Wacław Seruga

Niniejszy artykuł dotyczy prognoz związanych z rozwojem obszarów zurbanizowanych, siedlisk ludzkich, oraz architektury mieszkaniowej na naszej Ziemi. Zdaniem autora wiek XXI to wiek nowego innego spojrzenia na zagadnienia związane z kształtowaniem miasta oraz różnorodnych nowych form zamieszkania spełniających wszelkie oczekiwania człowieka w wyniku nowych aktualnych wyzwań np. związanych ze znacznymi zmianami klimatycznymi, ochroną środowiska przyrodniczego, przyrostem demograficznym lub niezbędnych potrzeb np. związanych z rewitalizacją zdegradowanych terenów miejskich etc.

Artykuł dotyczy zagadnień związanych z oświetleniem naturalnym światłem słonecznym architektury domów wolno stojących w kontekście natury. Jednorodzinne domy wolno stojące stanowiące większość zabudowy rozproszonej w polskim krajobrazie miast i wsi mają istotny wpływ na jakość przestrzeni i życia człowieka w środowisku mieszkaniowym. Priorytetem w kształtowaniu współczesnych siedlisk ludzkich zawierających zabudowę domów wolno stojących są wzajemne relacje zachodzące pomiędzy architekturą, a naturą. Artykuł zawiera 16 projektów architektoniczno-urbanistycznych studentów II roku studiów wykonanych w roku akademickim 2016/2017 w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. W kreacjach i wizjach przestrzennych domów wolno stojących pojawiają się tendencje do przyjęcia dominującej roli słońca jako priorytetowej w rozwiązaniach funkcjonalno-przestrzennych.

Artykuł dotyczy zagadnień związanych z kształtowaniem miejskich przestrzeni z punktu widzenia kompozycji i piękna w małych zespołach mieszkaniowych. Autor przedstawia założenia ideowe związane z kształtowaniem funkcjonalno-przestrzennym zrównoważonych zespołów mieszkaniowych, wśród których stosunek do natury stanowi podstawowe kryterium wpływające na kompozycję przestrzenną oraz piękno architektury. Przedstawia również aspekty, które zmieniają podejście do współczesnego oblicza i kompozycji miasta zakładając dominującą rolę środowiska przyrodniczego w kształtowaniu struktur miejskich. Artykuł prezentuje dwanaście nagrodzonych projektów architektoniczno-urbanistycznych studentów II roku wykonanych w roku akademickim 2014/2015w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. W zakresie aspektów związanych z estetyką oraz kompozycją pojawiły się tendencje zmierzające do komponowania miejskich przestrzeni w ludzkiej skali z zachowaniem optymalnych wielkości powierzchni terenów biologicznie czynnych pozostających w silnych związkach z przyrodniczym otoczeniem. Zdaniem autora w związku ze znacznymi zagrożeniami globu ziemskiego m.in. spowodowanymi zmianami klimatycznymi, gwałtownym przyrostem demograficznym i znaczącą urbanizacją nastąpi w kształtowaniu funkcjonalno-przestrzennym oraz komponowaniu miejskich przestrzeni powrót do idei miasta ogrodu pozostającego w harmonii oraz symbiozie z otaczającą przyrodą. Miasta przyszłości przekształcą się w ogrody i staną się samowystarczalne energetycznie.

Niniejszy artykuł został poświęcony zagadnieniom związanym z kreacją architektoniczną w środowisku mieszkaniowym w dwóch dekadach rozwoju architektury XXI wieku oraz w przyszłości. Na pierwszy plan współczesnych kreacji przestrzeni miejskiej wysuwa się piękno, plastyka i kompozycja. Powstają nowe wizje i kreacje architektoniczne, indywidualnie kształtowane o oryginalnych formach, wskazując nowe kierunki kształtowania przestrzeni i rozwiązań funkcjonalno-przestrzennych teraz i w niedalekiej przyszłości, tworząc optymalne warunki dla egzystencji społeczeństwa w środowisku mieszkaniowym.

Niniejszy artykuł został poświęcony zagadnieniom związanym z miejscem zamieszkania człowieka w środowisku miejskim. We współcześnie kształtowanych przestrzeniach miejskich nadrzędną rolę pełnią miejsca przeznaczone do zamieszkania przez człowieka. Charakteryzują je szczególnie walory związane z pięknem oraz kompozycją przestrzenną, a także optymalne rozwiązania funkcjonalno-przestrzenne mieszkań / domów w powiązaniu z otoczeniem natury i architektury.

