1897-1059 A different look at the Lutsk Karaim sound system (from the second half of the 19th century on) Németh Michał author Uniwersytet Jagielloński w Krakowie 03bqmcz70 Correspondence to: Michał Németh michal.nemeth@uj.edu.pl 10 12 2011 Volume 128, Issue 1 2011 69 101 Copyright © 2011 2011 <p>After endeavouring to examine the grammatical descriptions published in the literature to date and to reconstruct the sound system of the south-western dialect of Karaim as it was presented in the literature, it can certainly be concluded that the matter is far from clear. This is for the simple reason that these works contradict each other at various points. The reason for such discrepancies should be sought in the historical and linguistic backgrounds of the two main centres of the south-western Karaim population, i.e. Lutsk and Halich. Even though these two centres were always in close communication with one another, and the language that was spoken in them originates beyond any doubt from one common root, they remained for centuries under slightly different linguistic influences as a result of the Slavonic languages surrounding them. The present paper aims to present and, where possible, clarify the differences which follow from the studies on the Karaim sound system we have at our disposal. An attempt is also made to identify some differences between the Lutsk and Halich subdialects of south-western Karaim, and explain their origin. Since the grammatical descriptions we are dealing with here and the written sources we are able to work with concern the end of the first half of the 19th century at the earliest, the time scale of our interest is limited to the second half of the 19th and the first four decades of the 20th century.<br /> </p> 1 Berta Á., 1994, Zum Wandel des auslautenden -G im Kiptschakischen. – Journal of Turkology 2/2: 163–195.  2 Berta Á. 1998. West Kipchak languages. – Johanson L., Csató É.Á. (eds.) The Turkic languages. London, New York: 301–317.  3 Dejna K. 1948. Elementy polskie w gwarach zachodnio-małoruskich. – Język Polski 28.3: 72–79.  4 Dejna K. 1957. Gwary ukraińskie tarnopolszczyzny. [Prace Językoznawcze Komitetu Językoznawczego Polskiej Akademii Nauk 13]. Wrocław.  5 Dubiński A. 1978. Phonetische Merkmale des Łuck-Halicz Dialektes der karaimischen Sprache. – Rocznik Orientalistyczny 39.2: 33–44.  6 Dziurzyńska E. 1999. Podróże naukowe Tadeusza Kowalskiego w świetle materiałów archiwalnych. – Bieńkowski W. (ed.) Tadeusz Kowalski 1889–1948. [Materiały z Posiedzenia Naukowego PAN w dniu 19 czerwca 1998 r., Polska Akademia Umiejętności. W służbie nauki 4]. Kraków.  7 Eilers W. 1967. Deutsch-persisches Wörterbuch. vol. 1. Wiesbaden. von Essen O. 19795. Allgemeine und angewandte Phonetik. Berlin.  8 Grzegorzewski J. 1903. Ein türk-tatarischer Dialekt in Galizien. Vokalharmonie in den entlehnten Wörtern der karaitischen Sprache in Halicz. [Mit Einleitung, Texten und Erklärungen zu den Texten]. – Sitzungsberichte der kais[erlichen] Akademie der Wissenschaften in Wien. Philosophisch-historische Klasse 146: 1–80. 9 Grzegorzewski J. 1916–1918. Caraimica. Język Łach-Karaitów. – Rocznik Oryentalistyczny 1.2: 252–296.  10 Grzegorzewski J. 1917. Narzecze południowe Karaitów polskich czyli t. zw. Łach-Karaimów. – Sprawozdania z czynności posiedzeń Akademii Umiejętności w Krakowie 22.3: 2–6.  