FAQ
Logotyp Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

Tom 58, Numer 2 (222)

Komunikowanie o zdrowiu

2015 Następne

Data publikacji: 07.10.2015

Licencja: Żadna

Redakcja

Redakcja zeszytu Weronika Świerczyńska-Głownia, Wojciech Kajtoch

Sekretarz redakcji Ryszard Filas

Zastępca redaktora naczelnego Agnieszka Cieślikowa

Redaktor naczelny Wojciech Kajtoch

Zawartość numeru

Aleksandra Wagner

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 213-223

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.017.4127
Celem artykułu jest omówienie warunków deliberacji pomiędzy lekarzem a pacjentem w perspektywie socjologicznej. Przyjęta perspektywa strukturalna kieruje uwagę w stronę relacji władzy i podległości istniejącej w omawianym typie interakcji. Z tego względu asymetria pozycji społecznych w systemie ochrony zdrowia staje się podstawową barierą we wdrożeniu modelu partnerskiego czy też SDM – Shared Decision Making w miejsce dominującego w Polsce modelu paternalistycznego. Opierając się na literaturze przedmiotu, artykuł kończy się hipotetycznym wnioskiem, że dla partycypacji pacjenta mniejsze znaczenie może mieć sam fakt podjęcia decyzji o diagnozie i terapii przez lekarza, co właśnie proces do jej dochodzenia i podmiotowy udział pacjenta w procesie deliberacji poprzedzającym ową decyzję.
Czytaj więcej Następne

Małgorzata Majewska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 224-237

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.018.4128
Komunikacja pomiędzy lekarzami a pacjentami odgrywa jedną z kluczowych ról w procesie leczenia. Obok specjalistycznej wiedzy oraz lat doświadczeń wpływa nie tylko na czas postawienia diagnozy i przebieg leczenia, lecz także na budowanie relacji między lekarzem i pacjentem, efektywne przekazywanie informacji, poprawne ich rozumienie oraz na wnioski wyciągane na ich podstawie. Wymaga to od lekarza wykształcenia wysokiej świadomości językowej i komunikacyjnej. Wszystkie te elementy są niezwykle ważne w rozumieniu dynamiki tej relacji, dynamiki bardzo złożonej, gdyż będącej rezultatem równoczesnego działania dwóch mechanizmów regulujących zachowania społeczne: potrzeby zachowania dystansu i skracania go.
Czytaj więcej Następne

Bożena Gulla

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 238-254

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.019.4129
Praca jest poświęcona szczególnej formie komunikowania dotyczącego zdrowia, związanej z przekazem zaleceń zdrowotnych przez specjalistę lekarza – osobie chorej, która warunkuje jej współdziałanie w procesie leczenia. Dialog lekarza z pacjentem jest zależny zarówno od predyspozycji indywidualnych lekarza (m.in. inteligencji emocjonalnej), jak i pacjenta (m.in. sposobu radzenia sobie ze stresem, poziomu lęku, dymensji punktowość–przedziałowość, wymiaru zależność–autonomia oraz preferencji i kompetencji rozwijanych podczas choroby). Omówione zostało znaczenie komunikacji niewerbalnej i werbalnej w relacji lekarz–pacjent, szczególnie skuteczność takich form przekazu, jak przekaz zaprzeczony versus bezpośredni, przekaz kontrolowany przez pacjenta versus przyjmowany automatycznie. Krótko wskazane zostały typowe błędy komunikacyjne i zalecenia, pozwalające na ich uniknięcie. Jako przykład szczególnie trudnej sytuacji, stawiającej wysokie wymagania w zakresie kompetencji komunikacyjnych, przedstawiono sytuację rozmowy z rodziną zmarłego – potencjalnego dawcy narządów do celów transplantacyjnych.
Czytaj więcej Następne

