FAQ
logotypu Uniwersytetu Jagiellońskiego
PL | EN

Ustawienia prywatności (cookies)

Ta strona używa ciasteczek (cookies), dzięki którym nasz serwis może działać lepiej. Aby uzyskać więcej informacji i spersonalizować swoje preferencje, kliknij „Ustawienia”. W każdej chwili możesz zmienić swoje preferencje, a także cofnąć zgodę na używanie plików cookie na poniższej stronie.
Polityka prywatności (link otworzy się w nowym oknie)
* z wyjątkiem niezbędnych plików cookies do prawidłowego działania strony oraz realizacji obowiązków prawnych administratora
Przesuwając suwak w prawo aktywujesz konkretną zgodę. Przesuwając suwak w lewo wyłączasz taką zgodę.

Numer 3–4 (62)

2024 Następne

Data publikacji: 29.04.2026

Opis
Projekt okładki: Marcin Bruchnalski.
 
Publikacja dofinansowana przez Uniwersytet Jagielloński ze środków Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej oraz Instytutu Spraw Publicznych.

Licencja: CC BY 4.0  ikona licencji

Redakcja

Redaktor naczelny Joanna Trzópek-Paszkiewicz, Sylwia Wrona

Redakcja zeszytu Sylwia Wrona

Zawartość numeru

Bartłomiej Walczak

Zarządzanie Publiczne, Numer 3–4 (62), 2024, s. 83-96

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.24.007.22570
Tekst jest propozycją zastosowania rozwiązania znanego w polskiej literaturze pod nazwą „linie rozwoju” (ang. progression lines, learning trajectories) w ewaluacji edukacyjnej. Autor umiejscawia linie rozwoju na tle ewolucji teorii ewaluacji jako próbę połączenia elementów pochodzących z nurtu postpozytywistycznego i nurtów fenomenologicznych, w szczególności ewaluacji konstruktywistycznej i transformatywnej. Linie rozwoju wpisują się ponadto w zwrot w stronę mikroewaluacji, związany z przenoszeniem praktyk ewaluacyjnych poza krąg zawodowych ewaluatorów. W dalszej części tekstu zostaje przedstawiony przegląd literatury dotyczącej linii rozwoju z uwzględnieniem obszarów zastosowania i badań nad efektywnością. W ostatniej sekcji autor proponuje prosty model, dostosowujący linie rozwoju do pojęciowości ewaluacji.
Czytaj więcej Następne

Jolanta Wiśniewska

Zarządzanie Publiczne, Numer 3–4 (62), 2024, s. 97-105

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.24.008.22571
Artykuł jest zapisem wystąpienia podczas Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Edukacja wobec wyzwań współczesności”. Autorka – jako praktyk działający w edukacji od 19 lat – omawia zagadnienie uczenia się w kontekście nauczania domowego, rozwijania kluczowych kompetencji 4K oraz kształtowania umiejętności samodzielnego zdobywania wiedzy. Kolejnym z obszarów jej zainteresowań jest spojrzenie na realizację podstawy programowej i jej odczytywanie w taki sposób, aby edukacja domowa była twórczą przygodą. W prelekcji zostały przytoczone konkretne przykłady i doświadczenia wypracowane w trakcie prawie dekady edukacji domowej własnych dzieci. Uwzględniono kolejne etapy szkolne: klasy 1–3, klasy 4–6 oraz klasy 7–8 wraz z liceum. Świadome rozwijanie kompetencji poznawczych 4K może być wsparciem w prowadzeniu edukacji domowej i dawać przestrzeń do kształtowania młodego człowieka, przygotowanego do wyzwań współczesnego świata.
Czytaj więcej Następne

Bogna Halska-Pionka, Joanna Kot

Zarządzanie Publiczne, Numer 3–4 (62), 2024, s. 107-124

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.24.009.22572
W obliczu wyzwań współczesnego świata, takich jak przebodźcowanie i dezinformacja, które pojawiają się wraz z nadmierną konsumpcją informacji oraz wszechobecną cyfryzacją, edukacja stoi przed trudnym zadaniem przyciągnięcia i utrzymania uwagi uczniów. W odpowiedzi na piętrzące się problemy w niniejszym artykule zaprezentowano wybrane metody aktywizujące dostosowane do m.in. potrzeb pokolenia Z oraz pokolenia alfa. Omówiono zastosowanie storytellingu, narzędzi manualnych oraz kreatywnego wykorzystania narzędzi cyfrowych, które mogą zwiększyć zaangażowanie uczniów i studentów, wspierać rozwój krytycznego myślenia oraz ćwiczyć pamięć. Autorki podzieliły się także swoimi doświadczeniami, jakie wynikają ze stosowania wybranych narzędzi w pracy z poszczególnymi grupami wiekowymi.
Czytaj więcej Następne

Marta Szperlich-Kosmala

Zarządzanie Publiczne, Numer 3–4 (62), 2024, s. 125-154

https://doi.org/10.4467/20843968ZP.24.010.22573
Niska aktywność obywatelska dotyczy całego kraju, ale jest szczególnie widoczna na rubieżach metropolii – czyli właśnie tam, gdzie w założeniach reformy samorządowej z 1999 roku powinna rozkwitać. W artykule – kierowanym zarówno do badaczy, jak i do praktyków – poddano analizie istniejące bariery dla aktywności obywatelskiej mieszkańców i mieszkanek mniejszych miast. Z uwagi na lokalną specyfikę punktem odniesienia są Starachowice – rodzinne miasto autorki. Prezentowana lista barier dla aktywności obywatelskiej bynajmniej nie jest katalogiem zamkniętym, ale jedynie próbą uchwycenia i unaocznienia stopnia skomplikowania problemu. Jeśli zdiagnozujemy przyczyny tego zjawiska, będziemy w stanie w przyszłości zaprojektować usługi i produkty, które pomogą gminom rozwiązać ten problem społeczny.
Czytaj więcej Następne

Informacje o finansowaniu

Publikacja dofinansowana przez Uniwersytet Jagielloński ze środków Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej oraz Instytutu Spraw Publicznych.