FAQ
logotypu Uniwersytetu Jagiellońskiego
PL | EN

Ustawienia prywatności (cookies)

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Aby uzyskać więcej informacji i spersonalizować swoje preferencje, kliknij „Ustawienia”. W każdej chwili możesz zmienić swoje preferencje, a także cofnąć zgodę na używanie plików cookie na poniższej stronie.
Polityka prywatności (link otworzy się w nowym oknie)
* z wyjątkiem niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania strony oraz realizacji obowiązków prawnych administratora
Przesuwając suwak w prawo aktywujesz konkretną zgodę. Przesuwając suwak w lewo wyłączasz taką zgodę.

Numer 3 (47)

2019 Następne

Data publikacji: 25.11.2019

Licencja: CC BY-NC-ND 4.0  ikona licencji

Redakcja

Sekretarz redakcji Paweł Hałat

Redaktor naczelny Joanna Kołodziejczyk

Redaktor naczelny Małgorzata Marzec

Zawartość numeru

Tomasz Pietrucha

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (47), 2019, s. 161-173

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.19.013.10689
Artykuł stanowi refleksję nad projektem zmian w zakresie celowego finansowania działalności kulturalnej w Polsce. W pierwszej części autor odnosi się do rodzimej tradycji funkcjonowania funduszy celowych i na przykładach Funduszu Rozwoju Kultury, Funduszu Promocji Twórczości oraz Funduszu Promocji Kultury dokonuje krytycznej analizy ich zorganizowania i zarządzania. Finalnie, aby wykrystalizować zestaw dobrych praktyk, polskie rozwiązania zostały skonfrontowane z rozwiniętym na szeroką skalę holenderskim modelem celowego wspierania kultury
Czytaj więcej Następne

Mariusz Matysek

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (47), 2019, s. 175-189

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.19.014.10690
W artykule przedstawiono model holistycznego podejścia do zarządzania ryzykiem w organizacjach publicznych. Zaproponowany model integruje wszelkie rodzaje ryzyka, w tym ryzyka związane z zachowaniem bezpieczeństwa informacji. Istotą modelu jest identyfikacja ryzyk, ich szacowanie i administrowanie w kontekście realizacji celów głównych. Według przyjętej koncepcji proces zarządzania ryzykiem stanowi immanentną składową kontroli zarządczej.
Czytaj więcej Następne

Maciej Sabal

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (47), 2019, s. 191-204

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.19.015.10691
W artykule przeanalizowano projekty realizowane w latach 2012–2019, mające na celu wsparcie przedsiębiorstw rodzinnych w obszarze sukcesji. W opisanych projektach skupiono się przede wszystkim na formach szkoleniowo-doradczych, przy czym do roku 2016 były one świadczone tylko w niektórych regionach Polski, w sposób nieregularny. Dopiero projekty z nowej perspektywy finansowej (POWER) sprawiły, że wsparcie dostępne jest w całym kraju. Mimo że oferowane wsparcie nie było kompleksowe, stanowiło istotną pomoc dla przedsiębiorstw rodzinnych, szczególnie w obszarze sukcesji. Szczególnie wartościowe było zaangażowanie szerokich grup interesariuszy zaangażowanych w ten proces.
Czytaj więcej Następne

Marzena Banach

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (47), 2019, s. 205-223

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.19.016.10692
W artykule przedstawiono koncepcję inteligentnego hybrydowego transportu publicznego dla małych miejscowości satelickich większych aglomeracji funkcjonujących w realiach polskich. W Polsce występuje zjawisko powszechnego codziennego dojeżdżania do pracy oraz do szkół z miejscowości oddalonych nawet o kilkadziesiąt kilometrów od miasta metropolitalnego. Nieelastyczny i relatywnie drogi transport publiczny powoduje, że często wybieranym środkiem transportu jest własny samochód. Przekłada się to na zwiększony ruch drogowy w mieście centralnym. Dodatkowym problemem, w wielu przypadkach, jest brak odpowiedniego parkingu przy lokalnej stacji kolejowej, umożliwiającego pozostawienie własnego samochodu. Zaproponowane rozwiązanie w celu poprawy elastyczności podmiejskiego transportu publicznego polega na zastosowaniu w nim w niedalekiej przyszłości pojazdów autonomicznych, ale lokalnie, na obszarach w otoczeniu stacji kolejowych. Takie pojazdy nie wymagałyby parkingów, będąc jednocześnie środkiem transportu „na żądanie”, podobnie jak własny samochód. Przykładową analizę dla polskich gmin pokazano na podstawie siatek Voronoia, ilustrujących rozległość obszarów, z których mieszkańcy dojeżdżają do lokalnej stacji kolejowej.
Czytaj więcej Następne

Joanna Jaskułowska

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (47), 2019, s. 225-245

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.19.017.10693
Coraz więcej obszarów na ziemi zamieszkanych jest przez ludzi, przez co szkody powstałe w wyniku katastrof naturalnych są bardziej dotkliwe. Umiejętność miast radzenia sobie w obliczu katastrof jest kluczowym czynnikiem potrzebnym do zapewnienia bezpieczeństwa oraz wielu innych potrzeb mieszkańców i świadczy o odporności miast (resilience). Niniejszy artykuł bada wyzwania związane z zastosowaniem partycypacji publicznej w procesie odbudowy po katastrofie, wykorzystując przykład Christchurch w Nowej Zelandii. Trzęsienie ziemi, które wydarzyło się we wrześniu 2010 r., było początkiem serii trzęsień ziemi, które nieomal doszczętnie zniszczyły miasto. Od razu po katastrofie rozpoczął się długotrwały proces planowania i odbudowy miasta, który z założenia miał włączyć w niego mieszkańców. W artykule zostały przedstawione działania władzy krajowej i lokalnej oraz oddolne inicjatywy społeczności w Christchurch. Do analizy wykorzystano ideę drabiny partycypacji publicznej. Metodologia przyjęta w poniższym artykule obejmuje przegląd literatury. Głównym wnioskiem artykułu jest stwierdzenie, iż lokalne, oddolne inicjatywy, oparte na kreatywności i improwizacji, mogą być siłą napędową odrodzenia miasta. Niniejszy artykuł podkreśla znaczenie przekazywania obywatelom władzy, by dzięki temu budować lokalną tożsamość i poczucie przynależności, oraz odnaleźć genius loci, pomimo utracenia znaczącej części tkanki miejskiej.
Czytaj więcej Następne

Łukasz Musiaka

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (47), 2019, s. 247-269

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.19.018.10694
W województwie pomorskim znajduje się 27 małych i średnich miast, które posiadają zachowane materialne dziedzictwo średniowiecznej architektury i urbanistyki, wpisane do rejestru zabytków. Celem artykułu jest analiza stanu zachowania posiadanego zasobu wybranych miast pod kątem jego potencjału rozwojowego. Uwaga autora została skierowana na problemy adaptacji, zarządzania, zagospodarowania i udostępniania dziedzictwa.
Czytaj więcej Następne