Miasta rozwijaja sie niezwykle szybko i już wykorzystuja 75% zasobów Ziemi. Ich powierzchnia zwieksza sie dużo wolniej niż gestosc zaludnienia, co oznacza, _e na coraz mniejszym obszarze mieszka coraz wiecej ludzi, którzy nie produkuja, ale potrzebuja żywnosci. W reakcji na potencjalne sytuacje kryzysowe i koniecznosc zapewnienia bezpieczenstwa żywnosciowego mieszkańcom, nie- które z najwiekszych metropolii swiata opracowuja strategie żywnosciowe uwzgledniajace produkcje żywnosci w miescie. W wielu krajach wdrażane sa różne rozwiazania pozwalajace realizowac idee energetycznej i żywnosciowej samowystarczalnosci miast. Realizowane sa miejskie farmy pionowe. Powstaja też teoretyczne projekty samowystarczalnych inteligentnych miast, które spełniaja warunki okreslone przez definicje współczesnych farm pionowych. Przybieraja one forme zwartych struktur, pojedynczych farm: inteligentnych eco-miast oraz inteligentnych eco-miast utworzonych z kilku farm pionowych.o-cities made up of several vertical farms.

Obecnie w niemal każdej dziedzinie życia zauważyć można znaczący wzrost znaczenia technologii. Rozwój ten jest konieczny i niesie za sobą wiele korzystnych zmian również w funkcjonowaniu nowoczesnego miasta, które w myśl współczesnych trendów ma stać się „SMART CITY”.

Słownikowa definicja słowa „smart”wskazuje jego znaczenia jako „inteligentny, mądry”, co oznacza że „smart city” jest nie tylko inteligentne dzięki rozwiązaniom m.in. teleinformatycznym wspomagającym jego codzienne funkcjonowanie, ale także mądre mądrością korzystającą z dotychczasowych doświadczeń i odpowiadającą na nietechnologiczne potrzeby mieszkańców miast.

Traktując współczesne technologie jako swoistą „nakładkę” na istniejącą lub projektowaną tkankę urbanistyczną należy pamiętać, że nowo projektowane obszary muszą być również „smart” swoją strukturą i programem tworzącym wysokiej jakości podbudowę pod miasto przyszłości.

Systemy zarządzania budynkiem to część tematyki związanej z inteligentnymi domami, to zautomatyzowanie budynku polegające na połączeniu 3 komponentów: sensorów, urządzeń wykonawczych i jednostek obliczeniowych. Algorytmy sztucznej inteligencji będą mogły w przyszłości na bazie naszych zachowań oraz informacji z sensorów przewidzieć nasze potrzeby i samodzielnie określić działania niezbędne do ich realizacji.

To właśnie jest przejawem sztucznej inteligencji. Rozwijające się na coraz większą skalę algorytmy sztucznej inteligencji w ob­szarach związanych z przewidywaniem potrzeb i zachowań wskazują na taką właśnie drogę rozwoju również dla SZB. Sprzyjać temu będzie również możliwość porozumiewania się głosem z automatyka budynków, jako naturalna formą komunikacji z użytkownikiem. Powyższe obserwacje można przenieść na pole badań nad zachowaniami ludzkimi. Przewidywane jest bardzo przychylne przyjęcie sztucznej inteligencji w zastosowaniach komercyjnych. Konsekwencją tak rozumianej ewolucji jest spekulacja co do terminu kiedy myślenie abstrakcyjne będzie również w zasięgu sztucznej inteligencji.

W obliczu globalizacji istnieje ustawiczna konieczność poszukiwania nowych podejść do kształtowania miasta, z uwzględnieniem przemian społeczno-ekonomicznych. Ciągła uwaga miast powinna dotyczyć przedsięwzieć zorientowanych na poprawę jakości przestrzeni miejskiej, również na zwiększenie jej atrakcyjności. Miasta atrakcyjne promują mieszkańcom nową jakość życia, kreują pozytywny wizerunek miasta, które to cechy mogą stać się motorem jego rozwoju. Przyspieszają również dopływ współczesnych czynników rozwoju: kapitału finansowego, innowacji, kreatywnych ludzi i technologii. Wprowadzenie nowych kreatywnych funkcji w przestrzeni miejskiej, powoduje nie tylko wzrost jej jakości, ale i wzrost wartości, które mają wpływ na człowieka użytkownika tej przestrzeni. Miejsca stają sie atrakcyjne i unikatowe poprzez zwiększenie walorów użytkowych, społecznych, kulturowych ekonomicznych. Jako przykład takiego miejsca może posłużyć Millenium Park w Chicago.

