Celem artykułu jest opis procesów wdrażania pracowników w Polsce w obowiązki zawodowe i kulturę organizacyjną w warunkach pracy zdalnej. Na potrzeby artykułu przeprowadzono badanie z użyciem indywidualnych wywiadów pogłębionych na grupie menedżerów i pracowników działu personalnego średniej polskiej firmy. Na podstawie zebranych danych i w oparciu o pojęcia zmiany instytucjonalnej i kultury organizacyjnej stwierdzono, że badana organizacja wykształciła skuteczne procesy wdrożenia zawodowego, dążąc do zachowania norm wynikających z cech jej kultury organizacyjnej. Jednocześnie nie znalazła nowych sposobów wdrożenia społecznego, przez co zachwianiu uległa realizacja rytuałów i wartości organizacji.

W artykule przedstawione jest muzeum we współczesnym świecie w sposób metamuzeologiczny, to znaczy taki, który obejmuje dyskurs historyczny i filozoficzny istnienia instytucji kultury. Museum templum, museum forum, slow muzeum, muzeum uważne i inne koncepcje mają pokazać sposób kreowania instytucji kultury, które to wpisują się w koncepcję muzeum azylu. Liczne metamorfozy muzeum sprawiły, że od modelu „nudnego” do atrakcyjnego ta określona jednostka kultury przeszła liczne przekształcenia. Muzea upodobniły się do postmodernistycznego azylu, gdzie sfera komunikacji powinna być rozwinięta w taki sposób, by odbiorca mógł doświadczać kulturę w sposób inkluzywny.

Tekst opisuje zjawisko, jakim jest wdrażanie komercyjnych rozwiązań w muzeach, których funkcjonowanie co do zasady nie jest nastawione na osiąganie zysku. Nazywana disneylandyzacją tendencja do urozmaicania oferty edukacyjnej niesie ze sobą ryzyko zaniku autonomii tych jednostek i może kolidować z pierwotną misją muzeów, które powinny skupiać swoją działalność na upowszechnianiu zbiorów oraz realizowaniu ustawowo przyjętych założeń, wśród których szczególne miejsce zajmuje ekspozycja i ochrona zasobów i ich odpowiednie magazynowanie. Współcześnie stawia się także duży nacisk na edukację oraz prowadzenie działań aktywizujących muzealną publiczność w oparciu o te zasoby.

Celem artykułu jest próba interpretacji znaczeń, jakie mogła mieć nuda w teatrze Tadeusza Kantora. Analizuję fragmenty trzech kluczowych dla jego rozwoju artystycznego spektakli: Powrotu Odysa (1944), Wariata i zakonnicy (1963) i Umarłej klasy (1975). Na podstawie zestawienia różnych sposobów rozumienia nudy, w perspektywie filozoficznej i literackiej, z twórczością Kantora, postaram się zbadać, czy i w jakim sensie możemy mówić o tym zjawisku w odniesieniu do jego teatru. Na koniec postaram się pokazać, dlaczego idee Brunona Schulza można uznać za istotne źródło w odkrywaniu potencjału znaczeniowego Kantorowskiej „miazgi rzeczywistości”.

Etyka behawioralna (etyka empiryczna) jest nową perspektywą badawczą w obszarze podejmowania decyzji w kontekście organizacyjnym. Badania w ramach tej perspektywy koncentrują się na tym, jak okoliczności oraz procesy psychologiczne powodują u ludzi angażowanie się w wątpliwe moralnie zachowanie. Powszechnie uważa się, że podejście to będzie podstawą nowej ramy koncepcyjnej dla etycznego podejmowania decyzji w otoczeniu biznesowym. Głównym celem artykułu jest przedstawienie i omówienie charakterystyki etyki behawioralnej. Pierwsza część artykułu zawiera zwięzły opis jej tła historycznego oraz przegląd teoretycznych podstaw etyki behawioralnej. Druga część artykułu została poświęcona prezentacji kilku bardziej szczegółowych koncepcji rozwijanych przez etyków behawioralnych.