FAQ
logotypu Uniwersytetu Jagiellońskiego
PL | EN

Ustawienia prywatności (cookies)

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Aby uzyskać więcej informacji i spersonalizować swoje preferencje, kliknij „Ustawienia”. W każdej chwili możesz zmienić swoje preferencje, a także cofnąć zgodę na używanie plików cookie na poniższej stronie.
Polityka prywatności (link otworzy się w nowym oknie)
* z wyjątkiem niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania strony oraz realizacji obowiązków prawnych administratora
Przesuwając suwak w prawo aktywujesz konkretną zgodę. Przesuwając suwak w lewo wyłączasz taką zgodę.

Numer 4 (40)

2017 Następne

Data publikacji: 22.03.2018

Licencja: CC BY-NC-ND 4.0  ikona licencji

Redakcja

Redakcja numeru Kamila Noworól

Sekretarz redakcji Paweł Hałat

Redaktor naczelny Aleksander Noworól

Zawartość numeru

Danuta Stawasz

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 403-413

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.031.8015
Dynamika procesów zachodzących w miejskich strukturach skłania do podejmowania dyskusji wobec licznych problemów, które do tej pory w decydującym stopniu nie przesądzały o możliwościach rozwoju miasta. W niniejszym artykule została podjęta polemika na temat wymogu racjonalnego zarządzania miejską przestrzenią w odniesieniu do potrzeby planowania strategicznego rozwoju miasta. Przedmiotem rozważań jest ocena relacji zachodzących między planowaniem przestrzennym i planowaniem strategicznym w kontekście budowania konkurencyjności miasta. Zaprezentowane dylematy wokół konieczności zapewnienia w praktyce spójności między obu rodzajami planowania oraz skutków jej braku, stanowią przyczynek do dyskusji na temat współczesnych uwarunkowań sprawnego zarządzania rozwojem struktur miejskich. Zostały przedstawione również rekomendacje pod adresem władz publicznych, wskazujące na konieczność wyznawania w praktyce zarządzania zasady spójności planowania strategicznego oraz przestrzennego.
Czytaj więcej Następne

Artur Hołuj

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 415-425

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.032.8016
Nadrzędnym celem opracowania jest analiza metod oraz rezultatów działania władz miasta w zakresie utrzymania rezerwy terenów zielonych na przykładzie krakowskiej dzielnicy Czyżyny. W artykule zostaną wskazane ułomności wynikające zarówno z obowiązujących przepisów prawa, jak i niewydolnej polityki przestrzennej gminy. Podjęta zostanie także próba oceny skutków funkcjonujących praktyk dla mieszkańców oraz jakości samej deprecjonowanej przestrzeni.
Czytaj więcej Następne

Lina Marcinkevičiūtė, Jan Žukovskis, Janusz Sasak

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 427-442

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.033.8017
W publikacji zaprezentowano problematykę zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich w kontekście efektywnego zarządzania zasobami. Połączono kwestie ich ochrony i zrównoważonego wykorzystywania, uwzględniając wymagania różnych sfer (ekonomicznej, społecznej, kulturowej, prawnej i ochrony środowiska). Analizie poddano główne rodzaje zasobów, funkcje i znaczenie związane z ich wykorzystywaniem. Określono konsekwencje zmian w środowisku, a także możliwości rozwiązania i możliwe zagrożenia najbardziej aktualnych problemów. Najwięcej uwagi poświęcono najważniejszym składnikom środowiska – powietrzu, wodzie, klimatowi, krajobrazowi i problemom różnorodności biologicznej.
W publikacji akcentowane jest zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi – korzystanie z zasobów naturalnych przyniesie wiele korzyści obszarom wiejskim i ich mieszkańcom. Zostało tu opisane badanie oceniające stan zasobów naturalnych, środki zarządzania i wartość dla zrównoważonego rozwoju starostwa Žasliai, w rejonie Kaisziadorskim (Kaišiadoris). W opracowaniu wskazano i uzasadniono kierunki doskonalenia zarządzania zasobami naturalnymi, zgodnie z komponentami zrównoważonego rozwoju (ekonomicznym, ochrony środowiska i społeczno-socjalnym).
Czytaj więcej Następne

