Szkic przywołuje sylwetkę i dorobek literacki Sebastiana Petrycego, polskiego pisarza renesansowego. Autorka przypomina jego tom Horatius Flaccus w trudach więzienia moskiewskiego na utulenie żalów w kontekście działalności filozoficznej i pedagogicznej Petrycego, poddając analizie jedną z ód zatytułowaną Studnia kolegiacka. Interpretacja ody III 13 wykazuje źródła inspiracji odrodzeniowego poety. Petrycy, tłumacząc ody Horacego na początku XVII wieku, przenosił na polski grunt elementy arystotelizmu, horacjanizmu, stoicyzmu i aretologii. Autor realizował także w ściśle humanistycznej stylistyce reguły retoryki i parenetyki. Istotnym zagadnieniem poruszanym w szkicu są również  rozważania dotyczące kwalifikacji ód Petrycjańskich z punktu widzenia teorii literatury. Tekst próbuje przypomnieć poezję Sebastiana Petrycego w kontekście innym i szerszym niż tylko ten dotyczący badań nad polskim horacjanizmem, wersyfikacją humanistyczną czy stosunkami polsko-rosyjskimi początku XVII wieku.

The sketch recalls the personality and literary works of Sebastian Petrycy, a Polish Renaissance writer. The author recalls his volume Horatius Flaccus w trudach więzienia moskiewskiego na utulenie żalów in the context of Petrycy’s philosophical and pedagogical activity, analyzing his ode Studnia kolegiacka. The interpretation of Ode III 13 shows the sources of inspiration of the Renaissance poet. Petrycy, translating Horace’s odes in early 17th century, adapted elements of Aristotelism, Horatianism, stoicism and aretology to Polish conditions. Petrycy also used the rules of rhetoric and parenesis in a strictly humanist stylistics. A significant issue of the sketch are also discussions on the classification of Petrycy’s odes from the viewpoint of theory of literature. The text tries to remind Sebastian Petrycy’s poetry in a different and wider context than the one connected with research on Polish Horatianism, humanist versification or Russo-Polish relations of early 17th century