Cel badań. Celem artykułu jest ocena roli wybranych technologii mobilnych na rynku turystycznym w Polsce.

Metodologia. Badanie ankietowe przeprowadzono latem 2016 roku wśród polskich turystów w mieście Krakowie. Dobór próby miał charakter celowy. Przyjętymi zmiennymi kontrolnymi były płeć i wiek respondentów (ogólna populacja została zdefiniowana jako liczba turystów w mieście w poprzednim roku). Wielkość próby wyniosła N = 1175 poprawnie wypełnionych kwestionariuszy.

Kluczowe wnioski. Wyniki badań potwierdzają, że rozwiązania informatyczne zyskują na popularności i powoli stają się standardowymi narzędziami. Uwzględniono trzy główne aspekty: wykorzystanie kodów QR, wirtualne podróże i geotagowanie przez turystów. Najpopularniejsze było wirtualne zwiedzanie obiektów i/lub miejsc (78% respondentów w Krakowie), następnie używanie czytników kodów QR w smartfonach (45%) i najmniej popularne – geotagowanie podczas podróży (36%).

Cel badań. Celem podjętych przez autorkę badań była diagnoza kompetencji menedżerów w zakresie zarządzania ryzykiem personalnym.

Metodologia. Artykuł został opracowany na podstawie analizy literatury przedmiotu oraz wyników badań własnych przeprowadzonych metodą sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem kwestionariusza ankiety.

Kluczowe wnioski. Na podstawie badań przeprowadzonych metodą sondażu diagnostycznego ustalono, że menedżerowie posiadają znaczny potencjał w zakresie zarządzania tym specyficznym rodzajem ryzyka, który jednak nie we wszystkich organizacjach jest w pełni wykorzystywany. Analizy wykazały ponadto, że barierę ograniczającą efektywne zarządzanie ryzykiem personalnym ukierunkowane na generowanie wartości dodanej stwarzają negatywne postawy menedżerów, znajdujące wyraz w postrzeganiu ryzyka personalnego przede wszystkim jako zagrożenia i dążeniu do jego unikania.

Cel badań. Celem badania jest podsumowanie specjalistycznej literatury na temat możliwych wzorców zachowań oraz zachowań będących przyczyną szarej strefy.

Metodologia. Głównym kierunkiem badania jest ocena zmiany w klasycznym modelu ekonomii – maksymalizacja oczekiwanej użyteczności – wraz z założeniami ekonomii behawioralnej. Niniejsze badanie analizuje możliwość zastosowania skali samooceny Rosenberga – szeroko rozpowszechnionej i wykorzystywanej do pomiaru poczucia własnej wartości w międzynarodowych badaniach – dotyczącej tego, czy poziom samooceny danej osoby może wpływać na skłonność do działania w szarej strefie. Po ocenie badań ankietowych spodziewamy się, że odpowiedź brzmi „tak”.

Kluczowe wnioski. Zarówno środowisko kulturowe, jak i czynniki demograficzne mogą mieć wpływ na moralność podatkową i dumę narodową. Również wyższy poziom zaufania obywateli do rządu, organów podatkowych i innych instytucji prawnych może przynieść korzystne efekty w tym obszarze. Ponadto przyjazne i pełne szacunku traktowanie podatników oraz postrzeganie ich jak partnerów może wpłynąć na skłonność do płacenia przez nich podatków. Także bezpośredni udział w życiu politycznym obywateli i ich zaangażowanie w proces decyzyjny oraz demokratyczny ustrój może mieć znaczący wpływ na moralność podatkową.

Tło badań. Coaching jest popularną metodą szkolenia pracowników i wyróżnia się na tle innych ze względu na niedyrektywny charakter komunikacji. Niedyrektywny charakter komunikacji ma jasno określony cel – jest nim odblokowanie, wydobycie i maksymalizowanie potencjału tkwiącego w coachowanym pracowniku, zamiast dawania gotowych rozwiązań. Coaching jest częstym tematem badań naukowych, zarówno tych o charakterze teoretycznym, jak i empirycznym. Udowadnia się jego skuteczność w różnych branżach i obszarach. Sam przebieg coachingu analizowany jest rzadziej, a przedstawienie wykorzystywanych niedyrektywnych technik komunikacji stanowi swego rodzaju novum.

Cel badań. Głównym celem artykułu jest analiza częstotliwości wykorzystywanych w coachingu niedyrektywnych technik komunikacji.

