nr 2 (47)

Artykuł jest syntetycznym omówieniem wpływu cesarza Konstantyna Wielkiego na powołanie i funkcjonowanie instytucji soboru. Wydaje się, że kiedy starożytna droga synodalna okazała się bezradną wobec problemów, z jakimi chrześcijaństwo mierzyło się jako religia prawnie dozwolona (religio licita) na terenie Imperium Romanum, cesarz powołał własne konsylium kościelno-państwowe. Zwołana przez Konstantyna Wielkiego instytucja soboru okazała się środkiem wystarczającym, by skutecznie stawić czoła wobec heterodoksji, schizmy i problemów administracyjnych Kościoła w Cesarstwie Rzymskim. Autor omawia dwie podstawowe hipotezy dotyczące powodów zwołania soboru i jego znaczenia: tę tradycyjną oraz tę nowatorską.

PDF

Czytaj więcej

Ślady arianizmu we współczesnej teologii i kulturze

ks. prof. dr. hab. Janusz Bujak

Sympozjum, nr 2 (47), 2024 - Tom XXVIII, s. 31-60

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.010.22226

Artykuł podejmuje temat współczesnych przejawów redukowania Osoby Jezusa Chrystusa do poziomu człowieka z pominięciem Jego natury boskiej. Inspiracją do podjęcia tej kwestii były słowa kard. Kurta Kocha który w których podkreślił, że błędy Ariusza dotyczące Jezusa Chrystusa nie są tylko kwestią przeszłości, ale są dziś na nowo obecne w Kościele, zwłaszcza w krajach niemieckojęzycznych. Papież Benedykt XVI wielokrotnie podkreślał, że w dzisiejszej sytuacji, za często używanym stwierdzeniem „Jezus tak – Kościół nie”, kryje się jeszcze głębsze stwierdzenie: „Jezus tak – Syn Boży nie”. Herezja arianizmu, pojęta jako zaprzeczenie równości Jezusa Chrystusa z Bogiem Ojcem, pokonana w pierwszym tysiącleciu Kościoła, powróciła wraz z pojawieniem się reformacji protestanckiej. Umocnienie intelektualne znalazła w metodzie historyczno-krytycznej odczytywania Pisma świętego i w nurtach modernistycznych XIX i początku XX wieku. Również „zwrot antropologiczny” który dokonał się w teologii w połowie XX w. przyczynił się do sprowadzania osoby Jezusa Chrystusa wyłączenie do poziomu wybitnego człowieka. W kulturze popularnej filmowe przedstawienia Jezusa z Nazaretu również często ograniczają się do ukazania wyłącznie Jego człowieczeństwa. Amerykański konwertyta z protestantyzmu, ks. Dwight Longenecker podkreśla, że współczesną formą arianizmu jest dzisiejsze „rozwodnione” chrześcijaństwo. Kontekst kulturowy herezji i sposoby jej wyrażania są inne niż w IV w., ale istota herezji jest taka sama: Jezus Chrystus jest istotą stworzoną. Rocznica Soboru Nicejskiego z 325 roku przypomina, że wiara w Syna Bożego, który stał się człowiekiem, nie jest dana nam raz na zawsze, ale każde pokolenie chrześcijan jest wezwane do jej wyznawania i obrony przed pojawiającymi się wciąż na nowo błędami doktrynalnymi.

PDF

Czytaj więcej

Symbolum Apostolorum (Credo in Deum) i Symbolum Niceno-Constantinopolitano (Credo in unum Deum) w liturgii chrztu i Mszy św. Kościoła rzymskiego

