Budowanie relacji z publicznością w internecie. Netnografia działalności polskich teatrów w czasie pandemii
Wybierz format
RIS BIB ENDNOTEBudowanie relacji z publicznością w internecie. Netnografia działalności polskich teatrów w czasie pandemii
Data publikacji: 30.06.2021
Zarządzanie Mediami, 2021, Tom 9, Numer 2, s. 339-353
Autorzy
Budowanie relacji z publicznością w internecie. Netnografia działalności polskich teatrów w czasie pandemii
Moving theatre operations to the Internet during the COVID-19 pandemic constituted a substantial organisational challenge, mostly due to the nature of theatrical events itself, which is based on the direct interaction between actors and the audience. Theatres were forced to swiftly implement various solutions in order to adapt and preserve their existing relationships with their public, and at best to establish new ones, but also to create new working conditions for artists and the rest of the staff. The article presents the results of the study on establishing the audience on the Internet by Polish theatres from March to August 2020. The study was carried out with the method of netnography. The aim of the study was not only to explore the strategies used but also to emphasise the issue of the digital maturity of cultural organisations, to signal an excess of culture that exists on-line, and to show various patterns of participation in culture in new conditions. Moreover, the study has shed some light on the most crucial research gaps that can become the basis for further scientific investigation in the context of adjusting the ways in which cultural institutions operate to unexpected shifts in the external environment.
Adamczewski P. (2018). Ku dojrzałości cyfrowej organizacji inteligentnych. „Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów”, 161, s. 67–79.
Czarniawska-Joerges B. (1992). Exploring Complex Organizations: A Cultural Perspective. Newbury Park: Sage Publications.
Czarniawska B. (2004). Narrative in Social Science Research. London: Sage Publications.
Fischer-Lichte E. (2008). Estetyka performatywności. Kraków: Księgarnia Akademicka.
Gabryś B.J. (2014). Analiza narracji w mikro- i małych organizacjach. Ujęcie teoretyczne. „Problemy Zarządzania”, 12/3, s. 236–247.
Hine Ch. (2000). Virtual Ethnography. London: Sage.
IBOK, Badania o badaniach, raport (2020). Pobrane z: http://www.ibok.org.pl/trwaja-badania-o-badaniach/ (dostęp: 19.11.2020).
Jemielniak D. (2013). Netnografia, czyli etnografia wirtualna – nowa forma badań etnograficznych. „Prakseologia”, 154, s. 97–116.
Kozinets R.V. (2012). Netnografia. Badania etnograficzne online. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Lehmann H.-Th. (2004). Teatr postdramatyczny. Kraków: Księgarnia Akademicka.
Lis B. (2019). Zwrot ku publiczności? Audience development jako próba uspołecznienia instytucji kultury. „Kultura Współczesna”, 2(105). Pobrane z: https://nck.pl/upload/2020/02/zwrot-ku-publicznosci.pdf, http://doi.org/10.26112/kw.2019.105.07 (dostęp: 18.09.2020).
MKiDN. Wyniki naboru w programie „Kultura w sieci” (2020). https://www.gov.pl/web/kultura/20-mln-zl-na-stypendia-dla-artystow-rozstrzygnelismy-ii-czesc-programu-kultura-w-sieci2 (dostęp: 18.09.2020).
Nocera J.L.A. (2002). Ethnography and Hermeneutics in Cybercultural Research Accessing IRC Virtual Communities. „Journal of Computer-Mediated Communication”, 7(2). DOI: 10.1111/j.1083–6101.2002.tb00146.x.
Pavis P. (2011). Współczesna inscenizacja. Źródła, tendencje, perspektywy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Podsumowanie 2020 roku w TR Warszawa (2021). https://trwarszawa.pl/app/uploads/2020/12/trwarszawa-podsumowanie-2020.pdf (dostęp: 18.01.2021).
Spigel B. (2020). Entrepreneurial Ecosystems: Theory, Practice and Futures. Cheltenham, Northampton: Edward Elgar.
Sułkowski Ł. (2013). Paradygmat nauk o zarządzaniu. „Współczesne Zarządzanie”, 2, s. 17–26.
Szpunar M. (2018). Kultura algorytmów. „Zarządzanie w Kulturze”, 1, s. 1–10.
„Teatr polega na bliskości”. Z Maciejem Nowakiem rozmawia Piotr Morawski. (2020). „Didaskalia”, 157/158. Pobrane z: https://didaskalia.pl/pl/artykul/teatr-polega-na-bliskosci (dostęp: 18.09.2020).
Teatr Powszechny w Warszawie: https://www.powszechny.com/aktualnosci/podsumowanie-sezonu-2019-2020-i-dalsze-plany-repertuarowe.html (dostęp: 18.01.2021).
TR Warszawa. Strategia TR online na lata 2020–2023 (2020). Pobrane z: http://trwarszawa.pl/fileadmin/user_files/Dokumentu_organizacyjne_i_finansowe/TR_Warszawa_Strategia_TR_Online.pdf (dostęp: 18.09.2020).
Ustawa z dnia 4 kwietnia 2019 r. o dostępności cyfrowej stron internetowych i aplikacji mobilnych podmiotów publicznych. Dz.U. 2019 poz. 848.
Wassermann S., Faust K. (1994). Social Network Analysis: Methods and Applications. Cambridge: Cambridge University Press.
Wąsik M. (2014). Wirtualna scena – wirtualna publiczność. Wykorzystanie potencjału social media do promocji teatru. „Nowe Media”, 4, s. 137–160.
Wrocław. Podsumowanie sezonu w TPL: https://e-teatr.pl/wroclaw-podsumowanie-sezonu-w-tpl-1254%20 (dostęp: 18.01.2021).
Zbliżamy. Do zobaczenia. Nowy Teatr w Warszawie (2020): https://nowyteatr.org/pl/aktualnosci/list-z-nowego-teatru-lato-2020 (dostęp: 18.09.2020).
Informacje: Zarządzanie Mediami, 2021, Tom 9, Numer 2, s. 339-353
Typ artykułu: Oryginalny artykuł naukowy
Tytuły:
Budowanie relacji z publicznością w internecie. Netnografia działalności polskich teatrów w czasie pandemii
Audience Development on the Internet. Netnography of the Activities of Polish Theatres During the Pandemic
Publikacja: 30.06.2021
Status artykułu: Otwarte
Licencja: CC BY-NC-ND 4.0
Udział procentowy autorów:
Numer klasyfikacji:
Korekty artykułu:
-Języki publikacji:
PolskiLiczba wyświetleń: 1491
Liczba pobrań: 1346