Krzysztof Puchalski

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 255-275

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.020.4130
Polityki zdrowia publicznego służące kreowaniu prozdrowotnego stylu życia społeczeństwa wspierane są przez masową komunikację. Usprawnić ją może znajomość sposobów myślenia adresatów przekazów. Praca jest próbą syntetycznego ukazania, co Polacy myślą o sprawach zdrowia – jaką przyznają mu wartość, jak pojmują zdrowie i chorobę, od czego uzależniają stan zdrowia, jaki mają stosunek do wiedzy o wpływie stylu życia na zdrowie, jak oceniają własną dbałość o zdrowie oraz czy ich wiedza przekłada się na działania. Materiałem są zgromadzone wyniki licznych badań sondażowych, prowadzonych w minionych kilkunastu latach w Polsce, w tym realizowanych przez autora. Z uwagi na trudności porównania szczegółowych ustaleń, ukazany obraz świadomości społecznej ma charakter ogólny. Analiza ukazała wiele niespójności w myśleniu o sprawach zdrowia – m.in. choć powszechnie jest ono uzależniane od jednostki i jej stylu życia, to jednocześnie od zrządzenia losu, choć ogólnie jest wysoko cenioną wartością, to jego dobry stan już nie jest tak ceniony. Ujawniła też wiele mentalnych przeszkód w realizacji zdrowego życia – m.in. rzadkie myślenie o własnym wpływie na zdrowie, przekonanie, że żyje się zdrowo, liczne usprawiedliwienia biernego stosunku do zdrowia. Pokazała również niepewność autorytetu medycyny i subiektywne kryteria ocen w tej sferze. Skomplikowanie potocznego myślenia o zdrowiu sugeruje potrzebę dowartościowania interaktywnych kanałów przekazu, w tym w bezpośrednich relacjach lekarz–pacjent oraz komunikacji on-line.
Czytaj więcej Następne

Aleksandra Hulewska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 276-283

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.021.4131
Artykuł prezentuje wyniki badań nad związkiem pomiędzy asertywnością lekarzy a poziomem: stresu zawodowego, satysfakcji z pracy i poczucia własnej skuteczności. Założono, że lekarze o wysokim poziomie asertywności będą charakteryzować się wyższym poziomem poczucia satysfakcji z pracy i samoskuteczności oraz niższym poziomem stresu. W badaniach zrealizowanych w październiku 2013 r. wzięło udział 100 lekarzy zatrudnionych w szpitalach na terenie Dolnego Śląska. Analizując wyniki, zestawiono rezultaty dwóch grup badanych: o wysokim oraz niskim poziomie asertywności. Analiza statystyczna potwierdziła wstępne hipotezy, obrazując, jak ważna jest asertywność w skutecznym pełnieniu funkcji zawodowej lekarza.
Czytaj więcej Następne

Maria Łoszewska-Ołowska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 284-300

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.022.4132
Kwestie dotyczące stanu zdrowia nieustająco absorbują uwagę mediów i ich odbiorców. Jest to zjawisko powszechne, którego wiązanie z dokonującą się na naszych oczach tabloidyzacją mediów byłoby daleko idącym uproszczeniem. Na pewno tam, gdzie mowa jest o problemach zdrowotnych ludzi znanych, pochodzących z kręgu show-biznesu, zainteresowanie to nie wynika zazwyczaj z innych racji, jak zwykła ciekawość. Jeśli jednak zaczynamy czynić rozważania o stanie zdrowia urzędującego prezydenta czy premiera, sytuacja ta wygląda zgoła odmiennie, a racji uzasadniających publikację tych danych odnajdujemy więcej. Podobnie rzecz się ma, gdy rozważamy przypadki kontuzji sportowców wchodzących w skład reprezentacji narodowej, których zaistnienie może uniemożliwić sportowcom udział w ważnych imprezach sportowych. Publikacja stanowi próbę syntetycznego ujęcia wybranych kwestii odnoszących się do zasad prawnych, dotyczących informowania o stanie zdrowia. Poruszone zostały w niej takie zagadnienia, jak tajemnica lekarska, ochrona prawa do prywatności i danych osobowych na tle zwykle sprzecznych interesów środowiska lekarskiego i mediów.
Czytaj więcej Następne

Teresa Sasińska-Klas

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 301-318

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.023.4133
Głównym celem analizy jest ukazanie aktualnego stanu świadomości społecznej oraz wiedzy społeczeństwa polskiego w ostatnich pięciu latach na temat wybranych zagadnień dotyczących zdrowia, takich jak: 1) postrzeganie własnego zdrowia i zachowania prozdrowotne, 2) samopoczucie psychiczne, wiedza o chorobach psychicznych i kondycja psychiczna jako kategoria zdrowotna, 3) udział obywateli w świadczeniach zdrowotnych i ubezpieczeniach zdrowotnych, 4) opinie na temat funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej w wymiarze krajowym, 5) opinie na temat funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej w wymiarze regionalnym, 6) opinie i ocena systemu opieki zdrowotnej fi nansowanej przez państwo oraz podmioty prywatne.
Czytaj więcej Następne

Weronika Świerczyńska-Głownia, Teresa Sławińska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 319-336

