Filas R. (2016). Zeszyty Prasoznawcze a Ośrodek Badań Prasoznawczych (OBP) – małżeństwo niemal doskonałe. W: M. Kawka, R. Filas, P. Płaneta (red.). Zeszyty Prasoznawcze. Analiza zawartości 1957–2012. Metody, tematy, autorzy (s. 15–29). Kraków.

Goban-Klas T. (1974). Ośrodek Badań Prasoznawczych RSW „Prasa-Książka-Ruch”. Kultura i Społeczeństwo, nr 3, s. 225–237.

Goban-Klas T. (2005). Cywilizacja medialna. Warszawa.

Goban-Klas T. (2006). Od prasoznawstwa do medioznawstwa – perspektywa naukowego globtrotera. Global Media Journal: Polish Edition, nr 1 Spring 2006, s. 1–7.

Pisarek W. (1999). Ośrodek Badań Prasoznawczych w nauce o komunikacji społecznej u progu trzeciego tysiąclecia. W: M. Kocójowa (red.). Zarządzanie i komunikowanie: tendencje rozwoju badań naukowych u progu XXI w. (s. 96–107). Kraków.

Sasińska-Klas T. (1998). Edukacja w zakresie dziennikarstwa i wiedzy o komunikowaniu końca XX wieku. W: J. Adamowski (red.). Media i dziennikarstwo na przełomie wieków (s. 55–59). Warszawa.

Sasińska-Klas T. (2010). Od Międzynarodowej Szkoły Dziennikarstwa do Instytutu Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej UJ – 15 lat minęło. Zeszyty Prasoznawcze, nr 3–4, s. 9–26.

Sasińska-Klas T. (2014). Swoistość zjawisk w komunikacji medialnej i problemy w ich badaniach empirycznych. Studia Medioznawcze, nr 1(56), s. 13–22.

Schramm W. (1997). The Beginnings of Communication Study in America: A Personal Memoir. W: S. Chaffee, E. Rogers (eds.). The Institutionalization of Advanced Communication Studies in American Universities (s. 154–180). Thousand Oaks, CA.