Autorka przyjmuje tezę, że forma urbanistyczna stanowi kluczowy element w adaptacji istniejących miast w kierunku Smart City, jak i w tworzeniu nowych zespołów urbanistycznych. Artykuł ma na celu zaprezentowanie relacji pomiędzy formą urbanistyczną a ideą Smart City na przykładzie dwóch miast Europejskich z różnych regionów: miasta Europy Północnej – Oslo i Środkowej – Wiednia. Celem pracy jest wykazanie, że idea Smart City powinna być traktowana holistycznie w kontekście urbanistyczno-architektonicznym i wychodzić poza ramy charakterystycznego dla Europy podejścia do miast Smart City, osadzającego się na propagowaniu proekologicznego podejścia do architektury i urbanistyki, głównie dotyczącego zrównoważonego transportu i inwestycji w efektywność energetyczną. Elementem, który powinien być zaakcentowany w transformacji danego miasta w Smart City jest rola urbanistyki, środków planistycznych i planistów. Artykuł stanowi podsumowanie programu badawczego pt. Analiza wraz z oceną relacji pomiędzy ideą Smart City a budową formy urbanistycznej miasta na przykładzie Oslo i Wiednia.

Idea smart city to idea przestrzeni miejskiej zarządzanej sprawnie i przy pomocy najnowszych „inteligentnych” technologii. Technologii, które ułatwiając życie ich użytkownikom, powodują jednocześnie marginalizacje dużych grup społeczeństwa – odbierając miejsca pracy i źródła utrzymania; tworząc wirtualne, żyjące w światach równoległych i nie komunikujące się ze sobą wspólnoty; ograniczając dostęp do niektórych usług i aktywności tym, którzy z różnych powodów nie nadążają za postępem. W ten sposób przestrzeń miejska staje się łatwiejsza w zarządzaniu i bardziej zamknięta w sensie społecznym. Artykuł jest próbą zmierzenia się z wyzwaniami technologii przeciwstawionej, czy może jedynie uzupełniającej, działania lokalnych społeczności skierowane na tworzenie przestrzeni miejskich budujących wspólnotę i bardziej humanistyczne przestrzenie życia.

Dzięki wielu korzyściom płynącym z wdrażania najnowszych technologii informatycznych do architektury i budownictwa BIM nieuchronnie staje się standardem nowoczesnego projektowania. Technologia BIM dotyczy również etapu inwentaryzacji budynków.

Kolejność prac przy inwentaryzacji w standardzie BIM na podstawie skanowania laserowego jest następująca: Pierwszą czyn­nością są pomiary tachimetryczne. Następnie w wyniku skanowania laserowego uzyskujemy tzw. chmury punktów, z których generowane są tzw. ortofotoplany. Na ich podstawie budowany jest wirtualny model budynku. Po naniesieniu wymiarowania i opisów z modelu 3D (4D+5D) można wygenerować rzuty, przekroje i elewacje oraz różnego typu zestawienia.

Romantyzm i fascynacja górami zapoczątkowała popularność Zakopanego, jako ośrodka turystycznego. Kultura Podhala, jego architektura i sztuka użytkowa stały się rozpoznawalnymi symbolami regionu, stanowiąc o niezwykłej skali zainteresowania Zakopanem i wpływając na jego rozwój urbanistyczny. Wizytówkowa ulica miasta, Krupówki, w przeszłości pełniąca bardziej formę modnego deptaku, po transformacji w latach 90, nabrała komercyjnego charakteru. W ciągu ulicy pojawiły się wielkoformatowe reklamy, punkty handlu z ręki do ręki, szyldy i plakaty oraz elementy małej architektury, często o niskiej wartości estetycznej i zupełnie niezwiązanych z estetyką otocznia urbanistycznego. Po fali krytyki tego stanu rzeczy, która przetoczyła się przez media, w roku 2016 miasto wprowadziło obszar Parku Kulturowego dla Krupówek i przylegających ulic, którego głównym zadaniem jest ochrona lokalnych wartości regionalnych, a także poprawa jakości przestrzennej głównej ulicy Zakopanego. Celem artykułu jest identyfikacja i analiza typowych elementów architektury regionalnej Krupówek oraz przygotowanie wytycznych dla dalszej ochrony regionalnych wartości architektonicznych. Artykuł prezentuje także rezultaty przekształceń przestrzeni ulicy zgodnie z wytycznymi opracowanymi dla Parku Kulturowego.

Niniejszy artykuł dotyczy tematyki funkcjonowania nowoczesnych metropolii jak np. Smart Dubaj, w następstwie postępu cywilizacyjnego dokonującego się aktualnie w oparciu o najnowsze rozwiązania techniczne wspierane przez elektronikę oraz oprogramowanie. Autor przedstawił innowacyjne pomysły dla zastosowania cyfrowej kryptografii – blockchain, które usprawniają interakcje zachodzące wewnątrz struktur nowoczesnych miast lub ich fragmentów, pomiędzy jej użytkownikami, w operacjach finansowych, w partycypacji społecznej, administracji publicznej i szeroko pojętych usługach, wykorzystujących nowe cyfrowe media. Większość zaprezentowanych przykładów dotyczy rozwijanych pomysłów, które są w fazie testów i wkrótce mogą zostać wykorzystane jako najbardziej optymalne.

