Rynek prasy kobiecej we Francji w XXI wieku. Version Femina jako przykład najpopularniejszego tygodnika dla kobiet. Wstęp do badań
Wybierz format
RIS BIB ENDNOTEData publikacji: 30.03.2026
Zeszyty Prasoznawcze, 2025, Tom 68, Numer 4 (264), s. 177-187
https://doi.org/10.4467/22996362PZ.25.047.22846Autorzy
Rynek prasy kobiecej we Francji w XXI wieku. Version Femina jako przykład najpopularniejszego tygodnika dla kobiet. Wstęp do badań
Version Femina to tygodnik ukazujący się na francuskim rynku od kwietnia 2002 roku. Do 2012 roku tytuł należał do Socpresse i Lagardère Active (grupy posiadały po 50% udziałów). Przez kolejne siedem lat był wydawany przez Lagardère Active, a w 2019 roku został sprzedany CMI France. Magazyn nie jest rozprowadzany w sprzedaży bezpośredniej, ale dodawany do Journal du Dimanche i 39 innych dzienników regionalnych. Czyni go to wyjątkowym na tle innych tytułów prasy kobiecej wydawanych nie tylko we Francji, ale także na świecie oraz najlepiej rozpowszechnianym i poczytnym od lat tytułem w swojej grupie. Celem badań była próba scharakteryzowania tygodnika w latach 2002–2024, przedstawienie wyników jego sprzedaży, odbioru przez czytelników oraz zaznaczenie roli tego czasopisma na francuskim rynku magazynów adresowanych do żeńskiego odbiorcy. Ponadto, starano się zweryfikować postawioną hipotezę badawczą zakładającą, że Version Femina, od początku istnienia, stanowiła istotny element w strukturze własności wydających ją grup. Do realizacji celów, posłużono się analizą ilościową danych udostępnionych przez Alliance pour les chiffres de la presse et des médias dotyczących wyników sprzedaży, rozpowszechnienia i odbioru magazynu przez czytelników oraz studium przypadku.
Almansa‑Martinez A., Gomez de Travesedo‑Rojas (2017). Stereotypes about women in Spanish high – end women’s magazines during the economic crisis. Revista Latina de Comunication Social, nr 72, s. 608–628.
Bonvoisin S.-M., Maignien M. (1986). La presse féminine. Paris.
Bussy-Genevois D. (1996). Aproximación metodológica a la prensa para mujeres en España (1931–1936). W: C. Garitaonandia, M. Tuñón de Lara (red.). La prensa de los siglos XIX y XX metodología, ideología e información. Aspectos econòmicos y tecnológicos (s. 99–109). Bilbao.
Dardigna A.-M. (1974). Femmes – femmes sur papier glacé. Paris.
Dardigna A.-M. (1978). La Presse «féminine», fonction idéologique. Paris.
Dąbrowska‑Cendrowska O. (2020). Zmieniająca się rzeczywistość polskiej prasy kobiecej (1989–2019). Kielce.
Dąbrowska‑Cendrowska O. (2022). Twój Styl jako przykład magazynu dla kobiet – wstęp do badań. Czasopismo Naukowe Instytutu Studiów Kobiecych, nr 1(12), s. 169–190.
Franke J. (1999). Polska prasa kobieca w latach 1820–1918. Warszawa.
Gajlewicz‑Korab K. (2008). Obraz muzułmanów we Francji w tamtejszych tygodniach opinii. Warszawa.
Gajlewicz‑Korab K. (2018). Francuska prasa drukowana Narodziny, rozwój, era cyfrowa. Warszawa.
Giet S. (2005). Soyez libres! C’est un ordre. Le corps dans la presse féminine et masculine. Paris.
Golka B. (2001). System medialny Francji. Warszawa.
Kurta H., Słomkowska A. (1996). Zarys historii prasy francuskiej. Warszawa.
Menéndez M.I. (2013). Tipología de la prensa femenina. Una propuesta de clasificación. Estudios sobre el Mensaje Periodistico, vol. 19, nr 1, s. 191–206.
McRobbie A. (1997). More! New Sexualities in Girls and Women’s Magazines. W: A. McRobbie (red.). Back to Reality? Social Experience and Cultural Studies. Manchester.
Sałek W. (2023). Role społeczne kobiet w przestrzeni publicznej i prywatnej w prasie typu people na przykładzie magazynu „Viva!” w latach 1997–2001. Czasopismo Naukowe Instytutu Studiów Kobiecych, nr 2(15), s. 163–183.
Sławińska T. (2011). Prasa regionalna na nowe czasy? Historia sukcesu francuskiego przedsiębiorstwa prasowego Ouest‑France. Kraków.
Sławińska T. (2016). Mariaż druku i cyfryzacji na francuskim rynku prasowym. Kraków.
Sokół Z. (1998). Prasa kobieca w Polsce w latach 1945–1995. Rzeszów.
Soulier V. (2008). Presse féminine – la puissance frivole. Paris.
Sullerot É. (1963). La presse féminine. Paris.
Sullerot É. (1964). Histoire de la presse féminine. Paris.
Walkowiak N. (2020). Rynek prasy kobiecej we Francji w XXI wieku: Charakterystyka na podstawie wybranych tytułów – wstęp do badań. Media, Biznes, Kultura, nr 2(9), s. 23–34.
Walkowiak N. (2021). Prasa adresowana do kobiet we Francji i w Hiszpanii w latach 2000–2019: diagnoza rynku. Czasopiśmiennictwo: przeszłość i teraźniejszość, t. 3, s. 211–226.
ACPM (2024). Données de diffusion de la presse féminine en France [https://www.acpm.fr/; 21.04.2025].
Audipresse, Études APEM. Cumul de juillet 2009 à juin 2010, Données générales sur l’audience de la Presse Magazine (13 septembre 2010), s. 3.
CMI (b.r.). Version Femina [https://cmifrance.com/en/brands/version-femin; 15.04.2025].
Levallois (2002). The launch of ‘Version Femina’ the first european women’s weekly [https://www.lagardere.com/en/press-release/the-launch-of-version-femina-the-first-european-womens-weekly/; 15.04.2025].
Taveaux‑Grandpierre (2021). Lorsque la presse féminine s’internationalise : le cas ELLE [https://www.medias19.org/publications/la-recherche-sur-la-presse-nouveaux-bilans-nationaux-et-internationaux/lorsque-la-presse-feminine-sinternationalise-le-cas-elle; 10.04.2025].
Version Femina Lecteur Dernière Période (2024) [www.acpm.fr; 4.04.2025]
Informacje: Zeszyty Prasoznawcze, 2025, Tom 68, Numer 4 (264), s. 177-187
Typ artykułu: Oryginalny artykuł naukowy
Tytuły:
Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach
Polska
Publikacja: 30.03.2026
Status artykułu: Otwarte
Licencja: CC BY 4.0
Udział procentowy autorów:
Korekty artykułu:
-Języki publikacji:
PolskiLiczba wyświetleń: 146
Liczba pobrań: 154