Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 11, Numer 2, 2023, s. 123-135
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.23.009.19737Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 13, numer 4, 2025, s. 297-309
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.25.026.22922Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 10, Numer 2, 2022, s. 171-175
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.22.011.17168Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 11, numer 3, 2023, s. 295-298
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.23.019.19911Bogusław Nierenberg
Zarządzanie w Kulturze, Tom 25, Numer 1–2, 2024, s. 33-37
https://doi.org/10.4467/20843976ZK.24.005.20123Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 13, numer 4, 2025, s. 311-316
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.25.027.22923Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 13, numer 4, 2025, s. XI-XV
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.25.022.22918Bogusław Nierenberg
Zarządzanie w Kulturze, Tom 16, Numer 3, 2015, s. 323-326
https://doi.org/10.4467/20843976ZK.15.020.3596Bogusław Nierenberg
Przegląd Kulturoznawczy, Numer 4 (26) , 2015, s. 378-384
https://doi.org/10.4467/20843860PK.14.025.4599Bogusław Nierenberg
Zarządzanie w Kulturze, Tom 8, 2007, s. 151-158
Przypisywanie pojedynczym osobom istotnego wpływu na bieg zdarzeń jest częstym nadużyciem badaczy, zwłaszcza historyków. Takie postaci są często mitologizowane, przydaje się im moce i zdolności nadludzkie. Czy to jednak znaczy, że takich ludzi nie ma? Oczywiście, że są. Jest ich jednak bardzo niewielu, a ich dzieło bywa docenione po śmierci. Na ogół. Wielu ginie w pomroce dziejów i nikt nie pamięta ich dzieła i zasług.
Zabytki, które ocalił od zagłady profesor Stanisław Nicieja, przetrwają kolejne wieki, choć były skazane na zagładę. Paradoksalnie, profesor ratujący zabytki był oskarżany o ich niszczenie. Oskarżany nie tylko medialnie czy wirtualnie, ale przy użyciu odpowiednich paragrafów i z całym sztafażem prawnym, z prokuraturą włącznie.
Przed niniejszym artykułem postawiono kilka celów, które zamierzono zrealizować w jego toku. Pierwszym z nich jest nie tylko pochwała troski o nasze dziedzictwo, ale także wskazanie złych unormowań prawnych, które dobrodzieja ratującego zabytki pozwalają nazwać złoczyńcą. Drugim – wskazanie mechanizmów zarządczych, których używał profesor, a zarazem rektor uczelni, by w swym menedżerskim działaniu odnieść sukces.
Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 9, Numer 4, 2021, s. 579-595
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.21.032.14575Bogusław Nierenberg
Zeszyty Prasoznawcze, Tom 57, Numer 1 (217), 2014, s. 43-54
https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.14.003.2138Bogusław Nierenberg
Przegląd Kulturoznawczy, Numer 4 (18) , 2013, s. 311-321
https://doi.org/10.4467/20843860PK.13.031.2083Bogusław Nierenberg
Zarządzanie w Kulturze, Tom 7, 2006, s. 113-122
Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 9, Numer 2, 2021, s. 387-394
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.21.031.13996Bogusław Nierenberg
Zeszyty Prasoznawcze, Tom 56, Numer 1 (213), 2013, s. 26-39
https://doi.org/10.4467/2299-6362PZ.13.002.1020Bogusław Nierenberg
Zarządzanie w Kulturze, Tom 12, Numer 1, 2011, s. 15-26
https://doi.org/10.4467/20843976ZK.11.002.0125Bogusław Nierenberg
Zarządzanie Mediami, Tom 8, Numer 2, 2020, s. 57-74
https://doi.org/10.4467/23540214ZM.20.022.11801Bogusław Nierenberg
International Journal of Contemporary Management, Numer 12(2), 2013, s. 41-47
Bogusław Nierenberg
Zarządzanie w Kulturze, Tom 19, Numer 2, 2018, s. 85-94
https://doi.org/10.4467/20843976ZK.18.007.8735https://orcid.org/0000-0002-2178-2406
Bogusław Nierenberg – profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, współpracował też z Uniwersytetem Opolskim, Akademią Leona Koźmińskiego oraz Wyższą Szkołą Zarządzania i Administracji w Opolu. W UJ był założycielem i pierwszym kierownikiem najpierw Zakładu Zarządzania i Ekonomiki Mediów, a potem Katedry Zarządzania, Ekonomiki Mediów i Reklamy (2008–2021), współzałożycielem i pierwszym dyrektorem Instytutu Kultury UJ (2009–2012), a także prodziekanem ds. finansowych Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej (2012–2016). Jest doktorem nauk ekonomicznych (2003), doktorem habilitowanym w zakresie nauk o zarządzaniu (2008) oraz profesorem tytularnym nauk humanistycznych (2013). Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 20 monografii autorskich, współautorskich i pod jego redakcją oraz ponad 200 artykułów i rozdziałów w monografiach i czasopismach naukowych z zakresu zarządzania, ekonomiki mediów i reklamy. Jego zainteresowania badawcze związane są z mediami, wynikają bowiem z jego wieloletnich doświadczeń w tym zakresie. Był dziennikarzem radiowym, a także przez prawie ćwierć wieku zarządzał rozmaitymi zespołami i organizacjami medialnymi.
