Tło badań. Współczesne organizacje, aby utrzymać rozwój biznesowy, muszą polegać głównie na produktywności pracowników umysłowych, a nie na zaawansowaniu maszyn produkcyjnych. Jednocześnie, jest całkiem duży kontrast między procedurami operacyjnymi w ujęciu Wschodnim i Zachodnim.

Cel badań. Niniejszy artykuł bada w jaki sposób połączona mądrość Wschodu oraz podejście do zarządzania Zachodu może pobudzić renesans humanistycznej epistemologii opartej na mądrości, w celu zapewnienia podstawy dla harmonii w zarządzaniu produkcją pracownika wiedzy, która jest jednym z największych wyzwań dla zarządzania w XXI w.

Metodyka. Rozważania w artykule poświęcono zachęceniu społecznych i biznesowych środowisk badawczych do dalszych dyskusji na temat znaczenia techniki "realizmu interpretacyjnego" dla zrozumienia filozofii Lao Tzu, Konfucjusza oraz Sun Tzu napisanej w klasycznym języku chińskim.

Kluczowe wnioski. Niniejszy artykuł jest zakończony wezwaniem do dalszych badań, koncentrujących się na sposobie połączenie kulturowej mądrości Wschodu (opowiadającej się za humanistycznym podejściem) z praktykami Zachodu (opowiadającymi się za podejściem nastawionym na wydajność), co pomaga pobudzić biznesową harmonię oraz jej wpływ na zarządzanie praktykami wiedzy oraz ich produktywnością.

Tło badań. Rozmiary starzejącego się społeczeństwa, które potrzebuje dodatkowego szkolenia oraz edukacji rosną w związku z wydłużającą się przeciętną długością życia oraz kilkoma niedemograficznymi czynnikami, na przykład, szybszym rozwojem technologii. Jedną z najważniejszych dyrektyw w obszarze edukacji w Unii Europejskiej jest Memorandum na temat uczenia się przez całe życie, które stwierdza, iż wszyscy ludzie mieszkający w Europie powinni mieć, bez wyjątku, równe możliwości, które dostosowują się do wymagań społecznego i gospodarczego życia, tak aby móc aktywnie uczestniczyć w kreowaniu przyszłości Europy. Uczenie się przez całe życie jest wartością, która stała się ważnym czynnikiem w określaniu celów gospodarczych poszczególnych krajów.

Cel badań. Celem niniejszego badania przeprowadzonego w mniejszej skali jest określenie powodów uczenia się oraz ustawicznej edukacji dorosłych jak również wskazanie czynników decydujących o sukcesie poszczególnych osób w edukacji.

Metodyka. Dane empiryczne zostały zgromadzone za pomocą kwestionariusza na próbie badawczej rekrutującej się z sektora edukacyjnego w Słowenii. Badanie pokazało, iż większość respondentów jest przekonana, że edukacja prowadzi do wyższej jakości na stanowiskach pracy. Szczególnie dostrzegają oni przyczynę ustawicznej edukacji dorosłych w chęci uzyskania dodatkowej wiedzy.

Kluczowe wnioski. Badania pokazały, iż ludzie z wyższym poziomem wykształcenia postrzegają szkolenia dorosłych jako dobrowolny indywidualny wybór chęci zdobywania wiedzy, natomiast ludzie z niższym poziomem wykształcenia traktują szkolenia jako konieczność w utrzymaniu zatrudnienia. Dodatkowo, badania dowiodły, iż osobiste zaangażowanie ma największy wpływ na indywidualny sukces w osiągnięciach szkoleniowych i edukacyjnych. 

Tło badań. Istnieje kilkanaście badań skupiających się na różnorodnych kwestiach związanych z innowacyjnością, jednak tylko niewiele z nich porusza te kwestie w odniesieniu do przemysłu obuwniczego. Jednak, w momencie gdy innowacyjność stała się kluczowym elementem sukcesu a portugalski przemysł obuwniczy przeżywa okres wzrostu i rozwoju oraz międzynarodowego uznania (drugi najdroższy na świecie), istotne jest, aby lepiej zrozumieć zaangażowanie przemysłu w innowacyjność.

