W niniejszym artykule postawiono sobie za cel zilustrowanie znaczenia i funkcji motywu podróży naddunajskiej w powieści Claudio Magrisa Dunaj. W analizie brana jest pod uwagę nie tylko rola podróży rozumianej jako pokonywanie i odkrywanie pewnej przestrzeni geograficznej (która niewątpliwie stanowi strukturę dla rozważań natury filozoficznej i socjologicznej obecnych w powieści), ale przede wszystkim jej znaczenie jako czynnika kształtującego osobowość i światopogląd bohatera Dunaju, naukowca, germanisty i podróżnika będącego literackim odzwierciedleniem osoby autora. Ukazanie, w jaki sposób naddunajska odyseja (jak również charakterystyczny tok podróżowania „po habsbursku”) oddziałuje na poszczególne sfery życia bohatera, przedstawienie kolejnych etapów podróży, a także wyodrębnienie spośród mnogości pojawiających się postaci najważniejszych „przewodników duchowych” podróżnika, umożliwia przedstawienie analizowanego motywu przede wszystkim jako doświadczenia natury egzystencjalnej.

The aim of this article is to explain the meaning and analyse the role of the journey along the Danube river in the novel Danube by Claudio Magris. The analisys presents two separate interpretations of the literary odyssey. The first one emphasizes the importance of the journey understood as georgaphical, philosophical and sociological research of the novel’s protagonist (the author’s alter-ego: a scholar, a germanist and a traveller in one). The second one highlights it’s meaning for the development of the protagonist’s identity, illustrating the ways in which the unique “hapsburg” manner of travelling affects his life and his personality. In order to underline the existential dimension of the journey, the article presents and analyses the scenes where the main character in shown as a disciple, who follows his spiritual guides to learn about himself and about the human nature.