ks. prof. dr hab. Czesław Krakowiak

Sympozjum, nr 2 (47), 2024 - Tom XXVIII, s. 61-90

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.011.22227

Głoszenie Dobrej Nowiny przez apostołów było wzywaniem do nawrócenia i do wiary w Boże Objawienie i nauczanie Kościoła. Dorośli, którzy uwierzyli w Jezusa Chrystusa jako Syna Bożego i Zbawiciela, po przygotowaniu w czasie katechumenatu byli przyjmowani do Kościoła przez sakrament chrztu i dopuszczani do Eucharystii. Kościół od początku treść głoszonej wiary zawierał w krótkich formułach, które należało zapamiętać i zachowywać. Taką najstarszą formułą wiary jest Symbol Apostolski, ułożony według tradycji przez samych apostołów. Był on następnie szczegółowo wyjaśniany i przekazywany kandydatom do chrztu i przez nich „oddawany” bezpośrednio przed udzieleniem im tego sakramentu. Z czasem powstały przygotowane przez Sobór Nicejski (325) i Konstantynopolitański (381) Symbole wiary, które były stosowane najpierw w liturgii chrzcielnej, a następnie podczas Mszy św. Każdy Symbol zawiera wyznanie wiary w Trójcę Świętą i główne prawdy nauczania Kościoła katolickiego: jeden chrzest na odpuszczenie grzechów, wiarę w zmartwychwstanie ciała i w życie wieczne. Symbol wiary w liturgii występuje w formie deklaratywnej (głównie we Mszy św.) oraz w formie interrogatywnej (zwykle w liturgii chrztu). Autorami najbardziej znanych wyjaśnień (expositiones) Symbolu Apostolskiego i katechez są tacy ojcowie Kościoła, jak św. Ambroży, św. Augustyn, św. Cyryl Jerozolimski i Rufin z Akwilei. Obszerne współczesne wyjaśnienie Symbolu zawiera Katechizm Kościoła katolickiego.

PDF

Czytaj więcej

Artykuły nadesłane

Życie konsekrowane w nauczaniu bp. Wacława Świerzawskiego

ks. dr SCJ Eugeniusz Ziemann

Sympozjum, nr 2 (47), 2024 - Tom XXVIII, s. 93-110

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.012.22228

Zagadnienie życia konsekrowanego zajmuje w działalności naukowej bp. prof. Wacława Świerzawskiego wyjątkowe miejsce. Ma ono związek z jego charyzmatem założycielskim instytutów świeckich i zgromadzenia zakonnego. Przekazana im duchowość i charyzmat oparte na radach ewangelicznych mają wartość uniwersalną w odniesieniu do każdej formy życia konsekrowanego wprowadzającego w relację z Chrystusem paschalnym, w dialektykę Jego krzyża i zmartwychwstania.

PDF

Czytaj więcej

Rola kultu Najświętszego Serca Jezusowego w dążeniu do świętości

ks. dr SCJ Leszek Poleszak

Sympozjum, nr 2 (47), 2024 - Tom XXVIII, s. 111-124

https://doi.org/10.4467/25443283SYM.24.013.22229

Pierwszą przyczyną i ostatecznym celem istnienia człowieka jest Bóg, który zaprasza go do jedności z sobą i do uczestnictwa w Jego świętości. Zaproszenie to jest nazywane powszechnym powołaniem do świętości. Jednym ze środków pomocnych w realizacji dążenia do świętości jest kult Najświętszego Serca Jezusowego, którego celem jest odkrycie miłości Boga do człowieka i odpowiedź na tę miłość. Celem artykułu jest wskazanie na pedagogiczne treści kultu Bożego Serca zmierzające do uświęcenia człowieka i jego zjednoczenia z Bogiem.

PDF

Czytaj więcej

Pliki do pobrania

Strony tytułowe i redakcynje PDF Spis treści PDF

Słowa kluczowe: cesarz Konstantyn Wielki, instytucja soboru, ujęcie tradycyjne i nowatorskie, arianizm, bracia polscy, chrystologia oddolna, deizm, film, herezje, metoda historyczno-krytyczna, modernizm, Apostołowie, Ambroży, Augustyn, chrzest, Credo, expositio Symboli, katechumenat, Katechizm Kościoła katolickiego, Msza święta, Mszał rzymski, regula fidei, Rytuał rzymski, Sakramentarze, Sobór Nicejski, Sobór Konstantynopolitański, Symbol Apostolski, Symbol Nicejsko-Konstantynopolitański, traditio/redditio Symboli, konsekracja, posłuszeństwo, czystość, ubóstwo, instytut świecki, Serce Jezusa, kult Najświętszego Serca Jezusowego, świętość, powołanie do świętości

Ustawienia prywatności (cookies)

Niezbędne (2)

Statystyka (2)

nr 2 (47)

2024 - Tom XXVIII Następne

Zawartość numeru

SOBÓR W NICEI 1700 LAT PÓŹNIEJ

Artykuły nadesłane

Pliki do pobrania

2024 - Tom XXVIII