BMK = Český národní korpus BMK. Praha 2002. [avaiable at: http://www.korpus.cz].
HNKv2.0 = Hrvatski nacionalni korpus – HNKv2.0. Zagreb 2005. [avaiable at: www.hnk. ffzg.hr].
ORAL 2006 = Český národní korpus – ORAL2006. Praha 2006. [avaiable at: http://www.korpus.cz].
ORAL 2008 = Český národní korpus – ORAL2008. Praha 2008. [avaiable at: http://www.korpus.cz].
PMK = Český národní korpus – PMK. Praha 2001. [avaiable at: http://www.korpus.cz].
SYN 2000 = Český národní korpus – SYN2000. Praha 2000. [avaiable at: http://www.korpus.cz].
SYN 2005 = Český národní korpus – SYN2005. Praha 2005. [avaiable at: http://www.korpus.cz].
SYN 2010 = Český národní korpus – SYN2010. Praha 2010. [avaiable at: http://www.korpus.cz].
Anić V., Goldstein I. 2000. Rječnik stranih riječi. [2nd edition] Zagreb.
Holub J., Lyer S. 1968. Stručný etymologický slovník jazyka českého. Praha.
Hugo J. 2009. Slovník nespisovné češtiny. [3rd edition] Praha.
Imami P. 2007. Beogradski frajerski rečnik. [3rd edition] Beograd.
Klaić B. 2001. Rječnik stranih riječi. Zagreb.
Rejzek J. 2001. Český etymologický slovník. Voznice.
Sabljak T. 1981. Šatra (rječnik šatrovačkog govora). Zagreb.
Sabljak T. 2001. Rječnik hrvatskoga žargona. Zagreb.
Skok P. 1971–1974. Etimologijski rječnik hrvatskoga ili srpskoga jezika. [vol. 1–4]. Zagreb.
Stępniak K. 1993. Słownik tajemnych gwar przestępczych. London.
Buttler D. 1978. Kategorie semantyczne leksyki potocznej. – Szymczak M. (ed.). Z zagadnień słownictwa współczesnego języka polskiego. Wrocław: 37–45.
Chloupek J. 2003. Diferenciace a stratifikace národního jazyka. – Čechová M. (ed.). Současná česká stylistika. Praha: 45–58.
Fink Ž. 2003. Šatrovački govor u Hrvatskoj jučer i danas. – Wiener Slawistischer Almanach 52: 79–90.
Horbač O. 2006. Argo v Ukrajini. L’viv.
Grabias S. 2001. Środowiskowe i zawodowe odmiany języka – socjolekty. – Bartmiński J. (ed.). Współczesny język polski. Lublin: 235–253.
Kamiš K. 1998. Několik poznámek k romským argotismům v mluvě české majority. – Klimeš L. (ed.). Sborník přednášek z VI. konference o slangu a argotu v Plzni 1998. Plzeň: 126–131.
Krčmová M. 1997. Současná běžná mluva v českých zemích. – Daneš F. (ed.). Český jazyk na přelomu tisícletí. Praha: 160–172.
Oberpfalcer F. 1934. Argot a slangy. – V. Dedina (ed.). Československa vlastivěda III. Jazyk. Praha: 311–376.
Oczkowa B. 2005. Obecność normy w świadomości użytkowników języka, czyli jak mówią Chorwaci. – Dąbrowska-Partyka M. (ed.). W poszukiwaniu nowego kanonu. Reinterpretacje tradycji kuturalnej w krajach postjugosłowiańskich po 1995 roku. Kraków: 85–96.
Šehović A. 2009. Leksika razgovornoga bosanskog jezika. – Halilović S., Tanović I., Šehović A. (eds.). Govor grada Sarajeva i razgovorni bosanski jezik. Sarajevo: 111–199.
Sgall P., Hronek J. 1992. Čeština bez příkras. Praha.
Silić J. 1997. Razgovorni stil hrvatskoga standardnog jezika. – Kolo 6. 4: 483–495.
Uhlik R. 1954. Ciganizmi u šatrovačkom argou i u sličnim govorima. – Glasnik Zemaljskog muzeja u Sarajevu 9: 5–31.