Zmiana pozycji pisarstwa kobiet jest jedną z kluczowych zmian w literaturze słowackiej po aksamitnej rewolucji. W pierwszej dekadzie postkomunistycznej transformacji rozpoczyna się stopniowy proces jego przemieszczania się z peryferii do centrum i zyskiwania coraz większego wpływu na dynamikę rozwojową literatury. W pierwszej części artykułu omówione zostały najważniejsze konteksty tego procesu, przede wszystkim inicjatywy stowarzyszeniowe kobiet, recepcja koncepcji feministycznych i sposoby rozumienia pisarstwa kobiet. W drugiej części wskazano wybrane strategie artystyczne i formalne oraz dominujące w twórczości kobiet kręgi tematyczne. Zgodnie z przedstawionymi ustaleniami w tekstach słowackich autorek lat 90. znaczące są: nawiązania do autobiografizmu, przekraczanie granic gatunków i dyskursów, tematyzowanie zagadnień tożsamości i doświadczeń kobiet w różnych kontekstach – rodzinnym, intymnym, społecznym. Istotne miejsce zajmują również kwestie cielesności i seksualności, w ramach linii feministycznej dodatkowo pojawiają się problemy relacji władzy i opresyjnych mechanizmów kultury. W przyjętej perspektywie zmiana pozycji pisarstwa kobiet jest procesem emancypacyjnym, dla którego warunki stworzyła transformacja ustrojowa, natomiast jego przebieg określiły konkretne, zarówno wspólnotowe, jak i indywidualne inicjatywy twórcze, wydawnicze i badawcze.

The repositioning of women’s writing represents one of the key transformations in Slovak literature following the Velvet Revolution. During the first decade of the post-communist transition, women’s writing gradually moved from the periphery towards the center of the literary field, acquiring increasing influence over its dynamics. The first part of the article examines the most important contexts of this process, focusing in particular on women’s association initiatives, the reception of feminist concepts, and ways of understanding women’s writing. The second part analyzes selected artistic and formal strategies as well as the dominant thematic areas of the period in question. Research shows that Slovak women authors of the 1990s frequently draw on autobiographical modes of writing, transgress genre and discourse boundaries, and thematize questions of identity and women’s experience in various contexts – familial, intimate, and social. Issues of corporeality and sexuality also feature prominently; within a feminist framework, questions of power relations and oppressive cultural mechanisms also emerge. From the perspective adopted here, the repositioning of women’s writing is understood as an emancipatory process: its conditions were created by political transformation, while its course was shaped by specific communal and individual creative, publishing and scholarly initiatives.