Szkic jest poświęcony ironicznej konstrukcji bohaterów w Soli ziemi Józefa Wittlina. Autor omawia sposób, w jaki zostały stworzone czołowe postaci powieści, najwięcej miejsca poświęcając trzem z nich: Piotrowi Niewiadomskiemu, Rudolfowi Bachmatiukowi oraz cesarzowi Franciszkowi Józefowi. Według Wocława ironia jako swoisty fundament postaciowania pozwala Wittlinowi powiedzieć więcej, wpisać w tekst powieści dodatkowe sensy. Ich współtwórcą jest czytelnik, który – poprzez obecność właśnie ironii – nieustannie ocenia postaci i wydarzenia ze świata przedstawionego. W ten sposób tworzy się również pogłębiony wymiar moralistyczny Soli ziemi.

 

The essay is devoted to an ironic construction of the protagonists in Sól ziemi (Salt of the Earth) by Józef Wittlin. The author discusses the method in which the main characters in the novel were created. He pays utmost attention to three of them: Piotr Niewiadomski, Rudolf Bachmatiukow and the emperor Franciszek Józef. According to Wocław, irony as a specific foundation of the texturing allows Wittlin to say more, write additional senses into the novel’s content. Their co-author is the reader, who – due to the presence of irony – constantly evaluates the characters and events from the world depicted. In such a way, the intensified moralistic dimension of Salt of the Earth is being created.