FAQ
Logotyp Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie
PL | EN

Ustawienia prywatności (cookies)

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Aby uzyskać więcej informacji i spersonalizować swoje preferencje, kliknij „Ustawienia”. W każdej chwili możesz zmienić swoje preferencje, a także cofnąć zgodę na używanie plików cookie na poniższej stronie.
Polityka prywatności (link otworzy się w nowym oknie)
* z wyjątkiem niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania strony oraz realizacji obowiązków prawnych administratora
Przesuwając suwak w prawo aktywujesz konkretną zgodę. Przesuwając suwak w lewo wyłączasz taką zgodę.

Tom 57, Numer 3 (219)

2014 Następne

Data publikacji: 29.12.2014

Licencja: Żadna

Redakcja

Sekretarz redakcji Ryszard Filas

Zastępca redaktora naczelnego Agnieszka Cieślikowa

Redaktor naczelny Wojciech Kajtoch

Zawartość numeru

Kamil Łuczaj

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 435-455

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.025.2359
Artykuł stanowi próbę empirycznej weryfi kacji teorii gustu estetycznego, sformułowanej przez Pierre’a Bourdieu. Materiałem badawczym jest reklama prasowa. 2140 reklam z pięciu ogólnopolskich czasopism, skierowanych do różnych grup odbiorców, zbadano za pomocą ilościowej analizy zawartości, wzbogaconej o elementy jakościowe. Artykuł stanowi część większego projektu badającego estetykę polskiej reklamy prasowej. Wyniki analizy wskazują, że hipotezy, które można wyprowadzić z prac Bourdieu, okazały się trafne. Reklamy skierowane do osób z wyższym poziomem kapitału kulturowego są prostsze w formie i częściej odwołują się do kultury globalnej (unikają lokalności). Ponadto akcja reklam tego typu częściej dzieje się w mieście, a ich bohaterami – w przeciwieństwie do reklam skierowanych do osób uboższych i gorzej wykształconych – nie są osoby przeciętne, lecz wyposażone w atrybuty prestiżu społecznego.
Czytaj więcej Następne

Ewa Bobrowska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 456-471

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.026.2360
W szkicu postawione jest pytanie: czy wśród odbiorców Radia Maryja wytworzyła się wspólnota dyskursywna, posługująca się tymi samymi regułami dyskursywnymi, które wpływają na generowaną w wypowiedziach wizję świata? Dotychczasowe badania nie udzielają odpowiedzi na to pytanie, gdyż mają charakter sondażowy i nie docierają do głębszych struktur znaczeniowych. Próbą rekonstrukcji takich struktur jest przedstawiona w szkicu analiza haseł na transparentach niesionych podczas demonstracji zorganizowanej przez zwolenników Radia Maryja. Wynikiem analizy jest stwierdzenie dużej zgodności schematów wykorzystywanych w hasłach, a także ich podobieństwo do tych, które stoją u podstaw wypowiedzi publikowanych w Naszym Dzienniku. Wydaje się więc, że hipoteza o wytworzeniu wspólnoty dyskursywnej wokół Radia Maryja jest wysoce prawdopodobna.
Czytaj więcej Następne

Iwona Hofman

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 472-492

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.027.2361
Artykuł przedstawia sposób funkcjonowania i model zarządzania specyficzną formą organizacji tytułu prasowego, jaką jest spółdzielnia pracy. Analiza dotyczy tygodnika Polityka w latach 1990–2012 i statusu formalnoprawnego tygodnika, organizacji redakcji, konkurencyjności na rynku. W artykule omawiam ponadto ważne zmiany zawartości i szaty graficznej, podejmowane dla uatrakcyjnienia tytułu ze względu na nawyki czytelnicze nowych odbiorców. Omawiam także formy działalności wydawniczej, społecznej itd., umacniające oddziaływanie opiniotwórcze Polityki.
Praca ma charakter empiryczno-przeglądowy. Opiera się na kronikach tygodnika napisanych przez M. Radgowskiego i W. Władykę (w części opisowej, historycznej) i materiale źródłowym: roczniki pisma, zestawienia ZKPD (analizy porównawcze). Na podstawie danych wymiernych (wysokość nakładu, sprzedaży, cena egzemplarza) można stwierdzić, iż przyjęta forma spółdzielni pracy była czynnikiem przyspieszającym decyzje o zmianie struktury i wyglądu tygodnika, rozwijaniu innej działalności budującej markę tytułu, polityce wydawniczej. Wspólna odpowiedzialność merytoryczna i finansowa scementowała zespół redakcyjny, a ciągłość tytułu – wskutek umiejętnych zabiegów marketingowych – stała się wartością dodaną.
W odniesieniu do tygodnika Polityka potwierdziła się również teza o znaczeniu długofalowych projektów realizowanych przez jednego redaktora naczelnego o odpowiednich cechach osobowościowych.
Czytaj więcej Następne

