Celem artykułu jest przedstawienie mechanizmu działania zorganizowanych grup przestępczych, które podejmują się ułatwiania przekraczania granicy państwa wbrew przepisom. Rozważania oparto o analizę dokonaną na podstawie studium przypadku sprawy karnej, w której sprawcy zostali skazani za organizowanie innym osobom przekraczania wschodniej granicy Polski wbrew przepisom, podjęte w ramach zorganizowanej grupy przestępczej. Zweryfikowano, czy zgodnie z doniesieniami Straży Granicznej oraz Komisji Europejskiej w analizowanym przypadku mamy do czynienia z działaniem międzynarodowej transgranicznej grupy przestępczej, czy jedynie siatki lokalnych grup przestępczych funkcjonujących na obszarze poszczególnych państw i współpracujących ze sobą. Na podstawie przyjętej metody badawczej ukazano strukturę oraz sposób działania grupy. Część rozważań poświęcono reakcji prawnokarnej na zjawisko głównie w oparciu o wysokość orzeczonych kar przez wymiar sprawiedliwości. Dokonano analizy orzeczonych kar w przedmiotowej sprawie i porównano je z polityką karną polskiego wymiaru sprawiedliwości w zakresie art. 264 § 32 i 2583 kk. Wysokość orzeczonych kar zestawiono z postulatami wynikającymi z implementacji prawa Unii Europejskiej.
