2543-5442 Ojciec Leon Dehon i szkoła świętości Fr. Leon Dehon and school of holiness Grzejda Łukasz author Wyższe Seminarium Misyjne Księży Sercanów w Stadnikach, Stadniki 81, 32-422 Stadniki Correspondence to: Łukasz Grzejda grzejdascj@gmail.com 28 05 2020 nr 1 (38) 2020 - Tom XXIV 233 249 Copyright © 2020 2020 <p>Troska o wychowanie młodego pokolenia jest zawsze sprawą kluczową. Aby człowiek mógł przetrwać w świecie, potrzebuje nieustannie się rozwijać. Chęć inwestowania w siebie jednocześnie pokrywa się z zaangażowaniem na polu edukacji i wychowania. Współpraca międzypokoleniowa wytwarza bowiem odpowiedni potencjał, który służy całemu społeczeństwu. Działalnością pedagogiczną na różnych szczeblach przestrzeni edukacyjnej zajmował się o. Leon Dehon. On to w wyniku okoliczności społecznych i kulturowych oraz za przyczyną zawierzenia Sercu Jezusa wynikającego z łaski wiary zorganizował w Saint-Quentin apostolat wychowawczy. Biorąc pod uwagę trudne czasy, w których żył, z odwagą podejmował inicjatywy, które miały szczególny wpływ na ukształtowanie się nowego porządku społecznego, kulturalnego i religijnego. Dzięki swojemu wykształceniu i dobrym relacjom interpersonalnym założył szkołę, w której kształciły się przyszłe elity społeczne Francji, oraz dał początek nowemu zgromadzeniu zakonnemu organizującemu głównie formację kapłańską. Celem tego artykułu jest przedstawienie modelu dehoniańskiej pedagogiki, która dała nowy impuls zarówno środowisku kościelnemu, jak i robotniczej społeczności francuskiej żyjącej w XIX wieku. Ze względu na owocność tego dzieła, które propagowało ideał miłości i sprawiedliwości społecznej, również dziś warto czerpać ze skarbca doświadczeń o. Leona Dehona. Próba odwołania się do jego myśli pozwala odnaleźć współczesne zapotrzebowanie na wychowanie i formację mające na celu prowadzenie człowieka ku świętości.</p> 1 Almeida J. C., Léon Dehon e a Educação, Rzym 2008. 2 Bernaciak J., Miłość i wynagrodzenie. Geneza i specyfika duchowości miłości i wynagrodzenia w świetle pism o. Leona Jana Dehona założyciela Zgromadzenia Księży Najświętszego Seca Jezusowego, Kraków 2004. 3 Cahiers Falleur, http://dehondocsoriginals.org/pubblicati/OEU/CFL (odczyt z dn. 04.04.2020 r.). 4 Chrost S., Ojcowie Kościoła a pedagogika. Studium antropologiczne, Warszawa 2018. 5 Dehon L., Catéchisme social, http://www.dehondocsoriginals.org/pubblicati/OSC/OSC-CSC-0003-0001-0096100 (odczyt z dn. 04.04.2020 r.). 6 Dehon L., Discours sur l’éducation du caractère, http://dehondocsoriginals.org/pdf/OSC-DRD-0004-0006-8030406.pdf (odczyt z dn. 04.04.2020 r.). 7 Dehon L., Discours sur l’histoire locale de Saint-Quentin, http://dehondocsoriginals.org/pubblicati/OSC-DRD-0004-0010-8030410 (odczyt z dn. 04.04.2020 r.). 8 Dehon L., Discours sur le Département de l’Aisne, http://dehondocsoriginals.org/pubblicati/OSC-DRD-0004-0011-8030411 (odczyt z dn. 04.04.2020 r.). 9 Dehon L., Dyrektorium duchowe Księży Najświętszego Serca Jezusowego, Warszawa 1997. 10 Dehon L., L’Éducation et l’Enseignement selon l’idéal chrétien, Paris 1887. 11 Dehon L., La rénovation sociale chrétienne, http://www.dehondocsoriginals.org/pubblicati/OSC/RSO (odczyt z dn. 04.04.2020 r.). 12 Dehon L., Manuel social chrétien, http://www.dehondocsoriginals.org/pubblicati/OSC/OSC-MSO-0002-0001- (odczyt z dn. 04.04.2020 r.). 13 Dehon L., Notes quotidiennes, http://dehondocsoriginals.org/pubblicati/JRN/NQT (odczyt z dn. 05.05.2018 r.). 14 Dehon L., Notes sur l’histoire de ma vie, http://dehondocsoriginals.org/pubblicati/JRN/NHV (odczyt z dn. 05.05.2018 r.). 15 Dorresteijn H., Vie et personnalité du père Dehon, Malines 1959. 16 Ducamp A., Le Père Dehon et son oeuvre, Paris 1936. 17 Gruca S., Ojciec Leon Dehon – człowiek z otwartym sercem i umysłem, „Sympozjum” 1(34) (2018), s. 10-34. 18 Harrigan P. J., Mobility, elites and education in French society of the Second Empire, Waterloo (Ontario) 1980. 19 Klauza K., O. Leon Jan Dehon, założyciel Zgromadzenia Księży Sercanów, Warszawa 1995. 20 Kościelniak M., Pedagogiczna teoria szkoły. Studium na podstawie niemieckich teorii szkoły, Kraków 2019. 21 Ledure Y., Un prete con la penna in mano. Leone Dehon, Bologna 2005. 22 Manzoni G., Leon Dehon, człowiek o wielkim sercu, Kraków 1991. 23 Mercier D., L’enseignement de la morale au quotidien : le rôle des inspecteurs primaires, 1880-1914, „Histoire de l’éducation” 105 (2005), https://journals.openedition.org/histoire-education/1308 (odczyt z dn. 30.09.2016 r.), s. 45-66. 24 Miąso J., Szkolnictwo w XIX-wiecznej Europie i początki pedagogiki porównawczej w Anglii, „Rozprawy z Dziejów Oświaty” 46 (2009), s. 85-146. 25 Orzeszyna K., Świeckość szkoły a nauczanie religii we Francji, „Roczniki Nauk Prawnych” 2(14) (2004), s. 5-21. 26 Sędzik J., Entretiens sur la spiritualité dehonienne du Sacré-Coeur, Clairefontaine 2016. 27 II Sobór Watykański, Konstytucja dogmatyczna o Kościele Lumen gentium, Rzym 1964. 28 W stronę beatyfikacji o. Dehona, http://www.sercanie.pl/strony/w-strone-beatyfikacji-o--dehona (odczyt z dn. 04.04.2020 r.).