną firmą.

Kluczowe wnioski. Do głównych wniosków należy zaliczyć trzy elementy. Pierwszy dotyczy koncepcji firmy w ujęciu neoinstytucjonalnym. Drugi wniosek mówi o istnieniu koherentnej sfery przyczynowej, która jest odzwierciedleniem holistycznego otoczenia przedsiębiorstw, w ujęciu neoinstytucjonalnym. Najważniejszy wniosek sprowadza się do twierdzenia, że praktyka zarządzania firmą w rozumieniu neoinstytucjonalnym powinna być zorientowana na szeroko‑aspektowy determinizm koherentnej sfery przyczynowej.

Tło badań. Marka miasta jest konstruktem szczególnie złożonym i wielowymiarowym. Kluczowym jej komponentem jest tożsamość, która przyczynia się do budowania wizerunku miasta. Coraz częściej podstawę wizerunku stanowią zasoby z sektora kultury czy przemysłu kreatywnego. Należy tutaj wspomnieć, że istotną rolę w procesie budowania wizerunku miasta przypisuje się osobom twórczym z umiejętnościami dostrzegania szans i zagrożeń w przyszłości oraz elastycznego dostosowywania się do zmian w otoczeniu.

Cel badań. Artykuł przedstawia potencjał zasobów kultury miasta Łodzi w procesie budowania marki miasta. Pokazuje również stopień ich wykorzystania lub też zaniechania, spowodowanego być może niewystarczającym doświadczeniem zawodowym menedżerów kultury. W artykule opisano także profil menedżera instytucji kultury.

Metodologia. Podstawę empiryczną stanowią wywiady prowadzone z menedżerami i pracownikami zatrudnionymi w miejskich instytucjach kultury w Łodzi. Analiza danych została przeprowadzona zgodnie z zasadami metodologii teorii ugruntowanej.

Kluczowe wnioski. Łódź posiada wystarczający wachlarz zasobów kultury, które mają wpływ na budowanie marki miasta. Dominującymi zasobami są te składające się na przestrzeń miejską oraz te, które są tworem instytucji kultury w postaci proponowanej oferty kulturalnej. Łódź nie powinna tracić swoich flagowych wydarzeń, gdyż one mają największy czynnik przyciągania ludzi do miasta i jej marki. Łódź reprezentuje sobą postindustrialny charakter, nowoczesną otwartość czy kreatywność w działaniu. Ma również obszary zaniedbane, np. osłabiony przemysł filmowy, zaniedbaną historię włókiennictwa czy też niedofinansowane instytucje kultury, ograniczone relacje z władzami samorządowymi. Badani menedżerowie dostrzegają potencjał posiadanych zasobów przez miasto, choć to nie znaczy, że potrafią je efektywnie wykorzystać w procesie budowania marki miasta. Ich dojrzałość zawodowa pozwala zapewne na dostrzeganie szans i zagrożeń otoczenia oraz pomaga w podejmowaniu decyzji. Jednakże ten temat wymaga głębszych badań.

Cel badań. Celem artykułu jest rozważenie przemian modelu szkoły wyższej oraz próba odpowiedzi na pytanie, czy model ten ewoluuje w kierunku modelu uczelni tzw. trzeciej generacji. Do cech charakteryzujących ten model należy dywersyfikacja źródeł finansowania oraz zwiększający się zakres związków z otoczeniem, zarówno w wymiarze edukacyjnym, jak i badawczym. Dlatego Autorka przeanalizowała te dwa obszary aktywności szkół wyższych.

Metodologia. Dla realizacji celu badawczego przeprowadzono analizę źródeł prawnych oraz literatury przedmiotu, a także badania typu desk research, w których wykorzystano m.in. dane Głównego Urzędu Statystycznego.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzona analiza wskazuje, że w badanym okresie model szkół wyższych w Polsce ewoluował w kierunku modelu tzw. uczelni trzeciej generacji.

Tło badań. Wyzwanie budowania silnej marki terytorialnej jest obszarem coraz większego zainteresowania zarówno praktyków, jak i naukowców. Kultura, stanowiąca ważny element lokalnej tożsamości, coraz częściej wykorzystywana jest jako baza do budowania marki terytorialnej. Ważnym jej kreatorem są lokalne instytucje kultury, takie jak teatry, muzea, galerie. W Polsce publiczne instytucje kultury mają duży stopień autonomii wobec lokalnych władz/lokalnej administracji i ich skuteczne włączanie w procesy budowania marki terytorialnej wymaga przyjęcia adekwatnego podejścia.

Cel badań. Celem artykułu jest identyfikacja form współpracy instytucji kultury z administracją lokalną na rzecz budowania marki miasta. Ze względu na zróżnicowaną rolę poszczególnych rodzajów instytucji kultury w procesie komunikowania marki miasta, rozważania zawężono do teatrów miejskich.

Metodologia. Do realizacji tak określonego celu wykorzystano metodę studium przypadku. Analizie poddano miasta Łódź i Białystok. Dobór miast wiązał się z wyraźnie zaakcentowaną rolą kultury w strategiach rozwoju obydwu ośrodków. W ramach studiów przypadku zostały przeprowadzone indywidualne wywiady pogłębione z zarządzającymi teatrami, jak też z kierownikami jednostek organizacyjnych zajmującymi się sferą promocji w urzędach miejskich w ośrodkach objętych analizą.

Kluczowe wnioski. Opracowanie pozwoliło: ustalić typy wspólnych projektów realizowanych przez teatry i administrację lokalną na rzecz budowania marki miasta, zdiagnozować korzyści wynikające z tej współpracy dla obu stron, a także sformułować warunki skuteczności tego typu kooperacji.

Cel badań. Celem artykułu jest ocena roli wybranych technologii mobilnych na rynku turystycznym w Polsce.

Metodologia. Badanie ankietowe przeprowadzono latem 2016 roku wśród polskich turystów w mieście Krakowie. Dobór próby miał charakter celowy. Przyjętymi zmiennymi kontrolnymi były płeć i wiek respondentów (ogólna populacja została zdefiniowana jako liczba turystów w mieście w poprzednim roku). Wielkość próby wyniosła N = 1175 poprawnie wypełnionych kwestionariuszy.

Kluczowe wnioski. Wyniki badań potwierdzają, że rozwiązania informatyczne zyskują na popularności i powoli stają się standardowymi narzędziami. Uwzględniono trzy główne aspekty: wykorzystanie kodów QR, wirtualne podróże i geotagowanie przez turystów. Najpopularniejsze było wirtualne zwiedzanie obiektów i/lub miejsc (78% respondentów w Krakowie), następnie używanie czytników kodów QR w smartfonach (45%) i najmniej popularne – geotagowanie podczas podróży (36%).

Cel badań. Celem podjętych przez autorkę badań była diagnoza kompetencji menedżerów w zakresie zarządzania ryzykiem personalnym.

Metodologia. Artykuł został opracowany na podstawie analizy literatury przedmiotu oraz wyników badań własnych przeprowadzonych metodą sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem kwestionariusza ankiety.

Kluczowe wnioski. Na podstawie badań przeprowadzonych metodą sondażu diagnostycznego ustalono, że menedżerowie posiadają znaczny potencjał w zakresie zarządzania tym specyficznym rodzajem ryzyka, który jednak nie we wszystkich organizacjach jest w pełni wykorzystywany. Analizy wykazały ponadto, że barierę ograniczającą efektywne zarządzanie ryzykiem personalnym ukierunkowane na generowanie wartości dodanej stwarzają negatywne postawy menedżerów, znajdujące wyraz w postrzeganiu ryzyka personalnego przede wszystkim jako zagrożenia i dążeniu do jego unikania.

Cel badań. Celem badania jest podsumowanie specjalistycznej literatury na temat możliwych wzorców zachowań oraz zachowań będących przyczyną szarej strefy.

Metodologia. Głównym kierunkiem badania jest ocena zmiany w klasycznym modelu ekonomii – maksymalizacja oczekiwanej użyteczności – wraz z założeniami ekonomii behawioralnej. Niniejsze badanie analizuje możliwość zastosowania skali samooceny Rosenberga – szeroko rozpowszechnionej i wykorzystywanej do pomiaru poczucia własnej wartości w międzynarodowych badaniach – dotyczącej tego, czy poziom samooceny danej osoby może wpływać na skłonność do działania w szarej strefie. Po ocenie badań ankietowych spodziewamy się, że odpowiedź brzmi „tak”.

Kluczowe wnioski. Zarówno środowisko kulturowe, jak i czynniki demograficzne mogą mieć wpływ na moralność podatkową i dumę narodową. Również wyższy poziom zaufania obywateli do rządu, organów podatkowych i innych instytucji prawnych może przynieść korzystne efekty w tym obszarze. Ponadto przyjazne i pełne szacunku traktowanie podatników oraz postrzeganie ich jak partnerów może wpłynąć na skłonność do płacenia przez nich podatków. Także bezpośredni udział w życiu politycznym obywateli i ich zaangażowanie w proces decyzyjny oraz demokratyczny ustrój może mieć znaczący wpływ na moralność podatkową.

Tło badań. Coaching jest popularną metodą szkolenia pracowników i wyróżnia się na tle innych ze względu na niedyrektywny charakter komunikacji. Niedyrektywny charakter komunikacji ma jasno określony cel – jest nim odblokowanie, wydobycie i maksymalizowanie potencjału tkwiącego w coachowanym pracowniku, zamiast dawania gotowych rozwiązań. Coaching jest częstym tematem badań naukowych, zarówno tych o charakterze teoretycznym, jak i empirycznym. Udowadnia się jego skuteczność w różnych branżach i obszarach. Sam przebieg coachingu analizowany jest rzadziej, a przedstawienie wykorzystywanych niedyrektywnych technik komunikacji stanowi swego rodzaju novum.

Cel badań. Głównym celem artykułu jest analiza częstotliwości wykorzystywanych w coachingu niedyrektywnych technik komunikacji.

Metodologia. Badania zrealizowano na podstawie metody badań sondażowych, narzędzie badawcze stanowił kwestionariusz ankiety. W badaniu wzięło udział 100 respondentów, których proces coachingu obejmował przynajmniej trzy sesje i został już zakończony.

Kluczowe wnioski. Najczęściej wykorzystywaną techniką komunikacji niedyrektywnej były zadania coachingowe, a najrzadziej procedura cienia. To, kto jest coachem (coach zewnętrzny, coach wewnętrzny czy bezpośredni przełożony w roli coacha), ma wpływ na częstotliwość wykorzystywania poszczególnych technik komunikacji niedyrektywnej.

Tło badań. Wdrażanie w społecznościach lokalnych nowatorskich rozwiązań nakierowanych na rozwiązywanie określonych sytuacji problemowych i wychodzących poza standard dotychczasowej pracy socjalnej w ośrodkach pomocy społecznej jest procesem w polskich warunkach dość złożonym i napotykającym na wiele przeszkód. Raczej rzadko wchodzi w zakres działań związanych z zarządzaniem problemami społecznymi w społecznościach lokalnych. Niniejszy artykuł dotyczy badań jakościowych koncentrujących się na uwarunkowaniach mających wpływ na dalsze losy inicjatyw realizowanych metodą OSL (Organizowanie Społeczności Lokalnej) i zapoczątkowanych w ramach realizowanego w latach 2010–2014 projektu systemowego do działania 5.4. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, pn. Tworzenie i rozwijanie standardów pomocy i integracji społecznej – Standardy w pomocy.

Cel badań. Identyfikacja i określenie czynników, które oddziałują pozytywnie bądź negatywnie na upowszechnianie i zakorzenienie w pracy ośrodków pomocy społecznej nowatorskich metod pracy ze zbiorowościami doświadczającymi problemów społecznych. Badanie koncentrowało się na czynnikach związanych zarówno z zarządzaniem w obrębie OPS (szczególnie jego pracownikami), jak też na zagadnieniach odnoszących się do zarządzania problemami społecznymi i powołanymi do ich rozwiązywania instytucjami w obrębie społeczności lokalnej.

Metodologia. Badania były prowadzone metodą studium przypadku w trzech lokalizacjach i miały na celu przyjrzenie się dalszym losom zainicjowanych w ramach projektu systemowego działaniom Ośrodków Pomocy Społecznej i zatrudnionych w nich w związku z organizowaniem społeczności lokalnej pracowników socjalnych.

Kluczowe wnioski. Na podstawie przeprowadzonych badań i analizy zebranego materiału udało się wyróżnić szereg kontekstów i okoliczności, których wpływ na funkcjonowanie tak ośrodka pomocy społecznej, jak i samych metod pracy ze społecznościami doświadczającymi problemów społecznych jest znaczący. Konteksty te mają zarówno charakter wewnętrzny (np. podejście pracowników ośrodka do danego problemu i swojej pracy), jak i zewnętrzny (np. stosunek władz lokalnych czy innych instytucji do danego problemu społecznego).

Tło badań. Na współczesnym, wysoce konkurencyjnym rynku hotelarze stają dziś w obliczu rosnącej presji, by osiągać wciąż wyższe rezultaty przy mniejszej ilości zaangażowanych zasobów, stawiając przy tym coraz większe wymagania swoim pracownikom. Prawdą jest jednak, że pracownicy branży hotelarskiej funkcjonują w szczególnie stresującym środowisku pracy. Doświadczają oni długich godzin pracy, pracy zmianowej, w nocy, niedziele i święta, a ich grafiki często pozostają nieregularne i nieelastyczne. Dodatkowo intensywne kontakty z klientami o zróżnicowanych potrzebach i nierzadko dysfunkcjonalnych zachowaniach sprawiają, że kontakty usługowe w hotelarstwie wymagają szczególnego wysiłku personelu, by za każdym razem świadczyć usługi na optymalnym, najwyższym poziomie. Sprostanie tym wyzwaniom wymaga od pracowników wyjątkowego zaangażowania, w tym poświęcenia ich czasu i energii, pozostawiając w rezultacie mniej tych zasobów na realizację innych, pozazawodowych ról (w tym rodzinnych). Nie dziwi więc, że pracownicy branży hotelarskiej, starając się sprostać wysokim wymaganiom pracy, mogą być szczególnie narażeni na doświadczenie konfliktu między pracą a rodziną, co w rezultacie może mieć negatywny wpływ na ich postawy i zachowania, zwłaszcza względem klientów, prowadząc do obojętności względem ich potrzeb i problemów oraz obniżenia jakości świadczonych usług.

Cel badań. Celem niniejszych badań była próba identyfikacji zależności między konfliktem praca–rodzina i jego konsekwencjami dla procesu obsługi. Problemem badawczym było poszukiwanie odpowiedzi na pytania: 1. czy istnieje związek między konfliktem praca–rodzina a depersonalizacją pracowników, którą charakteryzują m.in. cyniczne i obojętne postawy wobec innych, oraz 2. czy depersonalizacja może osłabić orientację pracowników na klienta i jego potrzeby oraz wysoki poziom ich obsługi, wychodząc ponad to, co jest od nich wymagane, by spełnić, a nawet przekroczyć oczekiwania gości.

Metodologia. Zastosowane metody badawcze opierają się na analizie źródeł wtórnych, w tym publikacji zwartych, artykułów i raportów z badań przeprowadzonych w omawianej problematyce oraz badaniach pierwotnych (badania ankietowe). Badania własne przeprowadzono wśród pracowników ośmiu hoteli zlokalizowanych w województwie pomorskim. Łącznie w badaniu uczestniczyło 130 pracowników bezpośredniego kontaktu z gościem.

Kluczowe wnioski. Rezultaty badań ukazują istotną i pozytywną zależność między doświadczaniem konfliktu praca–rodzina a depersonalizacją pracowników badanych hoteli, która w rezultacie osłabia ich orientację na klienta i obniża ich poziom obsługi, powodując, iż są oni mniej skłonni, by wyjść ponad to, co jest od nich wymagane, by dostarczyć gościom wyjątkowych doświadczeń usługowych.

Cel badań. Celem badań jest identyfikacja obecności problematyki kodeksów postępowania dostawców w recenzowanych czasopismach naukowych. Postawiono następujące pytania badawcze: 1. czy istnieje luka badawcza w zakresie problematyki kodeksu postępowania dostawców?, 2. w których czasopismach naukowych publikuje się artykuły poświęcone problematyce kodeksu postępowania dostawców?, 3. w jakich obszarach badawczych podejmowana jest problematyka kodeksu postępowania dostawców?

Metodologia. Podstawową metodą badawczą był systematyczny przegląd literatury. Doboru tekstów poddanych analizie dokonano na podstawie bazy EBSCO and ProQuest.

Kluczowe wnioski. Analiza bibliometryczna oraz kontekstowa pozwoliły sformułować następujące wnioski: 1. problematyka kodeksu postępowania dostawców jest obecna w recenzowanych publikacjach naukowych w stopniu bardzo umiarkowanym; 2. czasopisma naukowe, w których opublikowano artykuły na temat kodeksu postępowania dostawców mają zróżnicowany profil; 3. kodeks postępowania dostawców stanowi przedmiot badań w licznych obszarach badawczych. W następstwie systematycznego przeglądu literatury sformułowano ponadto propozycje przyszłych kierunków badań.

Tło badań. W artykule podjęto problem wpływu dominujących dyskursów toczonych w sferze publicznej na szkolnych przywódców edukacyjnych i rzeczywistość szkolną. Autorki koncentrują się na dwóch czynnikach otoczenia szkoły – politycznych i rynkowych, które mogą mieć istotny wpływ na kształtowanie ich strategii rozwoju.

Cel badań. Celem artykułu było pokazanie mechanizmów działania dyskursów mających istotne znaczenie dla funkcjonowania szkół jako organizacji publicznych, zależnych od doraźnej polityki oraz potencjalnych skutków tych dyskursów.

Metodologia. Autorki posiłkują się w analizie wybranymi teoriami, m.in. M. Foucaulta, S. Deetza, E. Noelle-Neumann oraz dokonują przeglądu najważniejszych reform oświaty po 1989 roku, akcentując znaczenie polityki dla podejmowanych decyzji dotyczących kształtu współczesnej edukacji.

Kluczowe wnioski. Analiza obecnej sytuacji polskiej edukacji, na którą aktualnie największy polityczny wpływ mają środowiska prawicowe, konserwatywne, wskazuje na to, że istnieje możliwość instrumentalnego wykorzystania ideologii narodowo- -katolickiej przez szkoły w celach marketingowych, dyktowana czysto rynkowymi interesami szkół.

Tło badań. Implementacja koncepcji marketingu w działalności przedsiębiorstwa prowadzi do przyjęcia orientacji marketingowej, która umożliwia osiągnięcie długoterminowej przewagi konkurencyjnej. Mając na uwadze miejsce touroperatorów w strukturze rynku turystycznego, pomiędzy wytwórcami turystycznych usług cząstkowych a agentami sprzedaży i końcowymi konsumentami, a jednocześnie wysoką konkurencyjność tego rynku w warunkach globalnych, uznaje się, że podmioty touroperatorskie charakteryzują się wysokim poziomem orientacji marketingowej.

Cel badań. Celem opracowania jest zaprezentowanie koncepcji orientacji marketingowej touroperatorów wraz ze wskazaniem elementów determinujących poziom orientacji marketingowej, wynikającym z powiązań touroperatora z innymi uczestnikami tego rynku. Ponadto dokonano oceny poziomu orientacji marketingowej touroperatorów funkcjonujących w Polsce i wybranych krajach Unii Europejskiej, mając na względzie poziom swobody gospodarczej w analizowanych krajach.

Metodologia. Wykorzystano metodę krytycznej analizy literatury przedmiotu, metody operacji logicznych, metody statystyczne.

Kluczowe wnioski. Z przeprowadzonych badań wynika, że orientacja marketingowa oraz czynniki ją kształtujące mogą być poddawane ocenie poprzez mierzalne kryteria ilościowe. Tym samym możliwe jest oszacowanie poziomu orientacji marketingowej i określenie jej według skali. Niezależnie od orientacji marketingowej touroperatorów skierowanej na ostatecznych konsumentów usług (turystów), należy zwrócić uwagę na konieczność budowania należytego poziomu orientacji marketingowej firm touroperatorskich w powiązaniu z wytwórcami usług cząstkowych oraz agentami turystycznymi.

Tło badań. Transfer wiedzy pomiędzy centralą a filią w korporacjach międzynarodowych zyskuje na znaczeniu w badaniach naukowych. Jednakże rola ekspatów i perspektywa lokalnej kadry na ten proces nie są wystarczająco zbadane.

Cel badań. Niniejszy artykuł ma dwa cele: opracowanie ram koncepcyjnych modelu transferu wiedzy między centralą a lokalną filią, oraz empiryczną ocenę tego procesu w pięciu zagranicznych filiach z siedzibą w Polsce z perspektywy lokalnej kadry.

Metodologia. Badanie wykorzystywało eksploracyjną metodę jakościową – studium przypadku. Podmiotem badawczym było pięć filii zagranicznych zlokalizowanych w Polsce (dwie z Niemiec, dwie z USA i jedna z Indii). Przeprowadzono 68 wywiadów ustrukturyzowanych wśród specjalistów i menedżerów HR.

Kluczowe wnioski. Transfer wiedzy w badanych filiach miał charakter jednostronny, tzn. z centrali do zagranicznej filii w Polsce. Zarówno centrala (jako nadawca), jak i filia (jako odbiorca) były przygotowane pod względem narzędziowym i instytucjonalnym do gromadzenia wiedzy. Kluczowym ogniwem w transferze wiedzy byli ekspatrianci i ich kompetencje, takie jak otwartość, chęć uczenia się i motywacja do uczenia się, umiejętność przekazywania swojej wiedzy i doświadczenia innym, umiejętność budowania pozytywnych relacji międzyludzkich, które sprzyjały transferowi wiedzy w badanych filiach.

Cel badań. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie wyników badań wybranej procedury controllingu personalnego polegającej na wycenie kapitału ludzkiego w spółce energetycznej notowanej na GPW (Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie).

Metodologia. Zastosowana procedura badawcza łączy w sobie analizę literatury z badaniami empirycznymi i opiera się na poszukiwaniu odpowiedzi na pytania o to, jak istotne są informacje z zakresu controllingu dla procesów zarządzania zasobami ludzkimi w wybranej spółce giełdowej należącej do WIG 20.

Kluczowe wnioski. Badania wykazały, że pomimo braku regulowanych i sformalizowanych metod wyceny kapitału ludzkiego, spółka intuicyjnie dokonuje wycen pośrednich, jednak tylko z wykorzystaniem podejścia jakościowego i tylko przy podejmowaniu strategicznych decyzji.

Tło badań: W związku ze wzrostem złożoności i dynamizmu otoczenia organizacji coraz większego znaczenia nabiera praca zespołowa. Aby jednak była ona efektywna, a zespół osiągał zamierzone cele, muszą istnieć możliwości określania kluczowych aktywności menedżera zespołu oraz jego członków. Niestety obecne metody badawcze w naukach o zarządzaniu nie dają możliwości wyciągnięcia w pełni obiektywnych wniosków i uzyskania precyzyjnych odpowiedzi na pytania badawcze dotyczące pracy zespołowej.

Cele badań. Cele artykułu to (1) przedstawienie autorskiej metody badania zarządzania zespołem i pracy członków zespołu na podstawie koncepcji metodologicznej układu wielkości organizacyjnych oraz (2) zaprezentowanie części wyników obserwacji nieuczestniczącej z wykorzystaniem narzędzi menedżerskich online jako narzędzi badawczych w zakresie pracy zespołowej.

Metodologia. W procesie konstruowania koncepcji metodologicznej, jaką jest układ wielkości organizacyjnych, wykorzystano obszerną literaturę przedmiotu z zakresu nauk o zarządzaniu, filozofii, logiki i informatyki. Obserwacja nieuczestnicząca została przeprowadzona z udziałem 41 studentów zarządzania, mających przygotować zadany projekt podczas pracy zespołowej. W ten sposób uzyskano dane weryfikujące przydatność prezentowanej metody badawczej.

Kluczowe wnioski. Prezentowana metoda badawcza pozwala w pewnym stopniu na rozwiązanie problemów metodologicznych w naukach o zarządzaniu w zakresie badania pracy zespołowej, a także stanowi krok w kierunku ustalania wzorców pracy menedżerów zespołów.

Tło badań. Polityka budżetowa ma istotny wkład w tworzenie klimatu sprzyjającego rozwojowi działalności gospodarczej na danym obszarze.

Cele badań. W artykule dokonano analizy wpływu lokalnej polityki budżetowej na rozwój przedsiębiorczości w Polsce w latach 2010–2015. Na potrzeby niniejszego artykułu przedsiębiorczość została zdefiniowana jako liczba nowo zarejestrowanych jednostek gospodarczych w przeliczeniu na liczbę osób w wieku produkcyjnym, a politykę budżetową określono przez pryzmat struktury dochodów i wydatków budżetów gminnych uwzględniający ich charakterystykę ekonomiczną. Analizą objęto gminy w podziale na jednostki miejskie, wiejskie i miejsko-wiejskie.

Metodologia. Autorzy zastosowali analizę skupień, wykorzystując algorytm oparty na medoidach. W wyniku przeprowadzonej analizy skupień zidentyfikowano
dwa typy polityki budżetowej w gminach miejskich, trzy typy w gminach wiejskich i dwa w gminach miejsko-wiejskich. Dla każdego typu polityki wpływ poszczególnych zmiennych na przedsiębiorczość został oszacowany przy wykorzystaniu modeli panelowych z jedną i wieloma zmiennymi. Parametry modeli oszacowano za pomocą ważonej metody najmniejszych kwadratów dla danych panelowych.

Kluczowe wnioski. W większości przypadków wyniki potwierdziły pozytywny wpływ dochodów własnych, wydatków bieżących i wydatków inwestycyjnych na przedsiębiorczość. Najsilniejsze odziaływanie tych zmiennych zaobserwowano w gminach miejskich. Negatywny wpływ odnotowano w przypadku subwencji ogólnych i dotacji.

Tło badań. Projekty przenikają organizacje publiczne i wpływają na to, jak rozwiązywane są złożone i skomplikowane problemy społeczne oraz organizacyjne. Konsekwencją rozpowszechnienia projektów jest zjawisko projektyzacji, polegające na transformacji coraz większej liczby aktywności w projekty. Wydaje się, że projektyzacja zmienia nie tylko sytuację organizacji publicznych, ale także urzędników w nich pracujących. Oczekuje się bowiem od nich podejmowania podwójnej roli urzędnika publicznego i kierownika projektu/portfela/programu czy też członka zespołu projektowego.

Cel badań. Celem artykułu jest podjęcie dyskusji nad problemem badawczym dotyczącym wpływu procesu projektyzacji na urzędników publicznych w Polsce.

Metodologia. Artykuł ma charakter koncepcyjny, bazuje na przeglądzie literatury przedmiotu. W artykule zawarto ponadto ilustrację empiryczną, opartą na wstępnych badaniach o charakterze jakościowym.

Kluczowe wnioski. Pracownicy organizacji publicznych zaangażowani w pracę projektową postrzegają siebie przede wszystkim jako urzędników, a nie kierowników projektów czy też pracowników projektowych. Mimo że praca projektowa oddziałuje na etos ich pracy, wydaje się, że nie ma większego wpływu na ich tożsamość zawodową. Jednocześnie – biorąc pod uwagę relatywnie niskie płace w polskim sektorze publicznym, tymczasowość zatrudnienia w projektach oraz stres związany z zadaniami projektowymi – istnieje zagrożenie, że urzędnicy pracujący przy projektach w przyszłości będą mogli stać się projektariuszami – klasą prekariuszy zatrudnionych w projektach sektora publicznego.

Tło badań. Firmy kierowane przez kobiety stanowią mniejszość ogółu przedsiębiorstw i nierzadko osiągają gorsze wyniki niż firmy zarządzane przez mężczyzn. Jest to przyczyną niewykorzystania potencjału kobiet oraz w konsekwencji utraty części możliwego przyrostu dobrobytu społecznego. Dlatego badania przedsiębiorczości w kontekście płci są niezwykle istotne dla polityki gospodarczej.

Cel badań. Celem artykułu jest zbadanie związku między płcią dyrektora zarządzającego a wynikami firmy na podstawie ankiety przeprowadzonej w przedsiębiorstwach inwestujących w innowacje w Polsce. Weryfikacji poddano hipotezę o podobnych wynikach ekonomicznych firm prowadzonych przez kobiety i przez mężczyzn.

Metodologia. Badanie jest oparte na danych z ankiety dla 265 firm inwestujących w innowacje w jednym z polskich województw (śląskim). Dwa lata po zakończeniu przez firmy inwestycji w innowacje przeprowadzono szczegółowe wywiady w grupie 70 firm stanowiącej reprezentatywną próbę dla wszystkich badanych.

Kluczowe wnioski. Wyniki badania wskazują, że płeć dyrektora zarządzającego firmą nie różnicuje wyników ekonomicznych firm. Firmy zarządzane przez kobiety i mężczyzn wykazały podobne wzrosty zatrudnienia i przychodów dwa lata po zakończeniu inwestycji w innowacje. Konkluzja ogólna z badania jest następująca: firmy zarządzane przez kobiety i mężczyzn osiągają porównywalne wyniki wówczas, gdy działają w podobnych warunkach rynkowych, z równym dostępem do zasobów.

Tło badań. Dane statystyczne dowodzą, że poziom zdrowia światowej populacji stale się obniża, co przyczynia się do podniesienia kosztów opieki zdrowotnej i obniżenia wydajności pracy. W wyniku pogarszania się kondycji zdrowotnej ludności pojawia się potrzeba prewencji chorób, między innymi przez promowanie programów prozdrowotnych w miejscu pracy.

Cel badań. U podstaw badania leżą trzy cele. Pierwszym jest zaprezentowanie czynników kształtujących dobrostan pracowników, drugi to przeprowadzenie badania mającego na celu ocenę dotychczas stosowanych przez Coca-Cola Poland programów prozdrowotnych, a trzeci to zaproponowanie rekomendacji służących lepszemu dostosowaniu tych programów do potrzeb pracowników.