Ewa Jastrzębska, Paulina Legutko-Kobus

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 443-461

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.034.8018
Ekonomia współpracy (EW) to nasilający się współcześnie trend – stanowiący odpowiedź na szybki rozwój ICT. Artykuł stanowi próbę charakterystyki EW – jej genezy, defi nicji i kategoryzacji. Przeanalizowano w nim także dobre praktyki EW w Polsce.
Czytaj więcej Następne

Patrycja Brańka

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 463-475

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.035.8019
Uznane powszechnie w krajach Unii Europejskiej, w tym także w Polsce, terytorialne podejście do rozwoju rodzi konieczność kształtowania i wspierania struktur terytorialnych opartych na współpracy, zdolnych identyfikować własne zasoby, wytyczać i realizować wspólne cele. Istotną wydaje się także umiejętność zawiązywania różnego rodzaju form współpracy w zależności od pojawiających się możliwości, potrzeb czy też szans do wykorzystania. Z tego też powodu problem partycypacji społecznej także zyskuje na znaczeniu. W Polsce kwestia partycypacji społecznej, partnerstwa i współpracy od stosunkowo niedługiego czasu stanowi ważny element planowania rozwoju na wszystkich szczeblach administracji terytorialnej. Lokalne grupy działania stanowią element infrastruktury instytucjonalnej na obszarach wiejskich, którego głównym celem jest właśnie pobudzanie oddolnego podejścia do rozwoju, co w praktyce oznacza projektowanie działań na rzecz rozwoju terytorium w oparciu o jego zasoby z możliwie jak największym udziałem lokalnej społeczności. Celem opracowania była identyfikacja form i metod jej angażowania w działania na rzecz rozwoju obszaru, rozpoznanie tych grup, które najchętniej podejmują współpracę, oraz wskazanie barier, jakie ją ograniczają.
Partycypacja społeczna na obszarach wiejskich na przykładzie lokalnych grup działania w województwie małopolskim.
Czytaj więcej Następne

Adam Sulich

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 477-494

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.036.8020
Podstawowa teza niniejszego artykułu brzmi: oczekiwania płacowe przyszłych przedsiębiorców są najważniejszą determinantą ich zainteresowania edukacją przedsiębiorczą i następnie rozpoczęcia działalności gospodarczej. Głównym celem artykułu było przeanalizowanie oczekiwań płacowych przyszłych przedsiębiorców w porównaniu do oczekiwań i potrzeb pozostałych badanych w zakresie wynagrodzeń wobec pierwszego pracodawcy, a następnie sprawdzenie wpływu kształcenia w zakresie przedsiębiorczości na te oczekiwania. Zauważyć należy, że deklarowana intencja co do rozpoczęcia własnej działalności gospodarczej może ulec zmianie przez wybór innej ścieżki kariery. Dlatego edukacja w zakresie przedsiębiorczości może być również ważnym czynnikiem tego wyboru. W artykule przedstawiono wyniki badań ankietowych przeprowadzonych wśród studentów Politechniki Wrocławskiej w latach 2014 (N = 971), 2015 (N = 1241), 2016 (N = 1320) i 2017 (N = 1262). Tak szeroki zakres czasowy badań, w połączeniu z dużą grupą studentów i absolwentów, pozwala na bardzo bliskie spojrzenie na oczekiwania przyszłych przedsiębiorców wobec instytucji i wsparcia państwa. Jednak uzyskane wyniki są reprezentatywne jedynie dla badanej uczelni. Studenci i absolwenci Politechniki Wrocławskiej podejmują aktywność zawodową nie tylko jako cenieni pracownicy, lecz coraz częściej jako przedsiębiorcy. W obu przypadkach rzadko są w stanie dokładnie ocenić wartość swoich kwalifikacji. Zgodnie z przedstawionymi w artykule badaniami, przyszli przedsiębiorcy dążą osiągnięcia sukcesu finansowego, jako właściciele firm, ze względu na poczucie osobistych osiągnięć i stabilność finansową.
Czytaj więcej Następne

