FAQ
logotypu Uniwersytetu Jagiellońskiego
PL | EN

Ustawienia prywatności (cookies)

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Aby uzyskać więcej informacji i spersonalizować swoje preferencje, kliknij „Ustawienia”. W każdej chwili możesz zmienić swoje preferencje, a także cofnąć zgodę na używanie plików cookie na poniższej stronie.
Polityka prywatności (link otworzy się w nowym oknie)
* z wyjątkiem niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania strony oraz realizacji obowiązków prawnych administratora
Przesuwając suwak w prawo aktywujesz konkretną zgodę. Przesuwając suwak w lewo wyłączasz taką zgodę.

Numer 3 (31)

2015 Następne

Data publikacji: 28.11.2015

Licencja: Żadna

Redakcja

Redaktor zeszytu Ewa Bogacz-Wojtanowska

Sekretarz redakcji Joanna Kołodziejczyk

Redaktor naczelny Aleksander Noworól

Zawartość numeru

Jerzy Szczupaczyński

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (31), 2015, s. 223-235

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.15.018.4327
Celem artykułu jest prezentacja teoretycznych argumentów, które wspierają tezę, że kodeksy etyczne mogą być skutecznym narzędziem zarządzania przez wartości w sferze publicznej. Punktem wyjścia jest prezentacja założeń dwóch koncepcji należących do tzw. humanistycznego nurtu zarządzania publicznego: New Public Administration i New Public Service. Obie koncepcje formułują postulat rewaloryzacji etycznych podstaw zarządzania publicznego.
Czytaj więcej Następne

Barbara Kożuch, Katarzyna Sienkiewicz-Małyjurek

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (31), 2015, s. 237-253

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.15.018.4328
Zarządzanie bezpieczeństwem publicznym jest procesem społecznym, ukierunkowanym na zapewnienie optymalnego poziomu bezpieczeństwa na określonym terenie administracyjnym. Jego zakres rozciąga się od polityki społecznej, poprzez politykę regionalną, politykę kryminalną, aż do zarządzania kryzysowego. Proces ten jest współtworzony przez podmioty działające na danym obszarze administracyjnym w ramach istniejących możliwości i ograniczeń oraz przy uwzględnieniu dynamiki zmian otoczenia. Jednakże w literaturze przedmiotu podkreśla się, że w praktyce współpraca organizacji publicznych jest niewystarczająca. Ponadto brakuje podejścia procesowego, co może prowadzić do problemów w koordynacji oraz dublowania działań. W związku z powyższym w niniejszym artykule podjęto próbę identyfikacji i charakterystyki procesów współpracy realizowanych w zarządzaniu bezpieczeństwem publicznym.
Czytaj więcej Następne

Dorota Jendza

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (31), 2015, s. 255-263

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.15.018.4329
Każdą organizację, w tym jednostki inspekcyjne nadzorujące bezpieczeństwo żywności, można poznawać z punktu widzenia formalnego i nieformalnego. W przypadku jednostek inspekcyjnych działalność ich jest bardzo sformalizowana, dotyczy to między innymi struktury organizacyjnej, zakresów nadzoru, współpracy, wykonywania zadań. Celem dotychczas realizowanych badań związanych z funkcjonowaniem tych jednostek było poznanie właśnie aspektu formalnego, ale nie mniej istotna od aspektu formalnego jest strona nieformalna organizacji, mająca wpływ na zachowanie członków organizacji w ich codziennych praktykach. Istnieją duże rozbieżności między tym, co jest opisane w aktach prawnych, a tym, co jest realizowane i w jaki sposób przez ludzi pracujących i wykonujących codzienne zadania. Te nieformalne aspekty działalności organizacji mogą być, a nawet są przeszkodą w realizacji sformalizowanych działań.
W artykule opisano przykładowe dwie bariery nieformalne utrudniające współpracę jednostek urzędowej kontroli żywności. Pierwsza zdefiniowana kategoria to „my i oni”, która opisuje, w jaki sposób jednostki postrzegają siebie, i która jest jedną z najbardziej istotnych przeszkód rzeczywistej współpracy.
Druga kategoria o nazwie „upolitycznione hierarchiczne księstwa” opisuje wpływ polityki i hierarchii na powstawanie niewidocznych granic, utrudniających lub też uniemożliwiających dialog w organizacji.
Czytaj więcej Następne

Paweł Romaniuk

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (31), 2015, s. 265-281

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.15.018.4330
Jednostki samorządu terytorialnego (JST) w Polsce odpowiadają za realizację różnorodnych zadań, które najczęściej są związane z zaspokajaniem podstawowych potrzeb społeczności lokalnych. Ponadto samorządy terytorialne odpowiadają za realizację procesów obejmujących rozwój lokalny oraz regionalny. Realizacja wskazanych zadań w dużej mierze jest jednak uwarunkowana możliwościami finansowymi, którymi dysponują poszczególne jednostki samorządowe. W sytuacji, kiedy wydatki bieżące pochłaniają większą część środków budżetowych, działalność inwestycyjna samorządów pozostaje bardzo ograniczona.
W takim wypadku dość ciekawym rozwiązaniem dla wzmacniania samorządowej polityki inwestycyjnej staje się korzystanie z formuły partnerstwa publiczno-prywatnego. Współczesne partnerstwo publiczno-prywatne (PPP) jest formą długotrwałej, opartej na zasadzie wzajemnego zaufania – współpracy w zarządzaniu sektora publicznego z sektorem prywatnym. Cel takiej współpracy to najczęściej świadczenie usług, których głównym przedmiotem jest realizacja zadania publicznego z jednoczesną korzyścią dla sektora prywatnego. Idea partnerstwa publiczno-prywatnego zmierza do osiągnięcia wzajemnych korzyści. Z jednej strony skupia się na realizacji kluczowych zadań publicznych, z drugiej natomiast strony – na osiągnięciu celów komercyjnych.
Czytaj więcej Następne

Katarzyna Wojdyła, Mateusz Ciepielewski

Zarządzanie Publiczne, Numer 3 (31), 2015, s. 299-311

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.15.018.4332
Partycypacja to proces niezwykle ważny w kontekście państwa demokratycznego. Podstawą demokracji jest bowiem uczestnictwo obywateli w sprawowaniu władzy i podejmowaniu najważniejszych dla społeczeństwa decyzji. Celem niniejszej pracy jest identyfikacja poziomu zaangażowania mieszkańców gmin i miast województwa małopolskiego w proces podejmowania decyzji poprzez referendum lokalne.
W artykule zostały zaprezentowane podstawowe definicje referendum oraz opisano jego typy ze względu na rodzaj klasyfikacji. W dalszej części tekstu przedstawiono pojęcie partycypacji, jego odmiany oraz odniesienie ich do pojęcia partycypacji referendalnej. Na podstawie danych dotyczących frekwencji referendalnej dokonano identyfikacji uczestnictwa mieszkańców województwa w tej instytucji demokracji bezpośredniej.
Czytaj więcej Następne