Artykuł dotyczy zagadnienia piękna w przestrzeni środowiska mieszkaniowego, określenia czynników jakie mają wpływ na poczucie piękna w kreacjach architektoniczno-urbanistycznych. Poczucie piękna jest cechą indywidualnej percepcji człowieka związaną z danym okresem czasu, a postrzeganie piękna i kreatywna działalność twórcza należy do najważniejszych cech człowieka. Wzajemne harmonijne relacje przestrzenne pomiędzy architekturą i naturą wpływają na percepcję człowieka i jego odczuwanie piękna w środowisku mieszkaniowym. Powyższe zagadnienia zostały przedstawione na dwóch przykładach wybranych założeń architektoniczno-urbanistycznych.

Artykuł dotyczy zagadnień związanych z kształtowaniem miejskich przestrzeni rekreacyjnych małych zespołów mieszkaniowych. Rekreację nal eży zaliczyć do ważniejszych funkcji obok mieszkania siedlisk ludzkich, ponieważ w znaczący sposób wpływa na utrzymanie optymalnej kondycji fizycznej i psychicznej człowieka oraz jego zdrowia.
Artykuł prezentuje trzynaście nagrodzonych projektów architektoniczno-urbanistycznych studentów drugiego roku wykonanych w roku akademickim 2015/2016 w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Pokazują one zdaniem autora różnorodność poszukiwań i eksperymentów w kształtowaniu funkcjonalno-przestrzennym zdrowego środowiska mieszkaniowego. Cechą oryginalnych kreacji i wizji jest dążenie do uzyskania wzajemnych powiązań funkcjonalnych i przestrzennych mieszkania, domu oraz zespołu mieszkaniowego ze środowiskiem przyrodniczym stwarzającym optymalne warunki do rekreacji.

Niniejszy artykuł został poświęcony zagadnieniom związanym z rekreacją i wypoczynkiem we współczesnych założeniach architektoniczno-urbanistycznych. W prezentowanych przestrzeniach miejskich i pozamiejskich istotną rolę pełni ekologiczna, a zarazem ekspresyjna forma architektoniczna, która powiązana ze środowiskiem przyrodniczym, kształtuje atrakcyjną przestrzeń rekreacyjną. Kompozycja różnorodnie kształtowanych założeń architektonicznych i urbanistycznych, nawiązuje do krajobrazu miejskiego lub naturalnego, w którym rekreacja i wypoczynek zajmują nadrzędne miejsce, tworząc optymalne i wymarzone miejsce dla człowieka.

Artykuł prezentuje szkołę nauczania projektowania architektoniczno-urbanistycznego autora opartą na nierozłącznym traktowaniu architektury i urbanistyki oraz na silnych związkach teorii architektury z praktyką projektowo-realizacyjną realizowaną w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej, która sięga początku lat dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku. Artykuł dotyczy także zagadnień związanych z kompozycją przestrzenną jednorodzinnych domów wolnostojących. W kształtowaniu funkcjonalno-przestrzennym zrównoważonych jednorodzinnych zespołów mieszkaniowych stosunek do natury stanowi podstawowe kryterium wpływające na kompozycję przestrzenną oraz piękno architektury. Artykuł prezentuje dwadzieścia jeden studenckich projektów jednorodzinnych domów wolnostojących. Zdaniem autora pokazują one różnorodne i indywidualne kreacje oraz wizje rozwiązań funkcjonalno-przestrzennych domów w nawiązaniu do krajobrazowego kontekstu, a także poszukiwania współczesnych form architektonicznych oraz rozwiązań funkcjonalnych domów spełniających indywidualne potrzeby człowieka drugiej dekady dwudziestego pierwszego wieku. Udowadniają tym samym ważną rolę kompozycji przestrzennej architektonicznej i urbanistycznej oraz piękna w kształtowaniu przestrzeni mieszkaniowych w zróżnicowanych warunkach lokalizacyjnych i otoczeniu.

Artykuł dotyczy problematyki przestrzeni społecznych w miejscu zamieszkania człowieka w zespołach
mieszkaniowych w mieście. Stopień kreatywności oraz jakość kształtowania przestrzeni społecznych
stanowi o klimacie, kameralności i indywidualności zespołu mieszkaniowego, o różnorodności miejsc w mieście w zrównoważonym środowisku mieszkaniowym człowieka, stosunku do otoczenia, krajobrazu, natury, a także o skali i lokalizacji założenia urbanistycznego. Jakość przestrzeni społecznych jest ściśle związana z rozwojem cywilizacyjnym społeczeństwa oraz jego świadomością potrzeby rozwoju i istnienia tych przestrzeni. W niniejszym artykule zaprezentowano cztery przykłady wybranych nowych berlińskich zespołów mieszkaniowych oraz jeden przykład z Hamburga. Poddano je analizie, na podstawie której zostały określone niektóre aspekty dotyczące kształtowania nowych przestrzeni społecznych przeznaczonych dla ludności lokalnej w ich miejscu zamieszkania i nierozerwalnie związanej z tymi przestrzeniami architektury mieszkaniowej wraz z najbliższym otoczeniem.