Metodologia. W badaniu zastosowano metodę case study wzbogaconą o wywiady internetowe przeprowadzone z pracownikami działu zasobów ludzkich Coca-Cola Poland w kwietniu 2017 roku.

Kluczowe wnioski. Wyniki badania wskazują na wysoki poziom zróżnicowania rozumienia przez pracowników równowagi między życiem prywatnym a zawodowym oraz satysfakcji z pracy. Dowodzą one również istotnej roli, jaką w tym rozumieniu odgrywa stres. Wskazują one także, że pracownicy przypisują duże znaczenie środowisku fizycznemu pracy oraz prywatnej opiece zdrowotnej gwarantowanej przez Coca-Cola Poland.

Tło badań. Otoczenie prawne, rozumiane jako zespół czynników oddziałujących na przedsiębiorstwa w danym kraju, odgrywa dużą rolę w otoczeniu przedsiębiorstw.

Cel badań. Głównym celem prowadzonych badań jest weryfikacja hipotezy o istotności otoczenia prawnego w odniesieniu do wolności prowadzania działalności gospodarczej w danym kraju oraz osiąganego tam PKB.

Metodologia. Cel badań zrealizowano dzięki wykorzystaniu wartości Rule of Law Index, Economic Freedom Index oraz Business Freedom (stanowiącego subczynnik EFI), a także wartości PKB dla 97 krajów, które w roku 2016 zostały ujęte w klasyfikacji Rule of Law oraz Economic Freedom. Zastosowano metodę porównawczą oraz analizę czynnikową.

Kluczowe wnioski. Wyższy poziom praworządności związany jest z wyższym rozwojem gospodarczym i zapewnia większą swobodę biznesową. W badanych przypadkach w grupie krajów wiodących znalazły się: Singapur, Australia, Nowa Zelandia, Dania i Norwegia. Indeksy Rule of Law oraz Business Freedom znajdowały się w tych przypadkach na najwyższych poziomach w odniesieniu do badanej populacji.

Tło badań. Zarządzanie instytucją publiczną jest zadaniem kompleksowym przynoszącym znaczące rezultaty zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz danej organizacji. Badania w tym zakresie wskazują nowe wyzwania, szczególnie na styku zarządzania zasobami ludzkimi (ZZL) i wykorzystania technologii informatycznej IT, zwłaszcza że obecnie instytucje publiczne upodabniają się do korporacji, poszukując sposobów na podwyższenie poziomu efektywności działania.

Cel badań. Celem artykułu jest identyfikacja sposobu, w jaki rozwiązania IT przez efektywne aplikacje e-ZZL wpływają na ZZL oraz analiza roli tych rozwiązań w zmienianiu ZZL w instytucjach publicznych. Wskazane rezultaty tego wpływu zostały poddane analizie między innymi z perspektywy teorii nowego zarządzania publicznego i różnych pespektyw zagadnienia efektywności.

Metodologia. W artykule dokonano przeglądu literatury przedmiotu w zakresie zarządzania publicznego i wykorzystania IT w ZZL, którego celem była identyfikacja sposobów podnoszenia efektywności działania na styku wskazanych obszarów. Rezultaty przeglądu literatury wzbogacono o studium przypadku efektywnej jednostki samorządowej i zinterpretowano w świetle wskazówek z literatury przedmiotu. Przeprowadzona analiza przypadku miała charakter eksploratywny.

Kluczowe wnioski. Wykorzystanie IT w ZZL wprowadza więcej przejrzystości i dynamiki do relacji w ramach ZZL, wspiera usprawnienia w tym obszarze przez transfer najlepszych praktyk od dostawców oprogramowania i pozwala delegować rutynowe działania ZZL na menedżerów liniowych i pozostałych pracowników. Zastosowanie technologii prowadzi do zmian w procesach zarządzania talentami w organizacji. Okazuje się również, że personel odpowiedzialny za ZZL reinterpretuje swoją rolę, przenosząc uwagę z administrowania na strategiczne ZZL i służenie jako partner biznesowy. Wwyniku przeprowadzonego badania skonstruowano roboczy model pozwalający lepiej zrozumieć, w jaki sposób doprowadzić do wzrostu efektywności rozwiązań ZZL i wyników organizacji publicznej wykorzystującej rozwiązania IT.

Tło badań. Bezpośrednim przyczynkiem powstania artykułu jest chęć osadzenia na nowo w teorii nauk o zarządzaniu konstruktu odnowy organizacyjnej, definiowanej przez pryzmat zdolności dynamicznych jako umiejętność reinterpretowania technologii, praktyk, przekonań na drodze realizacji strategii poprzez integrowanie, budowanie i rekonfigurowanie wewnętrznych praktyk, procesów, struktur i systemów organizacyjnych. Zaproponowany moderator – luz organizacyjny – wydaje się nową koncepcją w odniesieniu do odnowy organizacyjnej na drodze osiągania wysokiej efektywności organizacji.

Cel badań. Celem artykułu jest próba umiejscowienia konstruktu odnowy organizacyjnej w centrum zainteresowań badawczych, ze szczególnym naciskiem na próbę odpowiedzenia na pytania, czym jest odnowa organizacyjna oraz w jaki sposób wpływa na efektywność organizacji.

Metodologia. Opierając się na krytycznym przeglądzie literatury, wypracowano nową, roboczą definicję odnowy organizacyjnej. Wychodząc z założeń podejścia indukcyjnego do powstawania nowej wiedzy (Sprogoe & Elkjaer, 2010), zaproponowano cztery twierdzenia wymagające dalszej empirycznej weryfikacji. 

Kluczowe wnioski. Zintegrowano i w dużym stopniu usystematyzowano dotychczas osobne konstrukty teoretyczne na drodze spójnej teorii odnowy organizacyjnej jako zdolności dynamicznej, w której luz organizacyjny odgrywa znaczącą rolę.

Tło badań. Jednym z kluczowych czynników sukcesu w działalności współczesnych organizacji jest współpraca z dostawcami. W niektórych przypadkach treść tej współpracy jest skodyfikowana w postaci sformalizowanych procedur. Tak dzieje się wówczas, kiedy organizacja wprowadza znormalizowany system zarządzania jakością zgodny z ISO 9001. Diagnoza i doskonalenie współpracy z dostawcami w tego rodzaju organizacjach może się opierać na podejściu metodologicznym nazywanym action research. W artykule podejmuje się próbę ilustracji możliwości wykorzystania action research jako podejścia predysponowanego do z jednej strony naukowego, a z drugiej – praktycznego rozwiązania problemów zarządzania relacjami z dostawcami.

Cel badań. Celem artykułu jest ukazanie możliwości wykorzystania action re­search jako podejścia badawczego, przydatnego w diagnozie i projektowaniu ścieżki doskonalenia współpracy przedsiębiorstwa z dostawcami.

Metodologia. W artykule wykorzystano przegląd selektywnie dobranej literatury dotyczącej genezy, istoty oraz cech wyróżniających action research. Ponadto uwzględniono egzemplifikację zastosowania procesu i technik action research do specyficznego zastosowania, jakim jest przeprowadzenie diagnozy i sformułowanie propozycji procedury doskonalenia współpracy z dostawcami w przedsiębiorstwie reprezentujących sektor ciepłowniczy.

Kluczowe wnioski. Do rezultatów badań należą: ukazanie genezy action reserach, identyfikacja sposobów jego definiowania, odwzorowanie najważniejszych cech tego podejścia badawczego, a także wykazanie jego przydatności w rozwiązaniu specyficznego problemu zarządzania przedsiębiorstwem, jakim jest współpraca z dostawcami zachodząca w warunkach istnienia wymagań określonych normą ISO 9001:2015. Wyniki badań literaturowych mają charakter uniwersalny. Wyniki badań empirycznych, ze względu na ich prowadzenie w jednym przedsiębiorstwie reprezentującym specyficzny sektor, nie mogą być bezkrytycznie uogólniane. Równocześnie należy stwierdzić, że zastosowane w tych badaniach podejście metodologiczne oraz narzędzia organizacyjno-techniczne mogą być inspiracją w badaniach innych problemów i organizacji.

Tło badań. „Oburęczność” organizacyjna zaliczana jest do najnowszych koncepcji zarządzania rekomendowanych w celu radzenia sobie z turbulencją i wielowymiarowością otoczenia organizacyjnego. Idea łączenia zmian organizacyjnych o charakterze ewolucyjnym i radyklanym wydaje się bardzo atrakcyjna, ale jednocześnie trudna do wdrożenia. Pomimo że koncepcja ta jest szeroko analizowana w literaturze przedmiotu z zakresu nauk o zarządzaniu od ponad 20 lat, w dalszym ciągu pozostaje interesującym obszarem badań naukowych.

Cele badań. Celem artykułu jest analiza wkładu literatury przedmiotu w rozwój koncepcji organizacji oburęcznej (ambidexterous organization) oraz zidentyfikowanie kluczowych problemów i trendów badawczych. Proces badawczy został ukierunkowany na uzyskanie odpowiedzi na następujące pytania: (1) Jakie są najważniejsze publikacje naukowe, które przyczyniły się do rozwoju koncepcji organizacji oburęcznej? (2) Jakie są kluczowe tematy i trendy w obrębie pola badawczego?

Metodyka. Do realizacji celu pracy zastosowano metodę systematycznego przeglądu literatury. Źródłem danych w procesie doboru próby badawczej była baza Scopus.

Kluczowe wnioski. Analiza słów kluczowych oraz treści abstraktów i artykułów zakwalifikowanych do próby badawczej wskazuje na cztery główne obszary zainteresowania w obrębie pola badawczego: (1) ideę i koncepcję oburęczności organizacyjnej, (2) kontekst organizacyjny i zarządzania, w którym badane są założenia koncepcji, (3) innowacje, procesy organizacyjnego uczenia się i kreatywność oraz (4) zarządzanie strategiczne.

Artykuł lokuje się w obszarze zarządzania strategicznego i wpisuje się w nurt badań nad modelami biznesu. Analizie poddano jeden z dziewięciu komponentów business model canvas, tj. kluczowe aktywności. 

Empirycznym tłem zrealizowanych badań jest polska branża gier komputerowych i wideo, natomiast przedmiotem eksploracji są rodzaje oraz szczegółowe formy kluczowych aktywności podejmowanych przez twórców gier, a także cele, którym owe aktywności są podporządkowane. Zgodnie z przyjętymi celami badawczymi proces rozpoznania naukowego przeprowadzono w duchu podejścia jakościowego, wykorzystując technikę wywiadu semistrukturyzowanego. 

Wyniki badań wskazują 14 kluczowych aktywności twórców gier, które dotyczą głównie aspektów relacyjnych (w tym retencja klientów, zarządzanie relacjami z klientami, zarządzanie społecznością graczy, biznesowy i społeczny networking wewnątrzbranżowy), aczkolwiek są zróżnicowane pod względem przyjętego modelu monetyzacji (premium, freemium lub hybrydowy).

Tło badań. Rosnące zapotrzebowanie na badania naukowe w zakresie zarządzania, które są głęboko osadzone w analizowanym kontekście, determinuje wzrost zainteresowania metodami jakościowymi, w tym w szczególności metodą studium przypadku (case study). Metoda studium przypadku wydaje się jednym z najbardziej odpowiednich podejść wykorzystywanych do analizowania problemów badawczych w konkretnym kontekście. Mając na uwadze rosnącą popularność wykorzystania metody studium przypadku w naukach o zarządzaniu, zidentyfikowano lukę w wiedzy oraz potrzebę dokonania eksploracji tego pola badawczego i identyfikacji występujących w jego obszarze frontów badawczych.

Cele badań. Celem artykułu jest profilowanie badawcze i mapowanie kontekstów badań wykorzystujących metodę studium przypadków w obszarze biznesu, zarządzania i rachunkowości (Business, Management and Accounting). Analiza ukierunkowana jest na uzyskanie odpowiedzi na następujące pytania badawcze: (1) Jaki jest rozkład badań w tym obszarze pod względem państw, instytucji badawczych, publikatorów oraz autorów? (2) Jakie są kluczowe publikacje odnoszące się do metody studium przypadków lub wykorzystujące ją w praktyce? (3) Jakie kluczowe tematy badawcze są podejmowane w publikacjach wykorzystujących metodę studium przypadków? (4) W jakich kontekstach geograficznych i sektorowych jest najczęściej wykorzystywana metoda studium przypadków?

Metodyka. Do realizacji celu badań zastosowano metodę profilowania badawczego (research profiling), która jest zaliczana do bibliometrycznych metod opisowych (descriptive bibliometric studies). W szczególności wykorzystano technikę ogólnego profilowania badawczego (general research profiling), z uwzględnieniem profilowania pod kątem państw i instytucji, w których afiliowano badania, publikatorów (np. czasopism) oraz autorów. Zastosowano również wybrane elementy profilowania tematycznego (topic profiling) poprzez identyfikację kluczowych tematów oraz kontekstów badawczych z wykorzystaniem techniki analizy słów kluczowych (keywords analysis). Analizy bibliometryczne przeprowadzono na podstawie danych pozyskanych z bazy Scopus. 

Kluczowe wnioski. W obrębie próby badawczej można wskazać dwie kategorie publikacji: artykuły o charakterze metodycznym analizujące założenia i wykorzystanie metody studium przypadku w różnych kontekstach badawczych oraz publikacje przedstawiające wyniki badań za pomocą metody studium przypadku. Do kluczowych tematów badawczych, w których wykorzystywana jest metoda studium przypadku, należą: (1) innowacje i zarządzanie wiedzą/informacjami; (2) idea zrównoważonego rozwoju (sustainability) i społeczna odpowiedzialność przedsiębiorstw (CSR); (3) zarządzanie strategiczne. Mając na uwadze kontekst geograficzny, badania wykorzystujące metodę studium przypadków najczęściej dotyczyły organizacji w takich krajach jak: Chiny, Australia, Stany Zjednoczone, Indie, Wielka Brytania i Malezja. W kontekście sektorowym studium przypadków najczęściej używane jest do prowadzenia badań w różnych sektorach przemysłowych, ale wśród innych często pojawiających się kontekstów można wymienić: handel, edukację, turystykę i rolnictwo.

Tło badań. Dotychczasowe badania sugerują, że organizacje mają skłonność do selektywnego ujawniania pozafinansowych informacji. Może to wynikać z charakteru danej organizacji, ogólnych i wewnętrznych czynników kontekstualnych. Dodatkowo wskazuje się na możliwą zależność pomiędzy raportowaniem danych pozafinansowych a krajem, w którym organizacja ma siedzibę.

Cel badań. W związku z powyższym głównym celem niniejszego opracowania jest sprawdzenie, czy wybrane zmienne: wielkość organizacji, fakt funkcjonowania na rynkach międzynarodowych oraz wyniki finansowe, wpływają na szczegółowość udostępnianych danych pozafinansowych.

Metodologia. W tym celu zrealizowano badanie CATI ze 102 przedsiębiorstwami notowanymi na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Pozyskane dane zostały poddane analizie z wykorzystaniem współczynnika kontyngencji V Cramera.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzone badania oraz analiza pokazały, że w większości analizowanych przypadków nie można wskazać statystycznie istotnych zależności. Statystycznie istotne związki zostały zdiagnozowane pomiędzy m.in. wielkością organizacji a ujawnianiem wewnętrznym interesariuszom informacji społecznych i związanych z pracownikami, pomiędzy faktem funkcjonowania na rynkach międzynarodowych a ujawnianiem zewnętrznym interesariuszom informacji społecznych i związanych z pracownikami oraz pomiędzy wynikami finansowymi organizacji a ujawnianiem interesariuszom zewnętrznym informacji w trzech analizowanych obszarach.

Tło badań. Polscy organizatorzy targów cały czas poszukują nowych metod optymalizacji osiąganych rezultatów i bardziej efektywnych metod rozwoju. Koopetycja jako strategia zarządzania jest wykorzystywana w wielu dziedzinach gospodarki. Stosujące ją podmioty osiągają lepsze wyniki finansowe i są w stanie bardziej elastycznie reagować na zmiany rynkowe. Dlatego zasadne staje się dziś pytanie, czy możliwe jest zastosowanie strategii koopetycji na polskim rynku wystawienniczym.

Cel pracy. Celem artykułu jest ocena zasadności stosowania strategii koopetycji na rynku wystawienniczym w Polsce i wyodrębnienie potencjalnych obszarów współpracy między organizatorami targów w ramach tej strategii.

Metodologia. Badania miały formę studium przypadku wybranych organizatorów targów, w ramach których analizowano informacje zawarte na stronach internetowych wybranych podmiotów i w innych wtórnych źródłach informacji na temat ich rynkowej aktywności. 

Kluczowe wnioski. W procesie badawczym wyodrębniono grupę kluczowych organizatorów targów gospodarczych na polskim rynku wystawienniczym. Stwierdzono, że istnieją potencjalne obszary koopetycji na rynku wystawienniczym i zasadne jest szukanie okazji do współpracy ze sobą przez wymienione podmioty gospodarcze. Zastosowanie strategii koopetycji powinno pomóc organizatorom targów zwrócić uwagę na trendy, które pojawiają się na rynku wystawienniczym, i dać możliwość wcześniejszego przystosowania się do nich uczestnikom tego rynku. To da im również szansę na zwiększenie przewagi konkurencyjnej poza ramami umowy koopetycyjnej. Analiza rezultatów współpracy organizatorów targów powinna pomóc zidentyfikować działania, których realizacja będzie satysfakcjonująca dla wszystkich partnerów umowy w przyszłości.

Tło badań. Prosperowanie, składające się z uczenia się i witalności, przyczynia się do powstawania wielu pozytywnych efektów dla organizacji. Jednak brakuje badań na temat prosperowania będącego skutkiem społecznych interakcji, które porównywałyby dwa typy kontekstu organizacyjnego, tj. mono- i wielokulturowy.

Cel badań. Celem artykułu jest porównanie poziomu prosperowania (tj. uczenia się i witalności) w kontekście mono- i wielokulturowym pracy. Autorka zakłada, że wielokulturowe środowisko pracy tworzy unikalne wymagania, które sprzyjają prosperowaniu w większym stopniu niż wymagania kreowane przez monokulturowe środowisko pracy. 

Metodologia. Badania poprzeczne przeprowadzono w firmach krajowych i korporacjach wielonarodowych, które reprezentują odpowiednio mono- i wielokulturowe środowiska pracy. Próby składały się z 259 pracowników mających tylko interakcje monokulturowe oraz 238 jednostek zaangażowanych w interakcje międzykulturowe.

Kluczowe wnioski. Badania pokazały, że osoby zatrudnione w organizacjach wielokulturowych doświadczały wyższego poziomu prosperowania niż pracownicy organizacji monokulturowych. Wyniki potwierdzają, że kontakty społeczne, włączając interakcje międzykulturowe, są konieczne, by pobudzać prosperowanie w organizacjach. Artykuł dotyczy pozytywnego rozwoju jednostek, wnosi więc wkład w pozytywny nurt zarządzania.

Dla spółek giełdowych kształtowanie wizerunku pracodawcy jest obecnie nie tylko wyborem w ramach strategii personalnych, ale koniecznością biznesową adresowaną do obecnych, a także przyszłych pracowników przedsiębiorstw. Marka pracodawcy (employer branding) jest skutecznym narzędziem w budowaniu przewagi konkurencyjnej. Pozwala traktować pracowników jak klientów wewnętrznych, ale także potwierdza wizerunek organizacji jako pożądanego miejsca pracy w celu przyciągania najbardziej utalentowanych kandydatów.

Duży odsetek przedsiębiorstw stosuje standardowe podejście do narzędzi społecznej odpowiedzialności biznesu (corporate social responsibility), a różnice wynikają wyłącznie z różnych branż i wielkości organizacji, jednak ogólna strategia jest podobna.

Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie wyników badań społecznej odpowiedzialności biznesu jako narzędzia wspierającego employer branding w spółkach notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. Powstała luka poznawcza w zakresie powiązań pomiędzy obiema koncepcjami. Zastosowana procedura badawcza łączy analizę literatury z badaniami empirycznymi i opiera się na poszukiwaniu odpowiedzi na pytania o związek między społeczną odpowiedzialnością biznesu a employer branding w wybranych spółkach giełdowych należących do WIG 20. W artykule zaprezentowano 6 spółek, które zostały poddane analizie. W przyszłości planuje się przedstawić diagnozę pozostałych przedsiębiorstw należących do powyższego indeksu giełdowego.

Jak pokazały badania, analizowane przedsiębiorstwa mają strategię społecznej odpowiedzialności biznesu i stosują narzędzia employer branding, ale oddzielnie w obu obszarach zarządzania nie ma wspólnej strategii.

Większość rozważań dotyczących przedsiębiorczości, także przedsiębiorczości społecznej, koncentruje się na początkowych etapach procesu przedsiębiorczego. Duży nacisk kładzie się na rozpoznanie szansy i tworzenie nowych przedsięwzięć, natomiast mało uwagi poświęca się kwestii opuszczenia przedsięwzięcia. Odniesienie porażki i porzucenie możliwości mających na celu stworzenie dobra społecznego ma konsekwencje dla szerokiego grona interesariuszy, których dobrobyt zależy od wartości, jaką tworzy przedsiębiorca społeczny. Biorąc pod uwagę charakter przedsiębiorczości społecznej, tego typu przedsiębiorcy mogą wykazywać istotne różnice w stosunku do tradycyjnych przedsiębiorców w kontekście radzenia sobie z potencjalnymi niepowodzeniami, ich skutkami i koniecznością zakończenia przedsięwzięcia.

Wobec braku dociekań akademickich na temat porażki przedsiębiorców społecznych celem niniejszego opracowania jest zbadanie i przedstawienie przyczyn leżących u podstaw ich niepowodzeń. Zgodnie z przyjętymi celami badawczymi przeprowadzono 4 indywidualne częściowo ustrukturyzowane wywiady pogłębione z przedsiębiorcami społecznymi.

Tło badań. Doskonałość organizacyjna jest procesem, który staje się coraz bardziej trudny w czasach współczesnych. Jeden obszar, w którym ten stan organizacji został zbudowany, to obszar natury organizacyjnej zarządzania. Gdy chodzi o konkurencyjność organizacji procesu zarządzania i organizacji procesu, często zapomina się, co jest swego rodzaju spójnością, która musi dotyczyć struktury procesu, bieżących operacji oraz innych obszarów działania organizacji. Problem spójności prawie nie jest obecny w tym sensie w literaturze przedmiotu, więc jest to nowe podejście. Do zarządzania w organizacjach w spójny sposób trzeba analizować firmy z perspektyw statycznej i dynamicznej. Zarządzanie współczesnymi organizacjami wymaga od managerów nie tylko ugruntowanej wiedzy, ale i szerokiego doświadczenia. Problemy, z jakimi borykają się organizacje, wykraczają poza definiowane w literaturze ramy zarządzania. Organizacje ewoluują, dążąc do osiągania doskonałości organizacyjnej. Istotną determinantą doskonalenia organizacji jest tworzenie spójnych systemów zarządzania, które będą obejmowały wszystkie warstwy oraz perspektywy organizacji. Niestety w praktyce jest to niezmiernie trudne do uzyskania. Identyfikacja tych trudności stanowiła główny bodziec dla podjęcia rozważań zaprezentowanych w niniejszym artykule.

Cele badań. Celem artykułu jest dokonanie syntezy literatury poświęconej zagadnieniu spójności poziomów zarządzania. Niestety piśmiennictwo w tym obszarze nie jest jeszcze zbyt bogate. Toteż celem badań było rozpoznanie głównych trendów literaturowych w tym obszarze oraz zaprezentowanie własnej, syntetycznej koncepcji tworzenia spójności organizacyjnej.

Metodologia. Z uwagi na teoretyczny charakter artykułu, zastosowana metodyka badań polegała na sformułowaniu poglądów autorów w wyniku dokonanego przeglądu literatury. Następnie autorzy pokusili się o kilka projektujących wniosków, które mają charakter koncepcyjny.

Kluczowe wnioski. Jako główne źródło problemu opisanego w artykule autorzy wskazali brak spójności między płaszczyznami zarządzania. Dążenie do doskonałości organizacyjnej jest procesem ciągłym, który wymusza ewolucyjny charakter organizacji. Toteż uelastycznianie zasad funkcjonowania organizacji w kierunku samodoskonalenia, samoprojektowania czy tworzenia organizacji eventowych może stanowić – zdaniem autorów – jeden z kierunków uzyskania spójności organizacyjnej.

Tło badań. Brak kompleksowych badań w zakresie zarządzania kadrami jednostek samorządu terytorialnego (jst) skłonił autorów do podjęcia analiz, których celem było oddanie głosu samym badanym zgodnie z założeniami paradygmatu konstruktywistycznego.

Cele badań. Celem badań było zidentyfikowanie głównych problemów zarządzania z perspektywy pracowników jst.

Metodologia. Punktem wyjścia prowadzonych analiz były wypowiedzi pisemne pracowników jst dotyczące problemów zarządzania dostrzeganych przez nich w ich miejscach pracy. Zastosowano metodologię badań jakościowych (analiza treści i elementy teorii ugruntowanej).

Kluczowe wnioski. Odtworzono model systemu motywowania w jst z perspektywy badanych oraz wyodrębniono czynniki, które w opinii pracowników powodują, że działający system nie motywuje w planowanym zakresie. Bazując na zestawieniu funkcjonujących regulacji prawnych z narracjami badanych, opracowano także listę rekomendacji w zakresie projektowania i funkcjonowania systemów motywowania pracowników w jst.

Tło badań. W artykule skoncentrowano się na dwóch czynnikach intrapersonalnych mających istotny wpływ na ideę klienta wewnętrznego oraz zaistnienie bądź nie organizacyjnych zachowań obywatelskich. Są nimi postawy altruistyczne i egoistyczne.

Cele badań. Głównym celem zaprezentowanej w artykule analizy jest przedstawienie przejawów organizacyjnych zachowań obywatelskich z perspektywy klienta wewnętrznego.

Metodologia. Artykuł oparty jest na badaniu literatury przedmiotu. Posiada także charakter przeglądowo-koncepcyjny. Refleksje w nim zawarte wynikają z wieloletniego stosowania w praktyce zarządczej elementów takich technik, jak: obserwacja uczestnicząca, wywiady, analizy tekstów (dokumentacji źródłowych wewnątrzorganizacyjnych) i innych. Wypełnia to zatem atrybuty badania z zastosowaniem metody etnograficznej.

Kluczowe wnioski. Autor charakteryzuje pięć typów osobowości klienta wewnętrznego w kontekście organizacyjnych zachowań obywatelskich. Pierwszy typ to klient wewnętrzny „altruista”. Drugi typ „neutralny” – klient wewnętrzny, który w połowie jest altruistą, w połowie egoistą. Kolejny typ to klient wewnętrzny „egoista”, który funkcjonuje w dwóch wymiarach: podejmuje zachowania pozytywne jedynie za nagrodę lub w jego ramach występują również zachowania z pozoru pozytywne (kontrproduktywne). Piąty typ to klient wewnętrzny, który ograniczany wewnętrznie lub zewnętrznie nie podejmuje zachowań obywatelskich. W podsumowaniu artykułu przedstawiono możliwe problemy i pytania badawcze, które stanowić mogą punkt wyjścia do badań nad organizacyjnymi zachowaniami obywatelskimi z perspektywy klienta wewnętrznego.

Tło badań. Stosowanie lean management stało się standardem w wielu przedsiębiorstwach na całym świecie. Wspiera stały proces ulepszania produkcji, maksymalizację wartości dodanej oraz minimalizację malwersacji, pomaga zredukować złożoność procesów administracyjnych. Niestety niska świadomość efektywności lean management w kontekście kształcenia na uczelniach wyższych wpływa na to, iż nie odgrywa ono znaczącej roli w obszarze zarządzania powyższymi organizacjami.

Cele badań. W publikacji przedstawiono propozycję stosowania strategii lean management w środowisku uniwersyteckim. Wskazano także na trudności związane z implementacją lean management w uczelniach wyższych, a także opisano, jak instytucje szkolnictwa wyższego mogą rozwijać się w kierunku stania się lean univeristies.

Metodologia. Na podstawie analizy literatury przedstawiono pięć najważniejszych zasad lean management oraz omówiono ich wdrożenie w uczelniach wyższych, z którymi związani są Autorzy tekstu. Dokonano także porównania wybranych case studies związanych z praktyką zawodową autorów z przykładami z literatury.

Kluczowe wnioski. Lean management daje duże możliwości w procesie usprawniania zarządzania w uczelniach wyższych. Jednym z najważniejszych wymogów jest zaangażowanie najwyższych władz uczelni w przekonanie interesariuszy (stakeholders) organizacji, iż wymagana kultura zmiany (culture of lean) stanowi wsparcie uczelni w adaptacji i elastycznym dostosowaniu się do dynamicznie zmieniającego się otoczenia instytucji szkolnictwa wyższego.

Tło badań. Tekst prezentuje dwa paradygmaty określające misję szkolnictwa wyższego i uniwersytetów: paradygmat klasyczny (opracowany przez Platona i Arystotelesa) i sofistyczny (opracowany przez sofistów). Ukazano ich obecność w nowożytnych dyskusjach jej dotyczących.

Cel badań. Celem opracowania jest sformułowanie problemu użyteczności społecznej uniwersytetu i wskazanie jego funkcjonalnej misji (określanej ze względu na potrzeby społeczne).

Metodologia. Wykorzystano trzy metody, aby osiągnąć ten cel. Metoda typów idealnych identyfikuje historyczny fenomen uniwersytetu i jego „idealny typ”. Analizy fenomenologiczne i metoda idealizującego planowania określają misję uniwersytetu. Pokazują, że przy założeniu, że niektóre potrzeby społeczne się nie zmieniają, można w ogólny sposób określić jego ponadczasową misję.