Cel badań. Niniejszy artykuł zajmuje się kwestiami innowacyjności w portugalskim przemyśle obuwniczym.

Metodyka. W celu przeprowadzenia tego badania wykorzystano dane z Badania Innowacji Wspólnoty (Community Innovation Survey - CIS) przeprowadzonego w Portugali w okresie 2008-2010. Jest to badanie przeprowadzane w większości państw członkowskich UE mające na celu analizowanie innowacyjności wdrażanej przez przedsiębiorstwa w swoich produktach, procesach, marketingu oraz aspektach organizacyjnych.

Kluczowe wnioski. Wykorzystując wyniki badań ankietowych uzyskanych ze statystyk portugalskich, analizie poddano różnorodne aspekty innowacyjności, zarówno osobno jak i łącznie. Badania pokazały, iż cechą charakterystyczną jest brak kultury organizacyjnej ukierunkowanej na innowacje. Innowacje rozpoznano głównie w aspektach produktu oraz procesu. Ponadto, badania wskazały, że strategia innowacyjności wdrażana przez przedsiębiorstwa zazwyczaj nie ujawnia się tylko w jednym wymiarze biznesowym. 

Tło badań. Artykuł prezentuje konceptualne oraz empiryczne badania procesu generowania innowacji, który jest jednym z najbardziej dynamicznych procesów zachodzących w organizacji. Generowanie innowacji jest przedstawione jako sekwencja etapów rozpoczynających się od pomysłu stworzenia innowacji poprzez jego rozwój oraz wprowadzenie na rynek gotowego rozwiązania, ponadto jest ono rozważane na poziomie organizacyjnym.

Cel badań. Celem niniejszego artykułu jest zbadanie szeregu czynników mających wpływ na proces generowania innowacji w kontekście organizacji, wyższej kadry zarządzającej oraz otoczenia.

Metodyka. Dzięki wykorzystaniu badania ankietowego metodą Delphi przeprowadzonego wśród 264 ekspertów reprezentujących różnorodne zawodowe oraz akademickie doświadczenia, badanie analizuje postrzegane znaczenie każdego czynnika dla poszczególnych etapów procesu generowania innowacji.

Kluczowe wnioski. Wyniki przeprowadzonych analiz wskazują, iż uwzględnione czynniki nie oddziałują na proces generowania innowacji z jednakową siłą, lecz wywierają wpływ w różnym stopniu w zależności od etapu. Omówione zostały także konsekwencje tych wyników oraz sugestie dotyczące przyszłych badań. 

Tło badań. Pozyskiwanie informacji o innowacyjności organizacji publicznych jest jednym ze współczesnych wyzwań dla menedżerów publicznych. W przypadku polskiego sektora kultury potrzebne są kompleksowe i spójne dane dotyczące innowacji. Jednak jak do tej pory nie ma jednej klasyfikacji innowacji, która mogłaby być podstawą do stworzenia systemu monitorowania innowacyjności tego sektora.

Cele badań. Celem pracy jest poznanie specyficznych typów innowacji w instytucjach kultury oraz stworzenie ich spójnej typologii jako podstawy do dalszych badań.

Metodyka. Typologie innowacji, zidentyfikowane na podstawie analizy literatury przedmiotu, zostały pogrupowane według elementów modelu sytuacji estetyczno-ekonomicznej. Na tej podstawie wskazane zostały obszary, w których potencjalnie mogą wystąpić innowacje, co zostało zweryfikowane poprzez instrumentalne studium przypadku. Do zebrania danych zastosowano triangulację takich metod jak: strukturyzowany wywiad kwestionariuszowy, analiza dokumentów organizacyjnych, takich jak roczne sprawozdania i strona internetowa, oraz socjologia wizualna obejmująca analizę zdjęć.

