Elżbieta Czarny
International Business and Global Economy, Tom 37, 2018, s. 479-492
https://doi.org/10.4467/23539496IB.18.035.9408Konkurencyjność gospodarki narodowej wiąże się z zestawem cech umożliwiających strukturalne dostosowanie do światowych trendów technologicznych i w efekcie wzrost poziomu życia mieszkańców. Celem artykułu jest ocena konkurencyjności Polski i Słowacji (w UE od 2004 r.) oraz Bułgarii i Rumunii (w UE od 2007 r.) przez pryzmat konwergencji struktur ich eksportu do wzorca Niemiec, najsilniejszej gospodarki UE, w latach 2000–2014. Analiza empiryczna opiera się na koncepcji ujawnionych przewag względnych (RCA) Balassy [1965] w ujęciu dynamicznym. Opieramy się na statystykach handlu baz UN według klasyfikacji SITC Rev. 3, zgodnie z metodą Wysokińskiej [1997] dokonując grupowania towarów eksportowych według intensywności wykorzystania czynników. W latach 2000–2014 struktury eksportu analizowanych gospodarek ewoluowały w kierunku specjalizacji opartej na wiedzy, ale przemiany obejmowały odmienne grupy towarowe i charakteryzowała je różna intensywność. Gospodarki utrzymały przewagi w eksporcie towarów niezaawansowanych technologicznie (surowco- i pracochłonnych). Hipoteza, zgodnie z którą kraje najbardziej opóŹnione technologicznie w stosunku do Niemiec na początku analizowanego okresu dokonały największego przyspieszenia (konwergencja specjalizacji eksportu), jest prawdziwa tylko w wypadku Rumunii.
Elżbieta Czarny
International Business and Global Economy, Tom 35/1, 2016, s. 443-454
https://doi.org/10.4467/23539496IB.16.032.5613Elżbieta Czarny
International Business and Global Economy, Tom 33, 2014, s. 199-213
https://doi.org/10.4467/23539496IB.13.014.2399