Kluczowe wnioski. Przedstawiono argumenty przemawiające za uznaniem, że określają ją: (1) jedność dydaktyki i badań uniwersytetu, (2) interdyscyplinarna i wszechstronna edukacja (3), która jest na najwyższym możliwym poziomie. Te postulaty nie są nowe. Kluczowe wnioski pracy dotyczą możliwości uzasadnienia tych postulatów powyższymi metodami.

Tło badań. W artykule przedstawiono wyniki badania komitetów strategii w polskich radach nadzorczych. Badanie to jest pierwszym tego rodzaju badaniem europejskim prowadzonym w dwuszczeblowym systemie nadzoru korporacyjnego.

Cele badań. Celem badań było poznanie praktyki działania komitetów strategii w radzie nadzorczej, w tym określenie czynników warunkujących jego powołanie oraz kryteriów powołania jego członków, jego funkcji i zadań oraz sposobu działania tego komitetu.

Metodologia. Badanie zostało zrealizowane przy wykorzystaniu techniki wywiadu. W badaniu udział wzięło 10 celowo dobranych rozmówców, posiadających praktykę działania w radach nadzorczych spółek publicznych i osobiste doświadczenie w zakresie funkcjonowania komitetów strategii (jako ich członek lub członek rady nadzorczej, w której został on stworzony).

Kluczowe wnioski. Zgromadzone przez badanych członków rad doświadczenia wskazują, że komitet strategii jest strukturalnym rozwiązaniem wspierającym zaangażowanie rady w proces strategii. Ważnym wymiarem pracy tego komitetu jest możliwość lepszego poznania problemów o istotnym znaczeniu w procesie formułowania strategii. Komitet strategii może mieć charakter stały lub być tworzony ad hoc; czynnikami sprzyjającymi jego tworzeniu są wielkość rady oraz złożoność spółki.

Tło badań. Badanie koncentruje się wokół wzorców wypłacania dywidendy przez spółki notowane na giełdach papierów wartościowych wybranych krajów Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki (EMEA), mianowicie: Czech, Egiptu, Węgier, Polski, Kataru, Federacji Rosyjskiej, Republiki Południowej Afryki, Turcji oraz Zjednoczonych Emiratów Arabskich.

Cele badań. Teoria agencji i rola struktury akcjonariatu w kształtowaniu polityki dywidendy są przedmiotem licznych badań empirycznych. Celem niniejszego badania jest próba odpowiedzi na pytanie, czy występują różnice w poziomach współczynników wypłaty dywidendy pomiędzy spółkami z udziałem państwa w strukturze akcjonariatu i bez tego udziału. Ponadto celem badania jest ocena szybkości wygładzania dywidend przez spółki wybranych krajów EMEA, biorąc pod uwagę obecność w nich państwowego akcjonariusza.

Metodologia. W badaniu zastosowano metodę najmniejszych kwadratów do estymacji parametrów dwóch odrębnych równań odzwierciedlających szybkość wygładzania dywidendy. Dodatkowo do analizy statystycznej wykorzystano zestaw odpowiednich testów parametrycznych i nieparametrycznych.

Kluczowe wnioski. Wyniki badania wskazują, iż obecność państwa w strukturze akcjonariatu spółki idzie w parze z wysokim poziomem współczynnika wypłaty dywidendy. Wyniki analizy zjawiska wygładzania dywidendy są natomiast niejednoznaczne. Pomimo tego iż duża liczba badanych spółek wygładza dywidendy, przeciętny poziom współczynników dopasowania dywidendy do uzyskiwanych zysków (SOA) wśród wybranych krajów EMEA pozostaje relatywnie wysoki. Co więcej, poziom ten różni się w zależności od zastosowanej procedury badawczej (równania przyjętego do estymacji). Nie znaleziono natomiast istotnych różnic w przeciętnych poziomach SOA pomiędzy spółkami z udziałem państwa w strukturze akcjonariatu i bez tego udziału.

W artykule podjęty został temat kompetencji elit społecznych pod kątem rozważenia kilku kwestii: rozumienia pojęcia „elity społeczne” – w przeszłości i dzisiaj, przeglądu wybranych teorii elit, kluczowych kompetencji elit społecznych (zwłaszcza elit menedżerskich, ekonomicznych i politycznych), a także hipotetycznego kryzysu elit – jego realności, symptomów, przyczyn i możliwego przeciwdziałania. To krótkie wyjaśnienie ukazuje zarazem cele, przyjęte w tym opracowaniu – poznawcze i badawcze.

Zarzuty, że elity zawodzą, nie są nowe, a co jakiś czas powtarzają się ze zwiększoną siłą w różnych miejscach i skali. Prawdopodobnie są one w wielu przypadkach w jakimś stopniu prawdziwe, choć rola i możliwości elit bywają przeceniane. Z uwagi na rozległość tematu i mocno ograniczoną objętość wypowiedzi ma ona charakter syntetyczny.

Tło badań. Przywództwo organizacyjne jest tematem stale obecnym w refleksji nauk o zarządzaniu. Wydaje się, że aktualność kwestii wynika nie tylko ze znaczenia kierowania zespołami pracowniczymi, ale także ze zmian, jakie zachodzą choćby w postawach samych pracowników, oczekiwaniach organizacji oraz w warunkach otoczenia organizacyjnego. Powoduje to konieczność ciągłej refleksji, gdyż rozwiązania adekwatne kilka lat temu mogą nie przystawać do aktualnej sytuacji zespołów i organizacji. Przywództwo organizacyjne jest ciekawym tematem refleksji, gdyż jest obszarem wiedzy z pogranicza nauk o zarządzaniu oraz psychologii. Można zaryzykować stwierdzenie, iż refleksja z jednego z tych obszarów wzbogaca drugi z nich.

Cele badań. Poziom umiejętności menedżerskich określany jako „przeciętny” łatwo można uznać jako „wystarczająco dobry”. Celem badań było wskazanie, że „przeciętny” oznaczać może w realiach współczesnych organizacji „zbyt niski”. Autor prezentuje studia przypadków polskich organizacji i pokazuje negatywne konsekwencje funkcjonowania menedżerów o przeciętnym poziomie umiejętności.

Metodologia. Analiza studiów przypadku oparta na modelu przywództwa sytuacyjnego autorstwa K. Blancharda. Autor analizuje w tekście dwie sytuacje używania stylów przez menadżera: wyłącznie styl S2 i S3 oraz wyłącznie styl S1 i S4.

Kluczowe wnioski. Analizy wskazują na konsekwencje „przeciętnego” stylu kierowania dla: pojedynczego pracownika, zespołu pracowniczego oraz na skutki organizacyjne (np. w zakresie rekrutacji czy rotacji pracowników). Artykuł opisuje także mechanizm psychologiczny (gra społeczna, archetyp), będący często tłem tego rodzaju zachowań (S2–S3; S1–S4) w organizacji.

Tło badań. Teorie zarządzania odpowiadają na potrzeby otoczenia. Dlatego czynniki społeczne, polityczne, ekonomiczne i technologiczne obecne w danym czasie i miejscu tworzą zapotrzebowanie na daną teorię i kształtują ją.

Cele badań. W tym przeglądowym artykule autorzy pokazują, jak problematyka uczenia się ewoluowała w teoriach zarządzania na przestrzeni lat i jak wyzwania kreowane przez przemysł 4.0 mogą wpłynąć na koncepcje dotyczące uczenia się.

Metodologia. Artykuł oparty jest na przeglądzie literatury i prac ekspertów. Najpierw autorzy odwołują się do uczenia się w teorii zarządzania od momentu narodzin dyscypliny do czasów obecnych. Następnie opisują przemysł 4.0 i obecną fazę jego implementacji. W kolejnej części artykułu wskazują wyzwania w sferze makro i zasobów ludzkich kreowane przez czwartą rewolucję przemysłową. Wreszcie podejmują próbę określenia roli uczenia się w przemyśle 4.0 oraz czy istnieje potrzeba nowej teorii dotyczącej uczenia się w czwartej rewolucji przemysłowej.

Kluczowe wnioski. Rozważania sugerują, że nowe wyzwania indukowane przemysłem 4.0 wymagają przynajmniej modyfikacji istniejących teorii dotyczących uczenia się jednostek i organizacji, oraz ich dalszych udoskonaleń.

Tło badań. Biorąc pod uwagę charakter i dynamikę otoczenia współczesnych organizacji, konieczne i istotne stało się zarządzanie interesariuszami. Warunkiem jego skuteczności jest trafna identyfikacja tych grup, które faktycznie determinują zdolność organizacji do osiągania jej celów. Potrzebę identyfikacji interesariuszy uzasadnia również nadrzędny cel zarządzania, związany z maksymalizacją wartości organizacji, z uwagi na to, że interesariusze mogą być traktowani jako obszary wzrostu wartości w otoczeniu bądź posiadacze czynników kreacji wartości. Zarówno wyniki przeglądu literatury, jak i doświadczenia Autorki z praktyki zarządzania wskazują na potrzebę opracowania przystępnych dla decydentów narzędzi wspomagających identyfikację interesariuszy organizacji oraz analizę i ocenę ich wpływu na jej funkcjonowanie.

Cele badań. Celem niniejszego artykułu jest szczegółowe zaprezentowanie autorskiej metodyki identyfikacji strategicznych interesariuszy organizacji, pozwalającej na rozwiązanie problemu badawczego w postaci oceny wpływu interesariuszy na realizację celów strategicznych organizacji, a w rezultacie zidentyfikowanie interesariuszy o znaczeniu strategicznym.

Metodologia. MISI to metodyka wraz z zestawem narzędzi wspierających menedżerów w zakresie analizy i oceny wewnętrznego i zewnętrznego otoczenia ich organizacji, na które składają się różne grupy interesariuszy. Analiza i ocena prowadzone są wieloetapowo i prowadzą do priorytetyzacji interesariuszy oraz wyłonienia tych o znaczeniu strategicznym dla funkcjonowania badanej organizacji. Metodami gromadzenia danych na potrzeby MISI są zogniskowane wywiady grupowe oraz strukturalizowane wywiady indywidualne.

Kluczowe wnioski. MISI wspiera procesy decyzyjne w organizacjach, umożliwiając decydentom systematyczną ocenę potencjału bezpośredniego oraz pośredniego wpływu interesariuszy na realizację strategicznych celów organizacji. Wyniki analiz pozwalają wskazać elementy systemu (otoczenia organizacji) o największej wartości, determinując tym samym alokację zasobów. We wnioskach wskazano również potencjał aplikacyjny MISI w szerszym kontekście zarządzania organizacją, ograniczenia modelu oraz kierunki dalszych badań.

Cele badań. Celem artykułu jest przedstawienie dorobku badań teoretycznych i empirycznych w naukach o zarządzaniu oraz problematyki zaufania w procesie zarządzania strategicznego.

Metodologia. Badania dotyczyły wybranych problemów związanych z zaufaniem kierownictwa w stosunku do pracowników i realizacją procedury zarządzania strategicznego.

Podstawowe pytania dotyczyły:

1. Uwzględniania pomysłów pracowników przy podejmowaniu ważnych decyzji w firmie.
2. Zaangażowania pracowników w tworzenie strategii.
3. Odpowiedzialności wszystkich pracowników za wdrożenie strategii.
4. Swobody decyzyjnej pracowników w kwestii sposobu wdrażania strategii.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzone badania pozwoliły na potwierdzenie istnienia związku pomiędzy zaufaniem, a realizacją procedury zarządzania strategicznego.

Tło badań. Dynamika zmian początku XXI wieku kreuje nowy wymiar gospodarki opartej na informacji i wiedzy. Internet rzeczy, hiper łączność, duże zbiory danych, rozwiązania chmurowe, automatyzacja oraz robotyzacja przenikają coraz więcej obszarów gospodarczej egzystencji. Zacierają się granice między tym co fizyczne, a tym co cyfrowe sprawiając, iż dotychczasowe sposoby zarządzania procesami biznesowymi mogą być niewystarczające, z czego nie wszyscy przedsiębiorcy zdają sobie sprawę.

Cele badań. Celem tego artykułu jest identyfikacja znaczników procesów przeobrażeń biznesu oraz wykazanie niezbędności działań dostosowawczych przedsiębiorstw wobec wyzwań, jakie niesie ze sobą przyszłość. Postawimy hipotezę, że zbiór identyfikacyjny cyfryzacji procesów ujęty w formie modelu może stać się instrumentem wspomagającym zarządzanie przedsiębiorstwem w ujęciu strategicznym.

Metodologia. W procesie badawczym posłużono się podejściem idiograficznym z zastosowaniem metod rozumiejących, które w zamierzeniu miały dostarczyć możliwość wglądu w „istotę rzeczy”. W procesie pozyskiwania materiału zastosowano analizę dostępnych dokumentów i literatury oraz, ze względu na specyfikę tematu, dokonano przeglądu istniejących źródeł cyfrowych. Posłużono się techniką analizy semantycznej, współwystępowania terminów oraz przydatnością publikacyjną źródeł na rzecz materiału.

Kluczowe wnioski. Zebrany i przeanalizowany materiał pozwolił na postawienie ogólnego wniosku wskazującego na niezbędność iniekcji nowych technologii w procesy zarządzania przedsiębiorstwem warunkujących rozwój i funkcjonowanie w przyszłości. Wymóg adaptacyjności do ery cyfryzacji może skutkować wieloma korzyściami społeczno- gospodarczymi. Uproszczona modelowa postać identyfikacji czynników cyfryzacji, narzędzi reorganizacji procesów oraz obszarów przeobrażeń w przedsiębiorstwach mogą stanowić pomocny instrument zarządzania przedsiębiorstwem.

Tło badań. Uczestniczenie w podejmowaniu decyzji to główny temat badań biznesowych, politycznych i praktycznych. Sukces każdej organizacji zależy od zaangażowania całej siły roboczej w opracowywanie nowych pomysłów i sposobów pracy, aby wyprzedzić konkurencję i zyskać konkurencyjną przewagę w branży.

Cele badań. Głównym celem było zbadanie udziału w podejmowaniu decyzji i wynikach firmy w nigeryjskim sektorze bankowym. Badanie miało na celu: określenie wpływu udziału pracowników w podejmowaniu decyzji dotyczących jakości usług firmy, ustalenie związku między udziałem konsultacyjnym a rentownością firmy oraz zbadanie, w jaki sposób udział reprezentatywny może wpłynąć na terminowe świadczenie usług przez firmę, a także na ile określa wpływ krótkookresowego uczestnictwa na produktywność firmy.

Metodologia. W trakcie badania poddano przeglądowi istotne publikacje poświęcone powyższej tematyce. Wykorzystano ankietę do zebrania danych, z 300 rozprowadzonych uzyskano 288 zwrotnych. Z kolei do testowania hipotez wykorzystano analizę regresji i współczynnik korelacji Pearsona.

Kluczowe wnioski. Wyniki pokazują, że istnieje istotna i pozytywna zależność między jakością usług a udziałem pracowników w podejmowaniu decyzji. Istnieje natomiast słaba istotna pozytywna zależność między udziałem konsultacyjnym a rentownością firmy. Ponadto istnieje pozytywny związek między terminową dostawą usług firmy i reprezentatywnym udziałem. Z drugiej strony nie ma pozytywnego związku pomiędzy produktywnością firmy i krótkoterminowym uczestnictwem. Kiedy pracownicy mają prawo do udziału w podejmowaniu decyzji, daje im to poczucie odpowiedzialności za swoje działania, ponieważ postrzegają siebie jako ważnych członków organizacji. W badaniu zaleca się, aby w celu promowania kreatywności oraz innowacji w organizacji pracownicy mogli brać udział w podejmowaniu decyzji.

Tło badań. Badanie koncentruje się na relacjach pomiędzy generowaniem przychodów a świadczeniem usług w Ibarapa Centralnym Samorządzie Lokalnym, Igboora, Oyo, Nigeria (2010–2014). Określa różne źródła generowania dochodów samorządu terytorialnego i analizuje wpływ każdego z nich na świadczenie usług. Analizuje również czynniki stymulujące skuteczność różnych źródeł i zaleca, w jaki sposób można je poprawić.

Metodologia. Samorządy uzyskiwały wewnętrznie dokumenty dochodowe, wyodrębnione księgi rachunkowe wydatków, rejestry alokacji ustawowej, księgi rachunkowe i roczne prognozy budżetowe w latach 2010–2014. Do interpretacji danych wykorzystano opisowe narzędzia statystyczne dotyczące procentów, rozkładu częstotliwości i rozkładu tabel, a także inferencyjnych narzędzi statystycznych analizy wariancji (ANOVA). 

Kluczowe wnioski: Wynik testowanej hipotezy (F = 2,154 przy 0,05 poziomie istotności) wskazuje, że istnieje związek między dochodem wewnętrznym (IGR) a dostawą usług w Centralnym Samorządzie Lokalnym Ibarapa, Igboora. Jednak związek nie ma pożądanego efektu w samorządzie lokalnym, ze względu na niewielką sumę generowanego dochodu wewnętrznego (IGR). Heurystyczne wartości badania są trzykrotnie faliste. Po pierwsze, pogłębiona została wiedza na temat roli i znaczenia samorządów lokalnych jako agencji finansów publicznych. Po drugie tekst dostarcza również wiedzy na temat sposobów opracowywania strategii na rzecz poprawy przychodów wewnętrznie generowanych przez samorządy lokalne. Po trzecie, dostarcza informacji, jak rzadko rozsądne, sprawne i efektywne jest zarządzanie w sferze finansów przez lokalne samorządy.

Tło badań. Przed instytucjami kultury stoją współcześnie nowe wyzwania społeczne. Aby im sprostać, owe instytucje nie mogą opierać się jedynie na własnym potencjale. Realizacja wspólnych celów może implikować podejmowanie działań międzyorganizacyjnych. W literaturze przedmiotu występuje niedobór badań dotyczących współpracy instytucji kultury z otoczeniem, stąd w niniejszym artykule zwrócono uwagę na tę kwestię. W pracy ukazano wartość współpracy jako instrumentu zarządzania, dzięki któremu instytucje kultury mogą zwiększać swój potencjał, sprawniej realizując zadania, do których zostały powołane. Odniesiono się do publikacji dotyczących skutecznej współpracy pomiędzy instytucjami publicznymi i przedsiębiorstwami.

Cel badań. Celem podjętych badań było zdiagnozowanie współpracy pomiędzy instytucjami kultury i otoczeniem. Główny problem badawczy wiązał się z poszukiwaniem odpowiedzi na pytania: czy instytucje kultury podejmują współpracę z innymi tego typu instytucjami położonymi na terenie miasta Wrocławia w celu wzbogacenia swojej oferty skierowanej do dzieci wczesnoszkolnych? Kto jest inicjatorem podejmowanej współpracy? Jaka jest forma inicjowania współpracy z innymi placówkami? Jaka jest częstotliwość podejmowania współpracy między instytucjami kultury i otoczeniem?

Metodologia. Problem podejmowania współpracy omówiono, opierając się na materiale empirycznym uzyskanym z badań sondażowych przeprowadzonych w instytucjach kultury położonych na terenie miasta Wrocławia. Czynnikiem łączącym badane instytucje było zorientowanie ich działań na organizację czasu wolnego dzieciom w wieku wczesnoszkolnym. Badaniami objęto wszystkie instytucje kultury dysponujące ofertą skierowaną do tej grupy odbiorców, w których do kierownictwa skierowano ankietę zawierającą pytania problemowe.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzona analiza badań pozwala stwierdzić, iż w większości badane placówki podejmują działania o charakterze współpracy. Istnieją jednak placówki, które można ocenić jako zamknięte na współpracę z otoczeniem lub rzadko ją podejmujące. Natura zdiagnozowanej współpracy jest uzależniona w dużej mierze od specyfiki badanej placówki kulturalnej. Wyniki badań wskazują na potrzebę zwiększenia spektrum działań podejmowanych przez instytucje kultury na rzecz współpracy z otoczeniem.

Tło badań. W artykule zaprezentowano model przebiegu służby oficerów Wojska Polskiego. Badania dotyczące modelu zostały zakończone w 2015 roku. W roku 2016 zostało opublikowanych szereg artykułów prezentujących obszerne wyniki badań dotyczące kompetencji zawodowych, szkolenia i doskonalenia zawodowego oficerów oraz ich opiniowania służbowego.

Cel badań. Prezentowany artykuł jest zwieńczeniem prowadzonych prac badawczych. Zaproponowany model bazuje częściowo na już funkcjonujących rozwiązaniach, a jego nowatorstwo polega na ich połączeniu i odpowiednim ukierunkowaniu. W modelu zasadniczą rolę odgrywa partycypacja oficerów we własnym rozwoju zawodowym, uzupełnianie niedoborów wiedzy i umiejętności oraz ich weryfikacja przed kolejnymi etapami doskonalenia zawodowego. W modelu tym zakłada się dokształcanie w organizacjach cywilnych (m.in. uczelniach wyższych), jeżeli wymaga tego specyfika stanowiska służbowego. Ponadto proponowany model (po drobnych modyfikacjach) można wdrożyć do innych grup dyspozycyjnych.

Metodologia. W badaniach prezentowanych w artykule wykorzystano następujące metody:

• metodę analizy i krytyki piśmiennictwa (literatura w zakresie zarządzania kadrami w wojsku, analiza obowiązujących aktów prawnych);
• metodę obserwacji uczestniczącej (związaną z doświadczeniem zawodowym);
• analizę źródeł wtórnych (badania o podobnym zakresie);
• sondaż diagnostyczny z oficerami dotyczący subfunkcji personalnej.

Kluczowe wnioski. Model ten jest rozwiązaniem możliwym do zastosowania, ale wymagającym zmian w przepisach dotyczących służby wojskowej żołnierzy zawodowych. Konsekwencją wprowadzenia zmian zaproponowanych w modelu będzie podniesienie poziomu kompetencji oficerów oraz zwiększenie zaufania kadry do organizacji, jaką jest wojsko, oraz do oficerów pionów kadrowych.

Tło badań. W artykule podjęto próbę przedstawienia design thinking jako podejścia, które wykorzystane w zarządzaniu może na tyle skutecznie przekształcić przyjęte w organizacji sposoby działania, że w rezultacie stanie się źródłem radykalnych zmian i innowacji samego zarządzania. Innowacje zarządzania, choć wcale nie są takie rzadkie w praktyce zarządzania, niezbyt upowszechniły się w piśmiennictwie naukowym i często są błędnie utożsamiane z innowacjami organizacyjnymi. Składa się na nie wszystko, co istotnie zmienia sposób realizacji funkcji zarządzania. Są one bardzo ważne dla współczesnych organizacji, gdyż radykalnie zmieniając metody zarządzania, są w stanie podtrzymać potencjał innowacyjny w długim okresie.

Cel badań. Celem artykułu jest ujawnienie tych walorów podejścia design thinking, które wykorzystane we współczesnych organizacjach mogą stanowić skuteczne wsparcie w tworzeniu i wdrażaniu innowacji zarządzania.

Metodologia. Podjęte rozważania mają charakter teoretyczny i zostały oparte przede wszystkim na metodzie analizy i krytyki piśmiennictwa w zakresie design thinking oraz zarządzania, a szczególnie innowacji zarządzania. Narzędziem badawczym, które posłużyło do rozwiązania podjętego w artykule problemu naukowego, jest dedukcja, która odniesiona do krytycznego studium literatury pozwoliła osiągnąć przyjęty cel badań.

Kluczowe wnioski. Analiza ustaleń teoretycznych doprowadziła do ustalenia, w jaki sposób podejście design thinking może skutecznie wspierać tworzenie innowacji zarządzania we współczesnych organizacjach. Design thinking, choć wywodzi się z pracy projektantów, jest obecnie podejściem do twórczego i innowacyjnego rozwiązywania otwartych, złożonych i niejednoznacznych problemów zarządzania w wielu organizacjach.

Tło badań. Chociaż w ostatnich latach wiele działań rządowych i projektów pozwala firmom uzyskać zasoby na badania i rozwój, to powstaje pytanie o wykorzystanie ich do działalności innowacyjnej, zwiększenia zagregowanych wskaźników aktywności innowacyjnej Węgier (sumaryczny wskaźnik innowacyjności – SII, indeks tablicy wyników innowacyjności – indeks-IUS). Statystyki nadal wykazują silne wsparcie w tym zakresie w porównaniu z państwami członkowskimi Unii Europejskiej. Dotyczy to w szczególności regionu północnych Węgier, gdzie innowacje są niezbędne dla przyszłości i konkurencyjności małych i średnich przedsiębiorstw.

Cele badań. Celem artykułu jest wskazanie zależności pomiędzy współpracą a innowacyjnością małych i średnich przedsiębiorstw.

Metoda. Zastosowano badanie podstawowe działalności innowacyjnej małych i średnich przedsiębiorstw oraz powiązane formy współpracy. Baza danych do badań została dostarczona za pomocą ankiety przeprowadzonej przez menedżerów małych i średnich przedsiębiorstw działających w północnych Węgrzech, która została przeprowadzona w 2015 r.

Kluczowe wnioski. Badania wykazały, że istnieje korelacja między poziomem współpracy i innowacjami. Ponadto pokazują, jakie są preferowane działania inno- wacyjne (przyciąganie rynku i popyt) wśród badanych firm oraz w jakim stopniu chęć współpracy wpływa na sposób innowacji.

Badania odzwierciedlają otwartość na innowacyjność liderów małych i średnich przedsiębiorstw oraz wykazuję, że najbardziej preferowaną formą innowacji na rynku jest innowacyjność. Jednak liderzy firmy wiedzą, że intensywność zasobów innowacji jest bardzo wysoka i wymagają zasobów zewnętrznych. Wykorzystanie kredytów bankowych do innowacji jest niskie (tylko 27% w 2015 r. wśród węgierskich MŚP). Firmy preferują wsparcie rozwojowe ze strony państwa lub samorządów.

Tło badań. Kultura organizacyjna w kontekście relacji kooperacyjnych jest istotnym obszarem badawczym. Jednakże, opierając się na przeglądzie literatury, można stwierdzić, że wpływ kultury organizacyjnej na te relacje nie jest głównym tematem badawczym polskich lub zagranicznych naukowców. W związku z tym niniejszy artykuł stanowi próbę wypełnienia zidentyfikowanej luki.

Cel badań. Celem tego artykułu jest wskazanie związku pomiędzy ukształtowaniem kultury organizacyjnej polskich przedsiębiorstw a korzystnością ukształtowania relacji kooperacyjnych między tymi przedsiębiorstwami oraz ich poszczególnymi rodzajami kooperantów. Część teoretyczna została poświęcona identyfikacji roli powiązań kooperacyjnych we współczesnym otoczeniu gospodarczym oraz określeniu pojęcia kultury organizacyjnej, w tym jej wpływu na relacje kooperacyjne między firmami. Część empiryczna została poświęcona opisowi przeprowadzonych badań i ich wyników.

Metodologia. Badanie zostało przeprowadzone na początku 2016 r. na losowej próbie 97 polskich przedsiębiorstw, tj. firm mających siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej. Kwestionariusz ankiety został przesłany do 493 firm (niezależnie od wielkości, branży i regionu geograficznego), z których 114 go wypełniło. W procesie weryfikacji spójności otrzymanych odpowiedzi 17 z nich zostało odrzuconych z powodu niedokładności i innych wad. W badaniu wykorzystano wskazania respondentów o przeważających wartościach w relacjach z pracownikami, które opisują kulturę organizacyjną, oraz wskazania na poziom korzystności ukształtowania relacji kooperacyjnych z dostawcami, odbiorcami i konkurentami (w ramach relacji koopetycyjnych). Testy niezależności chi-kwadrat wykorzystano do przedstawienia zidentyfikowanych zależności.

Kluczowe wnioski. W wyniku przeprowadzonego postępowania badawczego stwierdzono, że kluczem do korzystnego ukształtowania stosunków kooperacyjnych jest obecność w przedsiębiorstwie wartości elastyczności i swobody działania oraz ukierunkowanie na sprawy wewnętrzne. Należy jednak podkreślić, że występowanie wspomnianych wartości wpływa jedynie na korzystne ukształtowanie stosunków kooperacyjnych z klientami.

Tło badań. Jedną z cech zasobowych własności intelektualnej jest zdolność do ochrony. W procesie zarządzania własnością intelektualną cecha ta determinuje formułowanie i realizację strategii ochrony tych zasobów.

Cele badań. W artykule przedstawiono szczególny rodzaj niematerialnego zasobu regulacyjnego, jakim jest własność intelektualna w organizacji. Przyjmując, że strategia ochrony własności intelektualnej musi być uporządkowana celom organizacji, omówiono strategię jawną (instytucjonalną) ochrony własności intelektualnej, strategię niejawną (pozainstytucjonalną) oraz strategię opartą na sprzedaży własnych zasobów intelektualnych i/lub pozyskaniu zasobów zewnętrznych.

Metodologia. Wybrane i omówione strategie, które w pełni ilustrują zdolność do ochrony własności zasobów własności intelektualnej, były przedmiotem badań prowadzonych w grupie polskich przedsiębiorstw z regionu Dolnego Śląska.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzona analiza pozwoliła na wyróżnienie dwóch typów strategii zabezpieczania własności intelektualnej: strategie instytucjonalne (patent, prawa ochronne, itp.) i nieinstytucjonalne (know-how, tajemnica przedsiębiorstwa). Zdecydowana większość badanych przedsiębiorców stosuje instytucjonalne strategie ochrony własności intelektualnej mimo złożonych procedur formalnych i znacznych kosztów.

Tło badań. Współczesne organizacje zmuszone są do poszukiwania nowych rozwiązań organizacyjnych w celu kształtowania skutecznej przewagi konkurencyjnej. Ten fakt powoduje, że coraz częściej sięgają po innowacyjne rozwiązania organizacyjne o charakterze kompleksowym.

Cel badań. W artykule przedstawiono zarządzanie procesowe oraz struktury procesowe jako te, które wymagają podjęcia szeregu działań komplementarnych związanych z budowaniem spójności organizacyjnej. Zdefiniowano pojęcie spójności organizacyjnej, która warunkuje efektywne i skuteczne funkcjonowanie organizacji. Opisano także platformy osiągania spójności organizacyjnej.