Kluczowe wnioski. Typologia innowacji zaproponowana w Podręczniku Oslo ma ograniczone możliwości zastosowania dla pełnego monitorowania innowacyjności w organizacjach kultury, choć po pewnych uściśleniach definicyjnych może być wykorzystana do tego celu. Niemniej, potwierdzone zostało występowanie także innych rodzajów innowacji w instytucjach kultury, takich jak innowacja kulturowa, innowacja percepcyjna, czy innowacja funkcyjna.

Tło badań. Samorząd gminny stanowią mieszkańcy sprawujący władzę za pośrednictwem wybranych przez siebie przedstawicieli do rady gminy i na funkcję organu wykonawczego. Gwarancją sukcesu w rozwoju lokalnym jest współdziałanie wszystkich podmiotów w realizacji zadań określonych prawem państwowym i wynikających z potrzeb mieszkańców. W prezentowanym artykule podmiot odniesiono do mieszkańców a wybór ten wynikał z przekonania, że mieszkańcy współuczestniczą w realizacji zadań i ponoszą konsekwencje zarządzania, które w przypadku zarządzania finansami, mogą prowadzić do nieprzemyślanych wydatków lub nadmiernego zadłużenia. Dlatego też przedmiotem badań uczyniono wiedzę mieszkańców o gospodarce finansowej, szczególnie o wielkości zadłużenia gminy i związanych z tym konsekwencji.

Cel badań. Celem podjętych badań jest zaproponowanie modelu zarządzania finansami w samorządzie gminnym, w tym zarządzania w warunkach zadłużenia, w którym wykorzystuje się lokalny potencjał do pozyskania większych zasobów finansowych od członków samorządu gminnego.

Metodyka. Do badań zastosowano metodę sondażu diagnostycznego. Badanie opierało się na metodzie badań ankietowych i wywiadów. Wykorzystano fragment szeroko zakrojonych badań empirycznych przeprowadzonych w 118 gminach na terenie wszystkich Warmii i Mazur. Bezpośrednie badania ankietowe i wywiady objęły ponad 5000 respondentów, w tym radnych, urzędników, a przede wszystkim mieszkańców. Z całej bazy ankiet wybrano losowo 215 osób.

Kluczowe wnioski. Z tak zarysowanego przedmiotu badań wynika podstawowy problem badawczy podjęty w badaniach. Odniesiono go do wiedzy członków samorządu gminnego o wielkości zadłużenia gminy, wiedzy o osobach odpowiedzialnych za to zadłużenie i wreszcie do konsekwencji wynikających dla mieszkańców z tego zadłużenia.

Tło badań. Zarządzanie kryzysowe wymaga elastyczności i dostosowywania się do dynamicznie zmieniających się warunków. Wysokie wymagania i standardy w tym zakresie zależą komunikacji poziomej i pionowej, które są jednym z głównych czynników koordynowania działań wielu niezależnych organizacji.

Cel badań. W pracy podjęto próbę określenia czynników wpływających na skuteczne komunikowanie się w odniesieniu do koordynowania działań, a także rolę tych procesów w zarządzaniu lokalnymi sieciami zarządzania kryzysowego.

Metodyka. W artykule przedstawiono wyniki badań teoretycznych i empirycznych. Badania przeprowadzono w ramach projektu badawczego "Koordynacja, komunikowanie i zaufanie jako czynniki skutecznej współpracy międzyorganizacyjnej w systemie zarządzania bezpieczeństwem publicznym" (DEC-2012/07/D/HS4/00537), finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki w Polsce.

Kluczowe wnioski. Rezultatem przeprowadzonych badań jest identyfikacja roli komunikowania się w koordynowaniu działań w sieciach zarządzania kryzysowego na poziomie lokalnym.