„Którzy domagali się dowodów swojego obłąkania oskarżając radio o hipnotyzm”. Ewolucja wizerunku radia w wybranych spektaklach teatru wyobraźni
cytuj
pobierz pliki
RIS BIB ENDNOTEWybierz format
RIS BIB ENDNOTE„Którzy domagali się dowodów swojego obłąkania oskarżając radio o hipnotyzm”. Ewolucja wizerunku radia w wybranych spektaklach teatru wyobraźni
Data publikacji: 11.06.2016
Konteksty Kultury, 2016, Tom 13, Numer 1, s. 66 - 80
https://doi.org/10.4467/23531991KK.16.005.5083Autorzy
„Którzy domagali się dowodów swojego obłąkania oskarżając radio o hipnotyzm”. Ewolucja wizerunku radia w wybranych spektaklach teatru wyobraźni
Celem tekstu jest ukazanie, jak zmienił się wizerunek radia (rozumianego jako odbiornik radiowy, a także jako „radio w radiu”) w perspektywie najnowszych słuchowisk Teatru Polskiego Radia. Radio w fabułach słuchowisk jest bohaterem, mniej lub bardziej aktywnie uczestniczącym w zdarzeniach. Wyłania się z omawianych słuchowisk niejednoznaczny i często negatywny obraz radia jako tuby propagandowej, a także narzędzia kojarzonego z rozpadem społeczeństwa, śmiercią i nienawiścią.
Bykowska-Salczyńska A., Baby pruskie, reż. S. Woroniecki, Polskie Radio 1996; Okieneczko na ubojnię (Głosy), reż. H. Rozen, Polskie Radio 1998; Dzień mokradeł, reż. W. Modestowicz, Polskie Radio 2000.
Butler J., Uwikłani w płeć. Feminizm i polityka tożsamości, tłum. K. Krasuska, Warszawa 2008.
Bykowska-Salczyńska A., Gdzie jest ten tani kupiec? Radio-nowele z cyklu „Widok z radia”, „Borussia” 2006, nr 39, s. 42–78.
Foucault M., Myśl zewnętrzna, tłum. B. Banasiak, „Kresy” 1997, nr 3, s. 121–135.
Godlewska-Byliniak E., Teatr radio-logiczny Tymoteusza Karpowicza, Warszawa 2012.
Jaworska J., Olkusz P., Wiśnie w hełmie. Rozmowa z Weroniką Murek, „Dialog” 2015, nr 7/8, s. 27–31.
Kopciński J., Nasłuchiwanie. Sztuki na głosy Zbigniewa Herberta, Warszawa 2008.
Krzysztoń J., Obłęd, reż. J. Kukuła, Polskie Radio 1995.
Łastowiecki J., Teatr Polskiego Radia jako Wielka Wspólnota Osobnych. Spotkanie z Andrzejem Mularczykiem, „Tekstualia” 2013, nr 1, s. 23–24.
Murek W., Feinweinblein, „Dialog” 2015, nr 7/8, s. 5–26.
Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku. Antologia, red. M. Hopfinger, Warszawa 2002.
Ojrzyńska K., O indywidualizującej i subwersywnej roli radia w wybranych współczesnych irlandzkich utworach lirycznych oraz dramatycznych, „Tekstualia” 2013, nr 1, s. 113–129.
Pleszkun-Olejniczkowa E., Muzy rzadko się do radia przyznają, Łódź 2012.
Słownik języka polskiego PWN, http://sjp.pwn.pl/sjp/s%C5%82owotok.;2479119, dostęp: 29.03.2016.
Sobolewska J., Organizacja śmierci z perspektywy żabiej, „Dialog” 2015, nr 7/8, s. 32–35.
Tuszewski J., Paradoks o słowie i dźwięku, Toruń 2002.
Informacje: Konteksty Kultury, 2016, Tom 13, Numer 1, s. 66 - 80
Typ artykułu: Oryginalny artykuł naukowy
Tytuły:
„Którzy domagali się dowodów swojego obłąkania oskarżając radio o hipnotyzm”. Ewolucja wizerunku radia w wybranych spektaklach teatru wyobraźni
“Who Demanded Sanity Trials Accusing the Radio of Hypnotism.” Evolution of the Image of the Radio in Selected Audio Drama Performances
Uniwersytet Zielonogórski
Licealna 9, 65-417 Zielona Góra, Polska
Publikacja: 11.06.2016
Status artykułu: Otwarte
Licencja: Żadna
Udział procentowy autorów:
Korekty artykułu:
-Języki publikacji:
Angielski, PolskiLiczba wyświetleń: 2040
Liczba pobrań: 1295