Metodologia. Artykuł prezentuje indywidualne propozycje autora w zakresie koncepcji spójności i opiera się na studiach dotyczących funkcjonowania współczesnych organizacji.

Kluczowe wnioski. Zarówno kwestia spójności w aspekcie rozwiązań innowacyjnych, jak i szczegółowy opis wspomnianych platform wymagają dalszych prac uszczegóławiających.

Tło badań. Narzędzia zarządzania strategicznego (SMIs) są instrumentami używanymi w analizie sytuacji strategicznej organizacji oraz w formułowaniu i realizacji skutecznych strategii. Pomimo że SMIs są dość ważne, mało jest systematycznych badań poświęconych im i wpływowi nowo powstających technologii na nie.

Cel badań. Analiza dotyczy pytania, czy można się spodziewać, że siły technologicznej posthumanizacji tworzące nową klasę „organizacji cyberfizycznych” będą miały wpływ na innowacje w użyciu SMIs w takich organizacjach.

Metodologia. Analizując literaturę o zarządzaniu strategicznym, identyfikujemy prawie 100 SMIs i kategoryzujemy je według ich użycia w: (a) analizie strategicznej, (b) formułowaniu strategii oraz (c) realizacji strategii. Tymczasem analiza systemów cyberfizycznych i technologicznej posthumanizacji pokazuje trzy trendy, które zbiegają się, aby tworzyć rozwijającą się klasę organizacji cyberfizycznych: (a) robotyzacja siły roboczej; (b) pogłębienie integracji ludzko-komputerowej; oraz (c) ubikwityzacja obliczenia. Artykuł proponuje pojęciową strukturę dla odwzorowania wpływów wymienionych trendów na wkład, agentów, procesy i produkty związane z trzema typami SMIs.

Kluczowe wnioski. Zastosowanie zaproponowanej struktury pojęciowej sugeruje, że można się spodziewać, iż technologiczna posthumanizacja będzie i ułatwiać innowacyjność, i wymagać jej w użyciu przez organizacje wszystkich trzech rodzajów SMIs.

Tło badań. Na temat roli szkolnictwa wyższego podejmuje się wiele dyskusji. Często autorzy zgadzają się co do ważności zarządzania talentami. Doświadczenia zdobyte podczas studiów są kluczowymi czynnikami dla młodego pokolenia. Coraz większe znaczenie przypisuje się indywidualnemu rozwojowi pracowników.

W nowoczesnych, rozwiniętych (odnoszących sukcesy) gospodarkach większy udział wartości dodanej przywiązuje się do wiedzy (nie do zmaterializowanych zasobów lub kapitału), więc „ludzie są głównym źródłem”. Zmiany w paradygmacie wzięły górę nad przywództwem: liderzy muszą posiadać umiejętności rozwiązywania problemów. Zarządzanie talentami jest jednym z zadań szkolnictwa wyższego.

Cel badań. Celem tego badania jest pokazanie, w jaki sposób szkolnictwo wyższe może sprostać oczekiwaniom organizacji w kontekście gospodarki opartej na wiedzy, przy wspieraniu pracy naukowej studentów.

Metodologia. Studium przypadku Studencko-Naukowego Towarzystwa Badawczego. Kluczowe wnioski. Na podstawie studium przypadku Studencko-Naukowego Towarzystwa Badawczego stwierdzono, że oprócz dobrych prac badawczych istotna jest wiara studentów w to, że są najlepsi.

Tło badań. Od ponad dekady w literaturze na temat zarządzania można znaleźć publikacje poświęcone nowemu podejściu do zarządzania zasobami ludzkimi. Podejście to, nazwane zrównoważonym zarządzaniem zasobami ludzkimi, łączy zarządzanie zasobami ludzkimi z koncepcją zrównoważonego rozwoju.

Cel badań. Celem artykułu jest prezentacja koncepcji zrównoważonego zarządzania zasobami ludzkimi w świetle analizy relacji pomiędzy zrównoważonym rozwojem a zarządzaniem zasobami ludzkimi oraz przedstawienie dwóch modeli charakteryzujących to zarządzanie.

Metodologia. Artykuł oparty jest na przeglądzie dostępnej literatury. Ma on charakter teoretyczny.

Kluczowe wnioski. W świetle cytowanej literatury zasadne jest odniesienie zasad zrównoważenia do zarządzania zasobami ludzkimi. Dowodzą tego dwa modele znajdujące zastosowanie w praktyce zarządczej. Ich wybór i zastosowanie powinny być jednak zdeterminowane celem oraz wielkością samej organizacji.

Tło badań. Proces swoistego „kurczenia się” świata i przeświadczenie o zaniku znaczenia dystansu w wyniku procesów globalnych i rozwoju technologicznego spowodowały brak zainteresowania przestrzenią. Wydaje się jednak, że następuje renesans zainteresowania naukowego przestrzenią, ponieważ nadal jest ona jedną z podstawowych kategorii poznawczych, stale doświadczaną zarówno przez ludzi, jak i organizacje. Organizacje coraz intensywniej „zmagają się” z różnymi przestrzeniami, szczególnie w obliczu dychotomii lokalność–globalność oraz zjawisk związanych z przestrzenią wirtualną czy przestrzenią sieci.

Cel badań. Celem badań jest próba interdyscyplinarnej i innowacyjnej konceptualizacji zagadnienia przestrzeni w kontekście nauk o organizacji i zarządzaniu. W trakcie badań prowadzono identyfikację różnych wymiarów przestrzeni.

Metodologia. Główną metodą dociekań był dedukcyjny sposób rozumowania. Na poziomie analizy makro zbudowano model konceptualny, który w dalszej części badań wykorzystano do eksperymentu teoretycznego, aby wskazać możliwości aplikacyjne modelu na poziomie mezo w odniesieniu do koncepcji modeli biznesowych.

Kluczowe wnioski. W wyniku eksperymentów konceptualnych zaproponowano oryginalny model czterech wymiarów przestrzeni. Model ten może być uniwersalnym narzędziem wykorzystywanym przez organizacje. Artykuł przedstawia eksperymentalne zastosowanie modelu przestrzeni w koncepcji modeli biznesu.

Tło badań. Artykuł opisuje tematykę uwzględniania ryzyka operacyjnego, jego identyfikacji i analizy w trakcie działań wdrożeniowych służących implementacji strategii. Zaprezentowane zostaną działania podejmowane przez organizacje zaliczone do klasycznego i wizjonerskiego podejścia strategicznego.

Cel badań. Celem artykułu jest prezentacja i analiza różnic w uwzględnianiu ryzyka operacyjnego w trakcie realizacji strategii występujących w organizacjach, które charakteryzują się różnym typem realizowanej koncepcji rozwojowej.

Metodologia. Przeprowadzone badania mają charakter jakościowy i wykorzystują metodę studium przypadków. Stanowią fragment szerszych badań dotyczących ryzyka operacyjnego towarzyszącego realizacji strategii, przeprowadzonych na próbie 150 przedsiębiorstw giełdowych. Próba badawcza była różnorodna z punktu widzenia wielkości podmiotów oraz branży, w której prowadzona jest działalność. Uzasadnieniem doboru próby badawczej był fakt, iż obecność na giełdzie wiąże się z koniecznością wyznaczania i precyzyjnego określania strategii i towarzyszących jej celów strategicznych, a także raportowania postępów w ich realizacji. Tym samym można domniemywać, że spółki notowane na GPW przywiązują dużą wagę do kontrolowania procesu implementacji strategii, a tym samym ryzyko mu towarzyszące stanowi dla nich istotny aspekt funkcjonowania. Zdecydowano się na prezentację praktyk zarządzania wykorzystywanych przez przedsiębiorstwa reprezentujące największy odsetek wśród badanej próby – o klasycznym i wizjonerskim charakterze strategii w celu ich zestawienia i analizy, a także wskazania pewnych prawidłowości.

Wnioski. Wyniki badań pokazują, że oba strategiczne podejścia różnią się w analizowanych aspektach zarządzania ryzykiem operacyjnym. Szczególnie zaskakujący jest poziom ich formalizacji, sprzeczny z pierwotnymi założeniami. Założono, że podejście wizjonerskie jest bardziej nieformalne i opiera się raczej na planowaniu scenariuszowym, podczas gdy podejście klasyczne wydaje się bardziej formalne i regularne. Opisane przypadki wykazały przeciwną prawidłowość.

Cel badań. Celem tego badania było zdefiniowanie kluczowych pojęć pomocy medycznej w nagłych wypadkach, przeanalizowanie modeli systemów pomocy w nagłych wypadkach w innych krajach i wykorzystanie uzyskanych wyników do stworzenia teorii zarządzania pomocą w nagłych wypadkach, określenia braków w litewskim ratownictwie medycznym systemie pomocy, a także zaproponowanie narzędzia do jego ulepszenia i zdefiniowania podsystemu zarządzania pomocą w ratownictwie medycznym.

Metodologia. Metody badawcze obejmują ilościowe badania opisowe przy wykorzystaniu usystematyzowanej ankiety; analizę danych statystycznych (chi-kwadrat, średnia), modelowanie i reprezentację graficzną. Wewnętrzna spójność skali kwestionariusza została oceniona za pomocą współczynnika alfa Cronbacha.

Kluczowe wnioski. Obszary problemowe pomocy medycznej w nagłych wypadkach pogrupowano w zależności od ich wpływu na sytuację społeczną lub gospodarczą kraju. Było to podstawą usprawnienia zarządzania i integracji pomocy medycznej w nagłych wypadkach. Opracowano model zarządzania systemem pomocy medycznej w nagłych wypadkach na Litwie, oparty na zasadzie systemowej, w której integralne części są powiązane wewnętrznymi relacjami między podmiotami zarządzania opieką zdrowotną; zasoby; i wyniki. Opracowano pięć podsystemów: nadzór nad awaryjną pomocą medyczną, transport między szpitalami pacjenta, informacje i zarządzanie przepływem pacjentów, a także edukację publiczną i informacje.

Tło badań. Mimo że badania nad przedsiębiorczością kobiet prowadzone są od wielu lat, wciąż brakuje jasnych odpowiedzi na pytania o różnice między przedsiębiorcami obu płci. Jednym z nierozwiązanych problemów są wyniki osiągane przez kobiety przedsiębiorczynie.

Cel badań. Celem artykułu jest zbadanie orientacji rozwojowej mikroprzedsiębiorstw działających w regionie pomorskim w Polsce oraz określenie jej poziomu w zależności od płci właściciela.

Metodologia. Opracowano indeks orientacji na rozwój przedsiębiorców. Indeks ten, będący wyznacznikiem potencjału wzrostu firmy, opierał się na pięciu wskaźnikach: celach i planach przedsiębiorcy, działaniach innowacyjnych, inwestycjach oraz aktywności w poszukiwaniu źródeł finansowania. Dane zostały zebrane przy wykorzystaniu wywiadu kwestionariuszowego, przeprowadzonego bezpośrednio wśród właścicieli mikrofirm z Pomorza w 2009 i 2012 roku.

Kluczowe wnioski. Analiza orientacji wzrostowej kobiet i mężczyzn wykazała, że kobiety prezentują niższą jej wartość.

Tło badań. Wizerunek organizacji jest zbiorem subiektywnych wyobrażeń i przekonań, jakie posiadają o organizacji jej odbiorcy. Na negatywny lub pozytywny odbiór organizacji przez otoczenie zewnętrzne i wewnętrzne wpływa cała działalność organizacji. Dlatego świadome kształtowanie wizerunku i podejmowanie działań z zakresu public relations wymaga korzystania z określonych narzędzi i metod. 

Cel badań. Celem opracowania jest rozpoznanie sposobów kreowania wizerunku przez przedsiębiorstwa społeczne w Polsce. W szczególności autorki koncentrują się na tym, jaki stosunek do budowania wizerunku organizacji mają liderzy przedsiębiorstw, jakimi metodami się posługują oraz czy badają skuteczność organizacyjną w obszarze kreowania wizerunku. 

Metodologia. Zaprezentowane wyniki są rezultatem analizy o charakterze jakościowym. Dane zebrano za pomocą następujących metod badawczych: pogłębionych wywiadów indywidualnych, obserwacji i analizy dokumentów. Badania, których częściowe wyniki tutaj prezentujemy, przeprowadzono w 2012 i 2013 roku w ramach projektu Zintegrowany system wsparcia ekonomii społecznej.

Kluczowe wnioski. Wyniki badań jakościowych dowodzą, że pomimo świadomości przedsiębiorstw społecznych dotyczących potrzeby kreowania wizerunku, często nie podejmują one zaplanowanych w tym celu działań.

Tło badań. Coaching w hotelarstwie wykorzystywany jest rzadko. Jest to branża borykająca się z licznymi trudnościami w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi. Tymczasem ze względu na specyfikę i wyróżniające elementy tej metody przynosi wiele korzyści. 

Cel badań. Pojawiają się zatem pytania: jak często coaching jest wykorzystywany w hotelarstwie? Który z jego elementów (wyznaczanie celów, aktywne słuchanie, zadawanie pytań, udzielanie informacji zwrotnych czy budowanie twórczej atmosfery) ma największy wpływ na rozwój kompetencji? Dodatkowo, z punktu widzenia luki w badaniach naukowych: które kompetencje są rozwijane za pomocą coachingu w hotelarstwie?

Metodologia. W związku z rzadkim stosowaniem coachingu w hotelarstwie wykorzystano case study jako metodę badawczą. 

Kluczowe wnioski. Coaching jest rzadko wykorzystywany w hotelarstwie. Najważniejszym jego elementem jest zadawanie przez coacha pytań, które skłaniają do myślenia – zarówno w przeprowadzonych procesach coachingu, jak i wzorcowych. Coaching jest najbardziej pomocny w rozwoju następujących kompetencji: bardziej efektywne zarządzanie podległym zespołem, komunikacja z pracownikami oraz współpraca zespołowa. 

Tło badań. Zarządzanie zmianą jest wymagającą i złożoną koncepcją, która w ostatnim czasie zyskała dużą popularność. Menedżerowie zdają sobie sprawę z tego, że zmiany są nieuniknioną częścią biznesu. Niemniej jednak, nawet jeśli są oni w stanie zarządzać prawidłowo procesem zmian, to często stają w obliczu problemu związanego z pomiarem jego rezultatów.

Cel badań. Głównym celem niniejszego artykułu jest zaproponowanie prakseologicznego podejścia do pomiaru efektów procesu zarządzania zmianą. Podjęta została także próba omówienia kwestii statystycznych dotyczących mierzalności efektów zarządzania zmianami, kiedy zmianę postrzega się jako dystans w ujęciu metrycznym.

Metodologia. Praca ma charakter teoretyczny i metodologiczny. Badanie oparte zostało głównie na przeglądzie literatury z zakresu zarządzania zmianą, prakseologii i statystyki.

Kluczowe wnioski. Odróżnienie pomiaru zmiany od pomiaru rezultatów zarządzania zmianą jest istotne w ewaluacji procesu zarządzania zmianą. Pierwszy bowiem odnosi się do skuteczności, a drugi do efektywności rozumianych na gruncie teorii prakseologii. W celu oceny procesu zarządzania zmianą postrzeganie zmiany jako odległości w ujęciu metrycznym oraz uwzględnienie danych wejściowych w analizie jest również uzasadnione. Wynika to z faktu, że planowana i świadoma zmiana wymaga wkładu i dlatego musi być odpowiednio zarządzana.

Tło badań. Crowdsourcing jest pojęciem stosunkowo młodym, niemniej wzbudzającym coraz większe zainteresowanie badaczy. Wynika to z jego potencjału, pozwala on bowiem na doskonalenie procesów biznesowych, tworzenie otwartych innowacji, budowanie przewagi konkurencyjnej, dostęp do doświadczenia, informacji, umiejętności i pracy tłumu, rozwiązywanie problemów, zarządzanie kryzysowe, poszerzenie dotychczasowej działalności i oferty organizacji, kreowanie wizerunku organizacji, usprawnianie komunikacji z otoczeniem, optymalizację kosztów działalności organizacji. Jednak mimo że tematyka crowdsourcingu stanowi jeden z wyłaniających się obecnie kierunków badań na gruncie nauk o zarządzaniu, to obserwuje się swoistą trudność eksploracji. Wynikać ona może z niespójności w konceptualizacji bądź eksplikacji tego pojęcia.

Cele badań. Celem artykułu jest próba konceptualizacji, na podstawie dotychczasowych wysiłków badawczych, crowdsourcingu na gruncie nauk o zarządzaniu. W artykule przedstawiono propozycję konceptualizacji pojęcia crowdsourcingu z uwzględnieniem jego poziomów. 

Metodyka. Dla potrzeb określenia, oceny oraz identyfikacji dotychczasowego stanu wiedzy na temat crowdsourcingu przeprowadzono systematyczny przegląd literatury. Umożliwił on zapoznanie się z wynikami badań zbliżonych, ich selekcji i krytycznej analizie i na tej podstawie posłużył do poszerzenia wcześniejszych ustaleń innych badaczy. Analizie poddano pełnotekstowe, największe i obejmujące większość czasopism z zakresu zarządzania strategicznego bazy tj. Ebsco, Elsevier/Springer, Emerald, Proquest, Scopus oraz ISI Web of Science. W celu ustalenia stanu wiedzy i dotychczasowych ustaleń dokonano także przeglądu baz danych w Polsce: BazEkon i CEON. Analizie poddano 54 opracowania z baz anglojęzycznych oraz 41 z baz polskojęzycznych z okresu 2006-2017. 

Kluczowe wnioski. Przegląd dorobku naukowego wykazał niespójność w konceptualizacji pojęcia crowdsourcingu. Proponowane w dotychczasowej literaturze podejścia są niewystarczające i nie pozwalają na pełne zrozumienie crowdsourcingu

Tło badań. Analiza organizacji trzeciego sektora wymaga wprowadzania nowych pojęć do opisywania i wyjaśniania zasad ich funkcjonowania. Podmioty ekonomii społecznej są zmuszone do zwracania coraz większej uwagi na relacje z podmiotami współpracującymi, tzw. interesariuszami. Budowanie zaufania wydaje się być sposobem ułatwiającym współpracę, realizację zamierzonych celów oraz rozwój organizacji. Ważną cechą organizacji trzeciego sektora jest to, iż powstają one w wyniku oddolnej inicjatywy obywatelskiej, tzn. ludzi pragnących osiągnąć określony cel. Budowanie optymalnych złożonych relacji z interesariuszami wydaje się głównym sposobem na realizację zamierzonych celów podmiotów trzeciego sektora. Ten cel może być skutecznie osiągnięty, gdy współpraca opiera się na zaufaniu. Zaufanie wydaje się nie tylko determinantem kształtowania działalności NGO, ale również efektem ich funkcjonowania. W artykule postawiono tezę, że zaufanie jest istotnym czynnikiem decydującym o sukcesie działania organizacji non profit.

Cel badań. Celem artykułu jest wskazanie miejsc – relacji powstawania zaufania, systematyka rodzajów zaufania oraz określenie determinant kształtowania zaufania do organizacji pozarządowych. Przedstawiono propozycję konceptualizacji pojęcia zaufania do NGO z uwzględnieniem czynników jego kształtowania. 

Metodologia. Dla potrzeb analizy zaufania do NGO przeprowadzono analizę literatury dotyczącej trzeciego sektora, zarządzania i zaufania. Przegląd umożliwił odniesienie wiedzy do określenia czynników kształtowania zaufania do NGO. Analiza literatury została uzupełniona o przegląd badań dotyczących warunków funkcjonowania i oceny działalności podmiotów trzeciego sektora w Polsce. 

Kluczowe wnioski. Przegląd literatury umożliwił usystematyzowanie pojęcia zaufania do organizacji trzeciego sektora. Konceptualizacja pojęcia zaufania do NGO wskazała płaszczyzny kształtowania zaufania oraz potrzebę dalszej systematycznej analizy zaufania do podmiotów działających w trzecim sektorze.

Tło badań. Rozważania zawarte w artykule dotyczą wpływu ekonomii behawioralnej na konstrukt „strategie behawioralne”. Główną intencją koncepcji strategii behawioralnych jest wyjaśnianie, w jaki sposób (poprzez jakie mechanizmy) zachowania menedżerów konstytuują zjawiska na poziomie organizacyjnym – zwłaszcza w odniesieniu do strategii organizacji. Z kolei ekonomia behawioralna (nowa i stara) zakorzeniona jest w osiągnięciach badawczych zarówno ekonomii, jak i psychologii (kognitywnej, społecznej i ekonomicznej). 

Cel badań. Celem artykułu jest próba uspójnienia kategorii będących przedmiotem rozważań ekonomii behawioralnej i koncepcji „strategie behawioralne” w warunkach niepewności kontekstu (otoczenia). Cel został zrealizowany poprzez odpowiedź na następujące pytania badawcze: (1) Jakie są cechy wspólne ekonomii behawioralnej i strategii behawioralnych? (2) Jaki jest wpływ ekonomii behawioralnej na koncepcję strategii behawioralnych? (3) Jakie są potencjalne powiązania pomiędzy konkretnymi zjawiskami ekonomii behawioralnej i zachowaniami menedżerskimi w warunkach niepewności? 

Metodologia. Ekstensywny przegląd literatury.

Kluczowe wnioski. Kluczowym wnioskiem wynikającym z podjętych rozważań nad ekonomią behawioralną i koncepcją strategii behawioralnych jest konstatacja, iż zjawiska będące domeną ekonomii behawioralnej konstytuują menedżerskie decyzje w warunkach niepewności – sformułowano konkretne implikacje i propozycje badawcze w tym obszarze. 

Background. Anomia pracownicza to rodzaj anomii społecznej wpisujący się w działalność zawodową, kiedy pracownicy narażeni są na ekspozycję powtarzającej się sytuacji pokusy. Wytwarzają wówczas wiarygodne usprawiedliwienia, które zostają utrwalone. Anomia występuje w organizacjach, w których wartości istnieją, są nawet zapisane, ale nie są przestrzegane. Źródeł powstania anomii pracowniczej szukać należy w kulturze organizacyjnej, strukturze organizacyjnej, organizacji pracy, sposobach motywowania i zarządzania, regulacjach prawnych, a także w zachowaniach człowieka i jego systemach wartości, w mechanizmach regulujących społeczne zachowania człowieka w danej organizacji. Zjawisko anomii pracowniczej wpisane jest w naturę prawie każdego biznesu, ale każde etyczne działanie ją ogranicza. Celem niniejszego artykułu jest analiza problematyki anomii pracowniczej, jej uwarunkowań, przyczyn i metod postępowania.

Research aims. Celem niniejszego artykułu jest analiza problematyki anomii pracowniczej, jej uwarunkowań, przyczyn i metod postępowania, z uwzględnieniem problematyki sytuacji pokusy oraz analizą dysonansu godnościowego i stosowanych wewnętrznych usprawiedliwień czyli uzasadnień niewłaściwego zachowania. W artykule zostaną zaprezentowane wyniki badania własnego przeprowadzonego w 2017 roku na grupie 1027 respondentów. Analiza dotyczy identyfikacji zachowań anomijnych i stosowanych dla nich usprawiedliwień czyli uzasadnień niewłaściwego, nieetycznego zachowania. Badanie było jednocześnie próbą weryfikacji tezy, że zjawisko anomii pracowniczej występuje w organizacjach niezależnie od rodzaju działalności firmy, kapitału i wielkości firmy, ale jest zależne od płci, wieku, wykształcenia, formy zatrudnienia oraz stanowiska. 

Methodology. W pierwszym kwartale 2017 roku przeprowadzone zostało badanie ilościowe metodą ankietową na podstawie kwestionariusza ankiety w grupie 1027 osób. Dobór osób do badania był celowy. Kryterium doboru było zatrudnienie w przedsiębiorstwie funkcjonującym w Polsce, bez względu na wielkość firmy. Z badania wyłączone zostały osoby samozatrudnione.

Findings. Na podstawie badania można stwierdzić, że zjawisko anomii pracowniczej występuje w organizacjach, ale różne są zachowania anomijne. Podobnie, występuje różnorodność stosowanych usprawiedliwień, uzasadnień swojego anomijnego zachowania będących podstawą wewnętrznej reinterpretacji. Badanie wykazało, że zjawisko anomii pracowniczej występuje w organizacjach niezależnie od rodzaju działalności firmy, kapitału i wielkości firmy, ale jest zależne od płci, wieku, wykształcenia, formy zatrudnienia oraz stanowiska.

Tło badań. Zachowania innowacyjne pracowników stanowią jeden z kluczowych elementów pozwalających wyjaśniać konkurencyjność firm na rynku. W związku z tym badanie i rozumienie mechanizmów wyzwalających aktywność innowacyjną jednostek są ważnym obszarem analizy, dzięki któremu można wypracowywać praktyczne rekomendacje dla osób zarządzających organizacjami.

Cel badań. W artykule, na podstawie teorii równości Adamsa, opisano i wyjaśniono relacje pomiędzy kontrproduktywnymi zachowaniami w organizacji, poczuciem sprawiedliwości organizacyjnej i zachowaniami innowacyjnymi. W proponowanym modelu teoretycznym zachowania kontrproduktywne innych pracowników uznane zostały za inhibitor zachowań innowacyjnych. Poczucie sprawiedliwości pełniło rolę mediatora relacji pomiędzy zmiennymi. 

Metodologia. Badania zostały przeprowadzone w latach 2014–2015 na grupie 207 uczestników studiów podyplomowych uczestniczących na zajęciach w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Do analizy danych wykorzystano model korelacyjny, metodykę SEM (Structural Equation Modelling) w programie AMOS wersja 23, a także SPSS macro PROCESS do oceny efektu mediacji. 

Kluczowe wnioski. Badania potwierdziły statystyczne zależności pomiędzy zachowaniami innowacyjnymi a pozostałymi analizowanymi zmiennymi: negatywnie z zachowaniami kontrproduktywnymi innych pracowników i pozytywnie z sprawiedliwością organizacyjną. Na podstawie analiz metodą SEM można powiedzieć, że zachowania kontrproduktywne w sposób pośredni, poprzez mediacje sprawiedliwości organizacyjnej, tłumaczą przejawiane przez pracowników zachowania innowacyjne. Ponadto badania pokazują, że ujmowanie w analizach wskazanych zmiennych może być użyteczne w wyjaśnianiu innowacyjności w miejscu pracy i służyć zarówno działom HR, jak i menedżerom do podnoszenia innowacyjności firm.

Tło badań. Innowacje są jednym za źródeł wzrostu gospodarczego i rozwoju w długim okresie czasu. Dlatego też istotne jest rozważenie, które czynniki kształtują, wpływają na i promują działania innowacyjne.

Cel badań. Głównym celem artykułu jest rozpoznanie różnic w opiniach kobiet i mężczyzn zatrudnionych w innowacyjnych przedsiębiorstwach na temat rozwiązań promujących działania innowacyjne, które powinny zostać wzięte pod uwagę przy projektowaniu polityki państwa.

Metodologia. Aby osiągnąć ten cel, przeprowadzono ankietę dotyczącą kontekstu instytucjonalnego procesu innowacji wśród osób związanych z działalnością badawczą w przedsiębiorstwach, które otrzymały publiczne wsparcie finansowe swojej działalności innowacyjnej. W celu pogrupowania różnych rozwiązań instytucjonalnych wpływających na kobiety i mężczyzn wykorzystano analizę skupień.

Kluczowe wnioski. Wyniki badania pokazują, że rozwiązania instytucjonalne promujące działania innowacyjne nie są neutralne ze względu na płeć, wskazując, że występują zarówno podobieństwa, jak i różnice w opiniach badanych kobiet i mężczyzn, jak i w opiniach dotyczących rozwiązań promujących działalność innowacyjną wśród kobiet lub mężczyzn. Środowisko pracy jest postrzegane jako najsilniejsza determinanta procesu innowacji. Jednak połączenie polityki innowacji i publicznych działań na rzecz równości płci również ma znaczenie w rozwoju innowacji.

Tło badań. Nierówności ze względu na płeć hamują wzrost gospodarczy zmniejszając pulę potencjalnych talentów poprzez hamowanie dostępu jednej płci do edukacji, zatrudnienia, przedsiębiorczości i tworzenia innowacji. Badania nad politykami dotyczącymi przedsiębiorczości, innowacji i płci mają ogromne znaczenie dla wyboru najlepszej kombinacji polityk w celu zmniejszenia strat dobrobytu wynikających z nierówności płci.

Cel badań. Celem niniejszej pracy jest zbadanie, w jaki sposób polityki odnoszące się do innowacji i przedsiębiorczości w Europie podejmują kwestię równości płci. Pytanie, które stawiamy, to: czy polityki dotyczące przedsiębiorczości i innowacji są ukierunkowane na równość płci, neutralne pod względem płci, czy pośrednio dyskryminujące ze względu na płeć?

Metodyka. Skupiamy się na wspólnym obszarze obejmującym innowacje, przedsiębiorczość i równość płci. Analizujemy modele systemów innowacji: Narodowe Systemy Innowacji, Modele Potrójnej Helisy i Poczwórnej Helisy, i omawiamy, czy podejmują one kwestie równości płci w innowacjach.

Kluczowe wnioski. Twierdzimy, że w politykach odnoszących się do innowacji i przedsiębiorczości brakuje perspektywy płci. Polityki dotyczące innowacji w Europie nakierowane są na gałęzie przemysłu z przewagą mężczyzn w zatrudnieniu. Konkludujemy, że polityki w zakresie przedsiębiorczości i innowacji, oparte na naukowych dowodach, powinny uwzględniać równość płci jako swoją cechę strukturalną.

Tło badań. Poniższy artykuł bada złożoną i interdycysplinarną dziedzinę wizerunku przedsiębiorstwa jako pracodawcy i wprowadza nowe spojrzenie na jego determinanty – obecnych i potencjalnych klientów zamiast ekspertów od kapitału ludzkiego.

