W niniejszym artykule jest mowa o powstałym w 1922 roku zbiorze sentencji lirycznych Rrose Sélavy. Jest on owocem eksperymentów językowych, jakim oddawał się Robert Desnos na początku swojej przygody z surrealizmem. Te aforyzmy ludyczne są nierozerwalnie związane z praktyką seansów hipnotycznych, powstały bowiem w półsennym, mediumicznym jasnowidzeniu. Ich zupełnie nowe znaczenie – poetyckie, humorystyczne i często paradoksalne – poeta uzyskał dzięki umiejętnemu wykorzystaniu niezwykłej homonimiczności języka francuskiego, sprawnemu operowaniu podobieństwami brzmieniowymi wyrazów oraz dzięki zastosowaniu rozlicznych figur retorycznych. Mamy tu aliteracje, anagramy, homonimy, paronimy i, przede wszystkim, gry półsłówek (contrepèteries), polegające na przestawianiu liter i sylab pomiędzy dwoma lub więcej wyrazami. Jako teksty par excellence surrealistyczne stawiają swoich czytelników przed dylematem – czy są one tylko czystą strukturą językową, pozbawioną głębszego sensu i ukrytego przekazu, czy też jednak wyrażają „rzeczywiste funkcjonowanie myśli”, jak ujął to André Breton w Manifeście surrealizmu z 1924 roku.

The article talks about a selection of lyrical quotes Rrose Sélavy which appeared in 1922. It is the result of language experiments Robert Desnos carried out at the beginning of his adventure with surrealism. The entertaining aphorisms are closely connected to the practice of hypnotic séances, as they were created in half-conscious, medium-like clairvoyance. Their completely new meaning – poetical, humorous and often paradoxical – was achieved by making skilful use of the incredible homonymity of the French language, exquisite employment of the sound similarity within words and putting to practice numerous rhetorical devices. We have alliterations, anagrams, homonyms, paronyms and, first of all, the play of monosyllables (contrepèteries) where letters and syllables are switched between two or more words. The texts, surreal par excellence , make readers wonder – are they a pure language structure without a deeper sense and hidden message or do they actually expose “the real functioning of thoughts” as André Breton put it in the Surrealist manifesto in 1924.