Ironiczne gryzonie – retoryczno-pragmatyczne wymiary dyskursu ironicznego w świecie bajkowych szczurów u La Fontaine’a
Wybierz format
RIS BIB ENDNOTEData publikacji: 2009
Romanica Cracoviensia, Tom 9 (2009), Tom 9, Numer 1, s. 153-168
Autorzy
Les rongeurs ironiques – dimensions rhétorico-pragmatiques du discours ironique dans l’univers des rats fabuleux de La Fontaine
Niniejszy artykuł omawia retoryczno-pragmatyczne wymiary i poziomy ironii słownej na przykładzie bajek o szczurach u La Fontaine’a. Ironia słowna spełnia funkcję pragmatyczną, używając potecjalnego kontrastu pomiędzy wydarzeniami oczekiwanymi a doświadczonymi. Dzięki temu ironia słowna staje się na ogół bardziej śmieszna, bardziej krytyczna, wyrażająca lepiej różnicę między zdarzeniami spodziewanymi a zaistniałymi, a także chroni mówiącego lepiej niż uwagi dosłowne. Artykuł proponuje także studium ironii słownej jako zjawiska czysto pragmatycznego, dostarczając przekonującego przeglądu tego, jak ironia jest odróżniana od nieironii oraz jak tradycyjna teoria pragmatyczna, teoria interpretacji dźwiękonaśladowczej, teoria pozoru i nowa teoria okazywania implicytnego mogą być stosowane do sprawdzania i analizowania natury i funkcji ironii słownej w bajkach. Ponadto ten zestaw stosownych teorii wskazuje na wciąż aktualną celność XVII -wiecznych bajek i dostarcza szczegółowej analizy „ironiczności” alegorycznej.
AMANTE D. I. (1981), The theory of ironic speech acts. Poetics Today 2 (2), 77–96.
ATTARDO S. (2000), Irony as relevant inappropriateness. Journal of Pragmatics 32, 793–826.
BEHLER E. (1998), Ironie. in : Ueding, G. (réd.): Historisches Wörterbuch der Rhetorik. Band 4. Max Niemeyer, Tübingen.
BORNECQUE P. (1975), La Fontaine fabuliste. S.E.D.E.S., Paris.
BROWN R.L.J. (1980), The pragmatics of verbal irony. in: R.W. Shuy & A.Shnukal (eds.): Language use and the uses of langue. Georgetown University Press, Washington DC, 111–127.
COLSTON H.L. (1997), I’ve never seen anything like it: Overstatement, understatement and irony. Metaphor and Symbol 12 (1), 43–58.
COLSTON H.L., O’BRIEN J. (2000), Contrast and pragmatics in figurative language : Anything understatement can do, irony can do better. Journal of Pragmatics 32, 1557–1583.
ENGELER U.P. (1980), Sprachwissenschaftlische Untersuchung zur ironischen Rede. Abhandlung zur Erlangung der Doktorwürde der Philosophischen Fakultät der Universität Zürich, Zürich.
FAUCONNIER G. (1997), Mappings in Thought and Language. Cambridge University Press, Cambridge.
FAUCONNIER G., TURNER M. (1998), Conceptual Integration Networks, Cognitive Science 22 :2, 133–187.
GIBBS R.W., O’BRIEN J. (1991), Psychological aspects of irony understanding. Journal of Pragmatics 16, 523–530.
GIBBS R.W., O’BRIEN J., DOOLITLE, S. (1995), Inferring meanings that are not intended: Speakers’s intentions and irony comprehension. Discours Processes 20 (2), 187–203.
GIORA R. (1995), On irony and negation. Discourse Processes 19, 239–264.
GIORA R. (1997), Understanding figurative and literal language: The graded salience hypo-thesis. Cognitive Linguistics 7, 183–206.
GLUCKSBERG S. (1995), Commentary on nonliteral language: Processing and use. Metaphor and Symbolic Activity 10 (1), 47–57.
GRICE H.P. (1975), Logic and conversation, in: P. Cole & J. Morgan (eds.), Syntax and semantics, vol. 3. Speech Acts, Academic Press, New York, 41–58.
HAVERKATE H. (1990), A speech act analysis of irony. Journal of Pragmatics 14, 77–109.
JASINSKI R. (1966), La Fontaine et le premier Recueil des « Fables ». A.-G. Nizet, Paris.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (1986), L’implicite. Armand Colin, Paris.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (1994), Rhétorique et pragmatique : les figures revisitées. Langue française 101, Les figures de rhétorique et leur actualité en linguistique, 57–71.
LAKOFF G., JOHNSON M. (1980), Metaphors we Live by. University of Chicago Press, Chicago.
LAUSBERG H. (1960), Handbuch der Literarischen Rhetorik: Eine Grundlegung der Literaturwissenschaft. Max Hueber Verlag, München
LITTMANN D.C., MEY J. (1991), The nature of irony: Toward a computational model of irony. Journal of Pragmatics 15, 131–151.
ROSCH E., MERVIS C. (1975), Family resemblances: Studies in the internal structure of categories. Cognitive Psychology 7, 573–605.
SEARLE J.L (1979), Expression and meaning, Cambridge University Press.
SPERBER D., WILSON D. (1981), Irony and use-mention distintion, in: P. Cole (ed.), Radical Pragmatics, Academic Press, New York, 295–318.
SPERBER D., WILSON D. (1986), Relevance: Communication and Cognition, Blackwell, Oxford.
UTSUMI A. (2000), Verbal irony as implicit display of ironic environment: Distinguishing ironic utterances from nonirony. Journal of Pragmatics 32. (2002), 1777–1806.
VOISIN D. (2007), Les représentations animales chez Horace dans le livre II des Satires et les livres I à III des Odes : présence ou absence d’une transformation générique. Rursus 2 (2007) URL: http://revel.unice.fr/rursus/document.html?id=100
WILSON D. (2006), The pragmatics of verbal irony : Echo or pretence?, Lingua 116, 1722–1743.
WILSON D., SPERBER D. (1992), On verbal irony, Lingua 87, 53–76.
WILSON D., SPERBER D. (2007), On Verbal Irony. in: R.W. Gibbs JR. & H.L. Colston (eds.), Irony in Language and Thought. A Cognitive Science Reader, Taylor & Francis, New York.
Informacje: Romanica Cracoviensia, Tom 9 (2009), Tom 9, Numer 1, s. 153-168
Typ artykułu: Oryginalny artykuł naukowy
Tytuły:
Ironic rodents – rhetorical and pragmatic dimensions of the ironic discourse in the world of fairy-tale rats by La Fontaine
Publikacja: 2009
Status artykułu: Otwarte
Licencja: Żadna
Udział procentowy autorów:
Korekty artykułu:
-Języki publikacji:
FrancuskiLiczba wyświetleń: 2350
Liczba pobrań: 2330