Magdalena Hodalska

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 493-506

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.028.2362
Analiza zawartości Super Expressu i Faktu pozwoli znaleźć odpowiedź na pytanie, jakich wizualnych i werbalnych środków retorycznych używają autorzy publikacji w tabloidach, aby w czytelnikach wzbudzić lęk; w jakim stopniu ich artykuły wpisują się w „kulturę strachu” (Frank Furedi, Barry Glassner, David Altheide). Wydawcy tabloidów wiedzą, że strach jest skutecznym narzędziem perswazji, a jego siła z upływem lat rośnie, a nie maleje, zapewniając wysoki nakład i sprzedaż tytułów, które od lat kształtują w swoich odbiorcach przekonanie o różnych zagrożeniach, fikcyjnych bądź prawdziwych. W niespokojnym czasie kryzysu warto przyjrzeć się strachom, jakie zapisane są w tabloidowych publikacjach, odkryć ich tło kulturowe, historyczne konteksty oraz społeczne oddziaływanie.
Czytaj więcej Następne

Lidia Pokrzycka

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 507-516

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.029.2363
System medialny w Islandii jest specyficzny. Państwo jest słabo zaludnione, większość ludności mieszka w regionie stołecznym, kolportaż prasy (szczególnie do północnych regionów wyspy) jest utrudniony. Islandia prze długie lata była zależna od Danii, teraz bardzo dba o to, by nie stracić swojej niepodległości, której elementem są także rodzime media. W artykule opisuję kondycję islandzkiej prasy, radia, telewizji, a także zmiany prawne, z założenia mające w Islandii utworzyć enklawę wolności słowa. Opisuję też działalność koncernów medialnych, które z zasady mogą być tylko islandzkie, a to generuje problemy z niezależnością dziennikarzy.
Czytaj więcej Następne

Agnieszka Mucha

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 517-525

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.030.2364
Artykuł przedstawia strategię wyborczą Związku Zielonych zastosowaną w kampanii plakatowej przed wyborami do Bundestagu 2009. Analizie poddane zostały użyte techniki perswazyjne i ich oddziaływanie na odbiorców. Wskazano mechanizmy ich działania, zinterpretowane zostały konkretne slogany tejże partii, w których owe techniki znalazły zastosowanie. Artykuł kończy sformułowanie ogólnych wniosków – podjęta analiza wykazała jednoznacznie, że Partia Zielonych chciała się przedstawić jako pewne siebie, silne ugrupowanie, gotowe zmierzyć się i pokonać zaistniały kryzys, jako partia „przyszłościowa”, rozumiejąca stojące przed Niemcami problemy, takie jak np. kwestia użycia techniki genetycznej w rolnictwie, oraz jako siła polityczna raczej wyważona w swych działaniach werbunkowych, bowiem unikała stosowania silnie agresywnych technik ataku.
Czytaj więcej Następne

Dorota Skotarczak

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 526-535

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.031.2365
Czasopiśmiennictwo jest ważną częścią kultury Ormian w Polsce. Pierwszym ormiańskim periodykiem w Polsce był Posłaniec św. Grzegorza, który zaczął wychodzić od 1927 r. Był on bardzo istotny dla Ormian polskich przed drugą wojną światową. Odnowienie czasopiśmiennictwa ormiańskiego stało się możliwe od 1990 r. Następstwem tego są periodyki wydawane obecnie przez społeczność ormiańską w Polsce.
Czytaj więcej Następne

Marlena Jankowska-Bulla

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 536-564

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.032.2366
Artykuł zawiera analizę porównawczą dwóch programów telewizji śniadaniowej: polskiego „Kawa czy herbata?” oraz niemieckiego „Morgenmagazin”. Po krótkim rysie historycznym dotyczącym obu programów oraz zdefi niowaniu pojęcia ‘telewizja śniadaniowa’, autorka analizuje strukturę magazynów oraz ich zawartość gatunkową. Magazyny poranne składają się bowiem z bardzo różnych form i gatunków telewizyjnych o charakterze informacyjnym, rozrywkowym i poradniczym. Celem nadrzędnym tekstu jest wyeksponowanie podobieństw i różnic między analizowanymi programami.
Czytaj więcej Następne

