FAQ

Zeszyty Prasoznawcze

Logotyp Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie

Prasoznawstwo. Historia i współczesność dyscypliny

Data publikacji: 2018

Zeszyty Prasoznawcze, 2018, Tom 61, Numer 3 (235), s. 361 - 371

https://doi.org/10.4467/22996362PZ.18.022.10124

Autorzy

Tomasz Mielczarek
Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, ul. Stefana Żeromskiego 5, Kielce
https://orcid.org/0000-0002-3330-8840 Orcid
Wszystkie publikacje autora →

Abstrakt

Press studies. History and contemporaneity of the discipline

The subject of this article are methodological foundations of press studies research. The aim of the analysis is to locate historical inspirations which led to demarcating the field of research described as press studies. Moreover, the transformation of the discipline was examined which, by reason of the continuous perfecting of the studied medium, perpetually reaches for new research tools. The article refers to historical and contemporary subject literature as well as to author’s own research experience.

Streszczenie

Przedmiotem artykułu są metodologiczne podwaliny badań prasoznawczych. Celem analizy jest wskazanie historycznych inspiracji, które doprowadziły do wyznaczenia obszaru badawczego określanego mianem prasoznawstwa. Nadto prześledzono transformację dyscypliny, która z racji permanentnego doskonalenia badanego medium nieustannie sięga po nowe narzędzia badawcze. Opracowanie odwołuje się do historycznej i współczesnej literatury przedmiotu oraz doświadczeń badawczych autora.

Bibliografia

Aplikacja QDA Miner: https://provalisresearch.com/products/qualitative-data-analysis-software/.

Bentkowski F. (1814). Historya literatury polskiey wystawiona w spisie dzieł drukiem ogłoszonych, t. 1–2. Warszawa–Wilno.

Berelson B. (1952). Content Analysis in Communication Research. Glencoe, IL.

Czarnowski S. (1886). Postęp literatury periodycznej i jej rozwój. Studjum z dziejów prasy. Warszawa.

Czarnowski S. (1892, 1895). Literatura periodyczna i jej rozwój, t. 1–2. Kraków.

Dubiel P. (1975). Poprawność analiz zawartości współczesnej prasy polskiej (1965–1974). Zeszyty Prasoznawcze, nr 3, s. 21–32.

Dubiel P., Goban-Klas T., Pisarek W. (1974). Prasoznawstwo polskie: tradycje, dorobek, perspektywy. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3, s. 5–15.

Estreicher K. (1872). Bibliografia polska XIX stulecia. Kraków.

Filas R. (1995). Czytelnictwo prasy w połowie lat dziewięćdziesiątych: Od czytelnictwa do oglądactwa? Zeszyty Prasoznawcze, nr 4, s. 142–153.

Garlicka A. (1962). Rozwój badań nad historią prasy polskiej. Rocznik Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego, t. 1, s. 7–48.

Goban-Klas T. (1976). Od wielo- do interdycyplinarności. Studia Filozoficzne, nr 2, s. 77–90.

Goban-Klas T. (1987). Marks, Engels, Lenin o prasie. Wybór tekstów, wstęp i opracowanie Tomasz Goban-Klas. Kraków.

Goban-Klas T. (2008). Nauki o mediach i komunikacji społecznej jako nowa dyscyplina nauk humanistycznych. Studia Medioznawcze, nr 2, s. 11–19.

Hombek D. (2003). Dzieło periodyczne a pismo periodyczne (problemy terminologiczne i typologiczne wydawnictw XVIII wieku). Rocznik Historii Prasy Polskiej, z. 2(12), s. 5–33.

Jabłonowski M., Gackowski T. (2012). Tożsamość nauk o mediach. Obszary, postulaty, perspektywy. Studia Medioznawcze, nr 2(49), s. 15–24.

Jasnopis (2018). http://www.jasnopis.pl/aplikacja.

Kafel M. (1959). Wstęp do prasoznawstwa. Warszawa.

Kafel M. (1966, 1969) Prasoznawstwo. Wstęp do problematyki. Warszawa.

Kania J. (2008). Wpływ zmian w kolportażu na sprzedaż dzienników i czasopism w Polsce. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 155–164.

Kotarbiński T. (1975). Traktat o dobrej robocie. Wrocław.

Lasswell H. (1948). The Structure and Function of Communication in Society. W: L. Bryson (red.). The Communication and Ideas (s. 37–51). New York.

Logios (2018). http://logios.pl/.

Majerowski K. (1826–1827). Wiadomość historyczno-krytyczna o pismach periodycznych w Polscze od najdawniejszych czasów aż do roku 1826 alfabetycznie zebrana. Flora Polska.

Maślanka J. (red.) (1976). Encyklopedia wiedzy o prasie. Wrocław.

Pisarek W. (1983). Analiza zawartości prasy. Kraków.

Pisarek W. (2006). Prasoznawstwo. W: W. Pisarek (red.). Słownik terminologii medialnej. Kraków.

Pisarek W. (2017). Ab ovo ad mala, czyli nauki o mediach po polsku. W: A. Adamski, S. Gawroński, M. Szewczyk (red.). Nauki o mediach i komunikacji społecznej. Krystalizacja dyscypliny w Polsce. Tradycje, nurty, problemy, rezultaty (s. 15–26). Warszawa.

Siwek H. (1997). Badanie czytelnictwa prasy – deklaracje a rzeczywistość. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 7–25.

Tetelowska I. (1965). Próba określenia przedmiotu nauki o środkach masowego przekazu informacji. Zeszyty Prasoznawcze, nr 1, s. 3–16.

Tetelowska I. (1970). Lenin o prasie. Wybór z pism. Wybór tekstów i wstęp Irena Tetelowska. Warszawa.

Tyrowicz M. (1957). Zadania badawcze historii prasy polskiej. Biuletyn Prasoznawczy, nr 2, s. 3–11.

Ustawa (1984). Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe. Dz.U. nr 5, poz. 24. Związek Kontroli Dystrybucji Prasy (2018). http://www.zkdp.pl/index/.

 

Informacje

Informacje: Zeszyty Prasoznawcze, 2018, s. 361 - 371

Typ artykułu: Oryginalny artykuł naukowy

Tytuły:

Angielski:

Press studies. History and contemporaneity of the discipline

Autorzy

https://orcid.org/0000-0002-3330-8840

Tomasz Mielczarek
Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, ul. Stefana Żeromskiego 5, Kielce
https://orcid.org/0000-0002-3330-8840 Orcid
Wszystkie publikacje autora →

Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach, ul. Stefana Żeromskiego 5, Kielce

Publikacja: 2018

Status artykułu: Otwarte __T_UNLOCK

Licencja: CC BY-NC-ND  ikona licencji

Udział procentowy autorów:

Tomasz Mielczarek (Autor) - 100%

Korekty artykułu:

-

Języki publikacji:

Polski

Liczba wyświetleń: 28

Liczba pobrań: 27