Chelsea Charms: The curious body as a brand
Choose format
RIS BIB ENDNOTEChelsea Charms: ciało kuriozalne jako marka
Publication date: 12.2019
The Polish Journal of the Arts and Culture. New Series, 2019, 10 (2/2019), pp. 11-34
https://doi.org/10.4467/24506249PJ.19.009.11981Authors
Chelsea Charms: ciało kuriozalne jako marka
Chelsea Charms twierdzi, że jest posiadaczką największego na świecie sztucznego biustu, który czyni ją swoistą gwiazdą medialną, pieczołowicie dbającą o wizerunek, którego wyznacznikiem są właśnie ogromnych rozmiarów piersi. W kulturowym sensie między jej wizerunkiem a jej piersiami można postawić znak równości, co pozwala mówić o procesie budowania swoistej marki, której „logo” staje się prezentowany na różne sposoby biust. W niniejszym tekście przyglądam się sposobom, w jaki tworzy się medialna figura „kobiety o największym (powiększonym) biuście na świecie”, w świetle teorii globalnego przemysłu kulturowego Celii Lury i Scotta Lasha oraz kulturowej roli fetyszyzmu w dobie nowoczesności według Hartmuta Böhmego. Podejmuję próbę zdekonstruowania marki „Chelsea Charms” w kontekście współczesnej kultury wizerunku, która żywi się transformacją ciała jak żadna inna. Stawiam też kluczowe pytanie: czy sztuczne ciało przekłada się automatycznie na sztuczną tożsamość, czy też relacja między nimi jest znacznie bardziej skomplikowana, a jej rekonstrukcja może przyczynić się do zrozumienia współczesnych strategii tożsamościowych nie tylko w analizowanym przypadku? Odpowiedź jest paradoksalna: właśnie poprzez kuriozalność swojego ciała, staje się Chelsea Charms modelową przedstawicielką kultury wirtualności, której fundacyjnymi mitami są jednostkowa sprawczość, kreatywna wolność i plastyczny charakter egzystencji, w tym ciała.
Adams, Rachel. 2001. Sideshow U.S.A.: Freaks and the American Cultural Imagination. Chicago: University of Chicago Press.
Archer, Margaret. 2013. Człowieczeństwo. Problem sprawstwa. Tłum. Agata Dziuban. Kraków: Nomos.
Bataille, Georges. 2002. Część przeklęta oraz Ekonomia na miarę wszechświata, Granice pożytecznego. Tłum. Krzysztof Jarosz. Warszawa: Wydawnictwo KR.
Bauman, Zygmunt. 1995. Ciało i przemoc w obliczu ponowoczesności. Toruń: Wydawnictwo Naukowe UMK.
Benjamin, Walter. 1996. „Dzieło sztuki w dobie reprodukcji technicznej”. Tłum. Janusz Sikorski. [w:] W. Benjamin, Anioł historii: eseje, szkice, fragmenty, red. Hubert Orłowski, 201–239. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.
Beshine. 2019. „The Official Website of Beshine”. Dostęp: 28.11.2019. http://www.beshine.com.
Bogdan, Robert. 1990. Freak Show: Presenting Human Oddities for Amusement and Profit. Chicago: University of Chicago Press.
Boobpedia. 2019. „Chelsea Charms”. Dostęp: 28.11.2019. http://www.boobpedia.com/boobs/Chelsea_Charms.
Böhme, Hartmut. 2012. Fetyszyzm i kultura. Inna teoria nowoczesności. Tłum. Mateusz Falkowski. Warszawa: PWN.
Charms, Chelsea. 2010a. „Chelsea Charms OLD Interview”. Wywiad na kanale Boobzie.Channel. Dostęp: 28.11.2019. https://www.youtube.com/watch?v=EJiEcArM93M.
2010b. „Chelsea Charms Breasts Interview”. Wywiad na kanale Extremebods10. Dostęp: 28.11.2019. https://www.youtube.com/watch?v=7PDnxCe6oAI.
2019a. Twitter profile (@chelseacharmsx). Dostęp: 28.11.2019. https://twitter.com/chelseacharmsx.
2019b. „News & FAQs”. Dostęp: 28.11.2019. http://www.chelseacharms.com/newsfaq.html.
Chemers, Michael M. 2008. Staging Stigma: A Critical Examination of the American Freak Show. New York: Palgrave Macmillan.
Durbach, Nadja. 2010. The Spectacle of Deformity: Freak Shows and Modern British Culture. Berkeley, Los Angeles, London: The University of California Press.
Falk, Pasi. 1994. The Consuming Body. London, Thousand Oaks, New Delhi: Sage Publications.
Featherstone, Mike. 2008. Ciało w kulturze konsumpcyjnej. Tłum. Iwona Kurz. [w:] Antropologia ciała. Zagadnienia i wybór tekstów, red. Małgorzata Szpakowska, 109–117. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
Giddens, Anthony. 2001. Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności. Tłum. Alina Szulżycka. Warszawa: PWN.
Godelier, Maurice. 2010. Zagadka daru. Tłum. Marta Höffner. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Haraway, Donna. 2003. „Manifest cyborgów: nauka, technologia i feminizm socjalistyczny lat osiemdziesiątych”. Tłum. Sławomir Królak, Ewa Majewska. Przegląd Filozoficzno-Literacki, nr 1(3): 49–87.
Hattenstone, Simon. 2010. „Marc Quinn: Just don’t call it a freak show”. The Guardian. Dostęp: 28.11.2019. https://www.theguardian.com/artanddesign/2010/may/01/marc-quinn-interview.
Klimczyk, Wojciech. 2008. Erotyzm ponowoczesny. Kraków: Universitas.
Kracauer, Siegfried. 1987. Ornament z ludzkiej masy. Tłum. C. Jenne. [w:] Wobec faszyzmu, red. Hubert Orłowski, 11–23. Warszawa: PIW.
Krzak, Zygmunt. 2007. Od matriarchatu do patriarchatu. Warszawa: Wydawnictwo Trio.
Lash, Scott i Celia Lury. 2011. Globalny przemysł kulturowy. Medializacja rzeczy. Tłum. Jakub Majmurek, Robert Mitoraj. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Lukács, György. 1988. Historia i świadomość klasowa. Studia o marksistowskiej dialektyce. Tłum. Marek Siemek. Warszawa: PWN.
Ryczek, Justyna. 2006. Piękno w kulturze ponowoczesnej. Kraków: Rabid.
This Morning. 2011. „The Biggest Boobs in the World”. Dostęp: 28.11.2019. https://www.youtube.com/watch?v=TUEkwrK9R3M.
Thomson, Rosemarie Garland, red. 1996. Freakery: Cultural Spectacles of the Extraordinary Body. New York: NYU Press.
Wiesing, Lambert. 2012. Sztuczna obecność. Studia z filozofii obrazu. Tłum. Krystyna Krzemieniowa. Warszawa: Oficyna Naukowa.
Information: The Polish Journal of the Arts and Culture. New Series, 2019, 10 (2/2019), pp. 11-34
Article type: Original scientific article
Titles:
Chelsea Charms: ciało kuriozalne jako marka
Chelsea Charms: The curious body as a brand
Published at: 12.2019
Article status: Open
Licence: CC BY-NC-ND 4.0
Percentage share of authors:
Article corrections:
-Publication languages:
Polish