1732-8160 Marcin Paszkowski’s Polish and Turkish dictionary (1615) Stachowski Marek author Uniwersytet Jagielloński w Krakowie 03bqmcz70 Correspondence to: Marek Stachowski marek.stachowski@uj.edu.pl 19 12 2013 Vol. 8, Issue 1 Volume 8 (2013) 45 56 Copyright © 2013 2013 <p style="text-align: left;">Only Polish words from Marcin Paszkowski’s “Dictionary” have been published up to now while their Turkish equivalents have never been edited although two scholars (Ananiasz Zajączkowski 1938 and Stanisław Stachowski 1989) intended to do so. In this article the reasons for this situation are discussed and explained, as well as a solution is suggested as to how the source can be useful</p> 1 Abrahamowicz Zygmunt (1980). Paszkowski Marcin. In Polski Słownik Biograficzny, Vol. 25(1), fasc. 104, 301−302. Wrocław: Polska Akademia Nauk. 2 Adamović Milan (1976). Vocabulario nuovo mit seinem türkischen Teil. Rocznik Orientalistyczny 38, 43−70. 3 Adamović Milan (2009). Floransalı Filippo Argenti’nin notlarına gore (1533) 16. Yuzyıl Turkcesi. Ankara: Türk Dil Kurumu. 4 Considine John (2012). Wordlists of exotic languages in seventeenth-century England. In Ashgate critical essays on early English lexicographers. Vol. 1: The seventeenth century. Considine John et al. (ed.), 365−375. Surrey: Ashgate Publishing. 5 Dilâçar Agop (1970). 1612’de Avrupa’da yayımlanan ilk Türkçe gramerinin özellikleri. Turk Dili Araştırmaları Yıllığı. Belleten 1970, 197−210. 6 Majda Tadeusz (1985). Rozwój języka tureckiego w XVII wieku (rękopis z 1611 r., ze zbiorów Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, sygn. M. 1529). Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego. 7 Majda Tadeusz (2013). Turkish religious texts in Latin script from 18th century South-Eastern Anatolia. Transcriptions, translations, and a study of the language. Berlin: Klaus Schwarz Verlag. 8 Rocchi Luciano (2007). Ricerche sulla lingua osmanlı del XVI secolo. Il corpus lessicale turco del manoscritto fiorentino di Filippo Argenti (1533). Wiesbaden: Harrassowitz Verlag. 9 Rocchi Luciano (2011a). Il dizionario turco-ottomano di Arcangelo Carradori (1650). Trieste: Edizione Universita di Trieste. 10 Rocchi Luciano (2011b). Turkish historical lexicography. Lexicographica 27, 203−220. 11 Rocchi Luciano (2012). Il “Dittionario della Lingua Turchesca” di Pietro Ferraguto (1611). Trieste: Edizione Universita di Trieste. 12 Stachowski Marek (2010). Ist das slawische Schaf (*ovьca, *ovьcь) bis nach Transkaukasien (hōgač) und Anatolien (oveč, ogeč) gewandert? Studia Etymologica Cracoviensia 15, 127−136. 13 Stachowski Marek (2012). Remarks on the phonetic value of the letters ‹y› and ‹ü› in Franciscus Meninski’s Ottoman Turkish Th esaurus (1680). Studia Linguistica Universitatis Iagellonicae Cracoviensis 129, 189−197. 14 Stachowski Stanisław (1989). Le dictionnaire turc de Marcin Paszkowski (1615). Kraków [unpublished]. 15 Stachowski Stanisław (1999). Słownictwo polskie w Dykcjonarzu tureckim Marcina Paszkowskiego (1615). In Collectanea Linguistica in honorem Casimiri Polański. Brzezinowa Maria, Kurek Halina (eds.) , 243−253. Kraków: Księgarnia Akademicka. 16 Stachowski Stanisław (2000). François a Mesgnien Meninski und sein Thesaurus Linguarum Orientalium. In Meninski a Mesgnien Franciscus. Thesaurus Linguarum Orientalium Turcicae Arabicae Persicae. vol. 1: Lexicon Turcico-Arabico-Persicum (Viennae 1680). Ölmez Mehmet, Stachowski Stanisław (eds.), XXIII−XXXIV. Istanbul: Simurg. 17 Stein Heidi (1994). Zur Frage der gegenseitigen Abhängigkeit türkischer Transkriptionstexte. In XXV. Deutscher Orientalistentag. Vortrage (Munchen 8.−13.4.1991). Wunsch Cornelia (ed.), 203−214. Stuttgart: Franz Steiner Verlag. 18 Zajączkowski Ananiasz (1938). Pierwsza próba opracowania języka tureckiego w literaturze staropolskiej. Sprawozdania Towarzystwa Naukowego Warszawskiego (Wydział I) 31, 51−66. 19 Zajączkowski Ananiasz (1953). Studia orientalistyczne z dziejów słownictwa polskiego. Wrocław: Wrocławskie Towarzystwo Naukowe.