Ewa Stala
Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis, Volume 140, Issue 4, 2023, s. 309-326
https://doi.org/10.4467/20834624SL.23.016.18638Ewa Stala
Romanica Cracoviensia, Número especial 5, Tom 25 (2025), s. 167-175
https://doi.org/10.4467/20843917RC.25.025.22360Ewa Stala
Romanica Cracoviensia, Tom 25, numer 1, Tom 25 (2025), s. 63-77
https://doi.org/10.4467/20843917RC.25.006.22094Ewa Stala
Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis, Volume 126, Issue 1, 2009, s. 113-127
Ewa Stala
Romanica Cracoviensia, Tom 12, Numer 1, Tom 12 (2012), s. 39-54
https://doi.org/10.4467/20843917RC.12.003.0720Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie zjawiska zasygnalizowanego uprzednio (Stala 2011): dubletów etymologicznych w języku hiszpańskim, powstałych wskutek zapożyczenia jednego z elementów z języka łacińskiego poprzez inny język romański (francuski, okcytański, gaskoński, portugalski, kataloński, włoski), podczas gdy drugim elementem dubletu jest bądź zapożyczenie bezpośrednie z łaciny, bądź wyraz będący wynikiem regularnego rozwoju historycznego. Artykuł obejmuje wprowadzenie do zjawiska takiego rodzaju dubletów, dokumentację historyczną i omówienie wyłonionych par (grup) na poziomie fonetyki, morfologii i semantyki wyłącznie w kontekście zapożyczeń romańskich.
Ewa Stala
Romanica Cracoviensia, Tom 11, Numer 1, Tom 11 (2011), s. 409-414
https://doi.org/10.4467/20843917RC.11.045.0113Ewa Stala
Romanica Cracoviensia, Tom 15, Numer 1, Tom 15 (2015), s. 56-63
https://doi.org/10.4467/20843917RC.15.004.4001Ewa Stala
Romanica Cracoviensia, Tom 13, Numer 1, Tom 13 (2013), s. 94-104
https://doi.org/10.4467/20843917RC.13.009.1394W swoim artykule sprzed kilu dekad (1971) Bruno Migliorini namawiał do szczegółowych badań w językach romańskich olbrzymiego zasobu tych latynizmów, których etymony są polisemiczne. Powyższy artykuł jest próbą kontynuacji wskazówek włoskiego językoznawcy, tym razem w pełnej, udokumentowanej wersji. Jakkolwiek, z oczywistych powodów, studium ograniczamy do jednego języka i niewielkiej ilości leksemów, mamy nadzieję, że udało się w nim przedstawić podstawowe schematy adaptacji semantycznej latynizmów w języku hiszpańskim. Tym samym, zapraszamy do dalszych badań nad tym tematem.
Ewa Stala
Romanica Cracoviensia, Tom 10, Numer 1, Tom 10 (2010), s. 72-89
Ewa Stala
Romanica Cracoviensia, Tom 17, Numer 1, Tom 17 (2017), s. 57-74
https://doi.org/10.4467/20843917RC.17.005.7687Ewa Stala
Studia Etymologica Cracoviensia, Volume 20, Issue 4, 2015, s. 247-255
https://doi.org/10.4467/20843836SE.15.016.2802https://orcid.org/0000-0003-2281-8367
Ewa Stala, graduated in Spanish Philology from the Jagiellonian University, I received the Ph.D. degree in 2000 and in 2013 the post-doctoral degree. Since 1996 I teach at the Jagiellonian University (Descriptive Grammar, History of Spanish Language, courses on cultural linguistics, American Spanish or on philological analysis of tango lyrics). The area of my interest is mainly Spanish Linguistics (History of Spanish, Spanish Lexicography, Old Spanish Lexicology) but also Southamerican culture and Southamerican variety of Spanish. Until now I have 4 monographs and more than 40 papers published about these topics.
