FAQ

2024 - Tom XXVIII Następne

Data publikacji: 02.2025

Licencja: CC BY  ikona licencji

Redakcja

Redaktor naczelny ks. dr SCJ Dariusz Salamon

Zastępca redaktora naczelnego ks. prof. dr hab. SCJ Tadeusz Kałużny

Sekretarz redakcji ks. dr SCJ Krzysztof Napora

Zawartość numeru

ks. dr SCJ Dariusz Salamon

Sympozjum, nr 1 (46), 2024 - Tom XXVIII, s. 7-9

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.001.21037
Czytaj więcej Następne

Hermeneutyka w drodze

Piotr Herok

Sympozjum, nr 1 (46), 2024 - Tom XXVIII, s. 13-48

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.002.21038
W niniejszym artykule autor podejmuje zagadnienie chrystologicznego odczytania Pism w Ewangeliach synoptycznych na przykładzie konflacji fragmentów z Księgi Daniela (por. 7,13) i Księgi Psalmów (por. 110,1) w Ewangelii św. Marka (por. 14,62), Ewangelii św. Mateusza (por. 26,64) i Ewangelii św. Łukasza (por. 22,69). Po przedstawieniu zbioru Pism wchodzącego, wraz z Torą i Prorokami, w skład Biblii Hebrajskiej oraz statystyki ich recepcji u pierwszych trzech Ewangelistów autor bada najpierw starotestamentowe teksty w ich oryginalnym kontekście, a następnie analizuje ich recepcję u poszczególnych synoptyków. Teksty z Księgi Daniela (por. 7,13) i Księgi Psalmów (por. 110,1) są studiowane zarówno z punktu widzenia ich użycia w narracji poprzedzającej, wyznaczonej kolejno przez zakończenie mowy eschatologicznej (por. Dn 7,13) i dyskusję Jezusa z przywódcami religijnymi na temat synostwa Dawida (por. Ps 110,1), jak również z perspektywy ich konflacji w scenie przesłuchania Jezusa przed Sanhedrynem.
Czytaj więcej Następne

Michał Klukowski

Sympozjum, nr 1 (46), 2024 - Tom XXVIII, s. 49-69

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.003.21039
Artykuł stanowi próbę odpowiedzi na trzy pytania: (1) Czy w świetle manuskryptów z Qumran możemy potwierdzić, że wyjaśniane uczniom przez Jezusa Pisma, tj. Prawo, Prorocy i Psalmy (por. Łk 24,44), odwołują się do tego samego zbioru ksiąg świętych, które zawarte są w rzymsko-katolickim kanonie ksiąg świętych, czy raczej zbiór ten znacząco różnił się od obecnie obowiązującego kanonu?; (2) Które teksty biblijne, w świetle rękopisów wspólnoty z Qumran, były kluczowe dla ich oczekiwań na przyjście Mesjasza?; (3) W jaki sposób osoba Jezusa oraz związane z Nim wydarzenia wpisywały się w ich oczekiwania?
Czytaj więcej Następne

Anna Maria Wajda

Sympozjum, nr 1 (46), 2024 - Tom XXVIII, s. 71-88

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.004.21040
Ewangelia św. Łukasza przedstawia w ostatnim rozdziale różne sceny o Chrystusie Zmartwychwstałym. Jedna z nich to historia ukazania się Jezusa dwóm uczniom wracającym do Emaus (por. Łk 24,13-35). W artykule poruszono wątki czasu i przestrzeni, ukazując ich znaczenie dla przesłania teologicznego tej perykopy, zamierzonego przez ewangelistę. W tym fragmencie wskazuje on nie tylko postacie („dwóch”), ale także dzień („ten sam dzień”), miasto wyjścia („z Jerozolimy”), miejsce docelowe („Emaus”) i odległość („sześćdziesiąt stadiów”). Kunszt narracji św. Łukasza jest widoczny na każdym kroku. Odniesienia do czasu („tego samego dnia” – Łk 24,13) / „tej samej godziny” – Łk 24,33) i miejsca („z Jerozolimy” – Łk 24,13/ „do Jerozolimy” – Łk 24,33) to inkluzje, które stanowią ramę narracji i wprowadzają ważne wątki teologiczne.
Czytaj więcej Następne

Artykuły nadesłane

ks. dr SCJ Leszek Poleszak

Sympozjum, nr 1 (46), 2024 - Tom XXVIII, s. 91-107

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.005.21041
Średniowieczna duchowość monastyczna w charakterystyczny dla siebie sposób ukazuje miłość Boga do człowieka. Do przedstawicieli tej tradycji teologicznej należy bł. Wilhelm z Saint-Thierry. Artykuł ma na celu ukazanie myśli tego teologa i mistyka w aspekcie duchowości Najświętszego Serca Jezusowego oraz wskazanie jego wpływu na rozwój tego kultu. Przedstawienie piękna myśli i języka tego „piewcy miłości Bożej” stanowi także zachętę do pogłębiania jego doktryny duchowej, zmierzającej do poznania Jezusa Chrystusa i do zjednoczenia z Nim w miłości.
Czytaj więcej Następne

ks. dr SCJ Stanisław Mieszczak

Sympozjum, nr 1 (46), 2024 - Tom XXVIII, s. 109-123

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.006.21042
Nabożeństwa, czasem niezrozumiane i niedoceniane nawet w niektórych środowiskach kościelnych, stanowią ważną pomoc dla człowieka wierzącego w pogłębianiu i umacnianiu swojej wiary. Są także istotnym czynnikiem w budowaniu wspólnoty wierzących, którzy łączą się z całym Kościołem na modlitwie w czasie nabożeństw. Szczególne znaczenie w historii ma doświadczenie modlitwy różańcowej, która pomaga jednoczyć się z Chrystusem i rozwija w sercu wierzącego pragnienie świętości. W ten sposób zbliżamy się także do naszych braci, którzy przebywają z Chrystusem w niebie. Ta jedność, budowana z Jezusem, Maryją i świętymi, m.in. przez pielęgnowanie modlitwy różańcowej, wpływa potem niewątpliwie na całe społeczeństwo, w którym żyjemy, i ubogaca je duchowo.
Czytaj więcej Następne

Piotr Herok

Sympozjum, nr 1 (46), 2024 - Tom XXVIII, s. 125-137

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.007.21043
W niniejszym artykule autor bada zagadnienie Boga stosującego przemoc na przykładzie fragmentu z Księgi Jozuego (por. 10,7-15). W części wstępnej zarysowano problem interpretacji Księgi Jozuego z perspektywy Nowego Testamentu oraz postawiono główne pytanie o możliwe uzgodnienie przesłania analizowanego fragmentu z orędziem Jezusa Chrystusa. W kolejnym kroku autor przedstawia stanowiska wybranych badaczy odnośnie do struktury badanego tekstu i zarysowuje własną propozycję, by następnie przejść do analizy badanego passusu. W części tej autor koncentruje się na zagadnieniu przemocy ze strony Boga – celem udzielenia odpowiedzi na początkowo zadane pytanie.
Czytaj więcej Następne