Metodologia. Badania zrealizowano na podstawie metody badań sondażowych, narzędzie badawcze stanowił kwestionariusz ankiety. W badaniu wzięło udział 100 respondentów, których proces coachingu obejmował przynajmniej trzy sesje i został już zakończony.

Kluczowe wnioski. Najczęściej wykorzystywaną techniką komunikacji niedyrektywnej były zadania coachingowe, a najrzadziej procedura cienia. To, kto jest coachem (coach zewnętrzny, coach wewnętrzny czy bezpośredni przełożony w roli coacha), ma wpływ na częstotliwość wykorzystywania poszczególnych technik komunikacji niedyrektywnej.

Tło badań. Wdrażanie w społecznościach lokalnych nowatorskich rozwiązań nakierowanych na rozwiązywanie określonych sytuacji problemowych i wychodzących poza standard dotychczasowej pracy socjalnej w ośrodkach pomocy społecznej jest procesem w polskich warunkach dość złożonym i napotykającym na wiele przeszkód. Raczej rzadko wchodzi w zakres działań związanych z zarządzaniem problemami społecznymi w społecznościach lokalnych. Niniejszy artykuł dotyczy badań jakościowych koncentrujących się na uwarunkowaniach mających wpływ na dalsze losy inicjatyw realizowanych metodą OSL (Organizowanie Społeczności Lokalnej) i zapoczątkowanych w ramach realizowanego w latach 2010–2014 projektu systemowego do działania 5.4. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, pn. Tworzenie i rozwijanie standardów pomocy i integracji społecznej – Standardy w pomocy.

Cel badań. Identyfikacja i określenie czynników, które oddziałują pozytywnie bądź negatywnie na upowszechnianie i zakorzenienie w pracy ośrodków pomocy społecznej nowatorskich metod pracy ze zbiorowościami doświadczającymi problemów społecznych. Badanie koncentrowało się na czynnikach związanych zarówno z zarządzaniem w obrębie OPS (szczególnie jego pracownikami), jak też na zagadnieniach odnoszących się do zarządzania problemami społecznymi i powołanymi do ich rozwiązywania instytucjami w obrębie społeczności lokalnej.

Metodologia. Badania były prowadzone metodą studium przypadku w trzech lokalizacjach i miały na celu przyjrzenie się dalszym losom zainicjowanych w ramach projektu systemowego działaniom Ośrodków Pomocy Społecznej i zatrudnionych w nich w związku z organizowaniem społeczności lokalnej pracowników socjalnych.

Kluczowe wnioski. Na podstawie przeprowadzonych badań i analizy zebranego materiału udało się wyróżnić szereg kontekstów i okoliczności, których wpływ na funkcjonowanie tak ośrodka pomocy społecznej, jak i samych metod pracy ze społecznościami doświadczającymi problemów społecznych jest znaczący. Konteksty te mają zarówno charakter wewnętrzny (np. podejście pracowników ośrodka do danego problemu i swojej pracy), jak i zewnętrzny (np. stosunek władz lokalnych czy innych instytucji do danego problemu społecznego).

Tło badań. Na współczesnym, wysoce konkurencyjnym rynku hotelarze stają dziś w obliczu rosnącej presji, by osiągać wciąż wyższe rezultaty przy mniejszej ilości zaangażowanych zasobów, stawiając przy tym coraz większe wymagania swoim pracownikom. Prawdą jest jednak, że pracownicy branży hotelarskiej funkcjonują w szczególnie stresującym środowisku pracy. Doświadczają oni długich godzin pracy, pracy zmianowej, w nocy, niedziele i święta, a ich grafiki często pozostają nieregularne i nieelastyczne. Dodatkowo intensywne kontakty z klientami o zróżnicowanych potrzebach i nierzadko dysfunkcjonalnych zachowaniach sprawiają, że kontakty usługowe w hotelarstwie wymagają szczególnego wysiłku personelu, by za każdym razem świadczyć usługi na optymalnym, najwyższym poziomie. Sprostanie tym wyzwaniom wymaga od pracowników wyjątkowego zaangażowania, w tym poświęcenia ich czasu i energii, pozostawiając w rezultacie mniej tych zasobów na realizację innych, pozazawodowych ról (w tym rodzinnych). Nie dziwi więc, że pracownicy branży hotelarskiej, starając się sprostać wysokim wymaganiom pracy, mogą być szczególnie narażeni na doświadczenie konfliktu między pracą a rodziną, co w rezultacie może mieć negatywny wpływ na ich postawy i zachowania, zwłaszcza względem klientów, prowadząc do obojętności względem ich potrzeb i problemów oraz obniżenia jakości świadczonych usług.