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.024.4134
Wraz z rozwojem cyfryzacji następuje silne i równoczesne splatanie się technologii komunikowania z życiem codziennym. Nowe media i wynikające z nich możliwości odgrywają zasadniczą rolę zarówno w sektorze medialnym, jak i w przestrzeni społecznej. Jednocześnie, wraz z rozwojem technologicznym, pojawiają się nowe, skuteczne formy dotarcia do odbiorców i użytkowników mediów. Należy postawić jednak pytanie: czy zachodzące zmiany wspomagają edukację i transformację społeczną, w tym również w obszarze zdrowia, czy może jednak tworzą dysonans poznawczy? Jaką rolę w tym procesie odgrywają seriale telewizyjne? Stają się one bowiem kanałami dotarcia do masowego odbiorcy, a przedstawione w nich idee, wartości i informacje przybierają akceptowalną i przyswajalną przez odbiorców formę. W dobie zalewu informacjami oraz nieprzetworzonymi faktami taki „oswojony” przekaz staje się efektywny i skuteczny.
Czytaj więcej Następne

Katarzyna Pawlak-Sobczak

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 337-346

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.025.4135
Tematyka związana ze zdrowiem i chorobą jest jedną z najczęściej poruszanych w serialach emitowanych przez stacje telewizyjne w Polsce. Duża oglądalność takich programów świadczy o olbrzymim zainteresowaniu i popularności tej tematyki wśród polskiej publiczności. Autor artykułu zastanawia się nad konsekwencjami takiego stanu rzeczy, zwłaszcza w obszarze idealnego wizerunku lekarza. Podejmuje próbę odtworzenia kreowanego w serialu „Na dobre i na złe” wzoru lekarza specjalisty. Szuka odpowiedzi na pytanie, jakie wyobrażenie na temat tego zawodu tworzone jest w świadomości przeciętnego widza. Wreszcie, porównując wykreowany wizerunek z rzeczywistym, zastanawia się, jaki wpływ na proces komunikowania pomiędzy pacjentami a lekarzami mają seriale o tematyce medycznej.
Czytaj więcej Następne

Irena Wolska-Zogata, Monika Wójta-Kempa

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 347-364

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.026.4136
Przyjmując za punkt wyjścia zainteresowanie przedstawicieli zdrowia publicznego wykorzystaniem mediów do edukowania obywateli, autorki podjęły się próby odpowiedzi na pytanie, jak media spełniają te oczekiwania. W celu odpowiedzi na pytanie wykorzystano istniejące dane dotyczące rynku prasy w Polsce, jak również badania czytelnictwa prasy. Dodatkowo posłużono się niereprezentatywną analizą zawartości prasy o zdrowiu. Analizie nie zostały poddane tytuły branżowe. Przedstawiono kształtowanie się rynku prasy o zdrowiu, z uwzględnieniem nadawcy: kto wydaje i redaguje taką prasę? Jaki jest zasięg i dystrybucja? Do kogo jest adresowana? W czyim interesie tworzy się określone treści?
Czytaj więcej Następne

Jolanta Lenartowicz-Skrzypczak

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 365-386

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.027.4137
W wyniku postępującego wydłużania się życia ludzkiego niemal jedna trzecia ludności krajów rozwiniętych w chwili przejścia na emeryturę ma przed sobą około 20 lat życia. Wymaga to „nauczenia się bycia starym” i budowania jakości życia w tym wieku. Płaszczyzną do podejmowania tego typu działań jest szeroko rozumiana edukacja: od zinstytucjonalizowanej, formalnej poczynając, na incydentalnej, niesionej przez media kończąc. Stąd wzrastające zainteresowanie mediami jako torem edukacyjnym przygotowującym do starości. Ponieważ starość w naszej kulturze jest stanem trudno akceptowalnym, odsuwanym w różnych grupach wiekowych na daleki plan, edukacja zorganizowana, wyraźnie adresowana spełnia swoją rolę w sposób niezadowalający. Potencjalni adresaci czy to kampanii, czy programów edukacyjnych, czy też innych metod komunikacji perswazyjnej na ogół nie identyfikują się z osobami starymi. Pomocą może być tu zastosowanie szeroko dostępnych mediów.
Na podstawie przeprowadzonych badań prezentuje oczekiwania wobec mediów, formułowane w różnych grupach wiekowych, a także określa związki między tymi oczekiwaniami czytelniczymi ujawnionymi w grupach badanych, a oferowanymi przez media treściami. Przeprowadzone badania wykazują, że edukacyjna rola analizowanych w pracy mediów spełniana jest w sposób niezadowalający (powierzchowne traktowanie problematyki, schematyczne ujęcia dziennikarskie).
W edukacji medialnej pojawiają się widoczne „pola do zagospodarowania”, czyli tematy nieporuszane bądź podejmowane sporadycznie. Z większą uwagą media powinny traktować:
– przedstawianie starości i starzenia się jako naturalnego procesu, o którym mówi się w sposób naturalny,
– budowanie kompetencji i wyrabianie nawyków łagodzących trudy starości (potrzeba aktywności, ruchu, kontaktów z innymi, samorealizacji w nowych rolach społecznych,
– podejmowanie tematyki, która na co dzień zachęca i przyzwyczaja ludzi do zabiegania o własną jakość życia (dbałość o wygląd, rozrywki, modę, wypoczynek, urodę),
– tworzenie grup nacisku w sprawach istotnych społecznie dla osób starszych, dopuszczanie osób starszych do podejmowania decyzji dotyczących ich samych.
Czytaj więcej Następne