Artykuł prezentuje nowe możliwości wykorzystania narzędzi do projektowania parametrycznego w edukacji architektonicznej, a także w twórczości projektowej, na przykładzie komponowania elewacji budynków. Opracowanie analizuje zagadnienie parametrycznego kreowania elewacji obiektów w środowisku BIM-owskim w oparciu o programy ARCHICAD i Grasshopper. Znajomość potencjału przedstawionych w artykule narzędzi może bezpośrednio przekładać się na sposób i jakość parame­trycznego projektowania architektonicznego. Przedstawiono cykl postępowania edukacyjno-projektowego na przykładzie ćwiczenia laboratoryjnego realizowanego na przedmiocie Techniki BIM w Projektowaniu (I stopień, I rok, semestr 02) oraz Projektowanie Parametryczne BIM (II stopień, I rok, semestr 02) prowadzonych przez Zakład Geometrii Wykreślnej, Rysunku Technicznego i Grafiki Inżynierskiej na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej im. T. Kościuszki.

Artykuł poświęcony jest procesowi przekształceń jakich doświadcza jeden z większych dworców Paryża wraz ze swoim otoczeniem. To największy od czasów urbanistycznej rewolucji Haussmanna projekt przebudowy i rewitalizacji urbanistycznej w stolicy Francji będący przykładem tworzenia inteligentnego miasta na miarę XXI wieku.

Turyn to miasto o silnych korzeniach antycznych i średniowiecznych – miasto kościołów i pałaców. Miasto kultury, biznesu i sportu – monumentalne, eleganckie i chłodne a jednocześnie fascynująco skromne. Stolica Piemontu, położona rzeką Po, miasto wielkich architektów: Juvarry, Guariniego i Alfieriego, stanowi do dziś jedną z najlepszych lekcji post-barokowej urbanistyki. Miasto o wielu obliczach, w którym przeszłość miesza się z inteligentną przyszłością.

Jednym z największych zagrożeń dla dynamicznie rozwijających się na całym świecie miast jest skażenie powietrza. Powoduję ono wiele problemów, na czele z najpoważniejszymi, dotyczącymi zdrowia mieszkańców. Szacuje się, że w samej Europie dochodzi do ok. 600 tysięcy przedwczesnych zgonów spowodowanych smogiem. Przekłada się to na ok 1,6 biliona dolarów straty dla europejskich gospodarek. Liczby te pokazują jak istotna jest walka z tym zagrożeniem. Poniższy artykuł w sposób przeglądowy pokazuje rozwiązania, które zostały wprowadzone przez architektów w ciągu ostatnich lat, aby wspomóc mieszkańców miast w zmaganiach z zanieczyszczonym powietrzem. Prezentuje też projekty będące w fazie eksperymentalnej, posiadające potencjał wdrożeniowy.

„Pojęcie budynku inteligentnego kształtowało się przez ostatnie 20-30 lat ubiegłego wieku. Początkowo pojęcie to odnosiło się jedynie do poziomu technicznego zaawansowania technologii zainstalowanych w budynku. Wraz z rozwojem społeczeństwa informatycznego, nowych form pracy, pojawiły się nowe wymagania w stosunku do budynku obejmujące, oprócz jakości technicznej, także jakość przestrzeni życia i pracy człowieka”

Wysokie wymagania dla budynku w zakresie, jakości technicznej, przy jednoczesnym wysokim standardzie, jakości przestrzeni życia spełnia znajdujący się w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, w luksusowej dzielnicy Dubaj Marina budynek o nazwie Cayan Tower. Przyjęte w budynku rozwiązania konstrukcyjno-techniczne korelują wzajemnie czerpiąc z zasad towarzyszących innowacyjnemu połączeniu tego co we współczesnym projektowaniu jest ekonomiczne, ekologiczne, elastyczne oraz estetyczne oraz zgodne z myślą idei smart building. Dynamiczna forma budynku sprawia iż Cayan Tower prezentuje się inaczej pod każdym kątem i wyróżnia się w panoramie Dubaju.

Publikacja przedstawia współczesne metody rozwoju miast leżących nad wodą w oparciu o budowę sztucznych wysp. Realizacje takie są coraz powszechniejsze na świecie. Uwzględniają zasady zrównoważonego rozwoju i stanowią propozycje dotyczące korzystania z alternatywnych źródeł energii. Problemy miasta Melbourne wynikające ze zbyt małej przepustowości istniejącego portu mogłyby zostać zażegnane dzięki budowie w zatoce Philip Bay sztucznej wyspy. Rozwiązanie takie było proponowane przez władze miasta, nie doczekało się jednak do tej pory realizacji. W publikacji przedstawiono projekt dyplomowy wykonany na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej, w którym uzasadniono potrzebę utworzenia sztucznej wyspy w Philip Bay oraz zaprezentowano jej autorską wizję.