Cel badań. Głównym celem badania jest ekploracja wizerunku przedsiębiorstwa telekomunikacyjnego jako pracodawcy – jego specyfiki, postrzegania i relacji z innymi subwizerunkami.

Metodologia. Przedmiotem badania były opinie i sądy respondentów dotyczące ogólnego wizerunku oraz wizerunku pracodawcy przedsiębiorstw telekomunikacyjnych. Podmiotem badania była grupa 896 użytkowników usług telefonii komórkowej wyselekcjonowanych z zastosowaniem metody prostego doboru losowego. Naukowa analiza i opis wyników badania pierwotnego wiązały się z zastosowaniem jednoczynnikowej analizy wariancji, testu t-Studenta,analizy skupień metodą dwustopniowego grupowania i in.

Kluczowe wnioski. Analiza źródeł wtórnych i pierwotnych zaowocowała stwierdzeniem, że mimo iż wizerunek przedsiębiorstwa jako pracodawcy jest tylko jednym z subwizerunków organizacji jest także bardzo złożony i wpływowy nie tylko z punktu widzenia zarządzania kapitałem ludzkim, ale także z perspektywy klientów.

Tło badań. Wcześniejsze badania pokazały, że kobiety rzadziej decydują się na założenie firmy. Jedną z kwestii, na którą warto zwrócić uwagę, jest pytanie o to, czy charakterystyki kobiet i mężczyzn, którzy podjęli decyzję o założeniu firmy, różnią się od charakterystyk osób, które zmieniły miejsce pracy.

Cel badań. W artykule bada się różnice i podobieństwa między charakterystykami kobiet i mężczyzn, którzy zdecydowali się założyć firmę, a tymi, którzy zmienili miejsce pracy.

Metodologia. W badaniu wykorzystuje się dane z badania „Diagnoza Społeczna 2015 – warunki i jakość życia Polaków”. Do zweryfikowania zależności została wykorzystana metoda drzew decyzyjnych. Wśród badanych czynników można wymienić: poziom wykształcenia, wiek, region, wielkość miejscowości, zmienne społeczne i psychologiczne.

Kluczowe wnioski. Badanie pokazało, że stan cywilny i kapitał społeczny są charakterystykami istotnymi dla kobiet, które założyły firmę, podczas gdy dla mężczyzn, którzy podjęli decyzję o założeniu firmy, istotne okazały się długość okresu bezrobocia i doświadczenie zawodowe za granicą.

Tło badań. Artykuł zawiera teoretyczne oraz praktyczne podejście do innowacji w prowadzonych przez kobiety małych i średnich przedsiębiorstwach (MSP).

Cel badań. Praca składa się z dwóch części. W pierwszej części dokonano krytycznego przeglądu literatury dotyczącego płci i innowacji, wskazując, że wymiar płci zwykle nie jest brany pod uwagę. W związku z tym w artykule podjęto próbę zdefiniowania pojęcia innowacji z uwzględnieniem problematyki płci. W drugiej części artykułu zaprezentowano wyniki badań pilotażowych przeprowadzonych wśród posiadanych przez kobiety mikro, małych i średnich przedsiębiorstw w rejonie państw Morza Bałtyckiego.

Metodologia. Pytania zawarte w kwestionariuszu ankiety umożliwiły między innymi analizę motywów i barier zakładania firm przez kobiety w branży turystycznej oraz przemysłu twórczego oraz poznanie zakresu innowacji w tych firmach czy dostępności do finansowego i instytucjonalnego wsparcia na poziomie lokalnym i krajowym. Badania przeprowadzono w 2015 roku wśród 102 przedsiębiorczyń z takich państw, jak Estonia, Łotwa, Litwa, Polska i Szwecja.

Kluczowe wnioski. Na podstawie badań można wyciągnąć podstawowy wniosek wskazujący no to, iż we wszystkich badanych państwach nie wykorzystuje się w pełni ekonomicznego oraz innowacyjnego potencjału kobiet. Wyniki badań opisane w artykule ukazują także, że przedsiębiorstwa reprezentujące sektor kreatywny / usług są bardziej innowacyjne niż te z sektora turystycznego. Artykuł został opracowany w ramach projektu: Thematic Partnership Winnet Baltic Sea Region Winnet BSR „Gender, Innovation and Sustainable Development in the Baltic Sea Region (BSR)”, finansowanego przez Instytut Szwedzki w latach 2013–2016 (www.balticsearegion.org/web/).

Tło badań. Tłem badań jest kapitał ludzki, który stanowi jedyne stabilne źródło przewagi konkurencyjnej w zakresie organizowania wiedzy i kreatywnej gospodarki. Wartość dodana jest tworzona przez ludzi. Różnorodność płci nie jest wystarczająco wykorzystywana w kontekście kreatywności.

Cel badań. Praca oparta jest na wynikach badań naukowych i doświadczeniu nauczycieli; celem badania jest analiza różnych poglądów na wiedzę i kompetencje twórcze w okresie przygotowania zawodowego w trakcie studiów uniwersyteckich.

Metodologia. Stosowana metodologia to badania ilościowe i studium przypadku systematycznych i długoterminowych obserwacji zachowań studentów w badaniach nad sytuacjami twórczymi. Praca szuka odpowiedzi na trzy pytania: czy w odniesieniu do płci istnieją różnice w podejściu do realizacji zadań związanych z zastosowaniem kreatywności? Co jest inne w tych podejściach? Jakie kompetencje twórcze są najbardziej użyteczne i najbardziej pożądane w praktyce organizacyjnej?

Kluczowe wnioski. Kluczowe ustalenia z badań ujawniają, że istnieją pewne wariancje, ale słabe. Wydaje się, że główną różnicę stanowi osobowość. Różnice w zakresie płci mają zastosowanie do sytuacji, w których dogodne jest użycie wyobraźni przestrzennej (dla mężczyzn) lub ustne rozwiązywanie problemów lub konkretnych obiektów (dla kobiet).

Tło badań. Badania z zakresu biznesu międzynarodowego skupiają się na wzroście firmy. Proces umiędzynarodowienia nie jest jednak linearny i nie zawsze przebiega „w przód”. W ostatnim czasie w literaturze zwraca się uwagę na konieczność lepszego zrozumienia zjawiska dezinternacjonalizacji.

Cel badań. Celem artykułu jest zbadanie organizacyjnych uwarunkowań decyzji o wycofaniu się z eksportu, podejmowanych przez małe i średnie przedsiębiorstwa.

Metodologia. W badaniu zastosowano analizę regresji logistycznej, przeprowadzonej na próbie 4105 małych małych i średnich przedsiębiorstw z 28 krajów należących do Unii Europejskiej.

Kluczowe wnioski. Wysokie postrzegane bariery umiędzynarodowienia są pozytywnie związane z prawdopodobieństwem wycofania się z eksportu. Prawdopodobieństwo wycofania się z eksportu spada wraz z wielkością i wynikami finansowymi firmy.

Tło badań. Wybór lokalizacji hotelu jest jedną z najważniejszych decyzji podejmowanych na etapie przedinwestycyjnym. Lokalizacja, poprzez oddziaływanie na koszty i przychody, wpływa na rentowność i inne wskaźniki efektywności ekonomicznej hotelu. 

Cel badań. Celem artykułu jest próba określenia najważniejszych czynników lokalizacji hotelu dla inwestorów krajowych i zagranicznych. 

Metodologia. W opracowaniu wykorzystano dedukcję, sondaż diagnostyczny oraz metodę statystyczną. Zakres przestrzenny badań obejmował trzy polskie województwa: dolnośląskie, opolskie i śląskie, a zakres czasowy: lata 2000–2009. 

Kluczowe wnioski. Analiza wyników badań wykazała, że czynniki lokalizacji hoteli mogą być różne dla inwestorów krajowych i zagranicznych. W przypadku hoteli finansowanych z kapitału krajowego, czynniki te obejmowały: dostępność gruntów inwestycyjnych, wielkość podaży turystycznej, nasilenie konkurencji oraz zachęty inwestycyjne ze strony władz publicznych. W odniesieniu do hoteli finansowanych z kapitału zagranicznego głównymi czynnikami lokalizacji okazały się natomiast urbanizacja oraz stopień umiędzynarodowienia gospodarki.

Tło badań: Jednym z ekonomicznych aspektów zrównoważonego rozwoju są innowacje. Jeśli rozumiemy innowacyjność kraju jako zdolność do osiągnięcia wzrostu gospodarczego, dobrobytu społecznego i zrównoważonego rozwoju, czynnik ludzki jest kluczowy do zarządzania tymi celami; w szczególności wkład naukowców. Różnice płci w nauce i technologii pozostają stabilne w czasie. W niewielkim stopniu prowadzi się jednak badania dotyczące szczególnego zaangażowania kobiet w innowacje technologiczne. Od 1990 do 2006 roku w szkołach wyższych i publicznych ośrodkach badawczych w Andaluzji w Hiszpanii odnotowano 411 kobiet i 1427 mężczyzn.

Cel badań: Celem tego artykułu jest określenie, jakie czynniki zachęcają kobiety do udziału w działalności patentowej.

Metodologia: Badania opierają się na analizie – szacując modele Logit i Probit – informacji, które zawierają 498 wniosków patentowych i 1838 wynalazców z uniwersytetów i publicznych ośrodków badawczych CSIC w Andaluzji (Hiszpania) w latach 1990–2006.

Kluczowe wnioski: Zmienne, które okazały się znaczące i pozytywne w odniesieniu do prawdopodobieństwa udziału kobiet, to liczba autorów w każdym patencie w sektorze chemicznym i udział w pracy doktora. Elementy, które nie są istotne w wyjaśnieniu prawdopodobieństwa obecności kobiet w działalności patentowej, to współdziałanie różnych centrów badawczych i liczba zgłoszeń patentowych, które dana osoba posiada w Międzynarodowej Klasyfikacji Patentowej.

Tło badań. Z perspektywy organizacji wspieranie dobrostanu pracowniczego ma kluczowe znaczenie, ponieważ ma on wpływ na podniesienie poziomu efektywności pracy, zwiększenie jakości wykonywanych czynności zawodowych, poprawienie stosunków interpersonalnych w środowisku pracy oraz zwiększenie lojalności wobec pracodawcy. Programy mające na względzie dobrostan pracowników pojawiły się w zagranicznych firmach wiele lat temu. Coraz częściej pojawiają się także w polskich przedsiębiorstwach. Jednakże w ślad za nimi nie idzie liczba badań odnoszących się do tego zagadnienia. Brakuje zwłaszcza publikacji na temat metod mierzenia skuteczności tych programów.

Cel badań. Głównym celem artykułu jest wskazanie narzędzi użytecznych w procesie określania efektywności stosowanych programów. Artykuł ma charakter przeglądowy. Prezentuje on koncepcję dobrostanu pracowniczego, korzyści wynikające dla firm z wprowadzania programów mających przyczynić się do podniesienia poziomu dobrostanu pracowników oraz wskazywane w literaturze sposoby mierzenia ich skuteczności. Artykuł zawiera również wnioski, z których wynika przede wszystkim istotność wagi czynnika ludzkiego w przedstawianym procesie.

Metodologia. Artykuł oparty jest na przeglądzie dostępnej literatury.

Kluczowe wnioski. Skuteczność programu wellness może zależeć od zmiennych, takich jak płeć pracowników, wielkość firmy czy typ programu. Skuteczność funkcjonalnego programu dobrostanu pracowniczego wydaje się zależeć od czynników takich jak zaangażowanie i wsparcie kadry menedżerskiej, skuteczna komunikacja oraz wdrożone procedury pomiaru i oceny.

Tło badań. Ocena programu z zakresu redukcji stresu związanego z pracą dotyczy zarówno procesu jak i efektu takiej interwencji. Zazwyczaj bowiem, nie osiągnięcie celu, ale sposób, w jaki dana interwencja została wdrożona odgrywa znaczącą rolę w ocenie rezultatów. 

Cel badań. Głównym celem artykułu jest przedstawienie odpowiedzi na następujące pytania badawcze: Czy przedsiębiorcy wdrażają interwencje z zakresu redukowania stresu związanego z pracą? Jeśli tak, czy oceniają je pod względem jakichkolwiek kryteriów? Czy dokonując wdrożenia, przedsiębiorcy biorą pod uwagę takie czynniki jak: źródła, koszty i skutki stresu związanego z pracą? 

Metodologia. Odpowiedzi na powyższe pytania udzielono w oparciu o wyniki sondażu przeprowadzonego w 331 organizacjach. W badaniu ankietowym użyto czterech wskaźników służących do oceny procesu i efektu implementacji. Były to ocena poziomu stresu, kosztów psychologicznych i finansowych stresu oraz źródeł stresu związanego z pracą. 

Kluczowe wnioski. Na podstawie uzyskanych wyników można stwierdzić, że poziom stresu i jego źródła szacowane były przez ponad jedną trzecią organizacji, które wdrożyły jakikolwiek program z zakresu redukcji stresu. Koszty finansowe szacowane były przez 2,4% a psychologiczne przez 7,1% tych organizacji. Powody takiego stanu rzeczy mogą być różnorodne: niski poziom świadomości przedsiębiorców w zakresie mierzenia stresu związanego z pracą, zbyt mało zasobów oraz metod określania tego typu wskaźników, czy wreszcie brak wiedzy. 

Tło badań. Raporty dotyczące Oszacowania Wpływu Płci (GIE) są idealnym narzędziem do oceny europejskiej polityki dotyczącej badań i rozwoju oraz innowacyjności w Hiszpanii z perspektywy płci.

Cel badań. Podstawowym celem tego badania jest dalsze korzystanie z raportów GIE jako narzędzia do diagnozowania, czy dany środek lub polityka wpłynie na kobiety i mężczyzn w równym stopniu. Nasze cele drugorzędne są następujące: a) przedstawienie diagnostyki płci; b) zaproponowanie środków i strategii, które pomogą zamknąć istniejące rozbieżności między płciami, i promowanie równych szans dla kobiet i mężczyzn.

Metodologia. Metodologicznie narzędzie to zostanie wykorzystane do analizy działań podjętych w ramach Siódmego Programu Ramowego oraz Pierwszego Programu Horyzont 2020. Zaczynamy, analizując rozwój prawodawstwa w dziedzinie równości płci w Hiszpanii. Druga część naszej pracy dostosowuje raporty GIE jako narzędzie do oceny i diagnozowania europejskich projektów badawczych i innowacyjnych.

Kluczowe wnioski. To dostosowanie to najważniejszy wkład naszej pracy, ponieważ pozwala na analizę polityki dotyczącej publicznych badań i rozwoju oraz innowacji z perspektywy płci. System ten może przyczynić się do tworzenia bogactwa i wzrostu gospodarczego, ponieważ pozwala na to, aby wkład mężczyzn i kobiet był odpowiednio ceniony z perspektywy równości szans.

Tło badań. Mikroprzedsiębiorstwa zarządzane przez kobiety przyczyniają się do tworzenia nowych miejsc pracy oraz wartości dodanej w wielu krajach na całym świecie. Jednakże firmy te do tej pory zostały jeszcze niedostatecznie przebadane w krajach z Europy Środkowej i Wschodniej. 

Cel badań. Pierwszym celem badania było określenie cech społeczno-demograficznych kobiet przedsiębiorczyń z województwa mazowieckiego. Natomiast drugim celem badania było opisanie zasobów oraz dokonania charakterystyki zarządzanych przez kobiety mikroprzedsiębiorstw. 

Metodologia. Badanie przeprowadzono metodą internetowego wywiadu kwestionariuszowego, które zlecono do realizacji profesjonalnej firmie badawczej w celu zapewnienia wysokiej jakości procesu gromadzenia danych empirycznych. Do analizy 309 poprawnie wypełnionych kwestionariuszy wykorzystano miary i współczynniki statystyki opisowej. 

Kluczowe wnioski. Przedsiębiorcze kobiety z regionu prowadzą firmy głównie w formie jednoosobowej działalności gospodarczej, które funkcjonują najczęściej w sektorze usług. Firmy te wykorzystują własne środki pieniężne w celu finansowania działalności gospodarczej. Prowadząc własne mikroprzedsiębiorstwa, kobiety starają się najczęściej urzeczywistnić własne niefinansowe cele prywatne (np. “realizacja osobistych celów i/lub pasji życiowych”). Ponadto, wykorzystują one w praktyce nieformalne strategie biznesowe, aby osiągnąć przewagę nad konkurentami z branży. Strategie te dotyczą zróżnicowania oferty produktów i/lub usług, poprawy jakości świadczonych usług, bądź koncentracji działań na określonym segmencie obsługiwanych klientów. Jednakże, strategie biznesowe stosowane przez przedsiębiorcze kobiety rzadko dotyczą długoterminowego rozwoju zarządzanej firmy. 

Tło badań. Niniejsze opracowanie wpisuje się w debatę w odniesieniu do wybranych organizacji sektora publicznego, jakimi są publiczne uczelnie, ponieważ ma na celu rozpoznanie antecedencji współdziałania publicznych szkół wyższych z podmiotami zewnętrznymi. Podjęty problem jest ważny, gdyż publiczne szkoły wyższe, a w szczególności ich podsystem relacji międzyorganizacyjnych, mają za zadanie sprzyjać odpowiedniemu ich dopasowaniu do otoczenia, przy jednoczesnym zapewnieniu ich efektywności.

Cel badań. Celem opracowania jest rozpoznanie antecedencji tworzenia relacji publicznych szkół wyższych z partnerami zewnętrznymi oraz obszarów, w których relacje te są przez współdziałające podmioty wykorzystywane do osiągania celów. Celowi temu podporządkowano strukturę opracowania. I tak w części pierwszej przedstawiono charakterystykę relacji organizacji sektora publicznego z podmiotami zewnętrznymi. W części drugiej skoncentrowano się na identyfikacji istoty działalności publicznych szkół wyższych i specyfiki ich relacji z interesariuszami zewnętrznymi. Z kolei w części trzeciej, na bazie wyników studiów literatury, wskazano antecedencje współdziałania publicznych szkół wyższych publicznych z podmiotami zewnętrznymi.

Metodyka. Treści zawarte w artykule są rezultatem przeprowadzonych studiów literatury z zakresu zarządzania publicznego, relacji międzyorganizacyjnych oraz działalności publicznych uczelni wyższych. Przy czym należy zauważyć, że przegląd ten został dokonany z zachowaniem odpowiedniego dla tej metody badań określonego rygoru metodycznego: od określenia celu badania poprzez wybór publikacji, analizę treści i opracowanie rezultatów.

Kluczowe wnioski. Publiczne szkoły wyższe, tworząc relacje z organizacjami zewnętrznymi, dążą do skutecznej realizacji zadań nałożonych na nie przez Ustawę prawo o szkolnictwie wyższym (UPoSW). W szczególności oczekiwanym jest, by relacje te przyczyniły się do zwiększenia efektywności ekonomicznej i społecznej tych szkół. Jednak przede wszystkim chodzi o to, by uczelnie publiczne, poprzez wykorzystywanie relacji z innymi organizacjami, przyczyniały się do rozwoju wiedzy. W świetle uzyskanych wyników badań, intrygującym wydaje się rozpoznanie typów relacji, jakie łączą publiczne szkoły wyższe z poszczególnymi podmiotami zewnętrznymi, a tym samym określenie stopnia uzależnienia podejmowanych przez nie działań od zachowań partnerów.

Cel badań. Celem badań było określenie uwarunkowań zastosowania ewaluacji projektów unijnych w gminach i powiatach w Polsce: określenie skali praktyki ewaluacyjnej, sposobów stosowania ewaluacji, funkcji, jakie pełni ewaluacja, a także określenie czynników sprzyjających lub ograniczających rozwój tej praktyki.

Metodologia. Badania oparto na przeglądzie literatury przedmiotu. Wykorzystano uzupełniające się ilościowe i jakościowe metody oraz techniki badawcze: wywiady kwestionariuszowe w 25 powiatach i 125 gminach w czterech województwach, wywiady pogłębione z przedstawicielami 13 samorządów lokalnych oraz analizę dokumentów.

Kluczowe wnioski. Dotychczasowy proces wdrażania funduszy strukturalnych w Polsce przyczynił się do rozwoju praktyki ewaluacyjnej na poziomie samorządów lokalnych jedynie w ograniczonym stopniu. Ewaluacja jest traktowana głównie jako wymóg formalny, związany z rozliczeniem dotacji unijnej (funkcja rozliczeniowa ewaluacji), co nie sprzyja budowie zdolności ewaluacyjnych i rozwojowi praktyki. Główną barierą w praktyce ewaluacji na szczeblu lokalnym jest brak wiedzy o ewaluacji oraz wewnętrznej motywacji do jej wykorzystywania. Dużym problemem są również ograniczenia finansowe.

Cel badań. W artykule podjęto próbę odpowiedzi na pytanie: jaka orientacja kultury organizacyjnej wpływa dodatnio na zaangażowaniem organizacyjne pracowników oraz jaka orientacja kultury organizacyjnej oddziałuje negatywnie na zaangażowanie pracowników urzędów pracy?

Metodologia. Badania ankietowe prowadzono w ostatniej dekadzie 2013 roku i na początku roku 2014. Badania objęły 140 pracowników 14 urzędów pracy działających na terenie południowej Polski. W analizie wykorzystano statystki opisowe, t-test równości średnich, analizę korelacji Pearsona i analizę regresji hierarchicznej.

Kluczowe wnioski. Otrzymane wyniki wykazały, że istnieje związek pomiędzy orientacją kultury organizacyjnej a zaangażowaniem organizacyjnym pracowników w urzędach pracy. Porównanie poziomu zaangażowania pracowników w organizacjach o kulturze klanu i hierarchii ujawniło, że pracownicy wyżej oceniali swoje zaangażowanie w organizacjach o kulturze klanu niż hierarchii. Analizy korelacji Pearsona i regresji hierarchicznej wykazały występowanie pozytywnego związku pomiędzy zaangażowaniem pracowników a orientacją na kulturę adhokracji oraz negatywnego związku pomiędzy zaangażowaniem pracowników a orientacją kultury organizacyjnej na hierarchię.

Tło badań. Założono, że istnieje potrzeba istnienia partnerstwa na rzecz innowacji, zawiązywanego między organizacjami publicznymi, prywatnymi i społecznymi, a wraz z tym poznania istoty, zakresu i uwarunkowań jego funkcjonowania. Omawiając tę problematykę, ukazano kolejno następujące zagadnienia: istotę i zakres partnerstwa dla innowacji w działaniach organizacji publicznych, politykę i programy innowacyjne jako wyznaczniki partnerstwa innowacyjnego oraz narzędzia wdrażania partnerstwa innowacyjnego.

Cel badań. Wykazanie, że współcześnie istnieje potrzeba współpracy na rzecz innowacji przez różne organizacje, ale podstawową funkcję w tym zakresie spełniają organizacje publiczne.

Metodologia. Opracowanie zostało przygotowane na podstawie literatury przedmiotu, dokumentów programów rozwojowych Unii Europejskiej i Polski (w tym Mazowsza) oraz własnych przemyśleń autora. Podstawą wykonania były metody przetwarzania danych, tj. analiza i synteza oraz metody wnioskowania logicznego, a zwłaszcza indukcja.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzona analiza wskazuje, że podstawą działań innowacyjnych w Polsce są wytyczne i programy przygotowywane w Unii Europejskiej oraz wsparcie (w tym finansowe) kierowane dla ich realizacji. Działania innowacyjne dotyczą wszystkich sfer, nie tylko zagadnień technologicznych, ale także społecznych i środowiskowych. Duży i zróżnicowany zakres działań innowacyjnych wymaga, aby działania innowacyjne były prowadzone wspólnie przez różne rodzaje organizacji, ale przy wsparciu publicznym. Partnerstwo na rzecz innowacji powinno być koordynowane przez organizacje publiczne.

Tło badań. Artykuł przedstawia wymagania kompetencyjne stawiane współczesnym menedżerom w biznesie i ich zastosowanie w organizacji publicznej na przykładzie służby celnej.

Cel badań. Zaprezentowanie praktycznego wdrożenia zmian w zarządzaniu w służbie celnej, których podstawą była zmiana kryteriów oceny kompetencji kadry menedżerskiej.

Metodologia. Badania terenowe i obserwacja uczestnicząca procesu oceny kluczowej kadry menedżerskiej w służbie celnej metodą Assessment Center.

Kluczowe wnioski. Organizacje publiczne mogą stosować kryteria i metody oceny stosowane w biznesie do zarządzania kadrą menedżerską.

Tło badań. We współczesnych uwarunkowaniach gospodarczych istotnym procesem, który wpływa na skuteczność i funkcjonalność działania każdej organizacji, w tym administracji publicznej, jest proces komunikowania się. Prawidłowy przekaz informacji oraz mechanizmy dzielenia się wiedzą stały się ważnymi obszarami w życiu każdej organizacji. W tym zakresie niezwykle pomocne w procesie komunikacji stają się coraz częściej wykorzystywane technologie informacyjno-komunikacyjne, będące obecnie niewątpliwie głównym czynnikiem wspierającym integrację społeczną i zwiększającym możliwości współpracy organów administracji publicznej z innymi podmiotami oraz obywatelami. Zastosowanie elektronicznej administracji w procesie realizacji potrzeb obywateli staje się wyzwaniem dla współczesnej administracji.

Cel badań. Celem badania analizowanego obszaru jest wskazanie głównych zasad w zakresie skutecznego komunikowania się z otoczeniem oraz wewnątrz samych jednostek administracji publicznej, z zastosowaniem umiejętnego zarządzania elektroniczną komunikacją.

Metodologia. Autor przedstawia główne założenia koncepcji zarządzania procesem komunikacji, w tym komunikacji elektronicznej w organach administracji publicznej. Poszukiwanie aspektów związanych z zastosowaniem elektronicznej administracji wraz z wykorzystaniem technik zarządzania procesem komunikacji oparto na przeglądzie literatury naukowej, wskazując praktyczne przykłady oraz wyniki dotychczasowych badań empirycznych w tym zakresie.

Kluczowe wnioski. Wśród wielu aspektów i technik zarządzania procesem komunikacji w administracji publicznej coraz odważniej wykorzystuje się informatykę i Internet w procesie realizacji usług publicznych. Możliwość załatwiania spraw drogą elektroniczną unowocześnia każdą organizację, w tym organy administracji publicznej, ale również przyczynia się do budowy zaufania do takich instytucji. Obywatele coraz częściej wykorzystują możliwości komunikacji z urzędem, jakie dają im współczesne narzędzia informatyczne.

Tło badań. Studia literatury obcojęzycznej dotyczącej outsourcingu IT wskazują na różnorodność zagadnień poruszanych w badaniach zagranicznych. Porównanie tych badań z opublikowanymi w Polsce wskazuje na dysproporcję liczby i jakości badań oraz wskazuje na lukę w wiedzy o outsourcingu IT w Polsce.

Cel badań. Celem niniejszych badań jest poznanie stanu badań nad outsourcingiem IT w Polsce.

Metodologia. W opracowaniu wykorzystano metodę studium literaturowego w odniesieniu do wyników badań outsourcingu IT w polskich przedsiębiorstwach, jak również w odniesieniu do niektórych wyników w innych krajach oraz metody analizy i syntezy w odniesieniu do porównania badań polskich z badaniami w innych krajach. Wykorzystano przy tym opublikowane przeglądy literatury (Lacity, 2010; Gonzalez, 2005a, 2005b).

Kluczowe wnioski. Przeanalizowano zawartość kilkudziesięciu publikacji dotyczących outsourcingu IT polskich i zagranicznych, które następnie porównano. Przeprowadzone badania porównawcze wykazały lukę w wiedzy nad stanem badań outsourcingu IT w Polsce. Wynikiem jest rekomendacja przeprowadzenia badań porównywalnych do badań amerykańskich i hiszpańskich, tak aby w konsekwencji możliwe było sformułowanie zaleceń dla użytkowników i usługodawców tej dynamicznie rozwijającej się usługi.

Tło badań. Współpraca międzyorganizacyjna jest współcześnie podstawą funkcjonowania organizacji sektora publicznego. Jednakże nie jest ona łatwym procesem i nie zawsze pomaga osiągnąć założone cele. O jej przebiegu decydują czynniki odnoszące się do różnorodynych aspektów działania organizacji, wśród których wiele ma decydujące znaczenie.

Cel badań. Głównym celem artykułu jest zidentyfikowanie i ocena kluczowych czynników będących źródłem efektywności współpracy międzyorganizacyjnej w sektorze publicznym.

Metodologia. Badania bazują na metodyce desk research, hermeneutycznym procesie opierającym się na grupie fokusowej.

Kluczowe wnioski. W rezultacie przeprowadzonych badań zidentyfikowałyśmy kluczowe czynniki współpracy międzyorganizacyjnej w sektorze publicznym. Oceniłyśmy również siłę oddziaływania i siłę relacji tych czynników, co pozwoliło stwierdzić, które z nich decydują o sukcesie we współpracy między organizacjami.

Tło badań. Dotychczasowe badania systemów policentrycznych były związane głównie z procesami metropolizacji i poszukiwania rozwiązań służących efektywnemu zarządzaniu złożonymi strukturami terytorialnymi. Podejście to zostało jednak wyparte przez perspektywę multi-level governance (MLG). Autorki proponują powrót do teorii policentrycznej, przyjmując ją jako ramę teoretyczną badań nad relacjami w miejskich obszarach funkcjonalnych, będących w Polsce nowym paradygmatem współpracy jednostek terytorialnych.

Cel badań. Artykuł ma na celu zwrócenie uwagi na podejście policentryczne jako użyteczną ramę badań w dziedzinie zarządzania publicznego oraz zweryfikowanie, na ile sposób organizacji miejskich obszarów funkcjonalnych odpowiada układom policentrycznym, właściwym im relacjom między uczestniczącymi podmiotami oraz systemowi dystrybucji władzy i wpływu.

Metodologia. Artykuł został napisany na podstawie analizy dyskursu oraz analizy zawartości raportów i innych dokumentów.