Stanisława Jung-Konstanty

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 495-509

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.037.8021
Szkoła jest specyficzną organizacją publiczną. Jej odmienność od innych organizacji polega między innymi na tym, że skupia ona szczególnych i różnorodnych interesariuszy: uczniów, rodziców oraz pracowników. Realizacja celów tak zbudowanej organizacji zależy w znacznym stopniu od dyrektora placówki oświatowej. Umiejętności koncepcyjne i społeczne osoby kierującej szkołą mają znaczny wpływ na kształtowanie się poprawnych relacji w zróżnicowanym środowisku. 
W artykule starano się zwrócić uwagę na potencjalnie dużą rolę rady rodziców w zarządzaniu szkołą publiczną. Podkreślono kompetencje rady, pokazując jednocześnie obszary współpracy z dyrektorem szkoły
Czytaj więcej Następne

Małgorzata Marzec

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 511-524

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.038.8022
Celem artykułu jest wskazanie znaczenie narzędzi rachunkowości wspomagających zarządzanie strategiczne w sektorze publicznym. W opracowaniu zwrócono uwagę na rosnącą rolę instrumentów rachunkowości zarządczej, które mogą być wykorzystywane do podejmowania decyzji strategicznych przez podmioty sektora finansów publicznych . Przeanalizowano znaczenie zarządzania strategicznego oraz dokonano charakterystyki rachunkowości zarządczej z punktu widzenia możliwości dostarczenia informacji niezbędnych w długoterminowym zarządzaniu organizacjami działającymi w sektorze publicznym. Rozwój zarządzania strategicznego jest warunkiem koniecznym do poprawy efektywności gospodarowania i realizacji zadań publicznych. Zarządzanie może być skuteczne tylko wtedy, gdy dysponuje odpowiednim zestawem użytecznych informacji. Jednym ze źródeł tej wiedzy może być system rachunkowości, szczególnie rachunkowości zarządczej. Niniejszy artykuł podejmuje próbę oceny wskazanej problematyki poprzez analizę literatury i dyskusję teoretyczną
Czytaj więcej Następne

Grzegorz Makowski

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 525-550

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.039.8023
Zamówienia publiczne to ogromna sfera aktywności różnego rodzaju instytucji publicznych (zamawiających) oraz przedsiębiorstw (wykonawców). Zamówienia publiczne to także specyficzny rynek, na którym ścierają się różne wartości i logiki działania – z jednej strony dążenie do zysku, z drugiej prymat oszczędności i dbałości o przysłowiowy „publiczny grosz”. Oczekuje się, że jak każdy rynek, tak też zamówienia publiczne będą działać według logiki otwartej i swobodnej konkurencji, co w rezultacie będzie się przekładać na racjonalne zachowania tak zamawiających, jak i wykonawców. Praktyka pokazuje jednak, że synkretyzm rynku zamówień jest jednocześnie źródłem jego problemów. Zamówienia publiczne nie tylko nie są wolne od korupcji i innych nadużyć, ale są wskazywane jako jeden z głównych obszarów ryzyka. Zagrożenie nieprawidłowościami na rynku zamówień publicznych możemy obserwować, identyfikując czynniki zakłócające jego podstawową cechę – konkurencyjność. Niniejszy tekst jest prezentacją możliwości zastosowania do pomiaru ryzyka korupcji tak zwanego wskaźnika „jednej oferty” (czyli sytuacji, w której w ramach procesu udzielania zamówienia publicznego, w konkurencyjnej, otwartej procedurze, pojawia się tylko jedna ważna oferta). Celem jest też pokazanie szerszego tła teoretycznego, na którym użycie takiego wskaźnika znajduje głębszy sens, oraz przykładów jego zastosowania.
Czytaj więcej Następne

Marcin Waszak

Zarządzanie Publiczne, Numer 4 (40), 2017, s. 551-566

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.17.040.8024
Artykuł poświęcony jest genezie i wdrażaniu słowackiej ustawy o ochronie pracowników zgłaszających nieprawidłowości przyjętej w 2014 roku oraz praktyce jej stosowania. Autor analizuje postawy słowackiego społeczeństwa wobec zgłaszania korupcji i ich ewolucję na przestrzeni ostatnich czterech lat. Przedstawione zostały też istotne, z perspektywy sygnalistów, ustawowe gwarancje ochrony przed odwetem.
Czytaj więcej Następne