W artykule podjęto problemy związane z funkcjonowaniem socjolektu młodzieżowego w przestrzeni kulturowej. Ten ekspresywny i ludyczny rejestr językowy zyskał popularność nie tylko jako „mowa młodych”, ale także jako specyfi czny „kod” służący do wyrażania ponowoczesnycego stylu życia związanego z kultem młodości, luzu, dynamiki, otwartości na różne porządki kulturowe. Jako taki funkcjonuje na wzór „akceptatywnych stylizacji” zarówno w dyskursie medialnym (np. prasowym, reklamowym, politycznym, celebryckim), jak i w tekstach artystycznych i paraartystycznych (np. utwory literackie, teksty piosenek, formy fi lmowe, skecze). W tym kontekście zasadne staje się też pytanie o to, czy młodomowa i socjolekt młodzieżowy to wciąż zjawiska tożsame?

The article concerns the problems in the functioning of youth sociolect in the cultural space. This expressive and playful linguistic register has gained popularity not only as a ‘speech of youth’, but also as a specific ‘code’ used to express a postmodern lifestyle, associated with the cult of youth, fun, dynamics, openness to different cultural practices. As such, it operates along the lines of “acceptative modes of expression” both in media discourse (eg. press, advertising, political, celebrity) and in artistic and paraartistic texts (eg. literary works, song lyrics, film forms, skits). In this context, an important question appears – whether youth speak and youth sociolect are still the same phenomenon?