Cel badań. Celem niniejszych badań była próba identyfikacji zależności między konfliktem praca–rodzina i jego konsekwencjami dla procesu obsługi. Problemem badawczym było poszukiwanie odpowiedzi na pytania: 1. czy istnieje związek między konfliktem praca–rodzina a depersonalizacją pracowników, którą charakteryzują m.in. cyniczne i obojętne postawy wobec innych, oraz 2. czy depersonalizacja może osłabić orientację pracowników na klienta i jego potrzeby oraz wysoki poziom ich obsługi, wychodząc ponad to, co jest od nich wymagane, by spełnić, a nawet przekroczyć oczekiwania gości.

Metodologia. Zastosowane metody badawcze opierają się na analizie źródeł wtórnych, w tym publikacji zwartych, artykułów i raportów z badań przeprowadzonych w omawianej problematyce oraz badaniach pierwotnych (badania ankietowe). Badania własne przeprowadzono wśród pracowników ośmiu hoteli zlokalizowanych w województwie pomorskim. Łącznie w badaniu uczestniczyło 130 pracowników bezpośredniego kontaktu z gościem.

Kluczowe wnioski. Rezultaty badań ukazują istotną i pozytywną zależność między doświadczaniem konfliktu praca–rodzina a depersonalizacją pracowników badanych hoteli, która w rezultacie osłabia ich orientację na klienta i obniża ich poziom obsługi, powodując, iż są oni mniej skłonni, by wyjść ponad to, co jest od nich wymagane, by dostarczyć gościom wyjątkowych doświadczeń usługowych.

Cel badań. Celem badań jest identyfikacja obecności problematyki kodeksów postępowania dostawców w recenzowanych czasopismach naukowych. Postawiono następujące pytania badawcze: 1. czy istnieje luka badawcza w zakresie problematyki kodeksu postępowania dostawców?, 2. w których czasopismach naukowych publikuje się artykuły poświęcone problematyce kodeksu postępowania dostawców?, 3. w jakich obszarach badawczych podejmowana jest problematyka kodeksu postępowania dostawców?

Metodologia. Podstawową metodą badawczą był systematyczny przegląd literatury. Doboru tekstów poddanych analizie dokonano na podstawie bazy EBSCO and ProQuest.

Kluczowe wnioski. Analiza bibliometryczna oraz kontekstowa pozwoliły sformułować następujące wnioski: 1. problematyka kodeksu postępowania dostawców jest obecna w recenzowanych publikacjach naukowych w stopniu bardzo umiarkowanym; 2. czasopisma naukowe, w których opublikowano artykuły na temat kodeksu postępowania dostawców mają zróżnicowany profil; 3. kodeks postępowania dostawców stanowi przedmiot badań w licznych obszarach badawczych. W następstwie systematycznego przeglądu literatury sformułowano ponadto propozycje przyszłych kierunków badań.

Tło badań. W artykule podjęto problem wpływu dominujących dyskursów toczonych w sferze publicznej na szkolnych przywódców edukacyjnych i rzeczywistość szkolną. Autorki koncentrują się na dwóch czynnikach otoczenia szkoły – politycznych i rynkowych, które mogą mieć istotny wpływ na kształtowanie ich strategii rozwoju.

Cel badań. Celem artykułu było pokazanie mechanizmów działania dyskursów mających istotne znaczenie dla funkcjonowania szkół jako organizacji publicznych, zależnych od doraźnej polityki oraz potencjalnych skutków tych dyskursów.

Metodologia. Autorki posiłkują się w analizie wybranymi teoriami, m.in. M. Foucaulta, S. Deetza, E. Noelle-Neumann oraz dokonują przeglądu najważniejszych reform oświaty po 1989 roku, akcentując znaczenie polityki dla podejmowanych decyzji dotyczących kształtu współczesnej edukacji.

Kluczowe wnioski. Analiza obecnej sytuacji polskiej edukacji, na którą aktualnie największy polityczny wpływ mają środowiska prawicowe, konserwatywne, wskazuje na to, że istnieje możliwość instrumentalnego wykorzystania ideologii narodowo- -katolickiej przez szkoły w celach marketingowych, dyktowana czysto rynkowymi interesami szkół.

