W artykule zostały przedstawione rezultaty badań, których celem było ustalenie, na ile aktywność prospektywna młodzieży, rozpatrywana w kategoriach strategii konstruowania przyszłości, jest uwikłana w proces kształtowania tożsamości oraz czy działania te mają związek z nasileniem wzorców relacyjnych rozpatrywanych w kategoriach autonomii i bliskości w rodzinach adolescentów. Grupę badaną stanowiło 145 osób, w tym 68 uczniów szkół średnich oraz 77 studentów. W badaniu zastosowano Kwestionariusz Strategii Konstruowania Przyszłości, Kwestionariusz Stylów Tożsamości oraz Skalę Rodziny Pochodzenia. Wyniki badania pokazały związek między strategią realistyczną a stylem informacyjnym, zaangażowaniem i (ujemny) ze stylem dyfuzyjno-unikowym; zależności między strategiami autorytetu i przymusu a stylem normatywnym, a także dodatnią zależność między strategią carpe diem i stylem dyfuzyjno-unikowym oraz ujemną ze stylem informacyjnym i zaangażowaniem. Udział wzorców relacyjnych w rodzinie w preferencji strategii wydaje się przede wszystkim upośredniony przez zaangażowanie rozumiane jako ukształtowanie określonego systemu wartości.
