Barbara Kożuch

Tło badań. Zarządzanie kryzysowe wymaga elastyczności i dostosowywania się do dynamicznie zmieniających się warunków. Wysokie wymagania i standardy w tym zakresie zależą komunikacji poziomej i pionowej, które są jednym z głównych czynników koordynowania działań wielu niezależnych organizacji.

Cel badań. W pracy podjęto próbę określenia czynników wpływających na skuteczne komunikowanie się w odniesieniu do koordynowania działań, a także rolę tych procesów w zarządzaniu lokalnymi sieciami zarządzania kryzysowego.

Metodyka. W artykule przedstawiono wyniki badań teoretycznych i empirycznych. Badania przeprowadzono w ramach projektu badawczego "Koordynacja, komunikacja i zaufanie jako czynników napędzających efektywną współpracę między organizacjami w systemie zarządzania bezpieczeństwem publicznym" (DEC-2012/07/D/HS4/00537).

Kluczowe wnioski. Rezultatem przeprowadzonych badań jest identyfikacja roli komunikowania się w koordynowaniu działań w sieciach zarządzania kryzysowego na poziomie lokalnym.

Tło badań. Zarządzanie kryzysowe wymaga elastyczności i dostosowywania się do dynamicznie zmieniających się warunków. Wysokie wymagania i standardy w tym zakresie zależą komunikacji poziomej i pionowej, które są jednym z głównych czynników koordynowania działań wielu niezależnych organizacji.

Cel badań. W pracy podjęto próbę określenia czynników wpływających na skuteczne komunikowanie się w odniesieniu do koordynowania działań, a także rolę tych procesów w zarządzaniu lokalnymi sieciami zarządzania kryzysowego.

Metodyka. W artykule przedstawiono wyniki badań teoretycznych i empirycznych. Badania przeprowadzono w ramach projektu badawczego "Koordynacja, komunikowanie i zaufanie jako czynniki skutecznej współpracy międzyorganizacyjnej w systemie zarządzania bezpieczeństwem publicznym" (DEC-2012/07/D/HS4/00537), finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki w Polsce.

Kluczowe wnioski. Rezultatem przeprowadzonych badań jest identyfikacja roli komunikowania się w koordynowaniu działań w sieciach zarządzania kryzysowego na poziomie lokalnym. 

Tło badań. Innowacje w zarządzaniu publicznym definiuje się jako twórcze idee wprowadzane do praktyki zarządzania nakierowane na rozwiązanie uporczywych problemów w realizacji interesu publicznego. Za jedną z metod kreowania i wdrażania innowacji uważa się współpracę międzyorganizacyjną, która przyczynia się do skuteczniejszej realizacji przedsięwzięć podejmowanych w organizacjach.

Cele badań. Z tego względu celem niniejszego artykułu jest poznanie współzależności pomiędzy współpracą międzyorganizacyjną a kreowaniem innowacji organizacyjnych.

Metodyka. W niniejszym artykule przedstawiono uwarunkowania współpracy międzyorganizacyjnej w zarządzaniu publicznym z ukierunkowaniem na kreowanie innowacji. Studia literaturowe w części zilustrowano wynikami badań empirycznych przeprowadzonych w 2010 roku w urzędach gmin zlokalizowanych południowej Polsce (w województwie małopolskim).

Kluczowe wnioski. Przeprowadzone badania pozwoliły stwierdzić, że chociaż widoczne i dostrzegane są potrzeby i korzyści w zakresie kreowania innowacji w ramach współpracy międzyorganizacyjnej w zarządzaniu publicznym, powszechna praktyka w jednostkach samorządu terytorialnego w Polsce tego nie potwierdza. Opinie na temat współpracy międzyorganizacyjnej są różnorodne i nie ma jednoznacznej odpowiedzi, jak kształtować współpracę między organizacjami w zakresie kreowania innowacyjnych rozwiązań.

Tło badań. Współpraca międzyorganizacyjna jest współcześnie podstawą funkcjonowania organizacji sektora publicznego. Jednakże nie jest ona łatwym procesem i nie zawsze pomaga osiągnąć założone cele. O jej przebiegu decydują czynniki odnoszące się do różnorodynych aspektów działania organizacji, wśród których wiele ma decydujące znaczenie.

Cel badań. Głównym celem artykułu jest zidentyfikowanie i ocena kluczowych czynników będących źródłem efektywności współpracy międzyorganizacyjnej w sektorze publicznym.

Metodologia. Badania bazują na metodyce desk research, hermeneutycznym procesie opierającym się na grupie fokusowej.

Kluczowe wnioski. W rezultacie przeprowadzonych badań zidentyfikowałyśmy kluczowe czynniki współpracy międzyorganizacyjnej w sektorze publicznym. Oceniłyśmy również siłę oddziaływania i siłę relacji tych czynników, co pozwoliło stwierdzić, które z nich decydują o sukcesie we współpracy między organizacjami.