On Chinese Āhōng 阿訇
Wybierz format
RIS BIB ENDNOTEOn Chinese Āhōng 阿訇
Data publikacji: 24.03.2020
Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis, 2020, Volume 137, Issue 1, s. 83-84
https://doi.org/10.4467/20834624SL.20.004.12031Autorzy
On Chinese Āhōng 阿訇
The miscellanea deals with the use of the title of / address to Imāms, Āhōng (阿訇), among China’s Hui Muslims. The title/address of Persian origin is used by different groups of speakers in various ways of pronounciation.
Algar H. 1985. Āḵūnd. – Encyclopaedia Iranica. [vol. 1 (7)]. London.
Bosworth C.E. 1997. Al-Ṣīn. – The Encyclopaedia of Islam. [New edition, vol. 9]. Leiden.
d’Ollone H.M.G. 1911. Recherches sur les musulmans chinois. [Documents scientifiques de la Mission d’Ollone 1]. Paris.
EI = Algar (1985).
Pulleyblank E.G. 1991. Lexicon of reconstructed pronunciation in Early Middle Chinese, Late
Middle Chinese, and Early Mandarin. Vancouver.
Schuessler A. 2007. ABC etymological dictionary of Old Chinese. Honolulu.
Informacje: Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis, 2020, Volume 137, Issue 1, s. 83-84
Typ artykułu: Oryginalny artykuł naukowy
Liaocheng University, Liaocheng, Shandong, People's Republic of China
Publikacja: 24.03.2020
Status artykułu: Otwarte
Licencja: CC BY-NC-ND 4.0
Udział procentowy autorów:
Korekty artykułu:
-Języki publikacji:
Angielski