11 Kowalski T. 1929. Karaimische Texte im Dialekt von Troki. [Prace Komisji Orjentalistycznej Polskiej Akademji Umiejętności 11]. Kraków.  12 KRPS = Baskakov N.A., Šapšal S.M., Zajončkovskij A. (eds.) 1974. Karaimsko-russko-poľskij slovaŕ. Moskva.  13 KSB = Mardkowicz A. 1935. Karaj sez-bitigi. Słownik karaimski. Karaimisches Wörterbuch. Łuck.  14 Kurzowa Z. 1985. Polszczyzna Lwowa i Kresów południowo-wschodnich do 1939 roku. Kraków [reprinted in 2006].  15 Levi B.Z. 1996. Russko-karaimskij slovaŕ. Krymskij dialekt. Odessa. Mardkowicz A. 1933. Jedi bitik. – Karaj Awazy 6: 6–10. 16 Mireev V.A., Abragamovič N.D. 2008. Jazyk karaimov zapadnoj Ukrainy (Časť pervaja. Kratkij očerk). Simferopoľ, Polevskoj, Slippery Rock.  17 Moskovič W., Tukan B. 1993. The Slavic component in the dialects of the Karaim language. – Moskovič W., Shvarzband Sh., Alekseev A. (eds.) Jews &amp; Slavs. vol. 1. Jerusalem, St. Petersburg: 296–303.  18 Musaev K.M. 1964. Grammatika karaimskogo jazyka. Fonetika i morfologija. Moskva.  19 Musaev K.M. 1977. Kratkij grammatičeskij očerk karaimskogo jazyka. Moskva.  20 Németh M. 2006. Nieznane wiersze karaimskie Sergiusza Rudkowskiego (dialekt łucko-halicki). Edycja krytyczna [unpublished M.A.]. Kraków.  21 Németh M. 2011. Unknown Lutsk Karaim letters in Hebrew script (19th–20th centuries). A critical Edition [Studia Turcologica Cracoviensia 12]. Kraków.  22 Pritsak O. 1959. Das Karaimische. – Deny J. et al. (eds.) Philologiae Turcicae Fundamenta. Wiesbaden: 318–340. 23 Radloff W. 1893. Versuch eines Wörterbuches der Türk-Dialecte. vol. 1. Sanktpeterburg.  24 Räsänen M. 1949. Zur Lautgeschichte der türkischen Sprachen [Studia Orientalia 15]. Helsinki.  25 Rudkowski S. 1931. Korutkan dżuwaherłer. – Karaj Awazy 2: 19–20. 26 Rudkowski S. 1932. Kisencłer. – Karaj Awazy 4 (1932.2): 14.  27 Rudkowski S. 1939. Dostłar (II ïlisi). Caja kotarmak caja ucurłaricin. Łuck. 28 Stachowski K. 2009. The discussion on consonant harmony in northwestern Karaim. – Türkbilig 18: 158–193.  29 Steingass F. 1892. Persian-English dictionary. London. 30 Sulimowicz A. 2004. Imiona Karaimów z Halicza. – Siemeniec-Gołaś E., Georgiewa-Okoń J. (eds.) Wśród jarłyków i fermanów. [Materiały z sesji naukowej poświęconej pamięci dra Zygmunta Abrahamowicza]. Kraków: 143–149.  31 Tekin T. 1991. A New classification of the Turkic languages. – Türk Dilleri Araştırmaları: 5–18.  32 Tenišev È.R. 1984. Sravniteľno-istoričeskaja grammatika tjurkskich jazykov. Fonetika. Moskva.  33 Wehr H. 1952. Arabisches Wörterbuch für die Schriftsprache der Gegenwart [two-volume edition]. Leipzig.  34 Zajączkowski A. 1931. Krótki wykład gramatyki języka zachodnio-karaimskiego (narzecze łucko-halickie). Łuck.  35 Zajączkowski  A. 1932. Sufiksy imienne i czasownikowe w języku zachodniokaraimskim (przyczynek do morfologji języków tureckich). Les suffixes nominaux et verbaux dans la langue des Karaïms occidentaux (contribution à la morphologie des langues turques). [Prace Komisji Orjentalistycznej Polskiej Akademji Umiejętności 15]. Kraków.  36 Zajączkowski  W. 1961. Die arabischen und neupersischen Lehnwörter im Karaimischen. – Folia Orientalia 3.1–2: 177–212.  37 Zilynśkyj I. 1932. Opis fonetyczny języka ukraińskiego [Prace Komisji Językowej Polskiej Akademji Umiejętności 19]. Kraków.  38 Zilynśkyj I. 1979. A Phonetic description of the Ukrainian language. Cambridge [USA].  39 Ziłyński see Zilynśkyj. Žylko F.T. 1958. Govory ukrajinśkoji movy. Kyjiv.