Jednym z palących problemów tuż po zakończeniu II wojny światowej była reaktywacja szkolnictwa, przede wszystkim na poziomie powszechnym. Nie było to zadanie łatwe z kilku zasadniczych powodów. Brakowało bazy lokalowej, cześć budynków uległa bowiem zniszczeniu w czasie wojny, brakowało podstawowego wyposażenia – ławek, stołów. Uczniowie nie mieli podstawowych pomocy naukowych – zeszytów, książek. Często pisano na starych niemieckich drukach. Równie źle wyglądała kwestia kadrowa. Brakowało nauczycieli. Ci przedwojenni, albo byli wywiezieni do obozów, albo na roboty. Często podejmowali również pracę w innych szkołach. W podobnej sytuacji była większość szkół w Wielkopolsce Wschodniej, a tym samym w gminie Kazimierz Biskupi. Powyższy artykuł ukazuje zabieganie nauczycieli o reaktywację i w miarę normalne funkcjonowanie szkół powszechnych właśnie na terenie gminy Kazimierz Biskupi. 

One of the burning problems just after the end of World War II was the reactivation of education, especially at the general level. It was not an easy task for several principal reasons. There was lack of academic base, some buildings were destroyed during the war, there was no basic equipment – benches or tables. The students did not have basic educational aids – notebooks or books so it was often written on old German prints. The matter of teaching staff was just as bad. The teachers were missing since the pre-war ones were either deported to camps or to work. They also often worked at other schools. A similar situation was observed in most schools in Eastern Wielkopolska, including the commune of Kazimierz Biskupi. The article presents the struggle of the teachers for reactivation and normal functioning of public schools on the area of the Kazimierz Biskupi commune.