Abik A.D. 2010. Derleme Sözlüğü’nde madde birleştirme önerileri ve bu maddeler üzerine değerlendirmeler. – Türk Dilleri Araştırmaları 20: 7–34.

ADL = Azerbaycan dialektoloji lüğeti. 1999. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Ak Z. 2020. Adana ili Aladağ ilçesi ağız incelemesi. [unpublished MA dissertation, University of Van Yüzüncü Yıl].

Akca H. 2009. Ankara ili ağızları. [unpublished Ph.D. dissertation, University of Gazi].

Aksan D. 2001. Türkçenin gücü. Ankara: Bilgi Yayınevi.

Banguoğlu T. 2015. Türkçenin grameri. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Caferoğlu A. 1964. Anadolu ve Rumeli ağızları ünlü değişmeleri. – Türk Dili Araştırmaları Yıllığı – Belleten 12.1: 1–33.

Caferoğlu A. 2015. Eski Uygur Türkçesi sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Clauson S.G. 1972. An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish. Oxford: Clarendon Press.

Demirci M. 2017. Derleme Sözlüğü’ne Osmaniye, Düziçi ağzından katkılar. – I. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi 6.3: 1360–1383.

DS = Derleme Sözlüğü. 2009. Ankara.: Türk Dil Kurumu.

Ercilasun A.B., Akkoyunlu Z. 2015. Kâşgarlı Mahmud Dîvânu Lugâti’t-Türk. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Erdem Nas G., Salan M. 2019. Bartın ağızlarının tematik sözlüğü. Erzurum: Fenomen.

Ertekinoğlu S. 2015. Ahlat ağzı. [unpublished Ph.D. dissertation, University of Yıldız Teknik].

Ganiyev F., Ahmetyanov R., Açıkgöz H. 1997. Tatarca-Türkçe sözlük. Kazan: Insan Yayınevi.

Gaydarci G.A., Koltska E.K., Pokrovskaya L.A., Tukan B.P. 1991. Gagauz Türkçesinin sözlüğü. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.

Gülensoy T. 1988. Kütahya ve yöresi ağızları. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Gülsevin G. 2001. Türkiye Türkçesi ağızlarında #h sesi üzerine. – Türk Dili Araştırmaları Yıllığı – Belleten 49: 129–146.

Günşen A. 2019. Kırşehir ve yöresi ağzı. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Güzel F. 2015. Türkiye Türkçesi ağızlarında söz yapımı. [unpublished Ph.D. dissertation, University of Fırat].

Ilgaz Y. 2020. Bulgaristan – Haskova (Hasköy) ili ve çevresi Türk ağzı. [unpublished MA dissertation, University of Trakya].

Johanson L. 2021. Turkic. Cambridge: Cambridge University Press.

Karaca V.İ. 2022. Çağdaş Türk lehçelerinde ünsüzler. [unpublished Ph.D. dissertation, University of Fırat].

Koç K., Bayniyazov A., Başkapan V. 2019. Kazak Türkçesi-Türkiye Türkçesi sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Maşkaraoğlu S. 2018. Kırım-Tatar söz varlığı. [unpublished Ph.D. dissertation, University of Ege].

Özşahin M. 2017. Başkurt Türkçesi sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Rahimi F. 2016. Fethali Kaçar’ın Çağatay Türkçesi sözlüğü. [unpublished Ph.D. dissertation, University of Gazi].

Şemsettin Sami. 2019. Kâmûs-ı Türkî. Paşa Yavuzarslan (ed.). Ankara: Türk Dil Kurumu.

TAS = Tarama Sözlüğü. 1963. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Tok T. 2002. Denizli ili güney ve güneybatı bölgesi ağızları. [unpublished Ph.D. dissertation, University of Pamukkale].

Toparlı R., Vural H., Karaatlı R. 2014. Kıpçak Türkçesi sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu.

TS = Türkçe Sözlük. 2011. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Yuhadin K.K. 1994. Kırgız sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Uyğur C.V. 2019. Karakalpak Türkçesi sözlüğü. Ankara: Türk Dil Kurumu.

Uzun C. 2015. Türkiye Türkçesi ağızlarında ön ses ünsüzleri. [unpublished Ph.D. dissertation, University of Fırat].

Ünlü S. 2012. Harezm-Altınordu Türkçesi sözlüğü. Konya: Eğitim Yayınevi.

Üstüner A., Soyyiğit E. 2023. Gaziantep ili ağızlarında ünlü yuvarlaklaşması. – Gaziantep University Journal of Social Sciences 22.1: 104–114.