Artur Trudzik

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 565-591

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.033.2367
Miesięcznik Tylko Rock wydawany przez ponad dekadę (1991–2002) zyskał sobie wyjątkową pozycję, ponieważ łączył tradycję polskiego dziennikarstwa oraz prasy muzycznej (rockowej) z nowym modelem, jaki zaczął się krystalizować w okresie transformacji, zapoczątkowanej w 1989 r. Jego prasoznawcza analiza pozwala na wysunięcie pewnych wniosków na temat obecnego położenia tego segmentu prasy. Redakcja periodyku starała się utrzymać tytuł na odpowiednim poziomie merytorycznym i edytorskim.
Artykuł, po pierwsze, upowszechnia wyniki prasoznawczych badań prowadzonych przez autora od kilku lat; po drugie, proponuje metodologiczne propozycje i merytoryczne ustalenia dotyczące dziennikarstwa muzycznego. Intencją autora było także przybliżenie szerszemu kręgowi odbiorców najważniejszego i najciekawszego czasopisma rockowego w Polsce.
Czytaj więcej Następne

Karolina Brylska, Tomasz Gackowski, Jacek Wasilewski

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 592-620

https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.034.2368
Artykuł prezentuje wyniki badań poświęconych sposobowi relacjonowania marszu „Obudź się, Polsko!” (Warszawa, 29.09.2012 r.) w programach informacyjnych TVP Info, TVP 1, TVP 2, TVN24, Polsat News i TV Trwam w godzinach od 08.00 do 24.00. Badanie objęło główne serwisy informacyjne („Wydarzenia” Polsat, „Fakty” TVN, „Panorama” TVP2, „Wiadomości” TVP1, „Informacje” TV Trwam) nadawane w godzinach 19.00–22.00 z dnia poprzedzającego wydarzenie oraz z dnia, w którym wydarzenie miało miejsce, a także z dnia po wydarzeniu (28–30 września 2012 r.) oraz relacje ciągłe z wydarzenia, prezentowane na antenach stacji informacyjnych.
Materiał analizowano w 6 założonych kategoriach: prawdziwości, staranności, moralności, przestrzegania racji stanu, obecności dyskryminacji oraz jakości. W analizie całości relacji zastosowano sześć kryteriów operacyjnych ilościowych: (1) liczba wypowiedzi pro et contra, (2) liczba wypowiedzi afiliowanych i anonimowych, (3) zróżnicowanie głosów kontestujących, (4) afiliacje ekspertów pro et contra, (5) suma wypowiedzi, (6) liczba reporterów zaangażowanych w relację. Analiza jakościowa serwisów informacyjnych poszczególnych nadawców obejmowała badanie ram interpretacyjnych, używanych do interpretacji wydarzenia przez poszczególne zaangażowane grupy interesu.
Niniejszy artykuł prezentuje szczegółowo metodologię badania oraz analizuje relacje ciągłe, emitowane na antenach stacji informacyjnych. Druga część badania, dotycząca serwisów informacyjnych, zostanie przedstawiona w kolejnym numerze Zeszytów Prasoznawczych. Oba teksty należy traktować komplementarnie.
Czytaj więcej Następne

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 621-637

  • Anne Schwan: Werbung Statt Waffen. Wie Strategische Aussenkommunikation die Aussenpolitik VerÄndert (Agnieszka Szymańska)
  • Jan Pleszczyński: Epistemologia komunikacji medialnej. Perspektywa ewolucyjna (Ignacy S. Fiut)
  • Krzysztof Miller: 13 wojen i jedna (Magdalena Hodalska)
  • Barbara Centek: Naukowe i popularnonaukowe czasopisma Lubelszczyzny 1944-1989 (Ewelina Kristanova)
  • Eugeniusz Kurzawa: Andrzej K. Waśkiewicz – miejsca opuszczone (Janusz Łastowiecki)
Czytaj więcej Następne

Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 3 (219), 2014, s. 638-645

  • Konferencja Naukowa „Zarządzanie mediami. Teoria i praktyka”, Uniwersytet Jagielloński, Kraków, 7 - 8 marca 2013 r. (Anna Modzelewska)
  • Z Rocznika Historii Prasy Polskiej T. XVI (2013), z. 1 (31) (Adam Bańdo)
Czytaj więcej Następne