W artykule poruszono problematykę rozwoju turystyki medycznej w Polsce, w szczególności czynników determinujących ten rozwój. Jest to forma turystyki coraz bardziej popularna nie tylko w Polsce, ale także w innych krajach świata. Artykuł stanowi analizę perspektyw rozwoju organizacji medycznych oferujących leczenie w ramach turystyki medycznej w Polsce. W pracy założono, że rozwój tej gałęzi turystyki pociąga za sobą inwestycje i innowacje również w obszarze usług medycznych i medycyny. Metodą przyjętą w artykule jest analiza porównawcza danych zastanych dotyczących cen operacji i zabiegów medycznych w Polsce, Niemczech, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii. Celem artykułu jest przedstawienie czynników rozwoju polskiej turystyki medycznej. 

Celem tego artykułu jest ocena znaczenia opłat i opłat pobieranych od użytkowników jako źródła dochodów dla finansów samorządowych oraz czynników wpływających na wielkość tych dochodów. W celu przeprowadzenia badań przyjęto, że wielkość przychodów z opłat i opłat za usługi od decentralizacji fiskalnej pozytywnie wpływa na wydatki publiczne i zależy od zamożności społeczeństwa. Zaprojektowano dwa modele: dla całego sektora publicznego oraz dla władz regionalnych i lokalnych. Przy użyciu panelu dwudziestu sześciu wybranych krajów OECD w latach 1995–2016 udowodniono, że decentralizacja jest istotnym czynnikiem tylko w przypadku opłat i opłat za użytkowanie w całym sektorze publicznym, ale nie jest znacząca w modelu zdecentralizowanym. Zgodnie z oczekiwaniami opłaty i obciążenia użytkowników pozytywnie zależą od wielkości wydatków w obu modelach i dodatkowo negatywnie zależą od obciążeń podatkowych. 

Organizacje, które finansowane są ze źródeł zewnętrznych, odczuwają silną presję wynikającą z jednej strony ze zwiększania ich rozliczalności (accountability) ze efekty realizowanych przez nie działań, z drugiej – z dążenia do pogłębiania procesów organizacyjnego uczenia się. Pokutuje przekonanie, że napięcia i niezbędne kompromisy między nimi są nieuniknione. Tym niemniej, niniejszy artykuł ma na celu ukazanie, że taki sposób myślenia nie do końca jest uprawniony. Na podstawie przeglądu, jak pojęcie rozliczalności (accountability) oraz organizacyjnego uczenia się jest definiowane, a także biorąc pod uwagę najnowsze postępy w teorii i praktyce ewaluacyjnej, artykuł bada sposoby, które pozwalają pogodzić mechanizmy rozliczalności i procesy uczenia się w jednym przedsięwzięciu ewaluacyjnym. Łączy on różne typy rozliczalności z różnymi typami (pętlami) uczenia się. W konkluzji sformułowany został postulat, iż w dzisiejszym złożonym i dynamicznym środowisku, obfitującym w wiele nieoczekiwanych zwrotów akcji, u których podstaw leży wiele zmiennych, niezbędne jest szersze ujęcie rozliczalności pozwalające na wyższy poziom organizacyjnego uczenia się. Jest to szczególnie istotne w odniesieniu do innowacyjnych interwencji publicznych, ukierunkowanych na rozwiązywanie wielowymiarowych problemów społecznych takich jak rozwój zrównoważony czy zwalczanie ubóstwa. 

Celem niniejszego artykułu była analiza i ocena problemów związanych z zarządzaniem zasobami funduszu leśnego przeznaczonymi na realizację zadań określonych w ustawie o lasach. Badanie oparto na analizie danych wtórnych zebranych przez Dyrekcję Generalną Lasów Państwowych, oficjalnych danych statystycznych, informacji pokontrolnej Najwyższej Izby Kontroli oraz literaturze obejmującej obszar badań. Wyniki badań przeprowadzonych na podstawie danych z lat 2011–2017 wykazały, że w analizowanym okresie sytuacja finansowa funduszu leśnego była korzystna, powodując znaczne nadwyżki finansowe. Dominującym kierunkiem wydatkowania środków było wyrównanie niedoboru środków w nadleśnictwach generujących straty. Jednakże zasoby finansowe powinny być wykorzystywane w większym stopniu, a metoda podziału dotacji z funduszu leśnego powinna motywować jednostki organizacyjne Lasów Państwowych do maksymalizacji efektów ekonomicznych ich działalności przy jednoczesnym zachowaniu funkcji pozaprodukcyjnych. 

Celem artykułu jest analiza zjawiska głosów nieważnych w wyborach do sejmików województw w 2014 roku, przeprowadzona na podstawie badania kart wyborczych w Archiwum Państwowym w Kielcach. Badania te podjęto w ramach projektu badawczego pt. „Masz Głos, Masz Wybór”, zrealizowanego przez Fundację im. Stefana Batorego we współpracy z Krajowym Biurem Wyborczym, Państwową Komisją Wyborczą oraz Naczelną Dyrekcją Archiwów Państwowych. Analizą objęto dwadzieścia dziewięć obwodów wyborczych, na które złożyły się: dziesięć obwodów wyborczych z województwa małopolskiego, siedem z województwa lubelskiego, sześć z województwa podkarpackiego i sześć z województwa świętokrzyskiego. Oprócz wskazania przyczyn występowania głosów nieważnych w wyborach do sejmików województw dokonano szczegółowej klasyfikacji tychże głosów z ich podziałem na głosy z nadmiarowymi znakami „x”, głosy puste, głosy stanowiące inny znak niż „x”, głosy z wieloma znakami „x” i przekreśleniami, głosy protestu i tak zwane głosy różne. Na tej podstawie dokonano charakterystyki zróżnicowania terytorialnego tych głosów.