Baltes P.B. (2007). Life Span Theory in Developmental Psychology. Volume I. Theoretical Models of Human Development, Wiley Online Library, https://doi.org/10.1002/9780470147658.chpsy0111 (dostęp: 29.03.2019).

Baran A. (2016). Senioralne budownictwo integralne. „Polityka Senioralna”, 2: 110‒112.

Bombol M., Słaby T. (2011). Konsument 55+ wyzwaniem dla rynku. Wydawnictwo SGH, Warszawa.

Bukowska A. (2019). W Kanadzie połączono dom dziecka i dom spokojnej starości. Efekty są niesamowite; https://www.kobieta.pl/artykul/w-kanadzie-polaczono-dom-dziecka-i-dom-spokojnej-starosci-efekty-sa-niesamowite (dostęp: 3.04.2019).

Chrzan A., Bąk J., Świerszcz A., Pietraszek A., Charzyńska-Gula M., Kachaniuk M.H., Łuczyk M. (2016). Integracja międzypokoleniowa przedszkolaków z seniorami cz. II. Opinie rodziców dzieci w wieku przedszkolnym. „Journal od Education, Health and Sport”, 6 (9): 506‒512.

Godlewski G. (2002). Animacja i antropologia, w: G. Godlewski, I. Kurz, A. Mencwel, M. Wójtowski (red.), Animacja kultury. Doświadczenie i przyszłość. Instytut Kultury Polskiej UW, Warszawa: 13‒26.

Halicki J. (2010). Obrazy starości rysowane przeżyciami seniorów. Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, Białystok.

Hedd Jones C. (2017). Combining day care for children and elderly people benefits all generations; https://theconversation.com/combining-daycare-for-children-and-elderly-people-benefits-all-generations-70724 (dostęp: 25.03.2019).

Hysa B. (2016). Zarządzanie różnorodnością pokoleniową. „Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Seria: Organizacja i Zarządzanie”, 97: 385‒398.

Jakubowska A. (2014). Regres demograficzny i starzenie się społeczeństwa jako wyzwanie dla regionalnych procesów innowacyjnych. „Handel Wewnętrzny”, 5: 48‒62.

Kijak R.J., Szarota Z. (2013). Starość. Między diagnozą a działaniem. Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich, Warszawa.

Konieczna-Woźniak B. (2012). „Odmłodzona” starość – implikacje podmiotowe i społeczne. „Studia Ekonomiczne”, 21: 249‒262.

Kotlarska-Michalska A. (2000). Starość w aspekcie socjologicznym. „Rocznik Socjologii Rodziny”, XII: 147‒159.

Labus A.M. (2015). Domy międzypokoleniowe odpowiedzią na starzenie się społeczeństwa w XXI wieku. „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica”, 43: 71‒90. DOI: 10.18778/0208-6018.315.06

Leszczyńska-Rejchert A. (2014). Edukacja międzypokoleniowa oraz integracja międzypokoleniowa jako wyzwanie współczesnej gerontologii. „Gerontologia Polska”, 2: 76‒83.

Mannheim K. (1965). Das Problem der Generationen, w: L. von Friedeburg (red.), Jugend in der modernen Gesellschaft. Juventa-Verlag, Koln–Berlin: 23.

Mead M. (2000). Kultura i tożsamość. Studium dystansu międzypokoleniowego, tłum. J. Hołówka. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.

Mielczarek J. (2013). Czwarty wiek. Potrzeby i metody współdziałania w relacjach międzypokoleniowych, w: M. Rosochacka-Gmitrzak, A. Chabiera (red.), Dialog międzypokoleniowy. Między ideą a praktyką. Inspiracje, zasada równego traktowania. Prawo i praktyka. Wydawnictwo Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, Warszawa: 68‒75.

Monsebraaten L. (2016). Magic abounds when day care, seniors home share roof; https://www.thestar.com/news/gta/2016/02/09/magic-abounds-when-daycare-seniors-home-share-roof.html (dostęp: 10.04.2019).

Omyła-Rudzka M. (2012). Polacy wobec własnej starości. Komunikat z badań CBOS nr BS/94/2012. Fundacja Centrum Badania Opinii Społecznej, Warszawa.

Piechór E., Manikowski A., Mossakowska M., Zdrojewski T. (2012). Podstawowe wskaźniki realizacji badania PolSenior, w: M. Mossakowska, A.Więcek, P. Błędowski (red.). PolSenior. Aspekty medyczne, psychologiczne i ekonomiczne starzenia się ludzi w Polsce. Wydawnictwo Termedia, Poznań.

Rocznik demograficzny GUS (2016). Zakład Wydawnictw Statystycznych, Warszawa.

Rumianowska A. (2012). Dialog a więzi międzypokoleniowe w rodzinie, w: E. Wiśniewska, A. Rumianowska (red.), Aktywność osób starszych. Moda czy konieczność?. Wydawnictwo Mediakolor, Płock.

Splisgart J. (2017). Przemiany modelu rodziny a sytuacja ludzi starszych w Japonii u progu XXI wieku. „Gdańskie Studia Azji Wschodniej”, 11: 138‒151.

Stachowiak B. (2012). Seniorzy w społeczeństwie informacyjnym. Konteksty andragogiczne i geragogiczne. „Rocznik Andragogiczny”, 128‒140, bwmeta1.element.desklight-e1d34d12-7ca6-4806-b638-6f57efadf790.

Starzyk A. (2017). Architektura senioralna – studium problemu wobec nowych wyzwań XXI wieku. „Kwartalnik Naukowy Uczelni Vistula”, 4 (54): 21‒30.

Szarota Z. (2010). Starzenie się i starość w wymiarze instytucjonalnego wsparcia. Wydawnictwo Uniwersytetu Pedagogicznego, Kraków.

Szatur-Jaworska B. (2012). Psychospołeczny wymiar sytuacji ludzi starych – wyniki badania PolSenior. „Problemy Polityki Społecznej. Studia i Dyskusje”, 18: 155‒173.

Ustawa z dnia 5 września 2016 roku o zmianie ustawy o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej, ustawy o pomocy społecznej oraz ustawy o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2016 poz. 1583).

Wądołowska K. (2010). Obraz typowego Polaka w starszym wieku. Komunikat z badań CBOS nr BS/2/2010. Fundacja Centrum Badania Opinii Społecznej, Warszawa.

Wiśniewska E. (2017). Starsi i młodsi w dialogu międzypokoleniowym. „Społeczeństwo‒Edukacja‒Język”, 6: 27‒47. DOI: 10.19251/sej/2017.6(2).

Wnuk W. (2013). O potrzebie kształtowania relacji międzypokoleniowych, w: M. Rosochacka-Gmitrzak, A. Chabiera (red.), Dialog międzypokoleniowy. Między ideą a praktyką. Inspiracje, zasada równego traktowania. Prawo i praktyka. Wydawnictwo Biura Rzecznika Praw Obywatelskich, Warszawa: 56‒67.

World Population Prospects. The 2004 Revision (2005). UN Department of Economic and Social Affairs Population Division, New York.

(www1). http://www.who.int/world-health-day/en/ (dostęp: 10.04.2019).

(www2). http://dd9bednarska.pl/o-nas,5.html (dostęp: 11.04.2019).

(www3). https://www.siepomaga.pl/przyjacieleseniorow (dostęp: 11.04.2019).

Zych A. (2007). Leksykon gerontologii. Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.