FAQ
T_LOGIN Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta?

T_REGISTER Zarejestruj się

Prace Geograficzne

logo Uniwersytetu Jagiellońskiego

Wyniki wyszukiwania

wyszukiwarka prosta

szukaj np. “cognitive architectures” AND 1993-200 NOT Urban
wyszukiwanie zaawansowane
np. 1234-6789
np. 10.4467/16890027AP.16.022.6009
np. Uniwersytet Jagielloński

Zeszyt 147

Udostępnij udostępnij __T_ARROW_DOWN

2016 Następne

Data publikacji: 17.01.2017

Licencja: Żadna

Redakcja

Redaktorzy zeszytu Jolanta Święchowicz i Robert Twardosz

Sekretarz redakcji dr hab., prof. UJ Grzegorz Micek

Redaktor naczelny Jolanta Święchowicz

Zawartość numeru

Marcin Winowski, Mikołaj Majewski

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 7-23

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.019.6081
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Andrzej Kostrzewski, Jacek Tylkowski, Mariusz Samołyk

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 25-46

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.020.6082
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Marek Marciniak, Łukasz Chudziak

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 47-65

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.021.6083
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Witold Bochenek

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 67-80

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.022.6084
Artykuł zawiera analizę długości i dat początków termicznych pór roku, wyróżnionych na podstawie średniej dobowej temperatury powietrza na Stacji Badawczej IGiPZ PAN w Szymbarku w okresie 46 lat obserwacji ( 1968 – 2013 ). Do wyróżnienia dat początku termicznych pór roku posłużono się metodą zaproponowaną przez Makowca ( 1983 ), z podziałem roku na osiem termicznych pór, z progowymi wartościami temperatury : 0, 5, 10 i 15 °C. Klasyfikacja Makowca oparta jest na rosnących lub malejących kumulowanych szeregach temperatury powietrza, pomniejszonej o progową wartość temperatury dla danej pory roku. Wyznaczenie dat początku umożliwiło obliczenie długości pór roku. Analiza w okresie wieloletnim dotyczyła tendencji długości i przesuwania się w czasie daty początku danej pory roku. Położenie stacji meteorologicznej pozwala na rozszerzenie obszaru interpretacji wyników na pogranicze Beskidu Niskiego i Pogórza Karpackiego. Stwierdzono dużą zmienność dat początku i długości pór roku. Tendencje długości i dat początku są różnokierunkowe. Najdłuższą porą roku jest lato ( 89 dni ), które rozpoczyna się coraz wcześniej i trwa coraz dłużej. Wzrost długości dotyczy również przedwiośnia i jesieni. W okresie wielolecia obserwuje się coraz krótsze zimy i wiosny.
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Zbigniew Caputa

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 81-97

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.023.6085
W artykule przedstawiono zróżnicowanie dopływu całkowitego promieniowania słonecznego ( K↓ ) do południowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej w latach 2008 – 2014. Strumień K↓ był mierzony przy pomocy pyranometrów CM3 ( 305 – 2800 nm ) Kipp & Zonen na dwóch odmiennych formach: nieosłonięte miejsce na wierzchowinie w Lepiance Czajowskiej oraz na dnie głęboko wciętej doliny Prądnika o charakterze kanionu. Stwierdzono silne zróżnicowanie warunków insolacyjnych ze względu na urozmaiconą krasową rzeźbę terenu i wynikające z tego zasłonięcie horyzontu. Do dna doliny Prądnika dopływało średnio o 16 % mniej całkowitego promieniowania niż do otwartej przestrzeni na wierzchowinie. Różnicę w dostawie promieniowania K↓ przedstawiono w godzinnych, dziennych, miesięcznych, sezonowych i rocznych sumach. Średnia dzienna suma K↓ wyniosła 10,8 MJ · m–2 na wierzchowinie i 9,1 MJ · m–2 na dnie doliny w analizowanym okresie. Analogicznie do wymienionych form terenowych średnia roczna suma K↓ wynosiła 3955 MJ · m–2 i 3312 MJ · m–2.
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Krzysztof Jarzyna

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 99-118

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.024.6086
Celem pracy było określenie liczby dni gorących i upalnych, dni bardzo mroźnych oraz fal upałów i fal mrozów, które występowały w Górach Świętokrzyskich w okresie 1981 – 2013.Wykorzystano wartości temperatury maksymalnej i minimalnej z trzech stacji meteorologicznych IMGW-PIB : Kielce-Suków, Bodzentyn i Święty Krzyż. W ostatnim 35-leciu w obszarze badań wystąpiło 17 fal upałów i 12 fal mrozów. Liczba dni upalnych i fal upałów na wierzchowinach Gór Świętokrzyskich ( stacja meteorologiczna Święty Krzyż ) była 2 – 5 razy mniejsza niż w dolinach. Wyraźny jest też wzrost częstości ich występowania w dziesięcioleciu 2001 – 2010 w porównaniu z końcem poprzedniego stulecia. Nie stwierdzono tendencji zmian liczby dni bardzo mroźnych i fal mrozów w badanym wieloleciu. W pracy zaproponowano wskaźniki : WSNC i WSNZ jako narzędzia oceny intensywności fal upałów i fal mrozów.
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Marta Borowska-Stefańska