Tło badań. Implementacja koncepcji marketingu w działalności przedsiębiorstwa prowadzi do przyjęcia orientacji marketingowej, która umożliwia osiągnięcie długoterminowej przewagi konkurencyjnej. Mając na uwadze miejsce touroperatorów w strukturze rynku turystycznego, pomiędzy wytwórcami turystycznych usług cząstkowych a agentami sprzedaży i końcowymi konsumentami, a jednocześnie wysoką konkurencyjność tego rynku w warunkach globalnych, uznaje się, że podmioty touroperatorskie charakteryzują się wysokim poziomem orientacji marketingowej.

Cel badań. Celem opracowania jest zaprezentowanie koncepcji orientacji marketingowej touroperatorów wraz ze wskazaniem elementów determinujących poziom orientacji marketingowej, wynikającym z powiązań touroperatora z innymi uczestnikami tego rynku. Ponadto dokonano oceny poziomu orientacji marketingowej touroperatorów funkcjonujących w Polsce i wybranych krajach Unii Europejskiej, mając na względzie poziom swobody gospodarczej w analizowanych krajach.

Metodologia. Wykorzystano metodę krytycznej analizy literatury przedmiotu, metody operacji logicznych, metody statystyczne.

Kluczowe wnioski. Z przeprowadzonych badań wynika, że orientacja marketingowa oraz czynniki ją kształtujące mogą być poddawane ocenie poprzez mierzalne kryteria ilościowe. Tym samym możliwe jest oszacowanie poziomu orientacji marketingowej i określenie jej według skali. Niezależnie od orientacji marketingowej touroperatorów skierowanej na ostatecznych konsumentów usług (turystów), należy zwrócić uwagę na konieczność budowania należytego poziomu orientacji marketingowej firm touroperatorskich w powiązaniu z wytwórcami usług cząstkowych oraz agentami turystycznymi.

Tło badań. Transfer wiedzy pomiędzy centralą a filią w korporacjach międzynarodowych zyskuje na znaczeniu w badaniach naukowych. Jednakże rola ekspatów i perspektywa lokalnej kadry na ten proces nie są wystarczająco zbadane.

Cel badań. Niniejszy artykuł ma dwa cele: opracowanie ram koncepcyjnych modelu transferu wiedzy między centralą a lokalną filią, oraz empiryczną ocenę tego procesu w pięciu zagranicznych filiach z siedzibą w Polsce z perspektywy lokalnej kadry.

Metodologia. Badanie wykorzystywało eksploracyjną metodę jakościową – studium przypadku. Podmiotem badawczym było pięć filii zagranicznych zlokalizowanych w Polsce (dwie z Niemiec, dwie z USA i jedna z Indii). Przeprowadzono 68 wywiadów ustrukturyzowanych wśród specjalistów i menedżerów HR.

Kluczowe wnioski. Transfer wiedzy w badanych filiach miał charakter jednostronny, tzn. z centrali do zagranicznej filii w Polsce. Zarówno centrala (jako nadawca), jak i filia (jako odbiorca) były przygotowane pod względem narzędziowym i instytucjonalnym do gromadzenia wiedzy. Kluczowym ogniwem w transferze wiedzy byli ekspatrianci i ich kompetencje, takie jak otwartość, chęć uczenia się i motywacja do uczenia się, umiejętność przekazywania swojej wiedzy i doświadczenia innym, umiejętność budowania pozytywnych relacji międzyludzkich, które sprzyjały transferowi wiedzy w badanych filiach.

Cel badań. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie wyników badań wybranej procedury controllingu personalnego polegającej na wycenie kapitału ludzkiego w spółce energetycznej notowanej na GPW (Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie).

Metodologia. Zastosowana procedura badawcza łączy w sobie analizę literatury z badaniami empirycznymi i opiera się na poszukiwaniu odpowiedzi na pytania o to, jak istotne są informacje z zakresu controllingu dla procesów zarządzania zasobami ludzkimi w wybranej spółce giełdowej należącej do WIG 20.

Kluczowe wnioski. Badania wykazały, że pomimo braku regulowanych i sformalizowanych metod wyceny kapitału ludzkiego, spółka intuicyjnie dokonuje wycen pośrednich, jednak tylko z wykorzystaniem podejścia jakościowego i tylko przy podejmowaniu strategicznych decyzji.