Anna Ewa Koprowicz, Urszula Kwapisz

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 387-404

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.028.4138
Zauważono, że programy multimedialne mają istotne znaczenie w promocji zdrowia, że dzięki publikacjom medialnym wzrasta zgłaszalność na badania profi laktyczne i odbiorcy mogą poszerzać wiedzę onkologiczną. Wciąż działań tych jest za mało, ponieważ promotorzy zdrowia za mało współpracują ze sobą przy tworzeniu wspólnych kampanii. Zmiany w myśleniu i działaniu w tym zakresie pozwoliłyby poszerzyć wiedzę onkologiczną pacjentów poprzez udostępnienie nowej oferty, zapewniającej większą liczbę programów, przy jednoczesnej oszczędności środków, z zachowaniem standardów najwyższej jakości i z udziałem autorytetów medycznych.
Czytaj więcej Następne

Jacek Wojsław

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 405-422

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.029.4139
Tematem pracy jest próba spojrzenia na plakat jako ikonografi czny nośnik treści zdrowotnych, które w czasach istnienia PRL mogły służyć politycznym interesom władz Polski Ludowej. Podstawowym materiałem badawczym są tutaj postery powstałe w pierwszym powojennym dziesięcioleciu (do 1956 r.). Był to okres, w którym państwo polskie było najbliżej spełnienia cech charakteryzujących reżim totalitarny. Nie mniej ważnym kontekstem wpływającym na działalność polskich plakacistów była obowiązująca od końca lat 40. XX wieku reguła twórcza zwana socrealizmem. Przegląd prac pozwolił na udzielenie niejednoznacznej odpowiedzi na podstawowe pytanie o stopień ideologizacji przekazów wizualnych o tematyce zdrowotnej. Oznacza to, że część plakatów wpisuje się w propagandowy schemat ideologiczny, używając typowych dla socrealizmu uniwersalnych symboli, które wiązano z logicznym ciągiem pojęć: „zdrowie – sprawność fi zyczna – podwyższona wydajność pracy – obronność kraju”. Są jednak również prace neutralne politycznie, które i współcześnie mogłyby być wykorzystane do prowadzenia kampanii prozdrowotnych.
Czytaj więcej Następne

Małgorzata Winiarska-Brodowska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 440-448

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.031.4141
Zdrowie publiczne jest jednym z priorytetów Unii Europejskiej. Instytucje UE uzupełniają oraz wspomagają państwa członkowskie w działaniach na rzecz ochrony i poprawy zdrowia. Działania prozdrowotne mają szczególne znaczenie dla współczesnego społeczeństwa europejskiego, dlatego też dokonano analizy unijnych strategii komunikacyjnych w tym zakresie kierowanych do obywateli UE. Jako przykład kampanii prozdrowotnej o zasięgu unijnym zaprezentowano Europejski Dzień Wiedzy o Antybiotykach. Rozważaniom poddano rolę prasy, radia i telewizji, a ponadto znaczenie nowych mediów w strategiach komunikacyjnych UE dotyczących zdrowia, wzmocnienie pozycji oraz zwiększenie aktywności obywateli (w szczególności zaangażowanie w komunikację o zdrowiu), a także edukację zdrowotną.
Czytaj więcej Następne

