Italo-polonizmy w języku litewskim
Wybierz format
RIS BIB ENDNOTEItalianismi in lituano dovuti al tramite polacco
Data publikacji: 2012
Romanica Cracoviensia, Tom 11 (2011), Tom 11, Numer 1, s. 472-479
Autorzy
Italianismi in lituano dovuti al tramite polacco
Zapożyczenia leksykalne są wynikiem kontaktów – bezpośrednich lub pośrednich – między narodami, ich kulturami i językami. W niniejszym artykule autor omawia niektóre aspekty przenikania do języka litewskiego elementów słownikowych włoskich (czy łacińsko-włoskich) – ilustrując je licznymi przykładami – za pośrednictwem języka polskiego, w specyficznych, polsko-litewskich warunkach etniczno-politycznych i kulturowo-językowych. Zjawisko to mieści się w tzw. „etymologii wielokrotnej”, która jest owocem – działającego przez „wpływ językowy na odległość” – „łańcuchowego przekazywania” zapożyczeń dalszym językom. W tej sytuacji można mówić o przenikaniu do języka litewskiego „latino/italo-polonizmów”.
AVOLIO Francesco, 2003, Nota sulle alloglossie della Repubblica Polacca, (in:) Plurilinguismo. Contatti di Lingue e Culture, 10, Centro Internazionale sul Plurilinguismo, Università di Udine, 201–206.
BAŃKOWSKI Andrzej, 2000, Etymologiczny słownik języka polskiego, vol. I [A-K], vol. II [L-P], Warszawa: PWN.
BORYŚ Wiesław, 2005, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
BRÜCKNER Aleksander, 1957 (1. ed. 1927), Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa: Wiedza Powszechna.
BRÜCKNER Aleksander, 1974, Początki i rozwój języka polskiego, Warszawa: PWN.
BUCHI Eva, 2006, Contacts linguistiques: langues slaves et langues romanes, (in :) G. Ernst,
FELLERER Jan M., 1998, Slavisch und Romanisch, (in:) Lexikon der Romanistischen Linguistik, vol. VII: Langues en contact, langues des migrants et langues artificielles. Analyses contrastives, classification et typologie des langues romanes, G. Holtus, M. Metzeltin, Ch. Schmitt (Hrsg.), Tübingen: Niemeyer, 184–230.
KARPLUK Maria, 2001, Słownik staropolskiej terminologii chrześcijańskiej, Kraków: Wydawnictwo Naukowe DWN.
KLEMENSIEWICZ Zenon, 1974, Historia języka polskiego, 3. ed. 1976, War¬szawa, PWN, rist. 1984.
MITU Mihai, 1997, O pojęciu tzw. “pośrednika niesłowiańskiego między kulturami słowiańskimi” (na przykładzie kultury rumuńskiej), Romanoslavica XXXV, 185–206.
MITU Mihai, 2006, Cercetări etimologice şi lexico-semantice, Bucureşti: Editura Academiei Române.
SERIANNI Luca, 2003, Storia esterna delle lingue romanze: italiano, (in:) G. Ernst, M.-D. Gleßen, Ch. Schmitt, W. Schweickard (Hrsg.), Romanische Sprachgeschichte. Histoire linguistique de la Romania, vol. I, Berlin–New York, 774–791.
SŁAWSKI Franciszek, 1952–1982, Słownik etymologiczny języka polskiego, 5 voll. [lettere A–Ł], Kraków: Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego.
SMOCZYŃSKI Wojciech, 2007, Słownik etymologiczny języka litewskiego, Wilno/Vilnius: Università di Vilnius; con due supplementi dello stesso Autore: Uzupełnienia do Słownika etymologicznego języka litewskiego, Parte I: Acta Linguistica Lithuanica [ALL], LVIII: 53–151; Parte II: ALL, LX (2009): 17–127.
WIDŁAK Stanisław, 2010a, Italia e Polonia. Popoli e Lingue in Contatto, 2. ed., Kraków: Wyd. UJ.
WIDŁAK Stanisław, 2010b, Italianismi “indiretti” nelle lingue slave del centro e dell’est europeo, (in:) En quête de sens. Études dédiées à Marcela Świątkowska, J. Górnikiewicz, H. Grzmil-Tylutki, I. Piechnik (éds), Kraków: Wyd. UJ: 661–669.
Informacje: Romanica Cracoviensia, Tom 11 (2011), Tom 11, Numer 1, s. 472-479
Typ artykułu: Oryginalny artykuł naukowy
Tytuły:
Italianismi in lituano dovuti al tramite polacco
Publikacja: 2012
Status artykułu: Otwarte
Licencja: Żadna
Udział procentowy autorów:
Korekty artykułu:
-Języki publikacji:
WłoskiLiczba wyświetleń: 2053
Liczba pobrań: 546