Kluczowe wnioski. Miejskie obszary funkcjonalne noszą znamiona systemów policentrycznych, zatem wskazane wydaje się zastosowanie do ich badania podejścia policentrycznego, tym bardziej że policentryzm jest wolny od ułomności MLG (np. hierarchicznych zależności aktorów). Ponadto podejście policentryczne daje większe możliwości interpretacji i klasyfikowania relacji międzyinstytucjonalnych.

Tło badań. Problematyka open innovation oraz crowdsourcing coraz częściej jest obecna w literaturze z zakresu nauk o zarządzaniu. Podkreśla się, że podczas tworzenia innowacji organizacja powinna korzystać z wiedzy znajdującej się poza jej granicami. Ponadto sugeruje się, że proces tworzenia i rozwoju produktów czy usług powinien być otwarty. Tym samym organizacje powinny korzystać z wiedzy będącej w posiadaniu szeroko pojętej publiczności czy tłumu (Wexler, 2011). Tłum nabrał także nowego znaczenia: z osób niezorganizowanych, chaotycznych, często agresywnych stał się zorganizowany i zorientowany na rozwiązywanie problemów, a w szczególności na tworzenie tzw. otwartych innowacji. Jednakże mimo wzrostu zainteresowania badaczy tematyką otwartych innowacji czy crowdsourcingu i świadomości „mądrości tłumu” trudno w literaturze odnaleźć jednoznaczne odpowiedzi na pytanie, co to jest kapitał tłumu. Wielu autorów uważa, że to kapitał tłumu jest rdzeniem zarówno otwartych innowacji, jak i crowdsourcingu.

Cel badań. Celem artykułu jest integracja i synteza dotychczasowego dorobku naukowego dotyczącego kapitału tłumu.

Metodologia. Do identyfikacji głównych perspektyw badawczych oraz wypracowania propozycji konceptualizacji wykorzystano metodę systematycznego przeglądu literatury, w tym analizę liczby cytowań. Pozwoliło to na ujawnienie dotychczasowych osi badań, struktury poznawczej wyłaniającej się z publikowanych do tej pory prac. Analizie poddano publikacje zamieszczone w bazach pełnotekstowych. Badaniem objęto okres 9 lat: od 2007 do 2016 roku.

Kluczowe wnioski. Przegląd i analiza treści publikacji wyszczególnionych w ramach systematycznego przeglądu literatury pozwoliły na identyfikację kierunków dalszych dociekań naukowych. Systematyczny przegląd zagranicznej i krajowej literatury opublikowanej do 2016 roku wskazuje, że wiele płaszczyzn i obszarów występowania omawianego zjawiska wciąż nie zostało zbadanych, i ukazuje wolną przestrzeń do nowych rozważań w tym zakresie. W artykule przedstawiono autorską propozycję konceptualizacji pojęcia „kapitał tłumu”.

Tło badań. Różne typy zachowań organizacyjnych stały się bardzo popularnym tematem badań, ze względu na poszukiwanie behawioralnego wzoru efektywności: stopnia, w jakim osiągane są cele organizacyjne.

Cel badań. Badanie analizuje różnice między płciami w ekspresji organizacyjnych zachowań obywatelskich i kontrproduktywnych, badając ich wyznaczniki.

Metodologia. Do analizy danych zebranych w grupie 327 pracujących respondentów: 165 kobiet i 162 mężczyzn, użyto modelowania równań strukturalnych.

Kluczowe wnioski. Wydaje się, że podczas gdy zachowania obywatelskie są „rdzeniowe” dla kobiet, to kontrproduktywne dla mężczyzn. W zależności od płci są różne przyczyny zachowań obywatelskich i kontrproduktywnych. Kobiece zachowania obywatelskie w organizacji mogą być wywoływane poprzez wzrost satysfakcji z pracy i wynagrodzenia. Męskie zależą od satysfakcji z pracy, która nie ma swego źródła w wynagrodzeniu. Męskie zachowania kontrproduktywne mają związek z zachowaniami obywatelskimi, a kobiece zachowania kontrproduktywne nie zależą od czynników ujętych w naszym modelu. Biorąc pod uwagę obywatelskość i kontrproduktywność, kobiety i mężczyźni różnią się raczej w konkretnych zachowaniach, a nie pod względem grup zachowań – obywatelskich lub kontrproduktywnych. Wyniki te mogą być użyteczne w budowaniu pracowniczych programów motywacyjnych.

Tło badań. W projektach dostawy rozdzielnic elektrycznych można zidentyfikować wiele ryzyk, najczęściej bardzo dotkliwych w swoich konsekwencjach, gdyż są to projekty wysokobudżetowe. Nasze badania wykazują, że wiele polskich firm realizujących tego typu projekty nie stosuje sformalizowanych procedur zarządzania ryzykiem.

Cel badań. W związku z powyższym proponujemy skorzystać z tradycyjnej procedury zarządzania ryzykiem i zaadaptować ją do specyfiki projektów dostawy rozdzielnic elektrycznych, co w artykule zweryfikowano na przykładzie wybranego przedsiębiorstwa.

Metodologia. Wykorzystujemy następujące metody badawcze: analiza dokumentacji dotyczącej zrealizowanych projektów dostawy rozdzielnic elektrycznych, wywiady z kierownikami tego typu projektów, analiza literatury.

Kluczowe wnioski. W rezultacie uzyskaliśmy: Strukturę Podziału Pracy (SPP), listę zidentyfikowanych ryzyk, listę proponowanych reakcji na ryzyko, aplikację komputerową wspierającą zarządzanie ryzykiem w projektach dostawy rozdzielnic elektrycznych. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzamy, że zarządzanie ryzykiem jest ważnym elementem zarządzania projektami dostawy rozdzielnic elektrycznych i nie powinno być pomijane przez firmy realizującego tego typu projekty.

Tło badań. Wiedza o zmieniających się trendach rynkowych i metodach ich wyznaczania jest podstawą sprawnego zarządzania przedsiębiorstwem. Podłożem błędnie podejmowanych decyzji jest niewłaściwa interpretacja informacji pochodzących z przedsiębiorstwa. W odniesieniu do procesów logistycznych informacje o wielkości powstałych kosztów wykazują pewne zależności. W związku z tym jednym ze sposobów podejmowania trafnych decyzji jest wykorzystanie modeli prognozowania na podstawie szeregów czasowych, które wykorzystują je do określenia przyszłych wartości badanego zjawiska. Weryfikacja otrzymanych wyników może być dokonana poprzez wyznaczenie średniego błędu prognozy.

Cel badań. Celem badań jest identyfikacja stopnia powiązania wskaźników makroekonomicznych z parametrami ekonomicznymi występującymi w danym przedsiębiorstwie. Wykorzystanie uzyskanych w ten sposób informacji może posłużyć do zmniejszenie ryzyka związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. Celem utylitarnym badań jest wyznaczenie współczynnika korelacji wykorzystywanego do określenia, w jakim stopniu badane czynniki są współzależne i mają wpływ na budowę modelu prognostycznego.

Metodologia. Do realizacji założonych celów wykorzystano krytyczną analizę literatury, analizę danych statystycznych, metodę określania zależności pomiędzy badanymi zmiennymi na podstawie współczynnika korelacji oraz metodę prognozowania na podstawie szeregów czasowych, wykorzystującą zaawansowane modele autoregresji i średniej ruchomej. Na podstawie średniego względnego błędu prognozy można wyznaczyć trafność prognozy na przyszłe okresy.

Kluczowe wnioski. Zasadniczym rezultatem przeprowadzonej w pracy analizy jest pozyskanie informacji o wpływie czynników makroekonomicznych na zmiany wielkości z obszaru logistyki przedsiębiorstwa oraz wykorzystanie modeli autoregresji i średniej ruchomej do określenia przyszłych wielkości zmiennych szeregu czasowego. Przy wykorzystaniu modelu ARIMA wykonane na podstawie rzeczywistych danych z przedsiębiorstwa prognozy, które dotyczyły kosztów zapasów, wykazały przydatność metody do wstępnego planowania przyszłych trendów zjawisk logistycznych.

Tło badań. Dzisiejsza niespokojna rzeczywistość ekonomiczna, charakteryzująca się zakłóceniami rynku, kryzysami finansowymi i ekonomicznymi, oraz coraz częstsze skandale biznesowe kwestionują ważność bieżących modeli biznesowych, łącznie z tymi odnoszącymi się do pojęcia społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR).

Cel badań. Celem artykułu jest porównawczy i krytyczny przegląd najpopularniejszych modeli biznesowych CSR i krytyka obecnej retoryki odnoszącej się do CSR. Stawiamy hipotezę, iż model biznesowy CSR powinien mieć ugruntowane podstawy instytucjonalne, których większości z nich brakuje.

Metodologia. Jako metodologię zastosowaliśmy badania krytyczne dotyczące zarządzania. Naszą analizę oparliśmy na gruntownym przeglądzie literatury. Po teorii etyczno-normatywnej Hopwooda (1994) i uznając podejście dotyczące akcjonariuszy, teorię legalności oraz teorię kontraktu społecznego jako podstawy naszej motywacji, dokonujemy krytycznego porównania 7 koncepcyjnych modeli biznesowych CSR. Te modele są opisane w kontekście teorii pozytywnej.

Kluczowe wnioski. Ogólny wniosek wskazuje na fakt, iż przeanalizowane modele biznesowe CSR nie uwzględniają czynników instytucjonalnych oraz realizmu pragmatycznego w działaniach biznesowych. Ponadto modele te są osadzone w nierealistycznych warunkach ekonomicznych. Mają one wiele wad i słabości, które obecnie pozostają wyzwaniem zarówno dla badań akademickich, jak i praktyki.

Tło badań. Tworzenie przedsiębiorstw zarządzanych sieciowo ma na celu osiągnięcie przewagi konkurencyjnej i ponadprzeciętnych wyników dzięki współpracy w ramach różnych typów organizacji i szczebli zarządzania. Ich istnienie bazuje na różnego rodzaju aliansach strategicznych, kooperatywach i zależnościach finansowych, przez co nie są one zazwyczaj wysoce elastyczne. Turbulentne otoczenie, wydłużony czas reakcji na rynkowe szanse i czas wymagany na proces adaptacji wydają się realnymi przeszkodami w ich codziennym funkcjonowaniu. Rozwiązaniem jest nowe podejście związane z ideą Internet of Things (IoT, tzw. Internet Rzeczy), sprzyjające redefiniowaniu pojęć rynków docelowych, wachlarza produktów oraz grona nabywców i użytkowników.

Cel badań. Głównym celem jest zaprezentowanie innowacyjnego autorskiego podejścia do sieciowego zarządzania, bazującego na komunikacji i integracji platform, wykorzystującego rozwiązania z zakresu IoT. Artykuł zaprezentuje w tym celu przykłady inteligentnych obiektów i rozwiązań tworzących podwaliny tworzenia inteligentnych zakupów, integracji procesów, automatyzacji, personalizacji opakowań, co finalnie pozwa na bardziej elastyczne i niekonwencjonalne zarządzanie siecią. Takie podejście nie tylko stanowić będzie o przewadze konkurencyjnej firmy, uelastycznieniu metod zarządzania, bardziej wszechstronnej postawie, lecz także otworzy okno biznesowe do lukratywnego rynku, o szacowanej wartości rocznego wzrostu na poziomie od 2,7 do aż 6,2 billiona dolarów do roku 2025.

Metodologia. Artykuł opiera swe rozważania na przeglądzie dostępnej literatury przedmiotu i analizie źródeł wtórnych, jak również studiów przypadków z zakresu wdrożeń IoT.

Kluczowe wnioski. W zaproponowanym innowacyjnym podejściu sieć nie powinna być postrzegana przez pryzmat sformalizowanych i skostniałych, statycznych zależności, lecz jako dynamiczne i elastyczne rozwiązanie, tworzone ad hoc przez klientów używających produktów i aplikacji poszczególnych firm. Dlatego też tak ważne jest, by poszczególne organizacje wychodziły poza standardowe rozwiązania, wdrażając niekonwencjonalne idee i nieszablonowe podejścia.

Tło badań. Wartości kulturowe są ważnymi aspektami jaźni konsumentów. W miarę, jak firmy stają się coraz bardziej globalne, różnice kulturowe pomiędzy konsumentami odgrywają ważną rolę w rozwoju skutecznych strategii marketingowych i brandingowych. Dzieje się tak, ponieważ międzykulturowy fenomen występuje w wyniku zróżnicowanych składników kulturowych, jakie istnieją pomiędzy konsumentami, i jest to istotny czynnik mający wpływ na zachowanie na rynkach konsumenckich.

Cel badań. Głównym celem tego opracowania jest analiza orientacji kulturowej (wymiarów kulturowych) konsumentów w Republice Czeskiej i Ghanie w odniesieniu do różnych grup wiekowych i płci.

Metodologia. Zastosowano metodę doboru przypadkowego w celu wyselekcjonowania respondentów dla tego badania. Wybrano łącznie 1253 respondentów z Republiki Czeskiej i Ghany. Z Republiki Czeskiej było to 460 respondentów, a z Ghany 793 respondentów. Analiza danych została przeprowadzona przy pomocy statystyki konkluzyjnej. Kluczowe wnioski. Badanie pokazało, że w odniesieniu do pierwszej hipotezy nie było istotnych różnic pomiędzy trzema zmiennymi zależnymi oraz płcią w Republice Czeskiej. P-wartość dla analizy dystansu władzy wyniosła 0.161, kolektywizm i indywidualizm wyniósł 0.110, a orientacja długoterminowa – 0.493. Istotne różnice zaobserwowano pomiędzy płcią a dwiema zależnymi zmiennymi (męskość i kobiecość oraz unikanie niepewności). P-wartość dla próby męskości i kobiecości oraz płci wyniosła 0.000, podczas gdy ta dotycząca unikania niepewności – 0.007. Jednakże w Ghanie wyniki wykazały, że nie istnieje istotna różnica pomiędzy płcią a orientacją kulturową respondentów. P-wartości zarejestrowane dla wszystkich pięciu pytań, które dotyczyły wymiarów kulturowych pomiędzy konsumentami, w Ghanie były wyższe niż poziom istotności wynoszący 0.05. Co się tyczy drugiej hipotezy, odkryto, że w Republice Czeskiej istnieje poziom istotności pomiędzy wiekiem respondentów a wymiarami kulturowymi. P-wartość wszystkich pięciu wymiarów kulturowych była niższa niż poziom istotności wynoszący 0.05. W Ghanie nie odnotowano poziomu istotności pomiędzy wiekiem respondentów a wymiarami kulturowymi kolektywizmu i indywidualizmu (p-wartość 0.230) oraz męskości i kobiecości (p-wartość 0.728). Poziom istotności był jednak pomiędzy wiekiem respondentów a trzema wymiarami kulturowymi, tj. dystansem władzy (p-wartość 0.011), unikaniem niepewności (p- -wartość 0.000) oraz orientacją długoterminową (p-wartość 0.000).

Wnioski. Badanie wskazuje, iż wymiary kulturowe powinny być używane jako wstępne czynniki prognostyczne w celu ustalenia, jak różnią się konsumenci lub upodabniają się do siebie w swoim zachowaniu w różnych krajach. To właśnie w ten sposób kultura może posłużyć do określenia zachowania konsumentów i umożliwić menedżerom opracowanie strategii dla konkretnych rynków.

Tło badań. Zmiany zachodzące w otoczeniu współczesnych przedsiębiorstw powodują, że bez wątpienia coraz większą rolę w osiągnięciu sukcesu odgrywa prowadzenie działalności gospodarczej w sposób przyjazny dla środowiska. Obecnie coraz więcej przedsiębiorstw uwzględnia w swojej działalności idee zrównoważonego rozwoju (w połączeniu z kulturą organizacyjną) dla prowadzenia działalności na rzecz ochrony i poprawy stanu środowiska naturalnego, przy jednoczesnej realizacji społecznych i gospodarczych celów.

Cel badań. Głównym celem badania jest przedstawienie wpływu świadomości ekologicznej w powiązaniu z kulturą organizacyjną na wzrost efektywności i prestiżu badanej firmy.

Metodologia. Kluczowym elementem pracy jest zaprezentowane studium przypadku firmy Henkel w Polsce, jako przykładu organizacji odpowiedzialnej ekologicznie. Praca zawiera również przegląd literatury naukowej.

Kluczowe wnioski. Zgodnie z opracowanymi w artykule założeniami, świadomość ekologiczna przyniosła badanej firmie zarówno sławę i uznanie, jak i wiele nagród i wyróżnień. Ponadto Henkel przekształcił swoje biura w przyjazne środowisku. Wyniki badania pokazują, że bycie „eko” przynosi zyski. Artykuł jest wstępem do dalszych badań danego problemu i dokonania porównania badanej firmy z innymi firmami świadomymi ekologicznie.

Tło badań. Wdrożenie i rozwój koncepcji zarządzania zwanej lean management mogą być uwarunkowane kulturą organizacji, która z kolei jest w przeważającym stopniu determinowana kulturą narodową jej przedstawicieli. Dlatego więc, z punktu widzenia sukcesu we wdrożeniu lean management, istotne jest zrozumienie różnych kulturowych uwarunkowań i tego, na ile są one kompatybilne z kulturą lean management (zob.: Jakonis, 2011, 2012; Parkes, 2014).

Cel badań. Celem badań, których wyniki zaprezentowane zostały w artykule, była analiza kultury organizacyjnej i kulturowych uwarunkowań lean management na przykładzie studium przypadku w Wielkiej Brytanii.

Metodologia. Retrospektywne studium przypadku przeprowadzono w 2014 roku w Wielkiej Brytanii. Głównymi źródłami danych były: wywiad swobodny ze standaryzowaną listą poszukiwanych informacji i wywiad narracyjny, przeprowadzone z długoletnim pracownikiem firmy, oraz dokumenty firmy. Dodatkowymi źródłami danych były: swobodne rozmowy z byłymi współpracownikami respondenta oraz obserwacje uczestniczące prowadzone w organizacjach handlowych i usługowych w związku z wykonywaną pracą zawodową i wolontariatem.

Kluczowe wnioski. Na podstawie przeprowadzonych badań scharakteryzowano badaną kulturę organizacyjną jako różną od kultury lean management w zakresie poziomu podstawowych założeń kulturowych. Mimo iż wdrażanie lean management powinno być również kształtowaniem kultury lean, to jednak im bardziej różniąca się kultura od kultury lean, tym – moim zdaniem – trudniej wdrożyć system lean management (zob.: Jakonis, 2011, 2012; Parkes, 2014).

Jednocześnie w badanej kulturze obecne były elementy kultury lean jako wynik socjalizacji wtórnej, co może wskazywać, że nie tylko pożądane, ale i możliwe jest ukształtowanie kultury lean (przynajmniej do pewnego stopnia) podczas wdrażania systemu lean management w organizacji, nawet w warunkach różnej kultury. Przy czym dyskusyjne jest tu, do jakiego stopnia możemy zmienić kulturę, jak tę zmianę efektywnie podtrzymywać i czy mamy do czynienia również z innymi czynnikami niż przedstawione charakterystyki, istotnymi z punktu widzenia wdrożenia lean management.

Tło badań. Pojawia się coraz więcej badań skupiających się na kwestii zaufania w sieciach międzyorganizacyjnych. Niewiele jest jednak publikacji, które koncentrują się na możliwości wykorzystania zaufania jako mechanizmu koordynacji w sieciach międzyorganizacyjnych.

Cel badań. Głównym celem tej pracy jest skonstruowanie i przedstawienie ram dla analizy mechanizmu zaufania i wiarygodności w sieciach międzyorganizacyjnych. Metodologia. W artykule przyjęto metodę krytycznego przeglądu literatury, która stanowi proces, zbiór zachowań poznawczych, a także produkt tego procesu.

Kluczowe wnioski. W wynikach płynących z tej pracy zostały poddane analizie różne wymiary zaufania. Relacje w sieciach międzyorganizacyjnych wykraczają poza zaufanie i wiarygodność. Zaufanie może być jednym z zasobów, który pozwala na rozpoczęcie procesu współpracy. Jednakże wiarygodność jest jedynie jednym z powodów, dla którego współpraca działa w ramach sieci międzyorganizacyjnych.

Tło badań. Prawidłowe funkcjonowanie człowieka w różnych dziedzinach jego życia w dużej mierze jest uzależnione od jego własnych zasobów. To wyposażenie staje się szczególnie ważne w przypadku wysokich wymagań środowiska (np. w organizacji), co może prowadzić do negatywnych zjawisk psychologicznych, takich jak wypalenie zawodowe.

Cel badań. Celem tej pracy jest przeanalizowanie wpływu własnych zasobów (poczucie sensu życia i poziom optymizmu pracownika) na poziom wypalenia zawodowego. Metodologia. W badaniu uwzględniono grupę 119 polskich menedżerów wyższego szczebla w dwóch międzynarodowych firmach produkcyjnych. Wykorzystano trzy kwestionariusze: diagnozowanie poczucia sensu życia, optymizmu i wypalenia zawodowego. Analiza regresji wykazała, iż zarówno optymizm, jak i poczucie sensu życia menedżerów mają znaczący wpływ na poziom wypalenia zawodowego. Jednakże wpływ ten jest zróżnicowany.

Kluczowe wnioski. Badanie pokazuje, iż optymizm i obecność sensu życia chronią przed wypaleniem zawodowym, ale poszukiwanie sensu życia ma pozytywny związek z wypaleniem. W tym kontekście należy poradzić pracownikom i organizacjom, aby wzmacniali poziom optymizmu i obecności sensu życia.

Tło badań. Lean management jest obecnie jedną z dominujących koncepcji zarządzania w środowisku przemysłowym i usługowym, zapewniając wymierne korzyści biznesowe dla przedsiębiorstw ją stosujących. Jednocześnie potencjalne zastosowanie tej koncepcji w organizacjach pozarządowych nie zostało jeszcze dogłębnie zbadane. Uzupełnienie tej luki może znacząco przyczynić się do poprawy sprawności operacyjnej wielu organizacji typu NGO.

Cel badań. Celem badania jest zweryfikowanie możliwości wdrożenia pięcioetapowego procesu lean management w środowisku NGO oraz zweryfikowanie potencjalnych barier, które mogą ten proces utrudnić.

Metodologia. Metodą użytą w tym badaniu jest pojedyncze studium przypadku, które opisuje projekt wdrożenia koncepcji lean thinking we Wrocławskim Banku Żywności. W trakcie projektu organizacja ta przeszła przez pełen pięcioetapowy proces lean management, składający się ze zidentyfikowania wartości, mapowania stanu przyszłego, stworzenia przepływu, ustanowienia przepływu ssącego oraz dążenia do doskonałości. Udział w tym projekcie umożliwił autorowi zebranie danych jakościowych i ilościowych, wykorzystanych później w celu udzielenia odpowiedzi na pytanie i zrealizowanie celu badawczego.

Kluczowe wnioski. Badanie wykazuje, że zastosowanie pięcioetapowego procesu lean management w środowisku NGO jest możliwe, jednak fizyczne wdrożenie jej zasad może być znacząco utrudnione z powodu wielu wyzwań, z jakimi borykają się organizacje pozarządowe. Do głównych barier wdrożenia koncepcji lean należą brak tradycyjnych relacji na linii klient–dostawca, działalność opierająca się na projektach, duża liczba biurokratycznych regulacji oraz ograniczony budżet. Skuteczne wdrożenie lean management wymaga więc pełnego zaangażowania kierownictwa, które powinno przewodzić transformacji, usuwając bariery i przeszkody stające na drodze organizacji.

Tło badań. Ambush marketing podczas dużych imprez sportowych od wielu lat jest szeroko komentowanym zjawiskiem w środowisku zarówno naukowców, jak i praktyków. Obecnie marki w swoich kampaniach reklamowych promują się w coraz bardziej wyszukany sposób w celu osiągnięcia rozpoznawalności.

Cel badań. Celem pracy było stworzenie klasyfikacji metod ambush marketing na podstawie zidentyfikowanych przypadków marketingu podstępnego. Projekt zrealizowano na przykładzie Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA Euro 2012. Ponadto istotna była także ocena skuteczności metod ambush marketing opartej na wynikach badań rozpoznawalności marki przeprowadzonych na reprezentatywnej próbie Polaków.

Metodologia. W celu zidentyfikowania przykładów metod ambush marketing przeprowadzono monitoring przekazów medialnych (prasa, internet, reklamy, reklamy) w okresie kwiecień–sierpień w 2012 roku.

Kluczowe wnioski. Autorzy stworzyli klasyfikację metod ambush marketing opartą na skojarzeniach użytych w przekazach reklamowych firm ambusherów. Wydzielono dwie kategorie skojarzeń, wykorzystujących środki komunikacji i wizerunek. Wyniki badań mogą się przyczynić do lepszego zrozumienia zjawiska ambush marketing oraz przygotowania skuteczniejszych metod zwalczania działań  mbusherów podczas

dużych imprez sportowych.

Tło badań. Głównym powodem, dla którego powstał niniejszy artykuł, jest chęć pokazania, jak funkcjonuje kobiecy biznes w krajach Środkowego Wschodu i Afryki Północnej (MENA).

Cel badań. Celem artykułu jest wstępne rozpoznanie położenia kobiet w krajach MENA i ocena ryzyka oraz szans, na jakie natrafiają te spośród nich, które chcą podjąć własną działalność gospodarczą czy pracę. Szczególną uwagę poświęcono dwóm wybranym państwom tego regionu – Zjednoczonym Emiratom Arabskim i Libanowi.

Metodologia. Artykuł ten stanowi przegląd istniejących wyników badań oraz opiera się na analizie danych statystycznych dotyczących kobiecego biznesu w rejonie MENA. Wzięto w nim pod uwagę analizy przedstawiające położenie kobiet w Libanie i Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Kluczowe wnioski. Kobiecy biznes nie osiągnął pełni swoich możliwości. Z punktu widzenia ekonomicznego i społecznego ważny jest wzrost przedsiębiorczości kobiet. Dużą rolę odgrywa administracja państwowa, która może podjąć działania o charakterze wzmacniającym i włączającym kobiety, które to działania doprowadziłyby do większego zrównoważenia relacji między płciami w biznesie.

Tło badań. Społeczna odpowiedzialność biznesu (ang. CSR) w obecnych czasach globalizacji jest już szeroko rozpoznawalną koncepcją. Przedsiębiorstwa często informują nas o inicjatywach z obszaru społecznej odpowiedzialności, w które są zaangażowane, jednak może powstać wątpliwość, czy owe deklaracje rzeczywiście pokrywają się z podejmowanymi działaniami podczas codziennej praktyki gospodarczej.

Cel badań. Problem badawczy związany jest zatem z pytaniem, czy deklaracje firm dotyczące podejmowanych zadań w obszarze społecznej odpowiedzialności są zgodne z realizacją tych deklaracji w praktyce.

Metodologia. Odpowiedzi na tak postawione pytanie poszukuje się w wynikach badań empirycznych przeprowadzonych wśród przedsiębiorstw prowadzących działalność biznesową w Polsce. Badaniem zostało objętych 385 podmiotów. Istotne pytania weryfikujące poziom aktywności w obszarze CSR dotyczyły: (1) zaangażowania w prospołeczne inicjatywy; (2) uczestnictwa w akcjach wolontariackich; (3) tworzenia (lub modyfikowania) regulacji prawnych dotyczących poprawy warunków pracy i życia. Odpowiedzi respondentów zostały skategoryzowane i omówione ze względu na formę własności przedsiębiorstwa, liczbę zatrudnionych pracowników oraz źródło pochodzenia kapitału.

Kluczowe wnioski. Deklaracje przedsiębiorstw w analizowanych obszarach nie są w pełni realizowane w praktyce gospodarczej.

Tło badań. Zastosowanie nowoczesnych technologii informacyjnych nie rozwiązuje natychmiast problemów komunikacyjnych w przedsiębiorstwie. Skuteczność przepływu informacji wewnętrznych zależy od wielu czynników, do których przypuszczalnie należy włączenie pracowników w planowanie.

Cel badań. Niniejszy artykuł bada przepływy informacji zarządczych inicjowane odgórnie i oddolnie, przyjmując perspektywę pracowników i odnosząc się do kwestii ich udziału w procesie planowania. Analizowane są relacje świadomości strategicznej i planowania operacyjnego z raportowaniem dokonań, zakresem czynności kontrolnych, przepływem informacji pokontrolnych i oceną menedżerską.

Metodologia. Wyniki zaprezentowane w artykule pochodzą z badania ankietowego obejmującego 179 polskich przedsiębiorstw. W badaniach zastosowano podejście bazujące na eksploracji treści otwartych odpowiedzi na pytania ujęte w ankiecie z analizą ilościową odpowiedzi na pytania zamknięte.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzona eksploracja tekstu wskazała na częściowe delegowanie działań sprawozdawczych na poziom ośrodków odpowiedzialności. Zaobserwowano również włączenie kontroli w proces doskonalenia organizacji oraz istotną rolę spotkań korporacyjnych w procesie informowania o dokonaniach jednostki. Niemniej pozytywne rezultaty wymienionych działań osiąga zaledwie co piąte polskie przedsiębiorstwo, które włącza swoich pracowników w proces planowania.

Tło badań. Podstawową tezą opracowania jest założenie, że doradztwo świadczone przez uczelnie może być podstawą rozwoju regionalnego i lokalnego. Ukazując te zagadnienia, należy zatem określić cele systemu usług doradczych świadczonych przez uczelnie na rzecz rozwoju regionalnego i lokalnego, którymi są: przygotowanie strategii rozwojowych, wspieranie przemian, dostosowanie do istniejących warunków działania, rozwój i kreowanie przedsiębiorczości, przygotowanie do korzystania z funduszy pomocowych itp., a wraz z tym oddziaływanie na przygotowanie przedsiębiorstw, organizacji publicznych i organizacji społecznych do realizacji tych zadań. Cel badań. Podjęcie próby określenia istoty zakresu i rodzajów doradztwa uczelni oraz działań związanych z jego świadczeniem na rzecz regionów, wraz z wskazaniem uwarunkowań jego świadczenia.