Magdalena Pataj

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 449-462

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.032.4142
Mimo krótkiej historii marketingu społecznego w Polsce pewne ślady tej orientacji można odnaleźć w idei promocji zdrowia. Kwestia promowania zachowań prozdrowotnych, przekonywanie do zmiany stylu życia, częstszych badań profilaktycznych, a przede wszystkim zwiększenie wiedzy i świadomości zdrowotnej Polaków, to główne cele kampanii społecznych zajmujących się komunikowaniem o zdrowiu. Analiza tematyki obecnej w prozdrowotnych przekazach wykazała duże zróżnicowanie problemowe. Do najczęściej podejmowanych kwestii należą: nowotwory, choroby cywilizacyjne, ryzykowne zachowania seksualne. W większości kampanii jednym z założeń było zwiększanie wiedzy społeczeństwa na temat konkretnych schorzeń, tak by odbiorca miał świadomość potrzeby badań kontrolnych, objawów choroby, a także możliwości leczenia. Ważna jest m.in. zmiana języka używanego w kontekście danego schorzenia, podkreślanie korzyści płynących z przyjęcia postawy prozdrowotnej, innowacyjne sposoby kontaktu z odbiorcami.
Czytaj więcej Następne

Agnieszka Piasecka

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 463-473

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.033.4143
Tworzenie „środowiska nadziei” w komunikowaniu o zdrowiu może stanowić ciekawą alternatywę wsparcia społecznego w ponowoczesnej rzeczywistości. Żyjąc w społeczeństwie ryzyka (U. Beck), doświadczamy niepewności zakotwiczonej w nowej kulturze (W. Bonß), zmagamy się z doświadczeniem cywilizacji lęku i niepokoju (J. Kozielecki). Jak w tej sytuacji budować i kształtować relacje interpersonalne (lekarz–pacjent–bliscy) oraz intrapersonalne (poczucie wewnątrzsterowności), które będą sprzyjać zdrowiu i mówieniu o nim? Artykuł stanowi opis sposobów komunikowania o zdrowiu w kontekście kreowania środowisk nadziei. Nakreśla funkcjonowanie człowieka w ponowoczesności, wskazując jego oczekiwania względem pracowników służby zdrowia, psychologów i osób im najbliższych w sytuacji komunikowania o zdrowiu, chorobie i leczeniu.
Czytaj więcej Następne

Agnieszka Szymańska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 474-490

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.034.4144
Z punktu widzenia producentów farmaceutyków stosowanie narzędzi komunikacyjnych z zakresu public relations jest bardzo ważnym elementem komunikacji z wieloma grupami otoczenia, zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego. Zwłaszcza w przypadku tej drugiej kategorii działania piarowskie są często jedynym dostępnym kanałem komunikacji tych organizacji z ich otoczeniem, jako że istniejące przepisy prawa w istotny sposób ograniczają możliwość realizacji innych działań komunikacyjnych, w tym związanych z promocją własnych produktów, a w szczególności ich reklamą. Celem tego artykułu jest analiza wybranych strategii komunikacyjnych (z)realizowanych przez koncerny farmaceutyczne na polskim rynku w okresie ostatnich dekad i ich uwarunkowań rynkowych oraz wyróżnienie ich podstawowej typologii.
Czytaj więcej Następne

Dorota Narewska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 491-512

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.035.4145
Artykuł ukazuje różnice w pojmowaniu zdrowia seksualnego przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) i Kościół katolicki na przykładzie homoseksualizmu. Przed 20 laty w prasie katolickiej toczyła się debata wokół defi niowania tej orientacji seksualnej jednoznacznie – jako grzechu. Ewolucja pojęcia zdrowia seksualnego nastąpiła za sprawą WHO, którego promocja jest również próbą nadania homoseksualizmowi znaczenia „łaski”. Tymczasem stanowisko Kościoła katolickiego jest niezmienne, stąd wynika dysfunkcja komunikacyjna.
Czytaj więcej Następne

