Artykuł jest poświęcony analizie, w jaki sposób rodzimi użytkownicy języka polskiego parafrazują dwa typy zdań z kwantyfikatorem: (i) fałszywe zdania ogólne, w których cechę reprezentatywną przypisuje się jedynie części kategorii (np. Wszystkie kangury mają torby) oraz (ii) zdania z kwantyfikacją restryktywną (np. Wszyscy przynieśli prezenty dla Hani), w których kwantyfikator jest interpretowany jako odnoszący się tylko do ograniczonego zbioru. Badanie wpisuje się w dyskusję na temat błędu nadmiernego uogólnienia, czyli tendencji dorosłych użytkowników języka do uznawania fałszywych twierdzeń uniwersalnych za prawdziwe. W literaturze zaproponowano dwie konkurencyjne hipotezy wyjaśniające to zjawisko: hipotezę o nadmiernym uogólnieniu (ang. the generic overgeneralization effect) (Leslie et al., 2011) oraz hipotezę dotyczącą ograniczenia zakresu nazwy (ang. quantifier domain restriction) (Lazaridou-Chatzigoga et al., 2017, 2019). Analiza parafraz wykazała, że uczestnicy rzadko odnosili się do ograniczonego podzbioru kategorii w swoich parafrazach. Zamiast tego posiłkowali się innym kwantyfikatorem lub całkowicie go pomijali w parafrazach. Wyniki te przemawiają na korzyść hipotezy o nadmiernym uogólnieniu w większym stopniu niż hipotezy o ograniczeniu zakresu nazwy.
