Umiejętność właściwego wykorzystania współczesnych osiągnięć techniki w zakresie światła wydaje się stosunkowo prosta. Jednakże w obszarach zabudowy miejskiej odczuwalny jest niejednokrotnie znaczny dyskomfort powodowany nieumiejętnym doborem oświetlenia do miejscowej specyfiki i lokalnych potrzeb. Istotne różnice w natężeniu oświetlenia, powodowane nieumiejętnym doborem oświetlenia podkreślającego miejscowe aspekty kreowania przestrzeni publicznej, doprowadzają miejscami do zatarcia granicy percepcji pomiędzy dniem i nocą, a z drugiej strony strefy mniej oświetlone stają się optyczną „czarną dziurą”. W artykule zwrócono uwagę na odpowiednio planowane i projektowane oświetlenie budynków, stref zamieszkania zbiorowego, ulic i innych elementów przestrzeni w aspekcie społecznym, w taki sposób, aby niezależnie od komfortu życia mieszkańców przeciwdziałać zjawisku zanieczyszczenia światłem.

The ability to make proper use of modern technical advancements in the field of lighting seems relatively simple. However, a large degree of discomfort is often experienced in urban built-up areas which is caused by the improper tailoring of lighting to local specifics and needs. Marked jumps in lighting intensity, caused by the improper selection of lighting, that underline the local aspects of shaping public spaces, at times leading to a blurring of the borders of perception between night and day on the one hand, and zones that are less illuminated become an optical “black hole” on the other. The paper is focused on the proper planning and design of the illumination of buildings, multi-family residential zones, streets and other elements of space taking into account their social aspect, in a manner which allows light pollution to be prevented regardless of the residents’ quality of life.