Małgorzata Posyłek

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 513-527

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.050.4254
Zdrowie stanowi jedną z ważniejszych wartości w naszym życiu. Jego ochrona jest tematem wielu debat zarówno w przestrzeni społecznej, jak i medialnej. Komunikowanie o zdrowiu najczęściej przyjmuje postać debaty interpersonalnej podczas codziennych spotkań, jednak nie należy zapominać o jego uniwersalnym wymiarze. Masowy charakter przekazów medialnych sprawia, że problematyka związana ze zdrowiem oraz z szeroko rozumianym systemem jego ochrony staje się ważnym elementem partycypacji społeczeństwa w tym obszarze. Przykładem działań o charakterze społecznym, których celem jest ratowanie życia chorych oraz prowadzenie akcji na rzecz promocji zdrowia i profilaktyki zdrowotnej, jest działalność Fundacji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy wraz z corocznie organizowanym Finałem. Jego prospołeczny charakter oraz nowatorski sposób komunikowania prezentowany podczas akcji zarówno w mediach tradycyjnych, jak i elektronicznych spowodowały, że stał się narodowym symbolem jedności i społecznego zaangażowanie osób i fi rm na rzecz chorych. Obecnie WOŚP jest najsilniejszą i najlepiej rozpoznawalną marką nie tylko w Polsce, ale i poza jej granicami, a sposób komunikacji jej twórcy i głównego stratega Jurka Owsiaka stał się już tradycją wpisaną na trwałe w kalendarz wydarzeń medialnych. Celem tego artykułu jest ukazanie fenomenu Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy i jej wkładu w nowe formy komunikowania o zdrowiu.
Czytaj więcej Następne

Anna Latos

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 528-544

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.051.4255
Tworzenie skutecznej strategii komunikowania wewnątrz sektora opieki zdrowotnej oraz na zewnątrz z jego otoczeniem wymaga pokonania barier spowodowanych przez brak połączeń komunikacyjnych pomiędzy poszczególnymi jego elementami oraz interesariuszami. Do studium przypadku wybrano projekt poświęcony minimalizowaniu przypadków przemocy i agresji na oddziałach A&E w Wielkiej Brytanii. Placówki te, ze względu na swoją pracę i specyfikę problemów, z którymi się borykają, przypominają polskie Szpitalne Oddziały Ratunkowe (SOR). Przedstawione rozwiązanie mające na celu facylitację komunikowania w placówce zdrowia należy do najnowszych rozwiązań tego typu, a ewaluacja projektu dokonana pod koniec 2013 roku potwierdziła niewątpliwy sukces tego projektu.
Czytaj więcej Następne

Jarosław Bułka, Andrzej Izworski, Ireneusz Wochlik, Łukasz Folwarczny

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 58, Numer 2 (222), 2015, s. 545-553

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.15.052.4256
W artykule przedstawiono możliwości wykorzystania wiedzy wyższego personelu technicznego, specjalizującego się w inżynierii biomedycznej, jako partnera zarówno lekarzy, jak i przedstawicieli mediów. Pokazano, że takie partnerstwo jest konieczne w przypadku budowania zaufania pacjenta do innowacji w medycynie. Wykazano również, jak bardzo niedocenianym czynnikiem komunikacji zdrowotnej jest prawidłowo prowadzona dokumentacja i umożliwienie pacjentom zdalnego dostępu do niej. Wnioski poparto, opisując konkretne przykłady innowacji w medycynie i sposoby informowania o nich pacjentów.
Czytaj więcej Następne

Słowa kluczowe: deliberacja, opieka zdrowotna, SDM, model paternalistyczny, komunikacja werbalna, lingwistyka kognitywna, proksemika, relacja lekarz– pacjent, komunikowanie, choroba, lekarz, pacjent, świadomość społeczna, myślenie potoczne, zdrowie, styl życia, asertywność lekarzy, stres, poczucie własnej skuteczności, komunikacja lekarz–pacjent, tajemnica lekarska, prywatność, zdrowie, informacja, zdrowie, system zdrowotny, polityka zdrowotna, badania opinii publicznej, odbiór społeczny, serial telewizyjny, cyfryzacja, zmiany technologiczne, zdrowie, wizerunek lekarza, relacja lekarz–pacjent, zdrowie publiczne, media masowe, społeczna odpowiedzialność, starzenie się, wiek podeszły, starość, edukacja prozdrowotna, edukacja medialna, komunikacja perswazyjna, jakość życia, rak piersi, profi laktyka nowotworowa, screening mammografi czny, tematyka zdrowotna, plakat, polski socrealizm, ideologia, typowość, zdrowie, strategie komunikacyjne, kampanie prozdrowotne, Unia Europejska, promocja zdrowia, kampanie społeczne, komunikowanie o zdrowiu, medykalizacja, środowisko nadziei, wsparcie społeczne, relacje interpersonalne i relacje intrapersonalne, sposoby komunikowania, public relations, public relations strategy, PR farmaceutyczny, Światowa Organizacja Zdrowia, Kościół katolicki, zdrowie seksualne, choroba, homoseksualizm, komunikowanie, zdrowie, Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy (WOŚP), media, marka, wolontariusz, komunikacja, strategia komunikacyjna, sektor medyczny, komunikowanie, innowacje medyczne, inżynieria biomedyczna