Metodologia. Opracowanie zostało przygotowane na podstawie literatury przedmiotu, wybranych dokumentów programów rozwojowych Unii Europejskiej i Polski oraz własnych przemyśleń autora. Podstawą wykonania były metody przetwarzania danych, tj. analiza i synteza oraz metody wnioskowania logicznego, a zwłaszcza indukcja.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzona analiza wskazuje, że uniwersytety w swojej działalności mogą i powinny uczestniczyć w działalności doradczej. Podstawą systemu usług doradczych świadczonych przez uniwersytety powinna być ich współpraca z innymi podmiotami, współpraca wynikająca z zawartych porozumień, ale także dla potrzeb przygotowania i realizacji strategii rozwojowych regionu.

Tło badań. Zorientowanie na Rynek Wewnętrzny stanowi filozofię, która ma stwarzać bezproblemowy związek pomiędzy różnymi obszarami funkcjonalnymi w organizacji, mając na uwadze osiągnięcie lepszych wyników organizacji. Prowadzona jest jednak ciągła debata, oparta na teorii wyższego szczebla, w odniesieniu do tego, w jaki sposób charakterystyka wykształcenia liderów wpływa na wyniki; chociaż ma to ograniczone empiryczne wsparcie.

Cel badań. W niniejszej pracy poszukuje się oceny związku pomiędzy kompetencjami związanymi z wykształceniem marketingowym personelu kierowniczego a Zorientowaniem na Rynek Wewnętrzny, w kontekście sektora publicznego.

Metodologia. Dane z badań ankietowych zostały zebrane od personelu kierowniczego sektora publicznego Ghany i objęły one 111 organizacji; przy zastosowaniu kwestionariusza strukturalnego. Przyjęta hipoteza o związkach pomiędzy kompetencjami związanymi z wykształceniem marketingowym a podstawowymi wymiarami Zorientowania na Rynek Wewnętrzny została zbadana poprzez analizę korelacji liniowej Pearsona.

Kluczowe wnioski. Analizy danych ujawniają brak wsparcia dla przyjętej hipotezy o związkach kompetencji związanych z wykształceniem marketingowym a podstawowymi wymiarami Zorientowania na Rynek Wewnętrzny. Badania zapewniają jednak empiryczne wsparcie dla toczącego się dyskursu na temat charakterystyki kierownictwa i wyników firmy, w kontekście sektora publicznego; gdzie badania nad Wewnętrznym Marketingiem są ograniczone. Ponadto udoskonalają one te dyskusje zarówno z perspektywy gospodarek spoza Zachodu, jak i krajów rozwijających się.

Tło badań. W literaturze występuje niedobór badań poświęconych wykorzystaniu atrakcyjności regionu w komunikacji marketingowej hoteli. W niniejszej pracy zajmujemy się tą kwestią. Opierając się na wynikach badań, można wyciagnąć wniosek, iż atrakcyjność danego regionu odgrywa główną rolę w wyborze destynacji, a zdolność jej wykorzystania może zwiększyć konkurencyjność obiektów noclegowych.

Cel badań. Celem tej pracy było zbadanie znaczenia regionu i jego atrakcyjności w stosunku do decyzji zakupu dokonywanych przez klientów hoteli. W ten sposób oceniono potencjał wykorzystania atrakcyjności turystycznej danego regionu jako elementu promocyjnego dla hoteli.

Metodologia. W części empirycznej pracy przedstawiono wyniki badania przeprowadzonego za pomocą kwestionariusza w formacie PAPI. Procedura badawcza miała charakter grupowy i została zrealizowana przez przeszkolonych moderatorów. Badanie objęło 237 potencjalnych klientów hoteli – studentów z Polski, Ukrainy i Austrii.

Kluczowe wnioski. Respondenci wskazywali na wielką wagę atrakcji regionu i jakości obiektów noclegowych w odniesieniu do podejmowania przez nich decyzji związanych z podróżą. Ponadto podkreślali istotny, choć nie decydujący, wpływ zalet regionu na decyzje wyboru konkretnego obiektu noclegowego. Wyniki badań sugerują konieczność lepszego wykorzystywania atrakcyjności okolicy w materiałach marketingowych przeznaczonych do stymulowania popytu na usługi hotelarskie.

Tło badań. Zdecydowana większość budynków zabytkowych nie pełni już swoich pierwotnych funkcji, ponieważ funkcje te nie są już dzisiaj potrzebne. Fakt ten powoduje, że wiele opuszczonych zabytków ulega procesom degradacji. Szansą na wydłużenie cyklu życia obiektów zabytkowych jest ponowne ich użytkowanie, możliwe w wyniku adaptacji tych obiektów do nowych funkcji. W polskich warunkach brakuje kompleksowego, wielokryterialnego podejścia do wyboru wariantów adaptacji budynków zabytkowych pomimo istniejących praktycznych potrzeb w tym zakresie.

Cel badań. Zaprezentowany w niniejszym artykule system rozmytego wnioskowania wspomagający wybór wariantu adaptacji budynków zabytkowych wychodzi naprzeciw powyższym potrzebom.

Metodologia. W analizie opracowano ekspercki system wnioskowania na podstawie bazy reguł z uwzględnieniem logiki rozmytej.

Kluczowe wnioski. Opracowany ekspercki system rozmytego wnioskowania przeznaczony jest przede wszystkim dla decydentów z tak zwanego sektora publicznego. Wybór dokonany przez owych decydentów dotyczący sposobu zagospodarowania budynku zabytkowego będzie wynikać nie tylko z analizy nakładów, jakie trzeba ponieść na proces jego adaptacji, ale także z korzyści wynikających z idei zrównoważonego rozwoju, jakie można przy tym osiągnąć.

Tło badań. Ryzyko jest nieodłącznie związane z planowaniem i realizacją każdego projektu. Ryzyko projektu to zdarzenie, które może mieć wpływ na osiągnięcie celów tego projektu. Z tego względu ogromne znaczenie ma zminimalizowanie prawdopodobieństwa pojawienia się i wpływu potencjalnych negatywnych zdarzeń oraz wykorzystanie pojawiających się szans. Innymi słowy, istnieje potrzeba zarządzania ryzykiem projektu.

Cel badań. Celem artykułu jest wskazanie aspektów projektu oraz procesów zarządzania ryzykiem, które są postrzegane jako mające największy wpływ na powodzenie projektu, oraz zaprezentowanie najczęściej wykorzystywanych technik zarządzania ryzykiem.

Metodyka. Poszukiwanie aspektów projektu oraz technik zarządzania ryzykiem zostało oparte na przeglądzie literatury naukowej. Analizę poziomu wykorzystania zarządzania ryzykiem w projektach realizowanych w sektorze prywatnym przeprowadzono na podstawie badań ankietowych wśród ekspertów. Uczestnikami byli przedsiębiorcy z całej Polski zrzeszeni w Stowarzyszeniu Project Management Polska oraz słuchacze studiów podyplomowych.

Kluczowe wnioski. Wśród wielu aspektów oraz technik zarządzania ryzykiem zarekomendowano stosowanie tych, które mogą zwiększyć szanse na powodzenie projektu.

Tło badań. Building Information Modelling to od pewnego czasu jeden z najczęściej podejmowanych tematów publikacji związanych z innowacyjnymi zmianami w zarządzaniu przedsięwzięciami budowlanymi. Ideą BIM jest integracja działań związanych z przygotowaniem, realizacją i eksploatacją obiektów budowlanych na podstawie platformy komunikacyjnej, jaką tworzy model obiektu opracowywany w technologii informatycznej. Obszarem interesującym, zarówno z punktu widzenia teorii zarządzania projektami, jak i praktyki inwestycyjno-budowlanej, jest zintegrowane zarządzanie ryzykiem i zmianą w ujęciu BIM. Negatywne konsekwencje w postaci opóźnień i strat finansowych, dotkliwe dla inwestora szczególnie w projektach publicznych, prowadzą do pytania, czy i w jaki sposób zarządzanie przedsięwzięciami budowlanymi według założeń BIM może usprawniać działania zarządcze związane z ryzykiem w tych przedsięwzięciach.

Cele badań. Celem artykułu jest przedstawienie aktualnego stanu wiedzy na temat ryzyka i zarządzania zmianą w przedsięwzięciach budowlanych w kontekście wdrażania koncepcji BIM oraz ustalenie kierunku dalszych badań związanych z tym zagadnieniem.

Metodyka. Argumentacja przedstawiona w artykule opiera się na analizie literatury przedmiotu.

Kluczowe wnioski. Ryzyko pozostaje kwestią wymagającą usystematyzowania w koncepcji BIM, konieczne są badania w celu ustalenia optymalnego sposobu integracji procedur, metod i technik zarządzania ryzykiem z pozostałymi obszarami działań zarządczych w ramach BIM. Włączenie w ten system procesów zarządzania zmianą, postrzeganą jako jeden z głównych czynników ryzyka, również wymaga ustalenia standardów i metodycznego podejścia w ramach BIM. Dalsze badania w tym zakresie powinny objąć dotychczasowe doświadczenia we wdrażaniu BIM w przedsięwzięciach budowlanych i obecność procedur związanych z ryzykiem w tym procesie oraz uwarunkowania efektywnej integracji działań zarządczych. Z praktycznego punktu widzenia istotnym przedmiotem dalszych badań jest także gotowość przedsiębiorców i inwestorów do wdrożenia BIM, rozumianego jako platforma komunikacji, zarządzania ryzykiem i zmianą, oraz optymalny sposób usystematyzowanego przeprowadzenia takiego procesu.

Tło badań. Wprowadzanie zmian do projektu budowlanego oznacza zmodyfikowanie przyjętych rozwiązań, założeń lub wymogów. Najczęściej jest to uszczegółowienie dokumentacji projektowej, uwzględniające rzeczywiste warunki realizacji lub oczekiwania inwestora. Zarządzanie zmianami w projekcie budowlanym polega na przewidywaniu negatywnych skutków zmian oraz na zapobieganiu im lub ich łagodzeniu. Z dotychczasowych doświadczeń wynika, że zmiany w dokumentacjach projektowych, wprowadzane w trakcie realizacji budowy, są zjawiskiem powszechnym. Przyczyniają się one do strat czasu oraz wzrostu kosztów inwestycji. Z tego względu konieczne jest opracowanie i wdrożenie skutecznego modelu zarządzania tymi zmianami.

Cel badań. Zarządzający kontraktami, przed ich rozpoczęciem, powinni mieć świadomość, jakie zmiany w dokumentacji projektowej mogą wystąpić podczas realizacji obiektu oraz jakie mogą być ich następstwa. Celem pracy jest rozpoznanie przyczyn, struktury oraz konsekwencji zmian dokonywanych w dokumentacjach projektowych inwestycji wodociągowych i kanalizacyjnych.

Metodyka. Podstawę przeprowadzonych badań i analiz stanowił szczegółowy przegląd dokumentacji projektowych oraz dokumentów prowadzonych na budowach ośmiu inwestycji wodociągowych i kanalizacyjnych. Spośród rozpatrywanych dokumentów najbardziej przydane były protokoły konieczności oraz protokoły negocjacji.

Kluczowe wnioski. Badania wskazały na istotną rolę inwestora w procesie zarządzania zmianami w dokumentacji projektowej. Pokazały one, że właściwe przygotowanie procesu inwestycyjnego, pozyskanie najlepszych projektantów do opracowania dokumentacji, śledzenie zmian zachodzących w bliższym i dalszym otoczeniu w znacznym stopniu mogą się przyczynić do ograniczenia lub nawet wyeliminowania wielu zmian wprowadzanych do dokumentacji projektowej podczas wykonawstwa robót.

Tło badań. Łańcuchy dostaw stają się coraz bardziej skomplikowanymi systemami. Wynika to głównie z rozwoju relacji sieciowych na poszczególnych etapach dodawania wartości. Rozwój tych relacji w łańcuchach dostaw jest najistotniejszym wymiarem konfiguracji łańcucha. Relacje sieciowe występują zarówno na poziomie dystrybucji, produkcji, jak i dostaw.

Cel badań. Celem artykułu jest przedstawienie metodologii stosowanej do określenia klimatu współpracy oraz połączenie klimatu współpracy z konfiguracją łańcucha dostaw. Celem szczegółowym będącym wynikiem celowej selekcji łańcucha dostaw jest wskazanie kluczowych determinantów konfiguracji łańcucha dostaw w odniesieniu do produktów metalurgicznych.

Metodyka. Autorzy określili czynniki mające wpływ na kształt łańcucha dostaw, klimat współpracy, a także przedstawili metodologię stosowaną przy tworzeniu tego łańcucha. Wykorzystano w tym celu kwestionariusz ankiety umożliwiający zbadanie czynników odpowiedzialnych za kształtowanie relacji sieciowych.

Kluczowe wnioski. W rezultacie przeprowadzonych badań stwierdzono, że stymulatory oraz destymulatory wyznaczają klimat współpracy w sieci. Zaprezentowano również warianty kształtowania łańcucha dostaw produktów metalurgicznych, podkreślając ich kluczowe determinanty.

Tło badań. Na współczesnym, bardzo konkurencyjnym rynku szczególnej wagi nabiera dostarczenie gościom hotelowym wyjątkowych doświadczeń usługowych, skutkujących ich wysoką satysfakcją, a często również lojalnością, które istotnie warunkują sukces i przetrwanie hotelu w aktualnych realiach rynkowych. Rosnąca konkurencja, zmienność potrzeb i oczekiwań gości powodują jednak, że pracownicy kontaktowi, jeszcze bardziej niż kiedyś, muszą być wyjątkowo wrażliwi na potrzeby i oczekiwania klientów, istotnie indywidualizując proces ich obsługi. Sytuacja ta może powodować, że nierzadko opracowane standardy obsługi nie warunkują efektywnej elastyczności. W rezultacie wielu pracowników, mierząc się z wysoką zmiennością rzeczywistości usługowej, może doświadczać niejasności swojej roli, a w rezultacie stresu i napięcia.

Cel badań. Celem niniejszej pracy było ukazanie niejasności roli jako jednej z głównych charakterystyk pracy w hotelarstwie oraz poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: jak efektywnie wpływać na ograniczenie niejasności roli doświadczanej przez pracowników hoteli, wskazując na istotną i znaczącą rolę kreatywności w tym względzie? Dodatkowo na potrzeby niniejszej pracy empiryczną uwagę skierowano na wybrane charakterystyki pracy (tj. różnorodność umiejętności) i czynniki osobowościowe (tj. intelekt/wyobraźnia) jako potencjalnie istotne uwarunkowania kreatywnych zachowań w organizacji.

Metodyka. Zastosowane metody badawcze to analiza literatury przedmiotu, w tym publikacji zwartych, artykułów i raportów z badań przeprowadzonych w omawianej problematyce, oraz badania pierwotne (badania ankietowe) przeprowadzone wśród pracowników dwóch hoteli zlokalizowanych w województwie pomorskim, a dokładnie w Trójmieście, mających bezpośredni kontakt z gościem hotelowym.

Kluczowe wnioski. Rezultaty niniejszych badań ukazują istnienie znaczącej i negatywnej korelacji pomiędzy kreatywnością a niejasnością roli doświadczaną przez pracowników badanych hoteli. Sugeruje to, że w kontekście wysokich wymagań pracy w hotelarstwie oraz zmienności potrzeb i oczekiwań gości kreatywność pracowników staje się swoistym zasobem, pozwalającym im zmierzyć się z niepewnością scenariuszy usługowych, mających miejsce podczas intensywnych i częstych relacji interpersonalnych z gośćmi. Dodatkowo uzyskane wyniki potwierdziły, iż w przypadku niniejszych badań zarówno intelekt/wyobraźnia badanych (jako zmienna osobowościowa), jak i wykonywanie pracy, która stwarza możliwości wykorzystania różnorodnych umiejętności i talentów pracowników, to istotne uwarunkowania wzmacniające kreatywność badanych. Rezultaty niniejszych badań nie uprawniają do uogólnień, mogą one jednak stanowić podstawę do dyskusji i założenia badawcze dla szerszego kontekstu przyszłych badań. Dyskusja rezultatów oraz implikacje dla praktyki zostały szeroko przedstawione w artykule. W ostatniej części opracowania zaproponowano także możliwe kierunki przyszłych badań podejmujących kompleksowo problematykę niejasności roli w kontekście hotelarstwa.

Tło badań. Wnioskowanie na podstawie przypadków jest jedną z technik heurystycznych, która służy przy podejmowaniu właściwych decyzji w skomplikowanych sytuacjach. Systemy wnioskowania wykorzystują zazwyczaj zdobytą wcześniej wiedzę, na podstawie której tworzone są narzędzia służące do reprezentacji i przetwarzania informacji. Dotychczas opracowano wiele różnorodnych rozwiązań pozwalających na wnioskowanie w warunkach niepełnej wiedzy, jednak proces ten pojawia się w nielicznych opracowaniach związanych z wiedzą inżynierską.

Cel badań. W artykule przedstawiona zostanie koncepcja modelu bazy wiedzy wraz ze sposobem opisu obiektów sportowych. Model szacowania kosztów oparty będzie na cenach robót scalonych, które na podstawie wskazanego systemu pozwolą na utworzenie modułu wspomagającego kalkulacje kosztorysowe inwestorskie oraz ofertowe.

Metodyka. Autorzy przedstawią główne założenia koncepcji szacowania kosztów obiektów sportowych przy użyciu systemu wnioskowania na podstawie przypadków (CBR – Case Based Reasoning).

Kluczowe wnioski. Wskazana metoda ma na celu poprawę dokładności szacowania planowanych kosztów inwestycji sportowych i ulepszenie procesu decyzyjnego na etapie planowania.

Tło badań. Przedmiotem niniejszego opracowania jest „kultura organizacyjna”, która kształtuje sposób zachowania pracowników w organizacji. Kultura społeczna oraz religia są uznawane za istotne źródło podstawowych założeń kulturowych, wartości kulturowych i artefaktów odzwierciedlanych w kulturze organizacyjnej. Analizie został poddany poziom podstawowych założeń kulturowych kultur organizacyjnych dwóch firm działających w odmiennych wyznaniowo środowiskach.

Cel badań. Badanie ma na celu analizę relacji między kulturą społeczną, religią i kulturą organizacji, na poziomie podstawowych założeń kulturowych. Przyjęta hipoteza badawcza zakłada, że religia, która jest uważana za czynnik kulturotwórczy i operacjonalizowana za pomocą wymiarów kulturowych, takich jak: indywidualizm/ kolektywizm, dystans władzy, unikanie niepewności i męskość /kobiecość, kształtuje poziom podstawowych założeń kultury organizacyjnej. W celu weryfikacji hipotezy zbudowano model kultury organizacyjnej na poziomie podstawowych założeń i przetestowano go w firmach działających w różnych środowiskach religijnych.

Metodyka. Metodą stosowaną w badaniach jest porównawcza analiza dwóch firm działających na zróżnicowanym wyznaniowo Podlasiu. Jest ona oparta na ilościowych technikach badawczych. Techniki te obejmują dwa rodzaje badań kwestionariuszowych przeprowadzonych pośród pracowników obu badanych organizacji.

Kluczowe wnioski. Wyniki badania dowodzą, że przyjęte w badaniu wymiary kulturowe: indywidualizm/kolektywizm, dystans władzy, unikanie niepewności oraz męskość/kobiecość, mogą być wykorzystane do analizy wpływu religii na kształt kultury organizacyjnej.

Tło badań. W wielu gospodarkach rozwiniętych i szybko rozwijających się, możemy obserwować potencjał organizacji administracyjnych, który może przyczyniać się do wysokiego stopnia innowacyjności. Administracja z jednej strony, może być aktywnym uczestnikiem, a z drugiej, twórcą warunków sprzyjających działalności innowacyjnej. Obie te role są ważne i uzupełniają się wzajemnie, ponieważ administracja może stworzyć podstawy legislacyjnej, jak również odpowiednią infrastrukturę i przestrzeń dla innowacji, a następnie aktywnie uczestniczyć w procesie ich rozpowszechniania. W ostatnich latach Unia Europejska wykazały rosnące zainteresowanie działaniami na rzecz pomiaru innowacyjności administracji europejskiej oraz stymuluje jej rozwój.

Cel badań. Celem badania jest porównanie stopnia innowacyjności polskiej i hiszpańskiej administracji oraz analiza działań podejmowanych w celu jej pobudzenia. W badaniach innowacyjności gospodarek krajów UE, wskazuje się, że obydwa kraje znajdowały się w grupie "umiarkowanych innowatorów", chociaż istnieją zauważalne różnice w podejściu do wdrażania innowacji i kulturowych uwarunkowań ich rozpowszechniania.

Metodyka. Przyjętą metodą badania była analiza raportów о innowacyjności sektora publicznego w UE oraz analiza krajowej i zagranicznej literatury.

Kluczowe wnioski. Analizowane wyniki badań wyraźnie pokazują wyższy stopień innowacyjności hiszpańskiej administracji w porównaniu do polskiej administracji. Administracja hiszpańska ma większe doświadczenie we wdrażaniu innowacji w zakresie systemów zarządzania, komunikacji, zaangażowaniu podmiotów spoza sektora do pracy na innowacjami i kształtowaniu kultury organizacyjnej sprzyjającej innowacyjności.

Tło badań. Znaczenie uczenia się w organizacji i przez organizację jest od dawna uznawane przez naukowców akademickich i praktyków biznesu i organizacje sektora publicznego. W szczególności w ciągu ostatnich dziesięcioleci zainteresowanie organizacyjnym uczeniem się rośnie. Istnieją ważne powody istotności zdobywania wiedzy w organizacji usług publicznych.

Cel badań. W artykule dokonano przeglądu stanu badań w tej dziedzinie. Głównymi pytaniami tego badania było: jak ważne jest dla pracowników w sektorze publicznym jest zdobywanie i wykorzystywanie wiedzy do tego, aby wykorzystać swój potencjał w miejscu pracy oraz czy te organizacje tworzą warunki do zdobywania wiedzy i wykorzystywania potencjału pracowników.

Metodyka. Głównym źródłem danych empirycznych były prowadzone przez autorów badania w organizacji sektora publicznego. Badanie przeprowadzono za pomocą badań ankietowych.

Kluczowe wnioski. Z badań wynika, że występują wysokie oczekiwania dotyczące możliwości pozyskiwania wiedzy w miejscu pracy i częściowe spełnienie tych oczekiwań przez badane organizacje.

Tło badań. Sądy są z definicji organizacjami biurokratycznymi o dużym stopniu hierarchizacji, słabo współpracującymi ze sobą w ramach sieci, nieposiadające mechanizmów umożliwiających wymianę informacji zarówno na poziomie pomiędzy sądami (w skali makro), jak również w ramach danego sądu (w skali mikro).

Cele badawcze. Celem tego artykułu było wdrożenie nowoczesnych metod zarządzania sądami w oparciu o przykłady sądów z okręgu gdańskiego. W artykule podjęto próbę odpowiedzi na pytanie czy sądy, postrzegane jako organizacje biurokratyczne, są gotowe do rozpoczęcia zmian organizacyjnych, którego celem jest stworzenie organizacji opartych na wiedzy.

Metodyka. Opierając się na podejściu studium przypadku, w artykule zostały zaprezentowane wyniki badania pilotażowego. W badaniu pilotażowym, w sześćdziesięciu wybranych sądach rejonowych, okręgowych i apelacyjnych, z pomocą ekspertów zewnętrznych, zostały wprowadzone "dobre praktyki" - ulepszenia w zarządzaniu. Ponadto, dokument przedstawia wyniki badań przeprowadzonych na kulturze organizacyjnej sądów w okręgu gdańskim, w oparciu o przykłady trzech sądów rejonowych i jednego sądu okręgowego.

Kluczowe wnioski. Wśród podstawowych metod badawczych zastosowanych w artykule można zaliczyć: studia literaturowe, analiza empiryczna z wykorzystaniem dostępnych badań wtórnych, jak również indywidualnie badania empiryczne, które zainicjowały dyskusję na temat pojęcia kultury organizacyjnej w sądach oraz umożliwiły podjęcie próby udzielenia odpowiedzi na następujące pytania: (a) Czy sądy są gotowe zaakceptować zmiany w ich zarządzaniu; (b) Czy kultura organizacyjna w sądach objętych badaniem pełniła istotną rolę o wyborze realizowanych praktyk; (c) Czy kultura organizacyjna w sądach leży u podstaw budowania organizacji opartej na wiedzy; oraz (d) Czy istnieje możliwość dzielenia się wiedzą wśród sądów objętych badaniami. Wyniki badań dowodzą, że kultura organizacyjna sądów determinuje możliwość realizacji praktyk zarządczych mających na celu kształtowanie organizacji opartej na wiedzy. 

Tło badań. Kultura jako istotny wewnętrzny wymiar każdej organizacji jest analizowana samodzielnie oraz jako element różnych koncepcji zarządzania. Kultura wskazywana jest jako główny czynnik wpływający na proces organizacyjnego uczenia się oraz podstawowy element organizacji uczącej się, zarówno w sektorze publicznym, jak i prywatnym. Przeprowadzone studia literaturowe wskazują jednak, że brakuje badań odnoszących się do kultury organizacyjnej w urzędach gminnych, zwłaszcza w krajach transformujących się. Bieżące zmiany w zadaniach nakładanych na gminy przez rząd, jak również z zadania związane z wydatkowaniem funduszy europejskich wpływają na konieczność kształtowania odpowiedniej kultury organizacyjnej jako jednego z istotnych wymiarów organizacji uczącej się.

Cele badań. Celem artykułu była identyfikacja czynników kształtujących kulturę organizacyjną w kontekście organizacyjnego uczenia się w urzędach gmin oraz ich analiza w zależności od rodzaju urzędu.

Metodyka. Badanie ankietowe zostało przeprowadzone wśród 670 urzędów gminnych w Polsce, co stanowiło 26,7 % ogółu badanej populacji. Ankieta wypełniana była przez jednego urzędnika z każdego urzędu, pełniącego funkcję burmistrza, wójta, ich zastępcę lub sekretarza gminy.

Kluczowe wnioski. Wyniki przeprowadzonych badań wyraźnie wskazują że poziom kultury organizacyjnej w urzędach w gminach wiejskich jest wyższy niż w urzędach gminnych miejsko-wiejskich i miejskich. Zauważono między innymi, że zarządzający urzędami (burmistrz, wójt, ich zastępcy) obawiają się mówić o swoich błędach, a w urzędach brakuje atmosfery zachęcającej do konstruktywnej dyskusji.

Tło badań. Biuro Kariera jest częścią Politechniki Wrocławskiej (Polska). Jest ono odpowiedzialne za aktywizację zawodową studentów i absolwentów. Wyzwania i dynamiczne zmiany na rynku pracy zachęcają członków zespołu Biura Karier do nowego podejścia w zarządzaniu oraz rozwoju osobistym.

Cel badań. W artykule przedstawiono kilka innowacyjnych działań podejmowanych przez Biuro Karier: badania oczekiwań studentów, zmian organizacyjnych (np. zachęcanie studentów do bycia wolontariuszem). Celem niniejszego artykułu jest wykazanie, że Biuro Karier może być uznane za organizację uczącą się. Drugim celem jest próba oceny efektywności Biura Karier w wybranych aspektach ich działalności.

Metodyka. W artykule dokonano przeglądu literatury przedmiotu. Ocena rzeczywistych działań podejmowanych przez Biuro Karier została dokonana na podstawie wyników, uzyskanych z częściowo ustandaryzowanych wywiadów, przeprowadzonych wśród studentów i pracowników biura.

Kluczowe wnioski. W oparciu o definicje zawarte w literaturze przedmiotu, Biuro Karier można uznać za organizację uczącą się. Większość studentów oceniła pracę Biura Karier za dobrą, chociaż ich oczekiwania są bardzo wysokie.

Tło badań. Benchmarking to ramy koncepcyjne efektywnej polityki zarządzania, która pozwala na usprawnienia organizacyjne. Został z powodzeniem wdrożony w przedsiębiorstwach i jest coraz częściej stosowany w instytucjach publicznych, w tym zakładach opieki zdrowotnej.

Cel badań. Celem tego artykułu jest przedstawienie, w jakim zakresie benchmarking może być stosowany w szpitalach publicznych.

Metodyka. W artykule zastosowano metodę badań i instrument badawczy w postaci kwestionariusza. Badania przeprowadzono wśród zarządów 35 szpitali publicznych w województwie lubelskim, co stanowi 90% populacji statystycznej. Sytuacja finansowa podmiotów w badanej grupie służyły stanowi dodatkową informację.

Kluczowe wnioski. Wyniki badań pozwoliły określić, jak wiele szpitali w województwie lubelskim wykorzystuje benchmarking, jaki jest dominujący typ, w jakich obszarach jest wykorzystywany i jak często zakłady opieki zdrowotnej korzystają z benchmarkingu w celu poprawy swojej działalności. Najczęściej stosowane rodzaje benchmarkingu w szpitalach publicznych to: wewnętrzny i konkurencyjny. Głównie motywację do wykorzystywania stanowią aspekty jakościowe i ekonomiczne.

Tło badań. Uczelnie posiadają wewnętrzny imperatyw samorozwoju wynikający z ich misji, działają one bowiem jako źródło, transformator i propagator nauki. Zastosowanie koncepcji organizacji uczącej się w środowisku uczelni wydaje się więc naturalne.

Cele badań. Brak jasnych i szczegółowych wytycznych, w jaki sposób koncepcja ta powinna być wdrażana w uczelni, zidentyfikowano jako lukę w literaturze przedmiotu. Głównym celem badawczym było przeanalizowanie koncepcji organizacji uczącej się w kontekście uczelni, przedstawienie warunków ułatwiających wdrożenie koncepcji w szkołach wyższych i wskazanie jak systematyczne stosowanie benchmarkingu może wspomóc uczelnie w staniu się organizacjami uczącymi się.

