Muzea coraz częściej analizowane są z różnych perspektyw, uwzględniających wielość pełnionych przez nie funkcji. Największe zainteresowanie widać w odniesieniu do aktywności kulturalnych, społecznych bądź turystycznych. Niemniej jednak aktywności edukacyjne, kierowane do dzieci i młodzieży uczęszczających do szkół, również mają znaczenie. Wśród wielofunkcyjności i zróżnicowania form współpracy mniej uwagi poświęca się współpracy w ramach działalności naukowej, która łączy się z podstawowymi zadaniami muzeów: gromadzeniem i badaniem. Celem artykułu jest rozpoznanie znaczenia współpracy podejmowanej przez muzea w ramach działalności naukowej. Został on doprecyzowany przez dwa pytania badawcze: 1. Jakie podmioty angażują się we współpracę o charakterze naukowym? 2. W jaki sposób współtworzone są efekty działalności naukowej? W ramach zastosowanego podejścia jakościowego zastosowano wielokrotne studium przypadku. Przeprowadzone zostały wywiady częściowo ustrukturyzowane, obserwacje oraz analiza treści z mediów społecznościowych. Chociaż stopień, w jakim zwraca się uwagę na działalność naukową, zależy od specyfiki danej instytucji, to jest to aktywność mająca znaczenie z perspektywy podstawowych zadań realizowanych przez muzea. Działalność naukowa przyczynia się do łączenia i utrzymywania kontaktów między podobnymi organizacjami, ale otwiera również na nowe relacje. Poza wymiarem stricte naukowym korzyści mogą odczuwać także podmioty mniej zaangażowane w konkretne projekty. Badania terenowe i konferencje, szczególnie widoczne elementy działalności naukowej, mają w sobie również wymiar współtworzenia.

Badacze od lat 30. XX wieku analizują kwestię zaspokajania potrzeb psychicznych w miejscu pracy. Teorię autodeterminacji (SDT), która pojawiła się w latach 80., wyróżnia spośród innych koncepcji unikalne ujęcie podstawowych potrzeb psychicznych jako (1) wrodzonych i (2) promujących wzrost psychiczny, internalizację i dobrostan. Umożliwienie zaspokojenia podstawowych potrzeb psychicznych w pracy jest kluczowe dla przejawiania przez pracowników autonomicznej motywacji do pracy, pozytywnych postaw oraz korzystnych dla organizacji zachowań. Ponadto, jest ono kluczowe dla ich dobrostanu, podczas gdy frustracja podstawowych potrzeb psychicznych w pracy wiąże się dla pracowników z wyższym poziomem niepewności zatrudnienia, angażowaniem się w nieproduktywne zachowania w miejscu pracy oraz wyższym stresem związanym z pracą, co z kolei koreluje z wyższym poziomem objawów somatycznych, wyczerpania emocjonalnego oraz nieobecności w pracy ze względu na chorobę. Dlatego kluczowy jest pomiar zaspokojenia i frustracji podstawowych potrzeb psychicznych w pracy oraz dostosowywanie systemu zarządzania w celu poprawy tych wskaźników. Celem niniejszego badania jest dokonanie przeglądu narzędzi badawczych używanych do pomiaru zadowolenia i frustracji podstawowych potrzeb psychicznych w miejscu pracy w ramach SDT. Aby osiągnąć ten cel, przeprowadzono przegląd literatury naukowej dostępnej w bazach EBSCOhost: APA PsycInfo, APA PsycArticles na słowa kluczowe „podstawowe potrzeby psychiczne” ORAZ „teoria samodeterminacji” ORAZ „skala”, a także przegląd narzędzi badawczych dostępnych na stronie internetowej Centrum Teorii Samodeterminacji. Zgromadzoną kolekcję uzupełniono przy użyciu metody kuli śnieżnej. W efekcie ustalono kompleksowy i aktualny przegląd narzędzi służących do pomiaru zadowolenia (i frustracji) podstawowych potrzeb psychologicznych w miejscu pracy w ramach SDT.

Postawy i ruchy antynaukowe przyciągają coraz większą uwagę badaczy w ostatnich latach, zwłaszcza w czasie pandemii. Postawy antynaukowe można zdefiniować jako odrzucanie ustalonych i empirycznie potwierdzonych faktów naukowych z powodów, które nie są naukowo uzasadnione. Wcześniejsze badania w psychologii społecznej wykazały systematycznie, że zjawisko to można znacznie lepiej przewidzieć na podstawie zmiennych ideologicznych i światopoglądowych niż na podstawie poziomu wykształcenia. Celem badań było przeanalizowanie roli religijności, orientacji politycznej (konserwatyzmu) oraz indywidualnych preferencji wartości jako predyktorów czterech różnych postaw wobec nauki, tj. denializmu zmian klimatycznych, sceptycyzmu wobec szczepień, antyewolucjonizmu i ogólnej pozytywnej wiary w naukę. Badanie przeprowadzono w paradygmacie ilościowym. Zastosowano hierarchiczną analizę regresji do sprawdzenia mocy predykcyjnej każdej zmiennej niezależnej. Dla każdej zmiennej zależnej przeprowadzono trójstopniową analizę regresji, dodając wiek w kroku 1, religijność i konserwatyzm w kroku 2 oraz preferencje wartości w kroku 3. Najsilniej pozytywnie skorelowane ze sobą były religijność, konserwatyzm, antyewolucjonizm i preferencja Tradycji. Najsilniejsze negatywne korelacje zaobserwowano między preferencją Uniwersalizmu i Władzy oraz między wiarą w naukę a antyewolucjonizmem. Konserwatyzm był pozytywnym predyktorem zaprzeczania zmianom klimatycznym, a preferencja Uniwersalizmu jego negatywnym predyktorem. Analiza regresji sceptycyzmu wobec szczepionek nie wykazała znaczących wyników. Na antyewolucjonizm wpływ miały religijność i konserwatyzm, a także niższa preferencja Bezpieczeństwa, Konformizmu i Uniwersalizmu. Wiara w naukę była pozytywnie związana z preferencją Bezpieczeństwa oraz negatywnie z religijnością i preferencją Tradycji.