Aplikacja QDA Miner: https://provalisresearch.com/products/qualitative-data-analysis-software/. 

Bentkowski F. (1814). Historya literatury polskiey wystawiona w spisie dzieł drukiem ogłoszonych, t. 1–2. Warszawa–Wilno.

Berelson B. (1952). Content Analysis in Communication Research. Glencoe, IL.

Czarnowski S. (1886). Postęp literatury periodycznej i jej rozwój. Studjum z dziejów prasy. Warszawa.

Czarnowski S. (1892, 1895). Literatura periodyczna i jej rozwój, t. 1–2. Kraków.

Dubiel P. (1975). Poprawność analiz zawartości współczesnej prasy polskiej (1965–1974). Zeszyty Prasoznawcze, nr 3, s. 21–32.

Dubiel P., Goban-Klas T., Pisarek W. (1974). Prasoznawstwo polskie: tradycje, dorobek, perspektywy. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3, s. 5–15.

Estreicher K. (1872). Bibliografia polska XIX stulecia. Kraków.

Filas R. (1995). Czytelnictwo prasy w połowie lat dziewięćdziesiątych: Od czytelnictwa do oglądactwa? Zeszyty Prasoznawcze, nr 4, s. 142–153.

Garlicka A. (1962). Rozwój badań nad historią prasy polskiej. Rocznik Historii Czasopiśmiennictwa Polskiego, t. 1, s. 7–48.

Goban-Klas T. (1976). Od wielo- do interdycyplinarności. Studia Filozoficzne, nr 2, s. 77–90.

Goban-Klas T. (1987). Marks, Engels, Lenin o prasie. Wybór tekstów, wstęp i opracowanie Tomasz Goban-Klas. Kraków.

Goban-Klas T. (2008). Nauki o mediach i komunikacji społecznej jako nowa dyscyplina nauk humanistycznych. Studia Medioznawcze, nr 2, s. 11–19.

Hombek D. (2003). Dzieło periodyczne a pismo periodyczne (problemy terminologiczne i typologiczne wydawnictw XVIII wieku). Rocznik Historii Prasy Polskiej, z. 2(12), s. 5–33.

Jabłonowski M., Gackowski T. (2012). Tożsamość nauk o mediach. Obszary, postulaty, perspektywy. Studia Medioznawcze, nr 2(49), s. 15–24.

Jasnopis (2018). http://www.jasnopis.pl/aplikacja. 

Kafel M. (1959). Wstęp do prasoznawstwa. Warszawa.

Kafel M. (1966, 1969) Prasoznawstwo. Wstęp do problematyki. Warszawa.

Kania J. (2008). Wpływ zmian w kolportażu na sprzedaż dzienników i czasopism w Polsce. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 155–164.

Kotarbiński T. (1975). Traktat o dobrej robocie. Wrocław.

Lasswell H. (1948). The Structure and Function of Communication in Society. W: L. Bryson (red.). The Communication and Ideas (s. 37–51). New York.

Logios (2018). http://logios.pl/. 

Majerowski K. (1826–1827). Wiadomość historyczno-krytyczna o pismach periodycznych w Polscze od najdawniejszych czasów aż do roku 1826 alfabetycznie zebrana. Flora Polska.

Maślanka J. (red.) (1976). Encyklopedia wiedzy o prasie. Wrocław.

Pisarek W. (1983). Analiza zawartości prasy. Kraków.

Pisarek W. (2006). Prasoznawstwo. W: W. Pisarek (red.). Słownik terminologii medialnej. Kraków.

Pisarek W. (2017). Ab ovo ad mala, czyli nauki o mediach po polsku. W: A. Adamski, S. Gawroński, M. Szewczyk (red.). Nauki o mediach i komunikacji społecznej. Krystalizacja dyscypliny w Polsce. Tradycje, nurty, problemy, rezultaty (s. 15–26). Warszawa.

Siwek H. (1997). Badanie czytelnictwa prasy – deklaracje a rzeczywistość. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 7–25.

Tetelowska I. (1965). Próba określenia przedmiotu nauki o środkach masowego przekazu informacji. Zeszyty Prasoznawcze, nr 1, s. 3–16.

Tetelowska I. (1970). Lenin o prasie. Wybór z pism. Wybór tekstów i wstęp Irena Tetelowska. Warszawa.

Tyrowicz M. (1957). Zadania badawcze historii prasy polskiej. Biuletyn Prasoznawczy, nr 2, s. 3–11.

Ustawa (1984). Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe. Dz.U. nr 5, poz. 24. Związek Kontroli Dystrybucji Prasy (2018). http://www.zkdp.pl/index/.