2080-2358 Wykorzystanie tekstów oryginalnych w początkowej fazie nauczania języka litewskiego Lemanaitė-Deprati Greta author Biblioteka Naukowa PAU i PAN w Krakowie Correspondence to: Greta Lemanaitė-Deprati g.lemanaite-deprati@uj.edu.pl 28 10 2011 Zeszyt 3 (2011) 2011 103 110 Copyright © 2011 2011 <p>Niniejszy artykuł jest próbą podzielenia się doświadczeniem zapoznawania studentów z tekstami oryginalnymi w początkowej fazie uczenia języka litewskiego. Od kilku już lat, prowadząc zajęcia z grupą na poziomie A1 w wymiarze 180 godzin, po pierwszym semestrze zajęć obserwowałam ze strony uczących się coraz większe zainteresowanie tekstami oryginalnymi. Wynikało to prawdopodobnie z braku większej ilości tego typu materiałów oraz chęci rozszerzenia wiedzy o języku i zetknięcia się z nim „na żywo”. Z jednej strony na omawianym etapie nauki studenci mieli już opanowane kilka podstawowych konstrukcji gramatycznych, jak też stosunkowo dużą ilość słownictwa. Z drugiej strony do dyspozycji mieli prawie wyłącznie materiały, które stały się później podstawą podręcznika do języka litewskiego. Wiadomo jednak, że podręcznik ma ograniczoną objętość. Zwykle zawiera on tylko niezbędną część gramatyczną, ćwiczeniową oraz teksty, które są najczęściej adaptowane, czyli pozbawione trudniejszych konstrukcji czy słownictwa. Jedynym wyjściem z sytuacji było poszukiwanie krótkich i nieskomplikowanych tekstów oryginalnych. Początkowo próbowałam wykorzystywać proste piosenki lub wiersze, nie było to jednak dobre rozwiązanie. Szybko się okazało, że takie pozornie „przyjazne” formy nastręczają wiele problemów. Z uwagi na skoncentrowany tekst zarówno formy językowe, jak też treść są często wyrażane w nietypowy dla języka codziennego sposób. Nawet do wyrażenia zdawałoby się najprostszych treści nieraz są użyte trudne dla początkującego użytkownika języka formy gramatyczne czy leksykalne. Nie mówiąc już o tym, że najczęściej po przetłumaczeniu tekstu najbardziej nawet sympatycznie brzmiącej piosenki czy wiersza nagle okazywało się, że tekst polski jest niespójny, jakby to były pojedyncze, wyrwane z kontekstu sformułowania.<br /> </p> 1 Lemanaitė-Deprati G., 2010. Gija. Podręcznik języka litewskiego. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. 2 Pribušauskaitė J., Ramonienė M., 2003. Praktinė lietuvių kalbos gramatika. Vilnius: baltos lankos. 3 Pribušauskaitė J., Ramonienė M., Stumbrienė V., Vilkienė L., 2009. Lietuvių kalbos kaip svetimos mokymas. Keletas metodikos klausimų. Vilnius: Vilniaus universiteto leidykla. 4 Vaičiulytė-Romančuk O., 2006. Gramatyka języka litewskiego. Wybrane zagadnienia morfologii i fleksji z ćwiczeniami. Warszawa: Ex Libris. 5 Vilkienė L., 2002. 365 lietuvių kalbos veiksmažodžiai. Vilnius: baltos lankos. 6 Župerka K., 1997. Stilistika. Šiauliai.