Jak nauczano łaciny we wczesnorenesansowym Krakowie? Warzyniec Korwin i jego Hortulus elegantiarum
Wybierz format
RIS BIB ENDNOTEData publikacji: 13.10.2025
Zeszyty Glottodydaktyczne, 2025, Zeszyt 14 (2025), s. 9-26
https://doi.org/10.4467/27204812ZG.25.002.21708Autorzy
Jak nauczano łaciny we wczesnorenesansowym Krakowie? Warzyniec Korwin i jego Hortulus elegantiarum
Artykuł przedstawia model nauczania języka łacińskiego na przełomie XV i XVI wieku w Krakowie na podstawie Hortulus elegantiarum, podręcznika Wawrzyńca Korwina, humanisty śląskiego, wykładającego w Akademii Krakowskiej jako docens extraneus. Realizowany przez Korwina program zgodny jest z założeniami renesansowego humanizmu. Promował on powrót do wzorców łaciny antycznej oraz kwintylianową metodę łączącą nauczanie z elementami dydaktyki. Dzięki niej uczeń osiągał z czasem nie tylko status vir bonus, ale również vir peritus. Metoda nauczania Korwina zawarta jest w konwencji metafory ogrodu, która czyni bardziej atrakcyjnymi monotonne łacińskie reguły stylistyczno-gramatyczne.
Barycz, H. (1935). Historia Uniwersytetu Jagiellońskiego w epoce humanizmu. Kraków.
Bauch, G. (1883). Laurentius Corvinus, der Breslauer Stadtschreiber und Humanist, Sein Leben und seine Schriften. Zeitschrift des Vereins für Geschichte und Alterthum Schlesiens, 17, 230–302.
Bauch, G. (1907). Schlesien und die Universität Krakau im 15. und 16. Jahrhundert. Zeitschrift des Vereins für Geschichte Schlesiens, 41, 99–180.
Buszewicz, E. (2011). Róże dla osłów. Topika ogrodowa w Hortulus elegantiarum Wawrzyńca Korwina. Prace Filologiczne. Literaturoznawstwo, LXI, 13–26.
Ferguson, J. (1979). Moral Values in the Ancient World. New York.
Korpanty, J. (1976). Studia nad łacińską terminologią polityczno-socjalną okresu Republiki Rzymskiej. Wrocław [etc.].
Korwin, W. (1503). Hortulus elegantiarum. Wrocław.
Lubos, A. (1960). Geschichte der Literatur Schlesiens. I Band, München.
Meister, K. (1930). Die Tugenden der Römer. Heidelberg.
Morawski, K. (1900). Historya Uniwersytetu Jagiellońskiego. Średnie Wieki i Odrodzenie. Z wstępem o Uniwersytecie Kazimierza Wielkiego. T. 1–2. Kraków.
Murphy, J. (1974). Rhetoric in the Middle Ages: A History of Rhetorical Theory from Saint Augustine to the Renaissance. Berkeley–Los Angeles–London.
Rice Henderson, J. (2001). Valla’s Elegantiae and the Humanist Attack on the Ars dictaminis. Rhetorica, 19, 2, 249–268.
Rott, D. (1997). Wawrzyniec Korwin w kręgu wrocławskich miłośników antyku. W: J. Rostropowicz (red.). Tradycje kultury antycznej na Śląsku. Opole, 57–71.
Sadowska, H. (1990). Wawrzyniec Korwin, humanista ze Środy Śląskiej. W: R. Gładkiewicz (red.). Studia z dziejów Środy Śląskiej, regionu i prawa średzkiego. Wrocław, 117–128.
Schwarz, O. (1932–1933). De Laurentii Corvini studiis Platonicis. Eos, XXXIV, 131–166.
Szczegóła, H. (1967). Jan Głogowczyk. Katowice.
Vossen, C. (1972). Mutter Latein und ihre Tochter. Frankfurt am Main.
Zawadzki, R. (2017). Wawrzyniec Korwin – życie i twórczość renesansowego humanisty. Częstochowa.
Informacje: Zeszyty Glottodydaktyczne, 2025, Zeszyt 14 (2025), s. 9-26
Typ artykułu: Oryginalny artykuł naukowy
Tytuły:
Jagiellońskie Centrum Językowe UJ
Polska
Publikacja: 13.10.2025
Status artykułu: Otwarte
Licencja: CC BY 4.0
Udział procentowy autorów:
Korekty artykułu:
-Języki publikacji:
PolskiLiczba wyświetleń: 304
Liczba pobrań: 351