Metody. W artykule przedstawiono wnikliwą i krytyczną analizę literatury z zakresu koncepcji organizacji uczącej się w kontekście szkół wyższych. Autorka wskazuje benchmarking jako narzędzie wzmacniające oddziaływanie koncepcji organizacji uczącej się. W artykule przedstawiono opracowane rekomendacje dla szkół wyższych chcących stać się organizacjami uczącymi się.

Kluczowe wnioski. W pracy postawiono i zweryfikowano tezę, że systematyczne zastosowanie benchmarkingu wspomaga rozwój uczelni jako organizacji uczącej się. Benchmarking obejmuje międzyorganizacyjne uczenie się. Zawiera deskryptywne uczenie się o konkurencji i środowisku organizacji. Uczelnie chcące stać się organizacjami uczącymi się powinny tworzyć klimat dla kreatywności i myślenia lateralnego, które wspomaga uczenie się w procesie benchmarkingu.

Tło badań. Współczesne organizacje, aby utrzymać rozwój biznesowy, muszą polegać głównie na produktywności pracowników umysłowych, a nie na zaawansowaniu maszyn produkcyjnych. Jednocześnie, jest całkiem duży kontrast między procedurami operacyjnymi w ujęciu Wschodnim i Zachodnim.

Cel badań. Niniejszy artykuł bada w jaki sposób połączona mądrość Wschodu oraz podejście do zarządzania Zachodu może pobudzić renesans humanistycznej epistemologii opartej na mądrości, w celu zapewnienia podstawy dla harmonii w zarządzaniu produkcją pracownika wiedzy, która jest jednym z największych wyzwań dla zarządzania w XXI w.

Metodyka. Rozważania w artykule poświęcono zachęceniu społecznych i biznesowych środowisk badawczych do dalszych dyskusji na temat znaczenia techniki "realizmu interpretacyjnego" dla zrozumienia filozofii Lao Tzu, Konfucjusza oraz Sun Tzu napisanej w klasycznym języku chińskim.

Kluczowe wnioski. Niniejszy artykuł jest zakończony wezwaniem do dalszych badań, koncentrujących się na sposobie połączenie kulturowej mądrości Wschodu (opowiadającej się za humanistycznym podejściem) z praktykami Zachodu (opowiadającymi się za podejściem nastawionym na wydajność), co pomaga pobudzić biznesową harmonię oraz jej wpływ na zarządzanie praktykami wiedzy oraz ich produktywnością.

Tło badań. Rozmiary starzejącego się społeczeństwa, które potrzebuje dodatkowego szkolenia oraz edukacji rosną w związku z wydłużającą się przeciętną długością życia oraz kilkoma niedemograficznymi czynnikami, na przykład, szybszym rozwojem technologii. Jedną z najważniejszych dyrektyw w obszarze edukacji w Unii Europejskiej jest Memorandum na temat uczenia się przez całe życie, które stwierdza, iż wszyscy ludzie mieszkający w Europie powinni mieć, bez wyjątku, równe możliwości, które dostosowują się do wymagań społecznego i gospodarczego życia, tak aby móc aktywnie uczestniczyć w kreowaniu przyszłości Europy. Uczenie się przez całe życie jest wartością, która stała się ważnym czynnikiem w określaniu celów gospodarczych poszczególnych krajów.

Cel badań. Celem niniejszego badania przeprowadzonego w mniejszej skali jest określenie powodów uczenia się oraz ustawicznej edukacji dorosłych jak również wskazanie czynników decydujących o sukcesie poszczególnych osób w edukacji.

Metodyka. Dane empiryczne zostały zgromadzone za pomocą kwestionariusza na próbie badawczej rekrutującej się z sektora edukacyjnego w Słowenii. Badanie pokazało, iż większość respondentów jest przekonana, że edukacja prowadzi do wyższej jakości na stanowiskach pracy. Szczególnie dostrzegają oni przyczynę ustawicznej edukacji dorosłych w chęci uzyskania dodatkowej wiedzy.

Kluczowe wnioski. Badania pokazały, iż ludzie z wyższym poziomem wykształcenia postrzegają szkolenia dorosłych jako dobrowolny indywidualny wybór chęci zdobywania wiedzy, natomiast ludzie z niższym poziomem wykształcenia traktują szkolenia jako konieczność w utrzymaniu zatrudnienia. Dodatkowo, badania dowiodły, iż osobiste zaangażowanie ma największy wpływ na indywidualny sukces w osiągnięciach szkoleniowych i edukacyjnych. 

Tło badań. Istnieje kilkanaście badań skupiających się na różnorodnych kwestiach związanych z innowacyjnością, jednak tylko niewiele z nich porusza te kwestie w odniesieniu do przemysłu obuwniczego. Jednak, w momencie gdy innowacyjność stała się kluczowym elementem sukcesu a portugalski przemysł obuwniczy przeżywa okres wzrostu i rozwoju oraz międzynarodowego uznania (drugi najdroższy na świecie), istotne jest, aby lepiej zrozumieć zaangażowanie przemysłu w innowacyjność.

Cel badań. Niniejszy artykuł zajmuje się kwestiami innowacyjności w portugalskim przemyśle obuwniczym.

Metodyka. W celu przeprowadzenia tego badania wykorzystano dane z Badania Innowacji Wspólnoty (Community Innovation Survey - CIS) przeprowadzonego w Portugali w okresie 2008-2010. Jest to badanie przeprowadzane w większości państw członkowskich UE mające na celu analizowanie innowacyjności wdrażanej przez przedsiębiorstwa w swoich produktach, procesach, marketingu oraz aspektach organizacyjnych.

Kluczowe wnioski. Wykorzystując wyniki badań ankietowych uzyskanych ze statystyk portugalskich, analizie poddano różnorodne aspekty innowacyjności, zarówno osobno jak i łącznie. Badania pokazały, iż cechą charakterystyczną jest brak kultury organizacyjnej ukierunkowanej na innowacje. Innowacje rozpoznano głównie w aspektach produktu oraz procesu. Ponadto, badania wskazały, że strategia innowacyjności wdrażana przez przedsiębiorstwa zazwyczaj nie ujawnia się tylko w jednym wymiarze biznesowym. 

Tło badań. Artykuł prezentuje konceptualne oraz empiryczne badania procesu generowania innowacji, który jest jednym z najbardziej dynamicznych procesów zachodzących w organizacji. Generowanie innowacji jest przedstawione jako sekwencja etapów rozpoczynających się od pomysłu stworzenia innowacji poprzez jego rozwój oraz wprowadzenie na rynek gotowego rozwiązania, ponadto jest ono rozważane na poziomie organizacyjnym.

Cel badań. Celem niniejszego artykułu jest zbadanie szeregu czynników mających wpływ na proces generowania innowacji w kontekście organizacji, wyższej kadry zarządzającej oraz otoczenia.

Metodyka. Dzięki wykorzystaniu badania ankietowego metodą Delphi przeprowadzonego wśród 264 ekspertów reprezentujących różnorodne zawodowe oraz akademickie doświadczenia, badanie analizuje postrzegane znaczenie każdego czynnika dla poszczególnych etapów procesu generowania innowacji.

Kluczowe wnioski. Wyniki przeprowadzonych analiz wskazują, iż uwzględnione czynniki nie oddziałują na proces generowania innowacji z jednakową siłą, lecz wywierają wpływ w różnym stopniu w zależności od etapu. Omówione zostały także konsekwencje tych wyników oraz sugestie dotyczące przyszłych badań. 

Tło badań. Pozyskiwanie informacji o innowacyjności organizacji publicznych jest jednym ze współczesnych wyzwań dla menedżerów publicznych. W przypadku polskiego sektora kultury potrzebne są kompleksowe i spójne dane dotyczące innowacji. Jednak jak do tej pory nie ma jednej klasyfikacji innowacji, która mogłaby być podstawą do stworzenia systemu monitorowania innowacyjności tego sektora.

Cele badań. Celem pracy jest poznanie specyficznych typów innowacji w instytucjach kultury oraz stworzenie ich spójnej typologii jako podstawy do dalszych badań.

Metodyka. Typologie innowacji, zidentyfikowane na podstawie analizy literatury przedmiotu, zostały pogrupowane według elementów modelu sytuacji estetyczno-ekonomicznej. Na tej podstawie wskazane zostały obszary, w których potencjalnie mogą wystąpić innowacje, co zostało zweryfikowane poprzez instrumentalne studium przypadku. Do zebrania danych zastosowano triangulację takich metod jak: strukturyzowany wywiad kwestionariuszowy, analiza dokumentów organizacyjnych, takich jak roczne sprawozdania i strona internetowa, oraz socjologia wizualna obejmująca analizę zdjęć.

Kluczowe wnioski. Typologia innowacji zaproponowana w Podręczniku Oslo ma ograniczone możliwości zastosowania dla pełnego monitorowania innowacyjności w organizacjach kultury, choć po pewnych uściśleniach definicyjnych może być wykorzystana do tego celu. Niemniej, potwierdzone zostało występowanie także innych rodzajów innowacji w instytucjach kultury, takich jak innowacja kulturowa, innowacja percepcyjna, czy innowacja funkcyjna.

Tło badań. Samorząd gminny stanowią mieszkańcy sprawujący władzę za pośrednictwem wybranych przez siebie przedstawicieli do rady gminy i na funkcję organu wykonawczego. Gwarancją sukcesu w rozwoju lokalnym jest współdziałanie wszystkich podmiotów w realizacji zadań określonych prawem państwowym i wynikających z potrzeb mieszkańców. W prezentowanym artykule podmiot odniesiono do mieszkańców a wybór ten wynikał z przekonania, że mieszkańcy współuczestniczą w realizacji zadań i ponoszą konsekwencje zarządzania, które w przypadku zarządzania finansami, mogą prowadzić do nieprzemyślanych wydatków lub nadmiernego zadłużenia. Dlatego też przedmiotem badań uczyniono wiedzę mieszkańców o gospodarce finansowej, szczególnie o wielkości zadłużenia gminy i związanych z tym konsekwencji.

Cel badań. Celem podjętych badań jest zaproponowanie modelu zarządzania finansami w samorządzie gminnym, w tym zarządzania w warunkach zadłużenia, w którym wykorzystuje się lokalny potencjał do pozyskania większych zasobów finansowych od członków samorządu gminnego.

Metodyka. Do badań zastosowano metodę sondażu diagnostycznego. Badanie opierało się na metodzie badań ankietowych i wywiadów. Wykorzystano fragment szeroko zakrojonych badań empirycznych przeprowadzonych w 118 gminach na terenie wszystkich Warmii i Mazur. Bezpośrednie badania ankietowe i wywiady objęły ponad 5000 respondentów, w tym radnych, urzędników, a przede wszystkim mieszkańców. Z całej bazy ankiet wybrano losowo 215 osób.

Kluczowe wnioski. Z tak zarysowanego przedmiotu badań wynika podstawowy problem badawczy podjęty w badaniach. Odniesiono go do wiedzy członków samorządu gminnego o wielkości zadłużenia gminy, wiedzy o osobach odpowiedzialnych za to zadłużenie i wreszcie do konsekwencji wynikających dla mieszkańców z tego zadłużenia.

Tło badań. Zarządzanie kryzysowe wymaga elastyczności i dostosowywania się do dynamicznie zmieniających się warunków. Wysokie wymagania i standardy w tym zakresie zależą komunikacji poziomej i pionowej, które są jednym z głównych czynników koordynowania działań wielu niezależnych organizacji.

Cel badań. W pracy podjęto próbę określenia czynników wpływających na skuteczne komunikowanie się w odniesieniu do koordynowania działań, a także rolę tych procesów w zarządzaniu lokalnymi sieciami zarządzania kryzysowego.

Metodyka. W artykule przedstawiono wyniki badań teoretycznych i empirycznych. Badania przeprowadzono w ramach projektu badawczego "Koordynacja, komunikowanie i zaufanie jako czynniki skutecznej współpracy międzyorganizacyjnej w systemie zarządzania bezpieczeństwem publicznym" (DEC-2012/07/D/HS4/00537), finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki w Polsce.

Kluczowe wnioski. Rezultatem przeprowadzonych badań jest identyfikacja roli komunikowania się w koordynowaniu działań w sieciach zarządzania kryzysowego na poziomie lokalnym. 

Tło badań. Fluktuacja kadr jest powszechnie znanym zjawiskiem w organizacji. Najbardziej popularnym założeniem dotyczącym relacji pomiędzy wskaźnikiem fluktuacji a organizacyjną wydajnością jest przekonanie, że rosnące wskaźniki fluktuacji są dysfunkcyjne w związku z ich ograniczającą rolą w organizacyjnej wydajności oraz konkurencyjności.

Cel badań. Głównym celem opracowania jest ocena oddziaływania Fluktuacji Kadr na wydajność oraz konkurencyjność przedsiębiorstw w sektorze bankowym w Ganie.

Metodyka. Badaniem objęto pracowników w 15 wybranych bankach prowadzących działalność w Ganie. Próba badawcza 480 respondentów została celowo dobrana bez dyskryminacji ze względu na płeć, religię, niepełnosprawność oraz narodowość. Statystycznymi narzędziami wykorzystanymi do analizy danych były Niezależny t-test oraz współczynnik korelacji liniowej Pearsona (r-Pearsona).

Kluczowe wnioski. Analiza danych wskazuje, że banki z niską fluktuacją kadr uzyskują lepsze wyniki oraz są bardziej konkurencyjne od banków z wysoką płynnością pracowników; wysoko zmotywowani pracownicy wykazują mniejszą chęć do zmiany pracy niż pracownicy mniej zmotywowani oraz pracownicy zajmujący wyższe stanowiska wykazują mniejszą chęć do zmiany niż pracownicy na niższych stanowiskach. Płeć, wiek oraz staż pracy nie mają znaczącego wpływu na chęć odejścia z pracy.

Tło badań. Zarządzanie kryzysowe wymaga elastyczności i dostosowywania się do dynamicznie zmieniających się warunków. Wysokie wymagania i standardy w tym zakresie zależą komunikacji poziomej i pionowej, które są jednym z głównych czynników koordynowania działań wielu niezależnych organizacji.

Cel badań. W pracy podjęto próbę określenia czynników wpływających na skuteczne komunikowanie się w odniesieniu do koordynowania działań, a także rolę tych procesów w zarządzaniu lokalnymi sieciami zarządzania kryzysowego.

Metodyka. W artykule przedstawiono wyniki badań teoretycznych i empirycznych. Badania przeprowadzono w ramach projektu badawczego "Koordynacja, komunikacja i zaufanie jako czynników napędzających efektywną współpracę między organizacjami w systemie zarządzania bezpieczeństwem publicznym" (DEC-2012/07/D/HS4/00537).

Kluczowe wnioski. Rezultatem przeprowadzonych badań jest identyfikacja roli komunikowania się w koordynowaniu działań w sieciach zarządzania kryzysowego na poziomie lokalnym.

Tło badań. Dynamiczny rozwój mediów społecznościowych narzucił konieczność poszukiwania nowych metod oraz narzędzi w celu dotarcia do klientów. Dotyczy to także miast, które coraz częściej wprowadzają rozwiązania, które okazały się skuteczne w biznesie. Dzięki wykorzystaniu różnorodnych mediów społecznościowych mogą one skuteczniej komunikować się z poszczególnymi grupami interesariuszy oraz kreować swój wizerunek.

Cel badań. Celem artykułu jest określenie istoty oraz zakresu wykorzystania mediów społecznościowych w procesie komunikacji polskich miast.

Metodyka. Artykuł został opracowany na podstawie dostępnej literatury oraz badań własnych autorów. Badaniem objęto 120 największych miast w Polsce, a zostało ono przeprowadzone przy pomocy formularza online, który wynikał z celu oraz przedmiotu badań. Badanie zostało przeprowadzone w okresie między 30.05.2014 oraz 15.06.2014.

Kluczowe wnioski. Poszczególne narzędzia mediów społecznościowych oferują szerokie możliwości dla procesu komunikacji miast w Polsce. Jednak skuteczność działań przeprowadzonych z wykorzystaniem tych środków zależy nie tylko od pomysłu, ale również od wiedzy, kompetencji oraz zaangażowania osób odpowiedzialnych za ich wprowadzenie. Ponadto, budżet miasta jest niewątpliwie czynnikiem, który wyznaczy poziom oraz zakres wykorzystania mediów społecznościowych w strategii komunikacyjnej polskich miast.

Tło badań. W ostatnich latach metoda Scrum staje się coraz bardziej popularna, szczególnie w projektach IT. Jednocześnie w wielu firmach daje się zauważyć rosnące zainteresowanie pracą zdalną.

Cele badań. Artykuł rozważa zagadnienia związane z użyciem metody Scrum wpołączeniu z telepracą. Przedstawiony jest kontekst dotyczący zarówno metody Scrum, jak również specyfiki pracy zdalnej.

Metodyka. W pracy zaprezentowane jest studium przypadku ProofHQ, firmy, która prowadzi w oparciu o tę metodę projekt IT realizowany w zdalnym środowisku pracy.

Kluczowe wnioski. Przeprowadzone badanie pokazuje, że metoda Scrum może być z powodzeniem zaimplementowana w zdalnym środowisku pracy dzięki odpowiednim zasadom i procedurom zaprojektowanym pod kątem telepracy.

Tło badań. Badania obustronności organizacyjnej prowadzone są zazwyczaj na jednym poziomie analizy, brakuje natomiast jasnego wyjaśnienia tego konstruktu jako zjawiska wielopoziomowego.

Cele badań. Głównym celem niniejszego opracowania jest przedstawienie krytycznego przeglądu literatury z punktu widzenia definiowania, identyfikowania, a także wykorzystywania pojęcia obustronności organizacyjnej.

Metodyka. W pracy zastosowano krytyczną analizę literatury przedmiotu.

Kluczowe wnioski. Bazując na koncepcji zarządzania paradoksami, zaprezentowano konceptualny model zbudowany wokół sprzeczności dialektycznych.

Tło badań. Ekonomia społeczna sprzyja integracji zawodowej i społecznej wśród osób, które są narażone na ryzyko marginalizacji społecznej, tworzeniu miejsc pracy, oraz świadczeniu publicznych usług społecznych.

Cel badań: Celem artykułu jest określenie istoty spółdzielni socjalnych jako form przedsiębiorstw społecznych oraz cech charakterystycznych dla ich zarządzania.

Metodyka: Niniejszy artykuł analizuje lub omawia badania dotychczas publikowane przez innych autorów oraz oświadczenia zawarte w oficjalnych dokumentach jednostek ruch spółdzielczego. W oparciu o badania wtórne została podjęta próba wyjaśnienia oraz oceny specyfiki efektywnego zarządzania spółdzielniami socjalnymi.

Kluczowe wnioski: W wyniku badań i analiz zostały zidentyfikowane główne cechy spółdzielni socjalnych jako form przedsiębiorstw społecznych oraz zostały wskazane cechy charakterystyczne dla ich zarządzania. Artykuł oferuje nową wartość dla zrozumienia ciągłości zasad leżących u podstaw spółdzielni w kontekście nowych wyznań dla ekonomii społecznej.

Tło badań. Funkcjonowanie współczesnego biznesu często podważa paradygmaty zarządzania, dotychczas uważane za wiodące. Niektóre paradygmaty są zastępowane nowymi aspektami zarządzania przedsiębiorstwem, które bardziej odpowiadają wymogom nowej rzeczywistości. Tło rozważań jest związane z określeniem podstawowych czynników warunkujących zastosowanie systemowego oraz sieciowego podejścia w procesie zarządzania wartościami przedsiębiorstwa.

Cel badań. Celem artykułu jest omówienie miejsca oraz roli systemowego i sieciowego paradygmatu w procesie tworzenia wartości przedsiębiorstwa oraz ich niszczenia.

Metodyka. Wykorzystując dialektyczne podejście, autor proponuje tezę, iż umiejętne zastosowanie założeń systemowego oraz sieciowego paradygmatu pozytywnie wpływa na zdolność przedsiębiorstwa do tworzenia wartości przedsiębiorstwa. Autor przedstawia antytezę, iż niekompetentne zastosowanie założeń systemowego oraz sieciowego paradygmatu ma wpływ na zdolność przedsiębiorstwa do niszczenia wartości. W związku z tym autor definiuje syntezę, iż właściwe / niewłaściwe zastosowanie założeń systemowego oraz sieciowego paradygmatu oddziałuje na zdolność / brak zdolności przedsiębiorstwa do tworzenia / niszczenia wartości przedsiębiorstwa.

Kluczowe wnioski. W związku z ciągłymi zmianami występującymi w otoczeniu biznesowym, duże znaczenie ma umiejętne wykorzystanie teoretycznych prezentacji nauk o zarządzaniu, uwzględnionych w formie istniejących paradygmatów. Wielo-paradygmatyzm w zarządzaniu prowadzi do odmiennych podejść do kontekstowego spojrzenia na przedsiębiorstwo. Taka sytuacja ma miejsce, gdy systemowe oraz sieciowe paradygmaty są wykorzystywane w procesie tworzenia i niszczenia wartości przedsiębiorstwa. Zarówno systemowe jak i sieciowe podejście ma swoje zalety i wady. Menadżerowie muszą posiadać wiedzę dotyczącą tych zagadnień, które są istotne w zarządzaniu. Szczególnie ważne jest zastosowanie tych podejść do tworzenia wartości w dłuższej i krótszej perspektywie. Wydaje się, iż podejście systemowe będzie bardziej skuteczne w dłuższej perspektywie, w procesie zarządzania opartego na wartościach, zaś podejście sieciowe będzie korzystniejsze w krótkookresowym procesie tworzenia wartości przedsiębiorstwa.

Tło badań. Coraz wyraźniej widać, że nie można realizować długoterminowego zrównoważonego zarządzania jedynie w oparciu o dane finansowe. Korporacje działające w środowisku gospodarki rynkowej mają na celu nie tylko maksymalizację zysków, ponieważ zrozumiały, że ich wyniki zależą także od zrównoważonego środowiska i społeczności. Motywacje finansowe są siłą napędową zarządzania korporacyjnego, jednakże korporacje mogą nadal służyć wspólnemu dobru. Kapitalizm zawsze oferował korporacjom wiele możliwości i okazji do wykazania się odpowiedzialnością społeczną.

Cel badań. Badanie zostało przeprowadzone w celu poznania postaw związanych ze społeczną odpowiedzialnością biznesu (CSR) oraz zobowiązań kierownictwa korporacji, działającej w środowisku kapitalistycznym, jak również przeanalizowania faktycznie stosowanej praktyki społecznej odpowiedzialności biznesu.

Metodyka. Badanie jest oparte na badaniu ankietowym przeprowadzonym wśród małych i średnich przedsiębiorstw, zarówno krajowych i zagranicznych działających na Węgrzech. W badaniach została wykorzystana tak zwana metoda "śnieżnej kuli".

Kluczowe wnioski. Badanie jest próbą określenia i pokazania przyczyn dysproporcji pomiędzy postawą menadżerską a praktyką CSR opartą o odmiany kapitalizmu (VoC).

Tło badań. Restrukturyzacja przedsiębiorstw i branż to zagadnienie wieloaspektowe i złożone. Z uwagi na wielość decyzji towarzyszących restrukturyzacji oraz różnorodność przeobrażeń strukturalnych jest to także proces obarczony licznymi, często sprzężonymi źródłami ryzyka. Okoliczności te implikują konieczność dalszego doskonalenia procesów restrukturyzacji w celu zwiększenia ich skuteczności i efektywności. Trudna sytuacja polskiego górnictwa węgla kamiennego stanowi dodatkową, aplikacyjną przesłankę podjęcia tematu efektów restrukturyzacji zatrudnienia w przedsiębiorstwach górniczych.

Cele badań. Głównym celem niniejszego artykułu jest określenie zakresu realizacji podstawowych celów restrukturyzacji zatrudnienia w dwóch największych przedsiębiorstwach górniczych, zrzeszających w swych strukturach 24 kopalnie węgla kamiennego.

Metodyka. Okres badań obejmuje lata 2005-2012 i przypada na wdrażanie dwóch kolejnych rządowych branżowych programów restrukturyzacyjnych Reformy górnictwa węgla kamiennego w Polsce w latach 2003-2006 oraz Strategii działalności górnictwa węgla kamiennego w Polsce w latach 2007-2015. Badania dotyczące poziomu i zmian wydajności przeprowadzono indywidualnie w każdej z kopalń wchodzących w skład poszczególnych przedsiębiorstw górniczych. Identyfikując efekty przeprowadzonej restrukturyzacji zatrudnienia przeprowadzono porównanie jednostkowych kosztów produkcji w poszczególnych kopalniach do średniej ceny zakupu 1 GJ przez energetykę zawodową w Polsce w latach 2005-2012, określając tym samym grupę kopalń okresowo lub permanentnie nieefektywnych ekonomicznie.

Kluczowe wnioski. Efekty ewolucyjnej restrukturyzacji zatrudnienia w postaci wzrostu wydajności i efektywności zostały zrealizowane jedynie w kilku z 24 badanych kopalń węgla kamiennego. Do niepowodzenia restrukturyzacji przyczyniła się ignorancja ryzyka sektorowego, związanego z napływem tańszego i lepszego węgla kamiennego z importu oraz unijną polityką dekarbonizacji, jak również brak elastyczności w dostosowywaniu się do zmian w otoczeniu, spowodowany brakiem zrozumienia i zaakceptowania konieczności restrukturyzacji zatrudnienia przez pracowników i związki zawodowe. 

Tło badań. Z procesualnego punktu widzenia instytucjonalizacja stanowi perspektywę poznawczą w kontekście zmiany organizacyjnej. Jako naturalny i spontaniczny proces instytucjonalizacja może być obserwowana z punktu widzenia zmian w porządku dnia a także codziennych czynnościach wdrażanych podczas działalności przedsiębiorstwa. Działania o charakterze spontanicznym mogą doprowadzić do zmian w zinstytucjonalizowanych praktykach jako zrutynizowane tryby działania. Ta perspektywa badawcza jest znana jako podejście procesualne w zarządzaniu.

Cel badań. Celem badania jest rozpoznanie procesu instytucjonalizacji spontanicznych zmian w przedsiębiorstwie.

Metodyka. Badania oparto na wywiadach pogłębionych.

Kluczowe wnioski: Dobrze zdefiniowana tożsamość marki jest podobna do instytucji dającej podstawę do wspólnego zrozumienia strategii przedsiębiorstwa i wprowadzonych praktyk. W tym sensie tożsamość marki narzuca konkretne ograniczenia w organizacji i jej codziennych rutynowych działaniach, dzięki czemu przedsiębiorstwo zachowuje ciągłość i może odnieść sukces w sektorze zależnym od sezonowości (branży modowej). Towarzyszy temu instytucjonalizacja praktyk, która może być mniej określona, ale równie ważna. Jest to spowodowane zmianą właściwą dla każdego sektora oraz potrzebę wprowadzenia zmian w cyklicznym procesie rozwoju kolekcji mody. 

Tło badań. Badanie kultury organizacyjnej znajduje się obecnie w centrum uwagi. Natomiast ograniczona liczba opracowań analizuje zbieżność kultury organizacyjnej ze strategicznymi celami firmy oraz jej wpływ na skuteczność działań.

Cel badań. Celem tej pracy jest analiza wpływu kultury organizacyjnej na konkurencyjność firmy. Artykuł opisuje proces planowanych zmian kulturowych przeprowadzonych od listopada 2012 roku do lutego 2014 roku i jego wyniki w takich obszarach jak innowacja, wydajność, jakość, rozpoznawalność firmy i wizerunek zewnętrzny.

Metodyka. Struktura teoretyczna jest wsparta przez stadium przypadku jednej z największych spółek telekomunikacyjnych w Polsce. Obserwacje autora są uzupełnione przez nieformalne wywiady i analizę danych firmowych (struktura wartości konkurujących, zaangażowanie pracowników w ankietę zmian, ankieta satysfakcji klientów, raporty wewnętrzne, itd.)

Kluczowe wnioski. Studium przypadku pokazuje, że zbieżna ze strategią kultura organizacyjna jest wewnętrzną siłą organizacji, znacznie poprawiającą jej konkurencyjność. Jednym z najważniejszych elementów procesu zmiany jest poprawna diagnoza równic pomiędzy obecnymi a pożądanymi cechami kulturowymi. W tym przypadku ważne luki kulturowe obejmują takie obszary jak: struktura firmy, procedury, komunikacja wewnętrzna i zewnętrzna.

Tło badań. Rozwój robotów z coraz bardziej wyrafinowanymi zdolnościami do podejmowania decyzji i zachowaniami społecznymi otwiera robotom drzwi do możliwości wykonywania zarządczych funkcji planowania, organizowania, prowadzenia i kontrolowania pracy ludzi oraz innych maszyn.

Cel badań. W tej pracy badamy relację pomiędzy dwiema cechami, które mają wpływ na zdolność robota do skutecznego wykonywania funkcji zarządzania: związanych z autonomią i socjalizacją.

Metodyka. Korzystając z instrumentów oceny oszacowaliśmy poziom autonomii i socjalizacji 35 robotów, które zostały stworzone do szeroko pojętego użytku przemysłowego, domowego i rządowego wraz z kilkoma gatunkami organizmów żywych, z którymi wspomniane roboty mogą dzielić sferę socjalną i które mogą w przyszłości zapewnić wzorce niektórych aspektów projektowania robotów. Następnie rozwijamy dwuwymiarowy model, który klasyfikuje roboty na 16 różnych typów, z których każdy oferuje niepowtarzalne mocne i słabe strony wykonywania funkcji zarządczych.

Kluczowe wnioski. Nasze dane wskazują na związek pomiędzy autonomią a socjalizacją, która mogłaby potencjalnie pomagać organizacjom w identyfikowaniu nowych i bardziej skutecznych aplikacji zarządzania dla już istniejących robotów i robotyki pomocniczej w projektowaniu nowych rodzajów robotów, które byłyby zdolne odnieść sukces w poszczególnych w rolach zarządczych.