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 119-144

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.025.6087
Celem artykułu jest krytyczna ocena wykorzystywanych w Polsce metod oceny ryzyka powodziowego i porównanie wyników uzyskanych na ich podstawie. Analiza dotyczyła 21 gmin, które w dokumencie stworzonym w Wydziale Bezpieczeństwa i Zarządzania Kryzysowego Urzędu Wojewódzkiego w Łodzi zostały wskazane jako te, w których szkody związane z powodziami są najwyższe. Zgodnie z Dyrektywą Powodziową ( 2007 ) ryzyko powodziowe oznacza „kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i związanych z nią potencjalnych negatywnych konsekwencji dla zdrowia ludzkiego, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej” ( Dyrektywa Powodziowa 2007, art. 2 pkt 2 ). W artykule wykorzystano metodologię zastosowaną w Planie operacyjnym ochrony przed powodzią dla województwa łódzkiego ( 2013 ), planach zarządzania ryzykiem powodziowym ( 2015 ), a ich wyniki zestawiono z propozycją autorską. Stwierdzono, że największe rozbieżności w zakresie poziomu ryzyka powodziowego dotyczą pięciu gmin : Uniejowa, Działoszyna, Warty, Gidli oraz Sulejowa. Jest to związane z odmiennym podejściem do zagadnień ryzyka powodziowego. Niestety wciąż brakuje niezawodnej metody jego oceny, co znacząco ułatwiłoby prowadzenie odpowiedniej polityki w zakresie ochrony przeciwpowodziowej.
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Robert Szmytkie

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 145-168

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.026.6088
Głównym celem artykułu była analiza przyczyn i ocena potencjalnych skutków dezintegracji zlepieńców miejsko-wiejskich ( miast o statusie gmin miejskich o dualnej, miejsko- wiejskiej strukturze przestrzennej ). W latach 2008 – 2016 doszło do zmiany statusu czterech gmin miejskich na gminy miejsko-wiejskie ( Szczawnica w 2008 r., Czarna Woda w 2014 r., Władysławowo w 2015 r. i Pieszyce w 2016 r. ). Ponadto w 2016 r. zapadła decyzja o zmianie statusu gminy miejskiej Jastarnia. Wiązało się to m.in. z wyłączeniem z granic wymienionych miast ( siedzib gmin ) 17 sołectw. W uzasadnieniach do rozporządzeń Rady Ministrów w sprawie zmiany statusu gmin miejskich i ustalenia granic miast jako przesłanki przemawiające za odłączeniem osiedli wiejskich ( sołectw miejskich ) wskazywane były korzyści finansowe oraz czynniki funkcjonalne, strukturalno-przestrzenne i społeczne. W najbliższych latach procesy dezintegracji najbardziej prawdopodobne wydają się w przypadku miast, w granicach których funkcjonują sołectwa miejskie, a w mniejszym stopniu także innych miast, obejmujących w swych granicach izolowane osiedla o wiejskim charakterze. W przypadku gmin miejskich wyodrębnienie sołectw może być przeprowadzone na trzy sposoby : przez zmianę statusu gminy miejskiej na gminę miejsko-wiejską, w wyniku podziału gminy miejskiej na dwie gminy ( miejską i wiejską ) oraz przez wcielenie sołectw miejskich do istniejących gmin wiejskich.
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Mirosław Wójtowicz, Katarzyna Dembicz

Prace Geograficzne, Zeszyt 147, 2016, s. 169-196

https://doi.org/10.4467/20833113PG.16.027.6089
W artykule przestawiono genezę procesu starzenia się ludności Kuby oraz wpływ, jaki wywarły na niego czynniki demograficzne i społeczno-ekonomiczne. Głównym celem badań było określenie dynamiki oraz regionalnych różnic w starzeniu się kubańskiego społeczeństwa w oparciu o wartości wskaźnika starzenia się demograficznego ( WSD ) i wskaźnika starzenia się ekonomicznego ludności ( WSE ). Stwierdzono, że proces starzenia się wykazuje umiarkowane zróżnicowanie zarówno w wymiarze miejsko-wiejskim, jak i w układzie regionalnym. Starzenie się społeczeństwa postępuje w całym kraju, a jego najszybsze tempo zanotowano w najbardziej peryferyjnych prowincjach. Jednakże różnice przestrzenne w poziomie starzenia się ludności mogą się zasadniczo zmienić w nadchodzących latach w wyniku wewnętrznych regulacji dotyczących mobilności ludności oraz nowych inwestycji. W rezultacie różnice przestrzenne mogą wzrosnąć, prowadząc równocześnie do zmian przestrzennego rozkładu procesu starzenia się ludności.
Pobierz PDF PDF
Czytaj więcej Następne

Pliki do pobrania

Pobierz PDF Spis treści PDF Pobierz PDF Strona redakcyjna PDF Pobierz PDF Wydawnictwa IGiGPUJ PDF