Elżbieta Binczycka-Gacek
Przegląd Kulturoznawczy, Numer 1 (59) , 2024, s. 1-4
https://doi.org/10.4467/20843860PK.24.001.20067Elżbieta Binczycka-Gacek
Przegląd Kulturoznawczy, Numer 1 (59) , 2024, s. 130-144
https://doi.org/10.4467/20843860PK.24.008.20074Elżbieta Binczycka-Gacek
Przegląd Kulturoznawczy, Numer 3 (49) „Powrót futuryzmów”, 2021, s. 554-561
https://doi.org/10.4467/20843860PK.21.038.14358Elżbieta Binczycka-Gacek
Przegląd Kulturoznawczy, Numer 3 (49) „Powrót futuryzmów”, 2021, s. 511-524
https://doi.org/10.4467/20843860PK.21.035.14355Elżbieta Binczycka-Gacek
Przegląd Kulturoznawczy, Numer 3 (49) „Powrót futuryzmów”, 2021, s. 1-1
Elżbieta Binczycka-Gacek
Konteksty Kultury, Tom 10, Numer 1-2, 2013, s. 92-105
Artykuł jest próbą zwrócenia uwagi na kwestię kiczowości w wydanej w 1984 roku w tzw. drugim obiegu powieści Tadeusza Konwickiego Rzeka podziemna, podziemne ptaki. Podejmowane już wcześniej przez autora Małej Apokalipsy zagadnienie „gry z kiczem” dotyczy tu problemu kiczu patriotycznego czy też narodowego i stanowi jeden z głównych tematów tego stosunkowo rzadko analizowanego przez krytykę tekstu. Autorka wykazuje, iż Rzeka podziemna… stanowi nie tylko krytyczne spojrzenie autora Bohini na współczesną mu literaturę, ale także na sam czas schyłku PRL z jego „potencjałem kiczowości” oraz kontynuuje refleksję Konwickiego dotyczącą problemu polskości i polskiej spuścizny narodowej, której początki widać już we wcześniejszej powieści tego autora zatytułowanej Kompleks polski.