This paper concerns directions for the development of housing architecture and housing environment in the city of the future. The author bases the presented development forecasts upon an analysis of tendencies in the formation of housing architecture and housing environment within the first thirteen years of the twenty-first century in Europe taking the aspect of time, threats and Earth protection into consideration. The presented residential complexes located at the centre of Lyon (La Confluence) and in Graz (Messequartier) reveal a new approach to the issues of shaping places of residence, recreation and work in the man-surroundings and architecture-nature relations. The author poses a thesis that the future of housing architecture and housing environment will depend on the pace and degree of the economic development of the societies of the future as well as the political will of the world’s leading nations. The housing architecture of the future will be intelligent, sustainable, harmonized with the surroundings and nature. It will allow for social, economic, energy-saving and ecological objectives. There will be further development of new forms of residence with unknown composition and aesthetics in the intelligent and sustainable urban structures of the smart city of the future.

Artykuł dotyczy zagadnień związanych z rekreacją, występującą w przestrzeniach architektonicznych jednorodzinnych domów zlokalizowanych w krajobrazie w terenach poza miastem. Funkcja wypoczynku odgrywa w przestrzeni domu wolno stojącego bardzo ważną rolę, ponieważ związana jest na co dzień z życiem rodziny. Artykuł prezentuje trzynaście nagrodzonych projektów architektoniczno-urbanistycznych studentów drugiego roku wykonanych w roku akademickim 2015/2016 w Katedrze Kształtowania Środowiska Mieszkaniowego Wydziału Architektury Politechniki Krakowskiej. Pokazują, zdaniem autora, tęsknotę do zamieszkania w naturalnym środowisku, w otoczeniu łąk, lasów, jezior, gór, mórz etc. w odosobnieniu, ciszy i spokoju. Dążenia i marzenia mieszkańców do bycia na co dzień z naturą znajdują swoje odbicie w projektowaniu oraz realizacji miejsc zamieszkania w środowisku mieszkaniowym wzajemnie ściśle powiązanym ze środowiskiem przyrodniczym.

Niniejszy artykuł został poświęcony kreacji wody i zieleni w kształtowaniu architektury jednorodzinnych domów wolno stojących wraz z otoczeniem. Kreatywne rozwiązania funkcjonalno-przestrzenne domów wolno stojących w krajobrazie w relacjach człowiek – architektura – natura wpływają na piękno architektury i jej percepcję. Oryginalna i kreatywna architektura jednorodzinnych domów wolno stojących wprowadza ład, porządek i harmonię w kształtowaniu przestrzeni miejskich oraz optymalne rozwiązania funkcjonalne zapewniające jak najlepsze warunki do zamieszkania, rekreacji i pracy w naturalnym środowisku mieszkaniowym.
Kształtując przestrzenie miejskie siedlisk ludzkich w sposób zrównoważony i ekologiczny w harmonii ze środowiskiem przyrodniczym należy zawsze pamiętać, że Ziemia stanowi nasz wspólny dom.

Niniejszy artykuł został poświęcony roli zieleni i wody w kształtowaniu współczesnych przestrzeni miejskich. Prezentowane projekty zielonych i wodnych współczesnych założeń architektoniczno – urbanistycznych zawierają wątek wzajemnych relacji i powiązań między użytkownikami przestrzeni, a miejscem w którym przebywają. Zieleń i woda odgrywają znaczącą rolę w kształtowaniu architektury oraz kompozycji miejskich przestrzeni. Stwarzają ciepłą atmosferę do nawiązywania kontaktów międzyludzkich i mają znaczący wpływ na percepcję przestrzeni miejsca, które kształtują.

Zieleń i woda posiadają niezwykłe walory w kreacjach architektonicznych wodnych i zielonych miejskich przestrzeni związanych z plastyką oraz ekspresją form architektonicznych odbitych w wodzie, a przede wszystkim pięknem kształtowanego otoczenia miejsca zamieszkania człowieka. Stanowią wiodące elementy natury w kształtowaniu zdrowego oraz przyjaznego zrównoważonego środowiska mieszkaniowego.